หลังจากระบบดังขึ้น เธอตัดสินใจกลับมาที่ฐานที่มั่นเพื่อตรวจสอบระบบก่อนและเพื่อความปลอดภัยของเธอด้วย เธอไม่กล้าไปยืนเหม่ออ่านข้อความจากระบบยาวๆ กลางที่โล่งโง่ๆแบบนั้น
รีเบลนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หินในห้องใต้ดิน ดวงตาสีเข้มของเธอจับจ้องไปที่หน้าจอโปร่งแสงที่เด้งขึ้นมากลางอากาศ เหมือนจอเสมือนจริงจากโลกอนาคต เสียงระบบใสแจ๋วรายงาน
【System Shop – ระดับ E เปิดใช้งาน】
รีเบลยกคิ้ว
“หึ… ในที่สุดก็ถึงเวลาช้อปปิ้งสักที ไม่งั้นคงได้ตายเป็ผีอดอยากก่อนแน่”
เธอเลื่อนหน้าจอไปมาอย่างใจเย็น สายตากวาดผ่านไอเท็มมากมาย ก่อนจะเริ่มกดเลือกของที่จำเป็
“เอาอาหารสำเร็จรูปไว้ก่อน… สามชุดกำลังดี” — ไอคอนซองอาหารกระพริบ แล้วเลื่อนลงมา — “น้ำดื่มด้วย อย่างน้อยเผื่อเดินทางไกล”
[ อาหารสำเร็จรูป 3 ชุด / 300 พ้อย ]
[ อุปกรณ์ทำไฟ / 300 พ้อย ]
เสียงติ๊งดังขึ้นพร้อมกับถุงบรรจุอาหารขนาดเล็กวางลงตรงหน้า รีเบลหัวเราะเบา ๆ “อย่างกับกดสั่งของออนไลน์ แต่เร็วกว่า Amazon ซะอีก”
จากนั้นเธอเลื่อนลงไปที่หมวดอาวุธ ดวงตาเป็ประกายขึ้นมาทันทีเมื่อเห็น ดาบสั้น C-grade
“โอ้… มีซิปเก็บศพเพิ่มแล้วสิ” เธอยิ้มมุมปากก่อนกดซื้อ พร้อมทั้งเลือก โล่ไม้เสริมเหล็ก มาอีกหนึ่งชิ้น
[ ดาบสั้น C-grade / 2,500 พ้อย ]
[ โล่ไม้เสริมเหล็ก / 1,200 พ้อย ]
ในพริบตา ดาบสั้นคมวาวพร้อมปลอกสีดำปรากฏขึ้นบนโต๊ะ โล่ไม้ขอบเหล็กก็วางลงข้าง ๆ น้ำหนักพอดีมือจนรีเบลอดลองจับฟาดฟันกลางอากาศไม่ได้
“ไม่เลว… อย่างน้อยก็ไม่ใช่แท่งเหล็กบ้าน ๆ ที่เคยใช้”
สุดท้ายเธอเลื่อนนิ้วไปหยุดที่เมนู “หีบสุ่มระดับ D-E” สัญชาตญาณนักสำรวจในตัวร้องเรียกทันที
“เสี่ยงดวงกันหน่อยดีกว่า… บางทีโชคอาจเข้าข้าง”
[ หีบสุ่มระดับ D-E / 1,000 พ้อย ]
เสียงกลไกดัง กริ๊ก ก่อนหีบไม้เก่า ๆ ลายแกะสลักปรากฏขึ้นตรงหน้า ขนาดพอ ๆ กับกล่องรองเท้า รีเบลก้มลงมอง ยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง “หน้าตาเหมือนของต้องสาปมากกว่าไอเท็มหายากอีกนะเนี่ย”
เธอเอานิ้วแตะไปที่กลอน แกร๊ก! ฝาหีบเปิดออกทันที แสงสว่างสีฟ้าสาดออกมาจนห้องทั้งห้องสว่างไสว
【ขอแสดงความยินดี! ได้รับ — กำไลคริสตัล D-grade (เพิ่ม Agility +5, มีช่องเก็บพลังเสริม 1 ช่อง)】
