เทพอสูรกลืนตะวัน

 เจียงเฉินเดินตามผู้อาวุโสชราเข้าไปด้านในลานทดสอบและระหว่างทางผู้อาวุโสชราก็พูดขึ้น

''เจ้าเดินทางมาจากที่ไหนงั้นรึหนุ่มน้อย ?''

''ข้ามาจากเมืองนภาไหลขอรับ''

เมื่อได้ยินดังนั้นผู้อาวุโสชราก็พยักหน้าเล็กน้อยพร้อมกับลูบเคราอันขาวโพลนของตัวเองก่อนจะพูดขึ้น

''เจ้าอายุเค่นี้แต่แข็งแกร่งไม่น้อยเลย ดูเหมือนอนาคตสำนักของข้าคงจะมีแต่เรื่องสนุกสนามไม่น้อย''

''ขอบคุณที่ชมครับผู้อาวุโส''

ไม่นานนักทั้งคู่ก็มาถึงลานทดสอบเจียงเฉินรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ลานทดสอบนั้นเป็นเพียงแค่ห้องขนาดใหญ่เท่านั้นและที่ใจกล้างห้องมีศิลาขนาดใหญ่ตั้งตง่านอยู่พร้อมกับปล่อยออร่าแปลก ๆ ออกมาซึ่งทำให้เจียงเฉินรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ผู้อาวุโสชราเห็นท่าทางของเจียงเฉินเขาก็ยิ้มออกมาจากนั้นก็พูดขึ้น

''เจ้าไม่ต้องเป็นกังวน เจ้าเพียงไปนั่งบนลานนั่นแล้วการทดสอบเข้าสู่สำนักก็เริ่มต้นขึ้น''

เจียงเฉินเดินขึ้นไปบนลานทดสอบตามคำบอกของผู้อาวุโสชราก่อนจะเลือกที่นั่งดี ๆ และนั่งลงพร้อมกับหลับตาลง ทันทีที่หลับตาจิตของเจียงเฉินก็ตกสู่ห้วงลึกที่ไร้ที่สิ้นสุด

เจียงเฉินลืมตาขึ้นและพบว่าตัวเองอยู่ในป่าที่ไหนสักแห่งหนึ่ง เจียงเฉินหันซ้ายหันขวาและพบว่าป่าที่เขาอยู่นั้นเป็นป่าหนาทึบที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรหลังจากนั้นเจียงเฉินก็พบกับป้ายหินที่ตกอยู่ข้างกายเขาซึ่งด้านหลังสลักกฏของการทดสอบเอาไว้

กฏนั้นบอกเพียงสั้น ๆ ว่าให้ฆ่าสัตว์อสูรเพื่อเอาแต้มซึ่งสัตว์อสูรระดับแรกเริ่มจะได้ 10 แต้ม , ก่อตั้งได้ 20 แต้ม , ปฐพี 30 แต้ม และฟ้า 50 แต้ม หากพบเจอสัตว์อสูรที่ระดับสูงกว่าปราณฟ้าและสามารถฆ่าได้ก็จะได้แต้มพิเศษ 500 แต้ม และมีเวลาจำกัดเพียงแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น

เจียงเฉินไม่รอช้าเดินหน้าไล่ฆ่าสัตว์อสูรที่ตัวเองพอจะฆ่าได้ทันทีสำหรับสัตว์อสูรที่ระดับต่ำกว่าปราณฟ้านั้นเจียงเฉินสามารถข้ามันได้อย่างง่ายดายในตอนแรกเจียงเฉินรู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่ไม่สามารถเก็บแกนอสูรไว้ได้แต่หลังจากผ่านไปสักพักเจียงเฉินก็ปล่อยวางได้

การทดสอบของเจียงเฉินดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ พร้อมกับแต้มของเจียงเฉินที่เพิ่มมากขึ้นตอนนี้แต้มของเจียงเฉินมีมากกว่า 2000แต้มแล้วแต่ดูเหมือนเวลาของเจียงเฉินจะเหลืออยู่อีกมากเจียงเฉินจึงเดินหน้าไล่ฆ่าสัตว์อสูรต่อไปอีกเรื่อย ๆ 

เจียงเฉินคาดหวังว่าตัวเขานั้นจะเจอกับสัตว์อสูรที่ระดับมากกว่าปราณฟ้าเพื่อจะทดสอบพลังของตัวเอง แต่ดูเหมือนความหวังของเจียงเฉินคงจะต้องดับมอดลงเพราะสัตว์อสูรระดับสูงนั้นคงไม่ออกมาเดินป้วนเปี้ยนอยู่แถวรอบนอกแน่นอน

ไม่นานนักการทดสอบของเจียงเฉินก็จบลงจิตของเจียงเฉินถูกดึงออกมาจากป่าแห่งนั้นทันที เจียงเฉินลืมตาขึ้นพร้อมกับรู้สึกถึงบางอย่างในมือของตนเมื่อเจียงเฉินมองดูมันชัด ๆ ก็พบว่ามันเป็นป้ายหินแบบเดียวกับที่เขามีตอนอยู่ในป่า

