กว่าหยางเถาอวี้จะออกจากมิติส่วนตัวของรุ่ยเอ๋อก็เป็เวลารุ่งสางแล้วยายจางยังคงหลับอย่างสบาย ธูปหญ้านิทราไม่มีพิษหรือผลข้างเคียงในทางร้ายใดๆนอกจากทำให้หลับลึก นางจึงวางแผนว่าจะทำเช่นนี้ต่อไปจนกว่าจะได้ห้องนอนแยกเป็ส่วนตัว
หยางเถาอวี้ปล่อยให้ยายจางนอนหลับต่อไปส่วนตนเองเข้าครัวไปต้มโจ๊กหมูสับกลิ่นหอมกรุ่นรอท่า
ไม่นานยายจางก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเช้าวันนี้นางดูสดใสกระฉับกระเฉงขึ้นเป็อันมาก ผิวพรรณเรียบลื่นขึ้น รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าลดน้อยลงรวมความแล้วแลดูอ่อนเยาว์ขึ้นไม่น้อยนี่คงเป็ผลจากการกินดื่มน้ำผสมน้ำทิพย์ที่หยางเถาอวี้แอบเหยาะไว้และแอบนำออกมาปรุงอาหารเมื่อมีโอกาสกระมังช่างน่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก
“อวี้เอ๋อ เหตุใดไม่ปลุกยายลุกมาทำอาหารก่อนอีกแล้ว” ยายจางบ่นด้วยความเก้อเขินปนห่วงใยเกรงว่าหยางเถาอวี้จะพักผ่อนไม่เพียงพอ
“ข้านอนเต็มอิ่มแล้ว เห็นท่านยายยังนอนหลับสบายอยู่จึงไม่อยากปลุกเ้าค่ะ”หยางเถาอวี้แก้ตัว หลังจากก้าวสู่เส้นทางฝึกยุทธ์นางรู้สึกว่าร่างกายมีพละกำลังขึ้นเป็อันมากจริงๆ
“วันนี้พวกเรายังต้องตระเตรียมอาหารไว้ให้พวกนายช่างนับสิบๆคน ท่านยายมาทานอาหารเช้าเรียกกำลังก่อนเถอะเ้าค่ะ”หยางเถาอวี้ชักชวนยายจางทานโจ๊กหมูสับใส่ขิงซอยเส้นบางโรยหน้าด้วยกระเทียมเจียวและต้นหอม พร้อมไข่ลวกกำลังดีคนละฟอง
“อร่อยยิ่งนักอวี้เอ๋อ”
“อร่อยก็ต้องทานให้เยอะๆนะเ้าคะท่านยาย”
“แล้ววันนี้เ้าอยากทำอะไรเป็มื้อเที่ยงเลี้ยงพวกนายช่างหรือ”ยายจางชวนคุยระหว่างทานข้าวเช้า
“ท่านยายมีอะไรอยากทานเป็พิเศษหรือไม่เ้าคะเรามีวัตถุดิบมากมายพร้อมอยู่”
“ยายอยากรอชิมอาหารใหม่ๆจากเ้ามากกว่า” ยายจางตอบ
“ไอ้หยา งั้นข้าต้องเปิดเหลาอาหารเสียแล้วจะได้เก็บเงินค่าชิมนะเ้าคะ” ทั้งคู่หัวเราะชอบใจกับคำหยอกล้อ
“อันที่จริงก็เป็ความคิดที่ดีนะอวี้เอ๋อเ้ามีรสมือที่ดีจริงๆ อีกทั้งยังมีอาหารแปลกใหม่มากมายยายว่าเหลาอาหารของเ้าต้องขายดีแน่” ยายจางชักส่งเสริมกับความคิดหยอกล้อเล่นๆที่โพล่งขึ้นมา