รีเบลหยิบกำไลออกมา พลิกดูไปมา แสงจากคริสตัลสีเขียวอ่อนในนั้นระยิบระยับชวนให้มองไม่วางตา เธอหัวเราะออกมาเบา ๆ “โฮะๆๆ ไม่เสียแรงที่เสี่ยง ได้ของดีพอตัวเลยนี่”
เธอสวมมันเข้าข้อมือขวาทันที รู้สึกถึงพลังบางอย่างที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ความเร็วในการเคลื่อนไหวเหมือนเพิ่มขึ้นเล็กน้อยจนสังเกตได้
รีเบลยิ้มกว้าง ถอนหายใจ “ดี… แบบนี้เวลาเจอสัตว์กลายพันธุ์ก็จะหลบได้คล่องกว่าเดิม ไม่ต้องเปลืองโพชั่นมากนัก”
รีเบลนั่งกอดอกอยู่บนเก้าอี้หิน ใบหน้ายกยิ้มเ้าเล่ห์ ข้าง ๆ มีหีบว่างเปล่าจากการเปิดครั้งแรกกองอยู่ เธอเคาะปลายนิ้วกับโต๊ะพลางพูดกับตัวเองเบา ๆ
“หึ… ไหน ๆ ก็เหลือพ้อยเยอะอยู่ เสี่ยงอีกสักหน่อยสิ ถ้าดวงดีจะได้ของเจ๋ง ๆ แบบไม่ต้องเหนื่อยหาเอง”
เธอเลื่อนนิ้วในหน้าจอโปร่งใส กดยืนยันคำสั่งทันที
[ หีบสุ่มระดับ D–E ×2 / 2,000 พ้อย ]
เสียง ติ๊ง! ดังขึ้นก่อนหีบไม้แกะสลักสองใบจะปรากฏตรงหน้า ฝุ่นปลิวฟุ้งเหมือนเพิ่งถูกขุดขึ้นมาจากใต้ดิน
รีเบลยิ้มบาง ๆ “มา… มาลุ้นกันเถอะ”
เธอวางมือบนฝาหีบแรก แกร๊ก! ฝากล่องเปิดออก แสงสีทองสว่างพุ่งออกมา
【ขอแสดงความยินดี! ได้รับ — แหวนพลังชีวิต D-grade (เพิ่ม HP +200, ฟื้นฟู 1% ต่อชม.)】
“โอ๊ะ! ของดีเลยนี่นา~ แบบนี้แผลถ้าไม่หนักมากก็แทบไม่ต้องเปลืองโพชั่นแล้วสิ” รีเบลสวมแหวนเข้านิ้วกลางทันที รู้สึกเหมือนร่างกายอบอุ่นขึ้นมาทันตา
จากนั้นเธอหันไปหาหีบใบที่สอง ลูบฝาด้วยปลายนิ้ว “ขออีกชิ้นดี ๆ เถอะ…”
กริ๊ก! ฝาหีบเปิดพร้อมกับแสงสีน้ำเงินอ่อนสาดออกมา
【ขอแสดงความยินดี! ได้รับ — หน้ากากพรางตัว E-grade (ซ่อนกลิ่น, ลดการตรวจจับด้วยสายตาจากสัตว์กลายพันธุ์ระดับต่ำและกลาง)】
รีเบลหยิบหน้ากากผ้าสีเทาดำขึ้นมา ลองสวมปิดครึ่งหน้า มันแนบสนิทกับผิวเหมือนไร้น้ำหนัก
“ฮ่าๆๆ นี่มันของที่เกิดมาเพื่อฉันชัด ๆ …ซ่อนกลิ่น ซ่อนหน้า แล้วค่อยแทงข้างหลัง พอดีเลย” เธอหัวเราะเบา ๆ ดวงตาเปล่งประกายเ้าเล่ห์
ตอนนี้ร่างกายของรีเบลถูกเสริมด้วย กำไลเพิ่มความว่องไว, แหวนเพิ่มพลังชีวิต, และหน้ากากพรางตัว ดูไม่ต่างจากนักล่ามืออาชีพที่พร้อมจะเล่นสกปรกกับสัตว์กลายพันธุ์ทุกเมื่อ
“เอาล่ะ… คราวนี้เจอสัตว์ประหลาดตัวไหน ก็ต้องมีศพให้ฉันปล้นแน่นอน”
[Status: รีเบล]
เพศ: หญิง | อายุ: 25 | ระดับ: E
พลังชีวิต (HP): 100% (+200 จากแหวน, ฟื้นฟู 1%/ชม.)
