“วาไปถามคุณเตชัสกับคุณรัญสิ เขา้าอาหารเช้าไหม!!??......”
“ค่ะ”
นิลอนงค์เห็นว่าอาหารเช้ามาครบเรียบร้อยแล้ว จึงหันไปบอกกล่าวแก่วิภวา เธอจึงเดินตรงไปยังห้องแต่งตัว ที่ซึ่งซุปตาร์ทั้งสองกำลังแต่งเนื้อแต่งตัวเพื่อถ่ายทำโฆษณา
แกร๊ก………
อ๊ะ!!!!!...... O_O
วิภวาเปิดประตูเดินเข้าไปภายในห้อง ก็ต้องเบิกตากว้าง ใบหน้าสวยหวานแดงฉ่าน ด้วยความเขินอายแทน เมื่อเห็นรัญจกรนั่งเกยอยู่บนตักแกร่ง มือทั้งสองข้างสวมกอดคอของเตชัส ขณะที่ใบหน้าของคนทั้งสองห่างกันไม่ถึงคืบ ซึ่งเธอไม่คิดว่าจะได้เจออะไรแบบนี้
“เอ่อ!... ขะ ขอโทษค่ะ”
วิภวาตั้งสติได้ ก็รีบกล่าวขอโทษคนทั้งสองอย่างเร็วไว ที่เข้ามาขัดจังหวะของพวกเขา ซึ่งขณะเดียวกันเธอก็สังเกตว่าภายในห้อง ช่างแต่งหน้าแต่งตัว เลขาของเตชัส รวมผู้จัดการส่วนตัวของรัญจกรก็ไม่อยู่ภายในห้อง
“เข้ามาทำไมไม่หัดเคาะประตูบ้างยะ!!!!!!......”
รัญจกรตวัดสายตาก็แรงอย่างไม่พอใจมาที่วิภวา แล้วตวาดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจออกมา ที่เห็นวิภวาเข้ามาขัดจังหวะกลางคันเช่นนี้ รัญจกรกระเด้งตัวลุกออกจากตักแกร่งอย่างเร็วไว
“ขอโทษทีเถอะค่ะ ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณกำลัง...... แต่ที่นี่พวกคุณก็ไม่ควรทำอะไรประเจิดประเจ้อ ใครเข้าใครออกก็เห็นหมด เดี๋ยวจะเสียชื่อเสียงเอาได้นะคะ”
วิภวากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอไม่ชอบเลยจริงๆ ที่มาเห็นอะไรในที่ทำงานแบบนี้ ยิ่งคนทั้งสองเป็ดารานักแสดงที่มีชื่อเสียงด้วยแล้ว ยิ่งไม่เป็การสมควรทำเป็อย่างยิ่ง เพราะหน้าต่างมีหูประตูมีตา
วิภวาหันไปมองเตชัส ซึ่งเขาก็จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว เขามองนิ่ง โดยไม่สะทกสะท้านอะไรเลย กลับเป็วิภวาที่รู้สึกร้อนรุ่มในอก และกรุ่นโกรธ แต่จะโกรธทำไม เธอก็ไม่รู้ เพราะเื่ที่พวกเขาทำกัน มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอสักหน่อย
“นี่!!... เธอกล้ามากนะที่มาสอนฉัน ฉันเป็ใคร เธอเป็ใคร อย่าสะเออมาสอนฉัน จำเอาไว้!!!!!!......”
“.........”
รัญจกรต่อว่าวิภวาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว และวางอำนาจเป็ที่สุด แต่มีหรือที่วิภวาจะกลัว เพียงแค่ไม่อยากมีปัญหาก็เท่านั้นเอง มันจะทำให้งานชะงัก และเกิดความล่าช้าเอาได้ เธอจึงได้แต่นิ่งเงียบ ไม่โต้ตอบรัญจกร ปล่อยให้รัญจกรพูดไปซะให้พอ
แต่กระนั้นวิภวาก็นับเลขอยู่ภายในใจ เพื่อควบคุมอารมณ์กรุ่นโกรธเอาไว้ ถึงจะควบคุมยากมากมาย แต่เธอก็ต้องควบคุมมันให้ได้ และก็ได้อย่างที่้า เพราะเธอดูนิ่งเงียบมาก จนคนที่อยู่ในห้องไม่อาจเดาอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดของเธอได้
“นี่หยุดวีนสักทีจะได้ไหม!!!!!!......”