“ข้ายังมีสิ่งที่อยากทำอีกมากมายเ้าค่ะท่านยายทำแค่ให้ท่านยายชิมก็พอแล้ว เที่ยงนี้เราต้องทำอาหารเป็จำนวนมากข้าอยากทำอะไรง่ายๆ แค่อย่างสองอย่างหรืออาหารง่ายๆ แต่มีคุณค่าทางอาหารสูงเ้าค่ะนึกออกแล้ว ข้ามีถั่วงอกอยู่ ถ้าขืนไม่รีบทำกินคงต้องทิ้งแน่ เรามาทำก๋วยเตี๋ยวหลอดทรงเครื่องกันเถอะเ้าค่ะท่านยายเคยทำเส้นก๋วยเตี๋ยวไหมเ้าคะ”หยางเถาอวี้นึกถึงถั่วงอกที่อุตส่าห์ขอให้รุ่ยเอ๋ยเก็บไว้ให้แต่ไม่ได้กินเสียที
“ยายเคยทำเส้นก๋วยเตี๋ยวจ้ะแต่ก๋วยเตี๋ยวหลอดเป็อย่างไรยายไม่รู้จัก”
“ง่ายมากเลยเ้าค่ะพอได้แป้งนึ่งแล้วเราไม่ต้องหั่นให้เป็เส้น แต่เอามาห่อถั่วงอก นำไปนึ่งจนสุกแล้วราดด้วยเครื่องที่ผัดตุ๋นแทน แค่นี้ก็เสร็จแล้วเ้าค่ะ”
“อ้อ ที่แท้ก็เป็เช่นนี้งั้นเดี๋ยวยายจะนวดแป้งและนึ่งแผ่นก๋วยเตี๋ยวเอาไว้นะ” แผ่นแป้งก๋วยเตี๋ยวต้องนึ่งทีละแผ่นสองแผ่นเป็ขั้นตอนที่ต้องค่อยๆ ทำเตรียมไว้ให้เพียงพอต่อคนถึงยี่สิบสามสิบคนดังนั้นนางจึงวางแผนทำแป้งก๋วยเตี๋ยวแต่เช้า
“เ้าค่ะท่านยาย เดี๋ยวสายๆ ข้าค่อยมาผัดเครื่องก๋วยเตี๋ยวส่วนอีกอย่างเป็ไข่ต้มและเครื่องจิ้มเพิ่มรสชาติดีหรือไม่เ้าคะ” หยางเถาอวี้วางแผน
“ดีมากเลยจ้ะพวกคนงานคงดีใจที่ได้กินไข่ต้มนะ” ยายจางพยักหน้าเห็นด้วย
“อ้าว อาหารง่ายๆ เช่นนี้ข้ายังแอบกังวลอยู่เชียวว่าจะเหมาะสมหรือไม่” หยางเถาอวี้แปลกใจ
“เ้าคงไม่รู้ ค่าแรงคนงานในแต่ละวันอย่างมากก็ได้คนละ5 อีแปะ ไม่พอให้ฟุ่มเฟือยถึงขนาดกินไข่ต้มกันเป็ฟองๆ เช่นนี้หรอกต่างก็ต้องเก็บหอมรอมริบไว้ให้ครอบครัว”
“อ้อเช่นนี้ข้าจะทำให้พวกเขากินบ่อยๆ นะเ้าคะ” ‘อย่างนี้ก็สบายข้าน่ะสิแค่ต้มไข่ คริๆๆ’ หยางเถาอวี้แอบคิดในใจ
“พวกเขาต้องชอบแน่นอน”ยายจางยิ้มให้กับความเอื้ออารีย์ของหลานนอกไส้ตัวน้อย
“ท่านยาย ข้าจะพาเสี่ยวไป๋กับเสี่ยวจงไปกินหญ้าใกล้ๆลำธารและตักน้ำที่ลำธารมาก่อนนะเ้าค่ะ จะได้เตรียมน้ำดื่มไว้ให้พวกคนงานเ้าค่ะ”เวลานี้เพิ่งถึง่ท้ายยามเหม่า (05.00 – 07.00 น.)ยังเช้าเกินกว่าจะเตรียมเครื่องสำหรับก๋วยเตี๋ยวหลอด นางจึงคิดทำงานประจำวันไปก่อนร่างเล็กเดินไปหยิบหาและถังตักน้ำ
หยางเถาอวี้พาเสี่ยวไป๋กับเสี่ยวจงเข้าไปปล่อยในมิติส่วนตัว
“อาเหม่ย เสี่ยวเหลยพวกเ้าช่วยข้าดูแลเสี่ยวจงกับเสี่ยวไป๋ให้ได้กินหญ้ากินน้ำหน่อยนะ จะได้แข็งแรงๆ”ในมิติมีทั้งหญ้าที่เติบโตด้วยน้ำวิเศษกับสระน้ำทิพย์ พวกมันจะได้แข็งแรงแถมยังดูแลง่ายขึ้นมาก ไม่ต้องคอยเฝ้า หยางเถาอวี้สั่งความสองม้าอสูรพวกมันก็รู้ความนัก พากันร้องฮี้ๆ พยักหน้า พอกะว่าเดินพ้นจากสายตาของยายจางแล้วก็ะเิท่าเท้ากำเนิดแสงทันทีด้วยความร้อนวิชาร่างของนางพลันพุ่งไปเบื้องหน้าทีละร่วมสิบจั้ง พริบตาก็ถึงริมลำธารแล้วนางอุทานอย่างตื่นเต้น