เจียงเฉินเดินลงมาจากลานทดสอบและมายืนอยู่ด้านหน้าของผู้อาวุโสชราจากนั้นเจียงเฉินก็ยื่นป้ายหินให้กับเขา ผู้อาวุโสชรารับป้ายมาจากเจียงเฉินพร้อมกับมองดูก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ 

''4270 แต้มงั้นรึเป็นคะแนนที่ดีไม่น้อยงั้นแปลว่าเจ้าในตอนนี้อยู่ในระดับปราณก่อตั้งขั้นที่ 9 ระดับสูงสุดสินะ''

เจียงเฉินไม่ตอบเพียงแค่ยิ้มรับเท่านั้นหลังจากนั้นผู้อาวุโสชราก็พูดขึ้น

''เอาเป็นว่าเจ้าผ่านการทดสอบแล้วกัน เจ้าเอาป้ายนี่ไปให้กับอาจารย์ที่อยู่ภายในตำหนักรับรองศิษย์จากนั้นเขาจะให้ป้ายประจำตัวและเข็มกลัดสำหรับศิษย์ในกับเจ้า''

เมื่อเจียงเฉินได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเขาจึงถามมันกับผู้อาวุโสชรา

''ขอโทษครับผู้อาวุโส เมื่อกี้ข้าได้ยินไม่ผิดใช่หรือไม่ที่ท่านบอกว่าศิษย์ใน ?''

ผู้อาวุโสชราได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาก่อนจะพูดขึ้น

''เจ้าได้ยินไม่ผิดหรอก เดิมทีผู้ที่ได้รับป้ายพิจารณานั้นจะสามารถเข้าสู่สำนักได้เลยในทันทีอยู่แล้วแม้ไม่ผ่านการทดสอบเมื่อครู่ แต่ถ้าหากผ่านการทดสอบและได้แต้มสะสมมากกว่า 3000แต้มขึ้นไปจะได้รับเข้าเป็นศิษย์ในโดยทันที''

เจียงเฉินที่ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเข้าใจแต่ภายในใจลึก ๆ กลับคิดว่าการเป็นศิษย์ในนั้นช่างเป็นอะไรที่ง่ายดายเสียเหลือเกินเพราะแค่ต้องทำแต้มสะสมในการทดสอบให้ได้มากกว่า 3000แต้มเท่านั้นก็จะได้รับเข้าเป็นศิษย์ใน แต่ดูเหมือนผู้อาวุโสชรานั้นจะคาดเดาความคิดของเจียงเฉินออกเขาก็ได้พูดขึ้น

''ดูเหมือนว่าเจ้าจะคิดว่าการเป็นศิษย์ในนั้นจะง่ายดายสินะ... ซึ่งนั่นก็ถูกต้องแล้วหล่ะ''

เจียงเฉินที่ได้ยินคำตอบก็ถึงกับตกตะลึง แต่ยังไม่ทันที่เจียงเฉินจะทันได้หายตกตะลึงผู้อาวุโสชราก็พูดต่อ

''แม้การเป็นศิษย์ในนั้นจะดูง่ายดายแต่นั่นก็ไม่เสมอไปเพราะภายในสำนักนั้นมักจะมีการต่อสู้เพื่อแย่งชิงตำแหน่งกันอยู่เสมอ''

''แย่งชิงตำแหน่ง ?''

''ถูกต้องเมื่อเจ้าได้รับเข็มกลัดศิษย์ในแล้วเจ้าจะถูกจัดอยู่ในอันดับสุดท้ายในบรรดาชองศิษย์ในทั้งหมด และเมื่อเจ้าอยู่อันดับสุดท้ายของศิษย์ในเจ้าก็จะถูกท้าประลองโดยศิษย์นอกอันดับสูงเพื่อแย่งชิงเข็มกลัดศิษย์ใน และเมื่อเจ้าสูญเสียเข็มกลัดเจ้าก็จะกลายเป็นศิษย์นอกโดยทันที และแน่นอนว่าเจ้าก็สามารถท้าประลองกับเหล่าศิษย์หลักได้เช่นกัน''

เมื่อได้ยินดังนั้นเจียงเฉินก็ต้องตกใจอีกครั้งเขาไม่คิดว่ามันจะมีกฏแบบนี้อยู่ด้วย แต่เจียงเฉินก็เข้าใจได้ว่าเหตุใดทางสำนักถึงได้สร้างกฏแบบนี้ขึ้นมาเพราะมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเพิ่มแรงกระตุ้นให้กับเหล่าศิษย์ทั้งหลายในสำนัก

เจียงเฉินทำความเข้าใจกับกฏเล็กน้อยของสำนักก่อนจะขอตัวลาผู้อาวุโสเพื่อไปยังตำหนักรับรองศิษย์