“พูดอะไรกันเหรอ!!?”
แบรี่เห็นอรภา หน้าแดงระเรื่อขึ้นมา ก็อยากรู้ว่าทั้งสองคนได้พูดอะไรกัน ทำไมถึงได้หน้าแดงขึ้นมาอย่างนี้ จึงร้องถามขึ้น พร้อมกับทำหน้าสงสัยใคร่รู้
“ไม่บอกค่ะ”
อรภาเอาโทรศัพท์ออกห่างจากปาก ใช้นิ้วกดวางสายอีกฝั่งที่โทรเข้ามานั้นไป แล้วหันมาพูดกับคนตัวโต ที่ทำหน้าสงสัยอยู่นั้น โดยพูดไปก็ยิ้มยั่วไป
“ได้!! ไม่บอกใช่ไหม เดี๋ยวผมจะจัดหนักเอาไม่ให้นอนกันทั้งคืนเลยวันนี้” แบรี่ว่าแล้วก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วก้มลงช้อนตัวคนตัวเล็กขึ้น
“อุ้ย!!.. ไม่เอาค่ะ พรุ่งนี้เราต้องไปทำงานนะคะ เดี๋ยวตื่นสายลุกกันไม่ไหวเอาได้นะ” อรภาร้องบอกอย่างเร็วไว พร้อมกับยื่นมือเรียวเล็ก ขึ้นไปคล้องคอแกร่งไว้ อย่างกลัวตก
“พรุ่งนี้ผมขอเกงานหนึ่งวันครับที่รัก” แบรี่พูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางกรุ่มกริ่ม ทั้งหลิ่วตาให้คนตัวเล็กมาด้วย
“แต่พรุ่งนี้ภาต้องทำงานนะคะ” อรภาแย้งคนตัวโตออกมาอีก เพราะตอนนี้เธอยังไม่ได้ลาออกจากบริษัท ดังนั้นเธอก็จะต้องไปทำงานตามปกติ
“ผมบอกแล้วไงครับ ว่าคุณไม่ต้องทำงานแล้วน่ะ ลาออกจากบริษัทนั้นเลย ั้แ่พรุ่งนี้เป็ต้นไป” แบรี่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง พร้อมกับวางร่างบางลงไปนอนบนเตียงนอน
“ได้ยังไงคะ ภายังไม่ได้แจ้งลาออกจากงานเลยนะ และตามระเบียบของบริษัท ก็จะต้องแจ้งลาออกอย่างต่ำสามสิบวันนะคะ”
อรภาพูดไปก็คว้ามือใหญ่ที่กำลังซุกซน แกะปมผ้าเช็ดตัวออกไป ซึ่งปมผ้าเช็ดตัวก็คลายออกจากกัน ตามที่คนตัวโต้าอย่างง่ายดาย อรภาจะห้ามยังไงก็ไม่อาจรั้งเอาไว้ได้
“ก็พรุ่งนี้สายๆ หรือบ่ายๆ ก็ได้ เราก็ค่อยไปแจ้งลาออกกัน และให้มีผลในวันพรุ่งนี้เลย ตามนี้นะเมียจ๋า”
แบรี่พูดไปก็มองปากบางนุ่มไปด้วย อย่างหมายตาที่จะเข้าเอาความหวาน ซึ่งเขารู้ว่ามันเป็อะไรที่หวานเอามากๆ จนติดใจ และถอนตัวไม่ขึ้นเลยแหละ และไม่คิดจะรอช้าหรือรอคำทักท้วงใดๆ ปากเขาเร็วเท่าความคิด ก้มลงจูบปิดปากบางของคนตัวเล็กอย่างเร็วไว ปลดผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่รอบเอวสอบออก ให้หลุดตกลงไปกองกับพื้นห้อง และเคลื่อนกายแกร่งขึ้นทาบทับร่างบาง