“ว๊าวๆๆ หยั่งกะในหนังเลยยอดเยี่ยมที่สุด ถ้าได้แข่งโอลิมปิกต้องชนะแน่น๊อลลลล”ครั้นจึงตักน้ำขึ้นหาบพร้อมกันทีเดียวสองถัง นางรู้สึกว่าน้ำหาบนี้เบายิ่งนักราวกับกำลังหามหมอนนุ่นสองใบก็ไม่ปาน “ยอดเยี่ยมๆๆ” นางใช้ท่าเท้ากำเนิดแสงทะยานร่างกลับไปที่บ้านรอบแรกน้ำกระฉอกออกมาทีเกือบครึ่งถัง หยางเถาอวี้เห็นเข้าจึงนึกรู้ได้ทันทีว่าท่าร่างของตนยังไม่ได้เื่ยิ่งนักรอบที่สองนางจึงเพ่งความสนใจไปที่การควบคุมร่างกายให้นุ่มนวลและสมดุลมากยิ่งขึ้นฝึกเช่นนี้จนกระทั่งน้ำในถังไม่กระฉอกออกมาอีกเลยจึงพอใจ ทั้งหมดเหมือนผ่านพ้นไปนานแต่ที่แท้ใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อ หอบน้ำแค่สิบกว่ารอบเท่านั้น ท่าเท้ากำเนิดแสงของนางก็เข้าสู่ท่าร่างที่สมบูรณ์แบบย่างเหยียบได้เบาดุจปุยนุ่น รวดเร็วประหนึ่งแสง พริ้วไหวดุจเริงระบำ
‘ไอ้หยา ถ้ารู้ว่าจะทุ่นแรงได้ขนาดนี้ข้าฝึกไปนานแล้วไม๊เนี่ย ที่ผ่านมากว่าจะตักน้ำได้เต็มตุ่มเมื่อยแล้วเมื่อยอีกพักแล้วพักอีก เฮ้อ มีวิชาดีอยู่กับตัว ดันไม่ยอมฝึกซักกะที โสน้าหน้า’นางลืมคิดไปหรือไม่ เหตุใดไม่ขุดสระน้ำธรรมดาไว้ในมิติอีกซักสระเล่า ╯△╰
‘ต่อไปฝึกผ่าฟืนดีกว่าถึงจะซื้อถ่านมาแล้วก็เถอะ’หยางเถาอวี้คว้ามีดผ่าฟืนพุ่งตัวเข้าชายป่าไปครู่หนึ่งก็กลับออกมาพร้อมท่อนไม้หลายท่อนนางผ่าไม้ลงไปฉับๆๆ ประยุกต์จากเพลงหมัดโดยการถ่ายทอดปราณแสงลงไปอาบตัวมีดจากนั้นจึงฟันลงไปที่ท่อนไม้ราวกับตัดเต้าหู้ เค่อเดียวก็ได้ฟืนกองใหญ่กองหนึ่งตักน้ำผ่าฟืนเสร็จ เหงื่อสักหยดก็ยังไม่มี ร่างกายไม่มีความเหนื่อยล้าใดๆ ทั้งสิ้น
ยามเฉิน (07.00 - 09.00 น.)เสียงเกวียนหลายคันวิ่งครักๆ ดังมาแต่ไกล หยางเถาอวี้ได้ยินจึงพาเสี่ยวจงกับเสี่ยวไป๋ออกมาจากมิติส่วนตัวก่อนจะจูงทั้งสองตัวกลับไปผูกไว้ที่เดิมไม่นานขบวนเกวียนบรรทุกคนงานก็หยุดลงที่หน้าบ้าน
“ท่านยายขอรับๆ ข้ามาแล้วขอรับ” นายช่างอู๋ะโเรียกยายจาง
“มาแล้วเ้าค่ะ”ยายจางรีบขานรับทันทีเมื่อได้ยิน นางและหยางเถาอวี้กระวีกระวาดเดินออกมาต้อนรับคณะนายช่างเมื่อทักทายทำความรู้จักกับทุกคนเป็ที่เรียบร้อยแล้วนายช่างอู๋จึงเริ่มเข้าสู่เื่งาน
