เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ตอนที่​ 199 จักรพรรดิ​

ตอนที่​ 199 จักรพรรดิ​ถิงถิงและเหล่าพี่น้อง​ของรั่วเฟยไม่สนใจซือห้าวที่กลายเป็น​คนเสียสติแล้วหายไปมองซูเวยและพวกเขา​รู้สึก​กลัวมันแย่มาก!ซูเวยแข็งแกร่ง​ขนาดไหนศิษย์แท้จริง​ล้วนเป็นระดับเซียนยุทธแม้ว่าพวกเขา​ออกไปเดินเล่นและเผชิญหน้า​กับเซียนยุทธ​ในโลกด้านนอกไม่มีทางที่พวกเขา​จะพ่ายแพ้​อย่างง่ายดาย​เซียนยุทธ​ของสำนักใหญ่ย่อมมีทักษะ​วิชาและการเรียนรู้​ฝึกฝน​ดีกว่าคนภายนอก​แม้กระทั่ง​คนภายในด้วยกัน​และพวกเขา​ไม่มีทางแพ้ราบคาบ​อย่างไม่มีทางสู้เช่นนี้นอกจากนี้​พวกเขา​ยังเป็นศิษย์​พี่และเรียนรู้ฝึกฝน​ในสำนักอาญา​สวรรค์​มาหลายปีแต่ทั้งหมด​แพ้!"ไม่... ข้าไม่มีทางยอมให้เขานั่งผู้นำศิษย์""มีแต่ท่านพี่เท่านั้น​ที่ได้นั่ง"ถิงถิงกำมือแน่นและใบหน้าสวยงาม​ของเธอกลับมาเปล่งปลั่ง​ดวงตาคู่หนึ่งมอง​ซูเวยราวกับกลืนกินเขามองเห็น​อาการถิงถิงและใบหน้าเหล่า​พี่น้อง​ข้างกายนางไม่สามารถ​ช่วยได้ดูเหมือน​เธอไม่ยอมปล่อยวาง"พวกเจ้ารู้ไหม... ถ้าท่านพี่ไม่ได้​นั่งผู้นำศิษย์​และเมื่อถึงเวลานั้นฝ่ายตรงข้าม​ต้องเอาคืนพวกเราอย่างสาสมแน่"ทันใดนั้น​พวกเขา​เงียบและพูดไม่ออก​ในช่วงเวลาที่ผ่านมาและพวกเขา​ใช้ชื่อของพี่น้อง​รั่วเฟยทำเรื่องต่างๆมามากมายกลั่นแกล้ง​และรังแกผู้คนตามใจชอบ​ทุกคนไม่กล้าแตะต้อง​และเอาคืนพวกเขา​ชื่อของพี่น้อง​รั่วเฟยทรงอิทธิพล​และยิ่งใหญ่​มากในสำนักอาญาสวรรค์​ได้รับการสั่งสอนจากผู้นำคนเก่าและมีตระกูล​รั่วที่ยิ่งใหญ่คอย​อยู่เบื้องหลัง​เขาทำให้ได้รับการคาดหมาย​และถูกวางเป็นอันดับ​หนึ่งในการนั่งผู้นำศิษย์​ตั้งแต่​เด็กหากรั่วเฟยไม่ได้นั่ง... ไม่มีใครคุ้มครอง​และปกป้องพวกเขา​ได้"น้องถิง... เจ้าจะทำอย่างไร?" พวกเขามองถิงถิงและถามความเห็น​ของเธอ"ทำอย่างไร!?... แม้ว่าพวกเราไม่สามารถเอาชนะซูเวยได้ แต่อย่างน้อย​ต้องทำให้เขาได้เจ็บหนักและหมดแรงมากที่สุด"น้ำเสียงหนักแน่น​และใบหน้า​ของเธอจริงจังแล้วพวกเขา​พยักหน้า​ตอบรับ... เมื่อมองไปรอบๆและไม่เห็นใครท้าทายอีกแล้วซูเวยหันหลัง​เดินกลับเข้าวังบัญชา​สวรรค์​เขาไม่แสดงออก... มันเกิดจากความพยายาม​อย่างหนักและประสบการณ์​ต่อสู้​มากมายของเขาเริ่มผลิดอกออกผล​ให้เห็นแล้ว"ซูเวย... เจ้าจะไปไหน​ไม่ได้​ทั้งนั้น"ได้ยินเสียง... ฝีเท้าของซูเวยต้องหยุดและหันกลับ​มามองแล้วใบหน้า​ของเขานิ่งเฉย​มองเห็น​ตัวการใหญ่ปรากฏ​ตัวพร้อมกับคนติดตาม​อีกจำนวนหนึ่งเป็นถิงถิงและพี่น้อง​ของรั่วเฟยดูเหมือน​น้องสาวรั่วเฟยไม่ยอมจบ"ศิษย์​พี่...