THe Superman

“ เธอลองตรวจดูเดี๋ยวก็รู้เองแหละ ” หยางหลิวตอบพร้อมทั้งกังวลเล็กน้อย

“ ก็ได้งั้นฉันจะตรวจให้ ถ้าเธอได้น้อยกว่า30คะแนนล่ะก็ไม่ต้องมาคุยกับฉันอีกเลยนะ หึ ! ” ลู่เอินพูดประชดใส่หยางหลิว เธออุตส่าห์มาช่วยติวหนังสือให้ตามที่เขาขอร้อง แต่หยางหลิวกลับทำตัวแบบนี้เป็นใครก็ต้องโกรธ

“ ใจเย็น ๆ สิลู่เอินลองตรวจดูก่อนถ้าฉันได้น้อยจริง ๆ ฉันจะทำใหม่อีกรอบก็ได้ ” “ ช่างนายสิ ” หลังจากลู่เอินบ่นใส่หยางหลิวเธอก็ลงมือตรวจคะแนน แต่เธอตกใจเป็นอย่างมาก เธอตรวจมาได้เกือบ30ข้อ ไม่มีข้อไหนกาผิดแม้แต่ข้อเดียวจนเธอหันไปจ้องเขม็งไปยังหยางหลิวด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

“ เอ่อ ฉันทำได้น้อยขนาดนั้นเลยเหรอ ” หยางหลิวพูดแถมรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก ‘ หรือว่าความสามารถพิเศษนี้มันเป็นแค่ของหลอกเด็ก ? ’
“ น้อยบ้านเธอสิ ฉันตรวจมา30ข้อ ไม่ผิดสักข้อ ” ลู่เหินบ่นอุบอิบไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไงกันแน่

“ เฮ้อ ” ‘ ค่อยยังชั่วนึกว่าจะไม่ได้ผลแล้ว ’ หยางหลิวคิดพร้อมทั้งถอนหายใจ ผ่านไปราว2-3นาที ลู่เอินยกกระดาษคำตอบกับเฉลยมาดูให้ชัด ๆ อีกครั้งเพราะเธอตกใจมากคะแนนที่ออกมานั้นได้ 99/100 จากนั้นเธอสังเกตเห็นอีกว่ามันมี 1ข้อ ที่คำตอบและเฉลยไม่ต้องกันเธอกำลังจะดีใจแต่อยู่ดี ๆ เธอก็หดหู่ไปเฉย ๆ “ เธอเป็นอะไรไปหรือเปล่าลู่เอิน ” หยางหลิวถามด้วยความเป็นห่วง

“ ฉันน่ะไม่เป็นอะไร แต่นายสิเป็นตัวประหลาดอะไรหรือเปล่า ” ลู่เอินเหลือบมองไปทางหยางหลิวไปอีกครั้งหนึ่ง

“ ได้ 100เต็ม ” ลู่เอินบอกกับหยางหลิวด้วยเสียงแผ่วเบา แต่ดูจากใบหน้าแล้วค่อนข้างเจ็บใจอยู่เล็ก ๆ ซึ่งไม่น่าแปลกใจเธอเป็นคนที่เรียกได้ว่าเก่งที่สุดในโรงเรียนแล้ว ส่วนหยางหลิวนั้นเธอคิดว่าเขาคงไม่เก่งอะไรมากแทบไม่ได้อยู่ในสายตา แต่พอเธอเห็นคะแนนสอบถึงแม้จะเป็นคะแนนสอบที่อาจารย์ของเธอนั้นทำมาเพื่อสอนเธอก็ตาม แต่อาจารย์ของเธอนั้นอยู่ในอันดับต้น ๆ ของประเทศและข้อสอบนี้เป็นข้อสอบเสมือนจริงที่ใกล้เคียงอย่างมาก นอกจากนี้เหตุผลหลักที่เธอเจ็บใจสุด ๆ คือ เธอใช้เวลาเกือบ3ชั่วโมงแต่ได้คะแนนเพียงเก้าสิบกว่า ๆ เท่านั้น ส่วนใครบางคนใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ไม่สิแค่ 15นาทีก็ได้เต็มถ้าไม่ให้เธอเจ็บใจจะให้ลูกแมวตัวไหนมาเจ็บใจกัน