พละกำลัง (STR): 29
ความว่องไว (AGI): 26 ➝ 31 (+5 จากกำไล)
ความทนทาน (END): 32
สติปัญญา (INT): 36
โชค (LUK): 100
อุปกรณ์สวมใส่:
กำไลคริสตัล D-grade (+5 AGI)
แหวนพลังชีวิต D-grade (+200 HP, regen 1%)
หน้ากากพรางตัว E-grade (ลดการตรวจจับ + ซ่อนกลิ่น)
ดาบสั้น C-grade
โล่ไม้เสริมเหล็ก
พ้อยคงเหลือ: 120
รีเบลก้าวออกจากฐานพร้อมรอยยิ้มบางที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ผมยาวปลิวตามลม เธอจับดาบสั้น C-grade ที่คาดข้างเอว พลางเช็คโล่ไม้เสริมเหล็กในมือซ้าย
“ถึงเวลาลองของใหม่สักที… หวังว่าจะไม่ต้องรีบใช้ยารักษาหรอกนะ” เธอบ่นเบา ๆ พร้อมหัวเราะในลำคอ
ไม่ทันไร เสียงคำรามต่ำ ๆ ก็ดังมาจากพงหญ้าสูง ครืนนนน… เงามืดขนาดใหญ่คืบคลานออกมา — สัตว์กลายพันธุ์รูปร่างคล้ายหมาป่า แต่มีเกราะเหล็กขึ้นตามแผ่นหลัง ดวงตาสีแดงเพลิงจ้องมาที่รีเบลราวกับเห็นเหยื่อ
“อ๋อ… หมาป่าเกราะงั้นเหรอ? น่ารักจัง” รีเบลยกคิ้วกวน ๆ “หวังว่าจะไม่โกรธนะ ถ้าฉันเอาเ้าไปทดสอบฝีมือสักหน่อย!”
หมาป่าพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ฟ้าววว!
รีเบลยกโล่ขึ้นรับ ปังงง! แรงกระแทกสั่นะเืแขน แต่เธอยังยืนหยัดไม่ถอย กลับยิ้มมุมปากแทน
“แรงใช้ได้เลยนี่… แต่ยังไม่พอจะทำให้ฉันล้มง่าย ๆ หรอกนะ!”
เธอเบี่ยงตัว หันดาบฟันสวนไปที่ขา สัตว์กลายพันธุ์หลบได้บางส่วน แต่ก็มีแผลเฉือนลึก เืสีดำหยดลงพื้น
หมาป่าคำรามด้วยความเ็ป แล้วใช้หางยาวตวัดใส่ ฟ้าววว! รีเบลโดนปัดจนเสียหลักกลิ้งไปกับดิน
“โอ๊ยยย… เจ็บนะเว้ย! เล่นแรงไปหน่อยไหมเ้าโง่!” เธอหัวเราะทั้งที่เจ็บ ก่อนลุกขึ้นมาปัดฝุ่น
คราวนี้รีเบลเปลี่ยนแผน เธอหลอกล่อให้หมาป่าพุ่งเข้ามาอีกรอบ แต่เธอกดตัวต่ำแล้วสไลด์ไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ความว่องไวที่เพิ่มจากกำไลคริสตัลส่งผลทันที — เฉียด!
เธอใช้โล่กระแทกไปที่คอของมันอย่างแรง ตุบ! หมาป่าเซถลา รีเบลไม่รอช้า แทงดาบสั้นเข้าที่ช่องว่างเกราะตรงท้อง ฉึกกก!