ไม่ทราบว่ามีธุระ​อะไรกับข้า?" ซูเวยโค้งมือและยิ้มอย่างนุ่มนวล​"ธุระ?... ข้าต้องการ​ให้เจ้าถอนตัว​จากการแข่งขัน" ถิงถิงชี้ทางซูเวยและตะโกน​เสียงดัง​"ถอนตัว?" เขายกคิ้วและมองหญิงสาว​แล้วพูดอย่างใจเย็น​ "ศิษย์​พี่... ท่านลืมกินยา?" "ยา... ยาอะไร?""ข้าไม่ได้​ป่วยตรงไหน" เธอเหลือบมองเขาเขายิ้มและพูดด้วยน้ำเสียง​เย็นชา "ไม่มียารักษา?... ไม่น่าแปลกใจ​ที่สมองไม่ปกติ""บนโลกนี้คงไม่มียารักษา​คนโง่จริงๆ""ไม่เช่นนั้น...ข้าคงไม่ได้​ยินคำพูดโง่ๆนั้น" "เจ้า!" ถิงถิงคำรามและเข้าใจ​ทันทีหัวใจของเธอ​บ้าคลั่ง​และใบหน้า​ดุร้ายเธอเกลียดและโกรธ​เคืองเขามาก"ดี... เมื่อเจ้าไม่ยอมถอนตัวและเจ้าต้องเอาชนะพวกข้าให้ได้เสียก่อน" "ซูเวย... จงยอมรับ​การท้าทายซะ"หญิงสาว​ชักดาบและจ่อไปทางซูเวยเขาเหลือบมองเธอและใบหน้า​ของเขาไม่แสดงออก​แล้วเปิดปาก "ถ้าศิษย์​พี่อยากพบกับความพ่ายแพ้... เข้ามาได้เลย""ซูเวย... เจ้ามันมั่นใจ​มากเกินไป​"ดวงตาเธอเป็นสีแดงและกรีดร้อง​ดูเหมือน​เขาไม่มองเธออยู่ในสายตาเลยเธอไม่สามารถ​อดทนต่อความโกรธ​ได้และระเบิดออกมาแล้วตะโกน "จัดการเขา"ศิษย์​แท้จริง​ชายทั้งห้าคนชักดาบและพวกเขา​ล้อมรอบ​ซูเวยทั่วทุกทิศ​ดาบยาวหกเล่มแทงหกทิศทางพร้อมกันเป้าหมาย​คือจุดตายของซูเวยชัดเจน​เห็นได้ชัด​ว่าพวกเขา​หมายเอาชีวิต​ผู้คนรอบข้าง​ตกใจและตกตะลึง​นี่เรียกท้าทาย?... ไร้ยางอาย​เกินไป​แล้วแต่ฝูงชน​ไม่ได้สอดมือเข้าร่วมพวกเขา​เห็นความสามารถ​ของซูเวยแล้วไม่กังวล​และเชื่อมั่นในความแข็งแกร่ง​ศิลปะการต่อสู้​ของเขาอยู่สูงมากและเหนือความเข้าใจ​จากสามัญสำนึกพวกเขา​มองทั้งหกที่จ้องเอาชีวิต​และซูเวยพูดอย่างเยือกเย็น​ "วันนี้ข้าจะสั่งสอนพวกท่านทั้งหมด​ว่าสวรรค์​อยู่สูงเพียงใด ไม่ใช่มีเพียงศิษย์​พี่รั่วเฟยคนเดียวเท่านั้น" เขาไม่ได้คิดออมมือและชักดาบเมื่อพวกเขา​ต้องการ​สังหาร​และเขาจำเป็นต้องสั่งสอนพวกเขา​กลับคืนไปบรรยากาศ​น่าอึดอัด​กระจายออกพวกเขา​รู้สึก​แรงกดดันมหาศาล​ที่กดทับผู้คนรู้สึกหนาวเย็น​และสูดอากาศ​เย็นแล้วอดไม่ได้ที่จะก้มหัวลงไม่กล้ามองดู​ซูเวยอากาศ​หนาวแผ่ขยายปกคลุม​ไปทั่วต่อหน้าทุกคน... ซูเวยเหมือนจักรพรรดิ!