“ข้าจะให้คนงานเริ่มลงมือสร้างบ้านหลังใหม่ตรงบริเวณที่พวกเราหารือกันไว้ก่อนเลยนะขอรับท่านยายกับคุณหนูหยาง้าเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมสิ่งใดบ้างหรือไม่ขอรับ” นายช่างอู๋เอ่ยถามด้วยความรอบคอบ
“ข้ามีเ้าค่ะเมื่อวานนี้ข้าลืมเื่ที่พักคนงานเ้าค่ะ ข้าอยากสร้างที่พักคนงานไว้ที่ท้ายไร่หลายหลังเ้าค่ะหลังแรกให้มีห้องนอนสักห้าห้อง ห้องหนึ่งๆกว้างขวางพอให้วางเตียงนอนได้สักสองเตียง มีพื้นที่จัดวางโต๊ะ ถังอาบน้ำ อีกสามหลังเป็บ้านสำหรับครอบครัวเล็กๆแต่ละหลังมีสองห้องนอน โถงอเนกประสงค์ มีโรงครัวกลาง มีห้องหนังสือ มีลานพักผ่อนกลางห้องน้ำสำหรับเรือนใหญ่และเรือนเล็กเ้าค่ะ ที่เหลือหากนายช่างอู๋มีคำแนะนำเพิ่มเติมรบกวนท่านแจ้งข้าได้เลยนะเ้าคะ” หยางเถาอวี้กล่าว
“อ้อ ได้ขอรับหากมีสิ่งใดเห็นสมควรจะเพิ่มเติม ข้าจะมาแจ้งคุณหนูทันที” นายช่างอู๋รับคำ
“อีกอย่างหนึ่งเ้าค่ะ ในอำเภอตงอวิ๋นมีช่างปั้นดินเผาหรือไม่เ้าคะข้าอยากสร้างอุปกรณ์บางอย่างเ้าค่ะ” หยางเถาอวี้เอ่ยถามต่อ
“มีขอรับ ช่างหลี่เมี่ยนอยู่ใกล้บ้านข้าน้อยขอรับ”
“ดียิ่งนัก เช่นนั้นเชิญนายช่างอู๋เริ่มงานก่อนเถอะเ้าค่ะ หลังอาหารเที่ยงข้าจะอธิบายรายละเอียดถึงสิ่งที่ข้า้าสร้างให้นายช่างอู๋ทราบอีกครั้งนะเ้าคะ”หยางเถาอวี้ดีใจเมื่อได้ยิน สิ่งที่นางปรารถนาอีกอย่างคงไม่ไกลเกินจริงนักแล้ว
“ได้ขอรับ งั้นข้าขอตัวก่อนนะขอรับ”นายช่างอู๋พาเหล่าคนงานไปยังที่ดินแปลงขวามือที่ต้องสร้างบ้านหลังใหม่เพื่อเริ่มงานทันที
เห็นเช่นนั้นยายจางกับหยางเถาอวี้จึงเดินกลับไปยังส่วนครัวเพื่อเตรียมอาหารต่อไปเวลานี้ยายจางนึ่งแผ่นแป้งก๋วยเตี๋ยวได้จำนวนมากแล้ว นางจึงเริ่มลงมือนำถั่วงอกมาห่อด้วยแป้งก๋วยเตี๋ยวและนำไปนึ่งตามที่ได้รับคำแนะนำส่วนหยางเถาอวี้หันไปตั้งน้ำต้มพุทราจีนทำน้ำชารสหวานเตรียมไว้ให้คนงานก่อนจะเริ่มเตรียมเครื่องก๋วยเตี๋ยวหลอด
นางเลือกใช้เนื้อหมู เนื้อกุ้งพริกไทยป่น น้ำตาล ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ ผงพะโล้ ถั่วงอก กระเทียมเจียว เห็ดหอมเต้าหู้เหลือง ต้นหอม ผักชีและรากผักชี เริ่มจากแช่เห็ดหอมให้นิ่มแล้วหั่นเป็แว่นต้มกับรากผักชีและกลีบกระเทียมคั่วผงพะโล้ พริกไทย น้ำตาล ให้น้ำตาลไหม้นิดๆ จากนั้นจึงใส่เนื้อหมูลงไปผัดตามด้วยเนื้อกุ้งคลุกเคล้ากับเครื่องปรุงต่างๆ จนเข้าเนื้อดีจึงเติมน้ำเห็ดหอม เต้าหู้ตุ๋นต่อไปด้วยไฟอ่อนๆ อีกสามเค่อ เสียดายไม่มีปลาหมึก