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น ก่อนร่างหมาป่าจะทรุดลงกับพื้น ขาของมันดิ้นกระตุกเล็กน้อยแล้วหยุดนิ่ง
รีเบลยืนหอบเล็กน้อย เหงื่อไหลลงข้างแก้ม แต่รอยยิ้มเ้าเล่ห์กลับปรากฏขึ้นแทนความเหนื่อยล้า
“หึ… สนุกกว่าที่คิดแฮะ” เธอชี้ดาบไปที่ซากหมาป่าเกราะ “แต่ครั้งหน้า… ฉันจะพลาดน้อยกว่านี้อีกแน่”
+1คริสตัล
จากนั้นเธอก็ค่อยๆออกเดินทางลึกเข้าไปในเขตเมืองร้างอย่างช้าๆ ไม่ได้เร่งรีบนัก กำแพงตึกผุพังถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์กลายพันธุ์ที่ส่องแสงอ่อน ๆ เสียงลมหวีดหวิวลอดช่องหน้าต่างแตกพัง บรรยากาศเงียบจนผิดปกติ
กรรรรร…
เสียงคำรามต่ำ ๆ ดังมาจากเงามืด ก่อนที่สัตว์กลายพันธุ์รูปร่างคล้าย “เสือ” แต่มีเขาแหลมงอกจากไหล่สองข้างจะโผล่ออกมา ดวงตาสีเหลืองทองวาวโรจน์จ้องตรงมาที่เธอ
“อ่า… นี่มันจะอลังการไปหน่อยไหมเนี่ย เสือมีเขา? โลกนี้นี่โคตรแฟนตาซีเลยนะ” รีเบลยกโล่ไม้เสริมเหล็กขึ้นมาอย่างสบาย ๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยความระวัง
เสือเขาไม่รอให้ใครตั้งตัว พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ฟ้าววว! เล็บั์ฟาดลงมาอย่างแรง ครืนนน! โล่ในมือรีเบลสั่นะเื แขนชาแทบปล่อยโล่
“โอ๊ยยย! ขอบใจนะที่ช่วยนวดแขนให้! แต่คราวหน้าเบามือหน่อยได้มั้ย?!” เธอแกล้งพูดกวน ทั้งที่เหงื่อซึมเต็มหน้าผาก
รีเบลถอยออกมาสูดหายใจ ตั้งสมาธิ ดาบสั้น C-grade ถูกชักออกมา “เอาล่ะ มาลองของใหม่กันเถอะ”
เสือเขากระโจนเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้รีเบลไม่รับตรง ๆ เธอเบี่ยงตัวแล้วใช้ความว่องไวพุ่งไปด้านข้าง ฉึก! ดาบเฉือนข้างลำตัวสัตว์ แต่เกราะหนังแข็งเหมือนหิน เสียงดัง แกร๊กก!
“เฮ้อ… เกราะนี่แข็งยิ่งกว่ากระทะเหล็กบ้านฉันอีก” รีเบลบ่นอย่างเซ็ง ๆ
เสือหันกลับมาอย่างดุร้าย ฟาดหางกระแทก ปังงง! ร่างรีเบลกระเด็นไปชนเสากำแพงเก่า ๆ ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย
“แค่ก ๆ… เจ็บนะโว้ยยย…” เธอหัวเราะทั้งที่ยังไอ ก่อนยันตัวลุกขึ้น “โอเค ได้เวลาเลิกเล่นแล้ว”
รีเบลใช้ไหวพริบทันที — เธอโยนซาลาเปาใส่หน้าเสืออย่างไม่คาดคิด ป้าบ!
สัตว์กลายพันธุ์ชะงักไปเสี้ยววินาทีด้วยความงุนงง รีเบลฉวยจังหวะนี้พุ่งเข้าด้านล่างของมัน แล้วเสียบดาบแทงเข้าไปตรงท้องที่อ่อนแอที่สุด
ฉึกกก!
เสือคำรามลั่น แต่อาการเจ็บทำให้การเคลื่อนไหวช้าลง รีเบลอาศัยโล่กระแทกหัวมันให้เซล้มไปข้างเสา ก่อนจะะโขึ้นไปบนหลังแล้วใช้ดาบปักลงซ้ำตรงต้นคอ พรูดดดดด
เืดำพุ่งกระเซ็น เสือเขาดิ้นทุรนทุรายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนร่างใหญ่ั์จะค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้น
รีเบลหอบหายใจแรง ๆ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยถลอก แต่ใบหน้ายังมีรอยยิ้มกวน ๆ “หึ… สนุกใช้ได้เลยนี่หว่า แต่อย่าคิดว่าฉันจะหยุดแค่นี้นะ”
เธอหันไปชี้ดาบใส่ซากสัตว์แล้วพูดเบา ๆ
"เป็ไงล่ะ ซาลาเปาพิฆาตเสือ ฮ่าๆ"
ติ๊ง! เสียงระบบดังขึ้นในหัว พร้อมข้อความว่า:
[ภารกิจย่อย: สังหารสัตว์กลายพันธุ์] 3/10
คริสตัลเกรด D (สุ่มพลัง)
รีเบลหยิบ คริสตัลเกรด D 2ชิ้น ขึ้นมาจับแน่น มือเธอรู้สึกพลังแผ่ซ่าน ระบบสั่นเตือน
ได้พ้อยสุ่ม: 2,800 Crystals -หมาป่าเกราะ
ได้พ้อยสุ่ม: 2,000 Crystals -เสือั์กลายพันธุ์
เธอยิ้มมุมปาก “เอาล่ะ… พ้อยเข้ากระเป๋าฉันอีกแล้ว ชอบที่สุดเลย!”