เสียงระบบดังขึ้นอีกหนึ่งครั้ง “ ยินดีด้วย! ทักษะย่อยด้านภาษา ทักษะภาษาอังกฤษของคุณได้เลื่อนขั้น ” “ ทักษะภาษาอังกฤษของคุณเลื่อนระดับเป็นขั้นกลาง ”‘ หืม ทักษะย่อยด้านภาษาอังกฤษคืออะไรไม่ใช่ว่าฉันมีทักษะด้านภาษาอยู่แล้ว ? ’ ‘ ทักษะด้านภาษา ’ ‘ ทักษะย่อย ’ ‘ ภาษาอังกฤษ ’ หยางหลิวคิดอย่างรวดเร็วเขาทวนคำพูดของระบบที่เด้งขึ้นมา

‘ หืมม อย่าบอกนะว่า ทักษะก่อนหน้านี้ที่ขึ้นทีละ 0.1% , 3% , 5% มันคือรวมทักษะด้านภาษาทั้งหมด ’ หยางหลิวตกใจมาก ทำไมน่ะเหรอ เพราะถ้าความคิดของเขาถูกต้องมันย่อมหมายความว่าทักษะด้านภาษาไม่จำเป็นต้องจำกัดแค่ภาษาอังกฤษ แต่มันรวมทุกภาษาบนโลก ไม่สินอกโลกด้วยดังนั้นภาษาจีนที่เขาจำเป็นต้องใช้ก็ไม่ยากเกินความสามารถแน่นอน “ นายทำไมทำหน้าตกใจแบบนั้นล่ะ อย่ามาแกล้งกันหน่อยเลย นายเก่งขนาดนี้ยังจะมาให้ฉันติวให้นายอีก ” ลู่เอินบ่นใส่หยางหลิวอีกครั้งไม่ต้องบอกก็รู้ว่านี่เป็นการแสดงออกของความรู้สึกเจ็บใจอย่างแน่นอน “ ก็พอทำได้บ้างบางวิชาแหละ ” หยางหลิวตอบไปในที่สุด“ ผมว่าไปทำวิชาอื่นต่อดีกว่า ภาษาจีนเป็นไง ” เนื่องจากหยางหลิวยังไม่แน่ใจว่าวิชาวิทย์กับคณิตนั้นเขาจะทำได้ไหม ส่วนภาษาจีนเขาค่อนข้างมั่นใจมากแต่เดิมแล้วเขาก็มีพื้นฐานที่ดีอยู่แล้วรวมทั้งระบบแปลก ๆ ที่ช่วยเหลือเขาอย่างลับ ๆ “ โอเค งั้นเริ่มที่คณิตศาสตร์แล้วกัน ” ลู่เอินไม่สนใจสิ่งที่หยางหลิวพูด “ หา! ทำไมเป็นงั้นล่ะ ” หยางหลิวไม่ค่อยที่มีความเฉลียวในเรื่องนี้เท่าใดนักก็เลยถามตรง ๆ ไม่แปลกใจเลยทำไมถึงเป็นหนุ่มโสดจนอายุ 28ปี “ หึ! ” ลู่เอินไม่ตอบพร้อมทั้งยื่นแบบทดสอบให้หยางหลิว ถ้าคนอื่นที่ไม่ใช่หยางหลิวอยู่ในสถานการณ์นี้ก็คงมองออกได้ในทันทีว่า เธอต้องการฉีกหน้าแกคืนน่ะสิ ซื่อบื้อจริง ๆ
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =สำหรับคนที่เพิ่งติดตามนะครับ จำนวนคำต่อตอนของนิยายช่่วงแรก ๆ จะสั้นประมาณ 500-700คำซึ่งประมาณตอนที่ 30 จะเป็นประมาณ 1200-1400คำแทนครับช่วงแรกแต่งสั้นไปนิดต้องขออภัยด้วยครับ ส่วนหลังจากตอนที่ 41 ผมคิดว่าคงจะประมาณ 1800คำครับขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนครับผม= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 ทักษะย่อย

นิยายแนะนำ

THe Superman

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 ทักษะย่อย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้