ไม่งั้นปลาหมึกผัดจะทำให้เครื่องมีความหอมยิ่งขึ้นอาหารอย่างแรกเตรียมเสร็จแล้ว อาหารอย่างที่สองจึงเริ่มขึ้น ใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อก็ได้ไข่ต้มแบบสุกทั้งใบหยางเถาอวี้อยากกินอะไรแซ่บๆนางจึงปรุงน้ำซีอิ๊วไว้จิ้มไข่ต้มแทนน้ำปลาที่ยังหาซื้อไม่ได้นางสับกระเทียมจนเป็ชิ้นเล็กๆ ซอยหัวหอมแดง บีบมะนาวแล้วก็ใช้พริกหมาล่าแทนพริกสด ชิมดูแล้วรสชาติแซ่บใช้ได้จึงพยักหน้าพอใจเท่านี้อาหารเที่ยงก็พร้อมแล้ว
ยามอู่สถานที่สร้างบ้านหลังใหม่อยู่ใกล้ๆ นี้เองสองยายหลานจึงนัดหมายให้นายช่างอู๋พาคนงานเดินกลับมาที่บ้านเพื่อกินข้าวเที่ยงจะได้ไม่ต้องหอบหิ้วอาหารและถ้วยชามไปๆ มาๆ
สถานที่กินข้าวเรียบง่ายยิ่งพวกคนงานย่อมไม่มีผู้ใดถือตัว ต่างก็อยู่ง่ายกินง่าย คนงานส่วนหนึ่งช่วยกันปูผ้าลงบนพื้นเรียบโดยแบ่งเป็สามวงวงละสิบคน ส่วนหนึ่งไปช่วยยายจางยกหม้อต้มน้ำพุทราจีนออกมาตั้งข้างวงข้าวพร้อมตักแจกจ่ายให้เพื่อนคนงานได้ดื่มแก้กระหายน้ำพุทราจีนกลิ่นหอมรสหวานกำลังดีช่างชื่นใจแก้ความเหน็ดเหนื่อยได้ดีนัก
หยางเถาอวี้กับยายจางทยอยถือถาดใบใหญ่ใส่แผ่นก๋วยเตี๋ยวห่อถั่วงอกนึ่งเดินออกมาจากครัวต่างวางลงกลางวงผ้าวงละถาดใหญ่ นายช่างอู๋กับพวกเห็นแล้วพากันแปลกใจนายช่างไม่เคยเห็นอาหารหน้าตาแบบนี้มาก่อนแต่ด้วยเคยชิมรสมือของสองยายหลานมาแล้วจึงแอบคาดเดาถึงความแปลกใหม่ แต่คนงานที่ไม่เคยรู้จักมักคุ้นกับสองยายหลานหลายคนแอบคิดค่อนขอดในใจ‘ฮึ เจอนายจ้างงกเข้าให้แล้วหละสินะมื้อเที่ยงที่สัญญาว่าจะเลี้ยง ที่แท้เป็แป้งนึ่งกับถั่วงอก’
“อย่าเพิ่งตักอาหารนะเ้าคะเครื่องปรุงยังยกมาไม่หมดเ้าค่ะ” หยางเถาอวี้ราวกับจะอ่านใจคนงานหลายคนออกนางกล่าวสำทับไว้ก่อนที่จะเดินกลับไปลำเลียงอาหารออกมาจนครบ
เมื่อไข่ไก่ต้มฟองขาวๆ ถูกวางลงคนที่เคยค่อนขอดนายจ้างในใจเริ่มตกตะลึง จำนวนไข่ไก่มีมากถึงหกสิบกว่าฟองอย่าบอกนะว่านายจ้างยอมเลี้ยงพวกเขาด้วยไข่ไก่ เพียงแค่นี้ก็นับว่าคุ้มแล้วจริงๆ ทว่าเมื่อเปิดฝาหม้อเครื่องตุ๋นออกมากลิ่นหอมของอาหารเคล้ากลิ่นเครื่องยาจีนโรยกระเทียมเจียวกับต้นหอมที่โชยออกมาราวกับกำลังเคาะใส่ผนังกระเพาะของทุกคนช่างหอมยิ่งนัก