หลังจากเก็บพ้อยเรียบร้อยเธอจึงเดินเข้าไปในป่าเมืองร้างที่มีซากตึกสูงและร่องรอยพืชกลายพันธุ์ เสียงคำรามเล็ก ๆ ดังขึ้นมาอีกครั้งแต่รอบนี้เธอเจอแค่เพียงสัตว์กลายพันธุ์กระจอกๆนะดับEเท่านั้นเธอจึงค่อยๆไล่เก็บไปทีละตัว
หนูบินกลายพันธุ์ขนาดเท่าแมว ดวงตาแดงฉาน บินโฉบมาใส่รีเบลเธอยกโล่สไลด์บังการโจมตี ปั้บ!ฟันดาบฟาดเข้าไปที่ขาของมัน ฉึก! หนูบินหมุนตัวหลบไม่ได้ รีเบละโอย่างสนุกก่อนแทงซ้ำจนมันล้มลง
ผล: ได้คริสตัล 500 พ้อย
ต่อมาหลังจากนั้นเธอเดินไปได้ไม่นานก็เจอเข้ากับงูเผือกพิษลำตัวยาว 3 เมตร เลื้อยมาด้วยพิษเข้มข้นรีเบลสไลด์หลบด้านข้างขณะเหวี่ยงดาบฟันใส่ ฟั่บ! เธอโยนซาลาเปาเข้าปากงูเพื่อเบี่ยงความสนใจร่างงูสะดุ้ง หยุดชะงักค้างไป รีเบลใช้โล่กระแทกลำตัว ตุบ! ก่อนจ้วงดาบเข้าตรงที่หัว เืพุ่งอาบนองเต็มพื้น
ผล: ได้คริสตัล 650 พ้อย
จากนั้นเธอก็เดินลัดเลาะไปตามซอกตึกเพื่อสำรวจเพิ่มจนไปพบเข้ากับหมาป่ากระดูกร่างเล็กแต่เคลื่อนไหวเร็วรีเบลใช้ความว่องไวพุ่งหลบกรงเล็บฟันดาบเฉือนที่ขาหลังหมาป่าหมุนตัว แต่อัตราการเอาชีวิตรอดของรีเบลสูงมาก เธอถอยออกทันที แล้วฟาดโล่ตีจนร่างของมันเซ ก่อนจะตัดหัวมันออกอย่างง่ายดาย
ผล: ได้คริสตัล 700 พ้อย
หลังจากสู้เสร็จไม่นานเธอก็หันไปเห็นสิ่งมีชีวิตที่เธอขยะแขยงเป็ที่สุด มันคือ แมลงสาบกลายพันธุ์ขนาดเท่ากระต่าย มีหนามแหลมบนหลัง
รีเบลถอยออกเล็กน้อย ใช้ดาบฟันลงบนปีก ฉึก!
แมลงสาบพยายามไถลหนี รีเบลใช้เทคนิคะโตัดเส้นทางจังหวะสุดท้าย
เธอใช้ปลายโล่กระแทกหลังจนแมลงสาบล้ม จากนั้นเธอใช้ดาบที่พึ่งซื้อมาใหม่จัดการทลวงใส้มันจากก้นจนทะลุออกปาก เหมือนบาบีคิวเสียบไม้ แม้จะรังเกียจแค่ไหนหากได้รับพ้อยเธอก็ยินดีที่จะ เสียบมันให้ตายอยู่ดี
ผล: ได้คริสตัล 400 พ้อย
เพราะแมลงสาบวิ่งหนีบางอย่างมาพบเธอหรือก็ไม่ทราบ แต่สักพักไม่นานนักก็มีกิ้งก่ากลายพันธุ์
ตัวเล็กแต่มีลิ้นหนามพิษวิ่งหน้าตั้งตรงมาที่เธอเหมือนมองเห็นอาหารวางอยู่ที่พื้น รีเบลใช้กำไลคริสตัลเพิ่มความว่องไว หลีกเลี่ยงการตวัดลิ้น
ฟันดาบฟาดไปที่ขาหน้าเพื่อหยุดการเคลื่อนไหว
กิ้งก่าพยายามหนี รีเบลใช้ซาลาเปาอีกชิ้นล่อ ก่อนแทงซ้ำจนล้ม หลังๆเธอเริ่มเจอสัตว์กลายพันธ์ถี่ขึ้นแม้มันจะอ่อนแอ แต่ก็ทำให้เธอแทบไม่ได้หยุดพักเลย
ผล: ได้คริสตัล 550 พ้อย
เดินไปอีกสักพักเธอก็เจอเข้ากับหนอนั์ยาว 4 เมตร ตัวกลม สีแดงเืรีเบลระวังไม่ให้โดนร่างกายใหญ่ของมันบดขยี้หลบการโจมตีแบบซิกแซกแล้วฟันดาบเข้าไปกลางตัว ฟั่บ! หนอนดิ้น รีเบละโ
“โห…โดนแค่นี้ก็ลุกไม่ขึ้นแล้วนะเว้ย!”