อรภาทำท่าจะทักท้วงออกมา เมื่อถูกปากปิดปากอย่างนั้น ก็ต้องกลืนคำทักท้วง กลับเข้าไปในลำคอตามเดิม แล้วร่างบางก็ค่อยๆ คล้อยตามจูบ และตอบสนองกลับคนตัวโตไปอย่างว่าง่าย และไม่คิดจะห้ามปราม ปัดป้องหรือขัดขืนใดๆ อีก
‘โอเค! ตามนั้นก็ตามนั้น’ ภายในใจก็คิดคล้อยตามคำพูดของคนตัวโตไป อย่างจำยอมแต่โดยดี
คนตัวโตจูบเว้าวอนเรียกร้องอยู่อย่างนั้นจนพอใจ จึงค่อยเลื่อนปากนุ่มลงมาตามมุมปาก ปลายคาง ไล่ลงมาตามลำคอระหงหอมกรุ่น คนตัวโตจูบไปพร้อมกับสูดกลิ่นกายหอมๆ อันเป็เอกลักษณ์เฉพาะตัวของคนตัวเล็ก เข้าไปในปอดอย่างหลงใหล และชื่นชอบเอามากๆ
“ตัวคุณหอมไปทุกซอกทุกมุมเลย ผมชอบกลิ่นกายคุณจัง” แบรี่เงยหน้าขึ้นมาบอกคนตัวเล็ก ที่กำลังเคลิบเคลิ้ม และสั่นสะท้านหน่อยๆ ด้วยน้ำเสียงกระเซ้าแหบพร่า
แบรี่คลี่ผ้าเช็ดตัว ที่ปกคลุมออกไปจากร่างบาง คนตัวโตมองสำรวจเนื้อขาวเหลืองนวลเนียนละเอียดละออ ไปด้วยสายตาเป็เ้าข้าวเ้าของ และลามเลียกระหายหิว อย่างไม่ปิดบังความ้าเลยแม้แต่น้อย
“และตรงนี้ก็สวยด้วย ผมชอบ”
คนตัวโตมาหยุดจับจ้องตาเป็ประกาย อยู่ที่ดอกบัวงามสองดอก ที่ชูชันแข่งขันกันอย่างท้าทายสายตาอยู่ในตอนนี้ และพอกล่าวพึมพำจบ ก็ก้มลงไป ดูดดึง หยอกเย้า ดอกบัวงามสองดอกสลับกันไปมา
“อะ อ้าส์!.. คะ คุณแบรี่”
อรภาส่งเสียงหวานๆ ร้องครวญครางออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ที่คนตัวโตดูดเลียและไล่วนปลายลิ้นร้อนลื่น อยู่ตรงปทุมถันหนักบ้างเบาบ้าง ขาแกร่งก็แยกขาเรียวก็จากกันไปด้วย แล้วเขาก็ค่อยๆ สอดประสานัอันใหญ่โตที่แข็งขืน เข้าไปในแอ่งน้ำหวานเบื้องล่าง จนแนบสนิทเป็เนื้อเดียวกัน
แล้วจากนั้นภายในห้องก็ค่อยๆ ร้อนระอุขึ้นด้วยไฟเสน่หาปะปนผสมคลุกเคล้า ไปด้วยความรักใคร่ของคนทั้งสอง พอจบไฟเสน่หากองนี้ลงไปไม่นาน เพียงแค่หยุดพักเหนื่อยกันพอให้หายแค่อึดใจเดียว คนตัวโตก็คอยก่อไฟเสน่หากองใหม่ขึ้นมาอีกกอง และก็อีกกอง เป็อยู่อย่างนั้น จนเวลาล่วงเลยเข้าไปเกือบค่อนคืน คนทั้งสองจึงพากันหมดเรี่ยวหมดแรงลง และหลับใหลเข้าสู่ห้วงแห่งการหลับฝันไปพร้อมๆ กัน
๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔
938