“อาหารชนิดนี้เรียกว่าอะไรหรือขอรับคุณหนูหยางดูเรียบง่ายแต่หอมน่ากินยิ่งนัก” นายช่างอู๋เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“นี่เรียกว่าก๋วยเตี๋ยวหลอดเ้าค่ะพวกท่านตักแผ่นก๋วยเตี๋ยวห่อถั่วงอกใส่จานจากนั้นค่อยตักเครื่องตุ๋นราดลงไปนะเ้าค่ะ” หยางเถาอวี้อธิบายวิธีกินก๋วยเตี๋ยวหลอดนางไม่อยากคลุกมาให้แต่แรก ทว่าอยากให้ทุกคนได้ัักับการปรุงด้วยตนเองไปด้วย
“ส่วนไข่ต้มข้ากลัวว่าพวกท่านจะไม่อิ่ม จึงเตรียมไว้ให้คนละสองฟอง กินเคียงกับก๋วยเตี๋ยวหลอดได้เข้ากันเป็อย่างดีเ้าค่ะข้ายังทำน้ำจิ้มเคียงมาให้จิ้มด้วยนะเ้าคะแต่ขอเตือนว่าน้ำจิ้มนี้มีรสชาติเผ็ดร้อนเ้าค่ะ” หยางเถาอวี้เตือนไว้ก่อน
“ใช้หมาล่าใช่หรือไม่ขอรับคุณหนู”นายช่างอู๋น้ำลายไหลทันทีที่นึกไปถึงหมูปิ้งเครื่องเทศหมาล่า
“ใช่แล้วเ้าค่ะข้ายังหาพริกหรือพืชที่ให้ความเผ็ดร้อนอื่นๆ นอกจากหมาล่ากับพริกไทยไม่ได้ไม่งั้นก็จะได้อร่อยในรสเผ็ดที่แตกต่างออกไปนะเ้าคะ”
“เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วนะขอรับ”นายช่างอู๋รีบตักก๋วยเตี๋ยวหลอดใส่จานและทำตามคำแนะนำของหยางเถาอวี้ทันทีคนงานคนอื่นเห็นเช่นนั้นก็รีบทำตาม คำแรกที่ได้ตักเข้าปากช่างอร่อยอะไรเช่นนี้รสชาติหมูตุ๋นหอมกลิ่นเครื่องเทศและเห็ดหอม เคล้าด้วยกลิ่นกระเทียมเจียว ต้นหอมซอยมีเนื้อกุ้งกรุบๆ เพิ่มัั น้ำหมูตุ๋มเค็มหวานกำลังดี ยิ่งกินก็ยิ่งเพลิดเพลินทุกคนตักกินกันคนละสองชามเป็อย่างน้อย ตบท้ายด้วยไข่ต้มเมื่อลองตักน้ำซีอิ๊วกับเครื่องมาราดกินเคียงกัน ทั้งเค็มทั้งเปรี้ยวกำลังดีกรุบกรอบซ่าซ่านด้วยกระเทียมสดกับหัวหอม ช่วยตัดความเลี่ยนมันของไข่แดงและเสริมรสชาติไข่ต้มธรรมดาแทบจะกลายเป็ไข่์ไปในทันที อร่อยอะไรปานนี้
“ไข่อีกใบ หากพวกท่านกินเหลือ ช่วยพกกลับไปเผื่อหิวตอนเย็นจะได้รองท้องนะเ้าคะพวกข้ามีกันแค่สองยายหลาน ถ้าเหลือเยอะเกรงจะกินไม่ทันจนเน่า เสียดายของแย่”ยางจางกล่าวตบท้าย ไข่ไก่ครึ่งหนึ่งพวกนางไม่ได้แกะเปลือกให้เผื่อว่าจะกินกันไม่หมดอยู่แล้วพกพาไม่ลำบาก
‘ข้าหลงแอบก่นด่านายจ้างที่แสนใจดีเช่นนี้ไปได้ยังไงเนี่ยช่างน่าละอายยิ่งนัก ั้แ่ทำงานมายังไม่เคยมีนายจ้างที่ไหนใส่ใจคนงานอย่างพวกเราเท่านี้มาก่อนเลย’ อาเฮย คนงานที่เคยแอบนินทาสองยายหลานในใจเวลานี้รู้สึกย่ำแย่ต่อมโนสำนึกของตนยิ่งนัก
--------------------
https://www.easycookingmenu.com/index.php/easycooking/อาหารจานเดียว/ก๋วยเตี๋ยวหลอดทรงเครื่อง
https://th.openrice.com/th/recipe/ก๋วยเตี๋ยวหลอดทรงเครื่อง/5357