ก่อนเหวี่ยงโล่ฟาดตัวอีกครั้งจนมันแน่นิ่ง จบท้ายด้วยการตัดมันเป็ชิ้นๆ
ผล: ได้คริสตัล 900 พ้อย
"เหนือยแล้วนะ เจอแบบติดๆเลย ถ้าเจอตัวที่เก่งกว่านี้ คงได้เหนื่อยตายพอดี แต่เควสใกล้เสร็จแล้ว ทนอีกนิด"
ขณะที่กำลังบ่นอยู่นั้นเธอก็บังเอิญเดินไปเจอดักแด้ขนาดใหญ่อยู่ข้างต้นไม้หนาทึบเธอเดินอย่างระมัดระวังก่อนสังเกตรอบๆว่ามีสัตว์อื่นอยู่ด้วยไหม รีเบลย่องเข้าไปอย่างช้าๆแล้วค่อยๆบรรจงใช้ดาบกรีดไปที่พื้นผิวสีขาวนวล มันถูกเจาะอย่างง่ายดาย ทำให้เธอจัดการ สัตว์กลายพันธุ์ครบอย่างงงๆ
"ทำไมตายง่ายจัง"
ผล:ได้คริสตัล1000พ้อย เมื่อสัตว์ทั้ง 7 ตัวถูกจัดการเรียบร้อย รีเบลยืนพักเล็กน้อยเนื่องจากเกร็งมือเกร็งเท้าแอบไปทำลายดักแด้ แต่มือของเธอยังจับดาบแน่น พร้อมรอยยิ้มกวน ๆ บนใบหน้า
“โอเค… สนุกดีนะ แต่ครั้งหน้า… ฉันจะล่าตัวที่เก่งกว่านี้อีกสักหน่อย”
เธอกระดิกโล่ พลางตรวจสอบรอบตัว ติ๊ง! ระบบแจ้ง:
【ภารกิจสังหารสัตว์กลายพันธุ์ 10/10 สำเร็จ】
ได้คริสตัลพ้อยรวม 9620 รางวัล กล่องสุ่มอาวุธ ระดับ S-E รีเบลเก็บหีบกลับเข้ากระเป๋ามิติ ยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ ก่อนจะหาพื้นที่ปลอดภัยสำหรับวางฐานที่มั่นที่ย้ายมา
"พักเหนื่อย เปิดรางวัลและสุ่มกล่องเล่นสักหน่อย ละกันค่อยออกไปทำเควสที่เหลือก่อนค่ำ ฮี่ๆ ขอให้ได้ขอให้โดน จะได้อะไรบ้างนะ"
(สรุป) เต่าั์กลายพันธุ์ระดับD หมาป่าระดับD = 2,000
เสือกลายพันธุ์ระดับD= 2,800
หนูบินกลายพันธ์ระดับE= 500
งูเผือกพิษกลายพันธ์ระดับE = 650
หมาป่ากระดูกกลายพันธ์ระดับE=700
แมลงสาบกลายพันธุ์ระดับE 400
กิ้งก่ากลายพันธุ์ระดับE = 550
หนอนั์กลายพันธ์ระดับE= 900
ดักแด้กลายพันธ์ระดับE= 1,000
พ้อยที่เหลือเดิม = 120 = 9,620 พ้อย