เสียงเข้มดุของคนที่นั่งนิ่งเงียบอยู่เป็นานสองนานพูดขึ้น ทำให้รัญจกรที่ตั้งท่าจะใส่อารมณ์กับวิภวา ก็หยุดและหันไปมองเตชัส ด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ และไม่ใคร่จะพอใจสักเท่าไหร่ แต่กระนั้นก็ยอมหยุดแต่โดยดี
“มะ มีอะไรกันเหรอคะ!!??......”
ผู้จัดการส่วนตัวของรัญจกรเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวพร้อมกับช่างแต่งหน้าทำผม และทันกับที่เตชัสพูดเสียงเข้มดุพอดี จึงลุกลี้ลุกลนถาม ด้วยความอยากรู้ และกลัวว่าจะมีเื่กันเกิดขึ้น
“มีอะไรกันหรือครับ!!??......”
และยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรอีก มาวินที่หอบของที่เตชัสให้ไปเอา ก็เดินเข้ามาภายในห้องแต่งตัว ด้วยสีหน้างงๆ และสงสัย จึงได้เอ่ยถามออกมาอีกคนเช่นกัน
“ไม่มีอะไรหรอก แค่เื่ไม่เป็เื่!”
‘หึ เื่ไม่เป็เื่ แต่มันก็เป็เื่อยู่นี่ไง ชิ’ -_-
เตชัสเป็คนเอ่ย โดยไม่ได้เป็เดือดเป็ร้อนแต่อย่างใด วิภวาจึงค่อนขอดคำพูดของเตชัสอยู่ภายในใจ แต่เธอก็ผิดเองแหละที่ไปสอนซุปตาร์อย่างรัญจกร รัญจกรก็พูดถูกแล้ว เธอเป็ใคร นางเป็ใคร ยังไงเสียก็คงเอามาเทียบกันไม่ได้ แต่เธอกับนางก็คนเหมือนกันไม่ใช่หรือไง หรือนางเป็นางฟ้านาง์อย่างงั้นเหรอ...
“เอาล่ะๆ ในเมื่อไม่มีอะไร วาก็เอาอาหารเช้ามาให้ทั้งสองคนทานเถอะ ไป๊!!!!!!......”
ผู้จัดการส่วนตัวของรัญจกรกล่าวตัดบท เพราะไม่อยากให้มีเื่มีราวกันไปมากกว่านี้ เดี๋ยวจะเสียงานเสียการ และเสียเวลากันเปล่าๆ เวลายิ่งเป็เงินเป็ทองอยู่ด้วย
วิภวาเดินออกจากห้องแต่งตัว ไปแจ้งแม่บ้านให้จัดอาหารเช้ามาให้เตชัสกับรัญจกรได้ทานกัน ภายในใจก็ให้รู้สึกเหนื่อยหน่ายที่ต้องเจอกับอะไรอย่างนี้ และไม่คิดว่ารัญจกรจะเป็คนอย่างนี้ หน้ากล้องกับหลังฉาก นี่ต่างกันลิบลับเลย แต่ยังไงเสีย เธอก็ต้องอดทนทำงานให้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘๓๘
อ้าวๆ ไหงเตชัสเป็อย่างนี้ล่ะ รัญเธอทำไมขี้วีนอย่างนี้ 5555 เื่ราวจะเป็ยังไงต่อไป โปรดติดตามกันในตอนต่อไปนะคะ!!!!!!............ ^_^ ^_^
973
