บทที่ 15 ลูกหมาป่าตัวน้อย
อินทรีทองได้รับชัยชนะอย่างขาดลอย มันบินวนเวียนส่งเสียงร้องก้องกังวานอยู่บนท้องฟ้า จนป่าทั้งผืนตกอยู่ในความเงียบสงัดด้วยความหวาดหวั่น
เจียงเหลียนจูเพิ่งจะเข้าใจว่า เหตุใดวันนี้ตอนที่นางเข้าป่ามาจึงไม่พบสัตว์ขนาดใหญ่เลยแม้แต่ตัวเดียว ที่แท้พวกมันต่างพากันหลบซ่อนตัวหมดแล้วหรือนี่
มีนกั์สองตัวนี้อยู่บินวนเหนือหัว แม้แต่ฝูงหมาป่ายังพ่ายแพ้แล้วสัตว์ตัวอื่นจะกล้าปรากฏตัวออกมาได้อย่างไร
ท้ายที่สุดอินทรีทองก็บินย้อนกลับทางเดิม นกตัวหนึ่งคาบหมาป่าที่าเ็สาหัสปางตายขึ้นมาตัวหนึ่ง จากนั้นก็กระพือปีกคาบอาหารกลับรังไปกินอย่างเอร็ดอร่อย
ก่อนจากไป ดวงตาของอินทรีดูเหมือนจะเหลือบมองมาทางโดรนอีกครั้ง และโดรนก็เริ่มส่งสัญญาณเตือนอีกครั้ง
[อันตราย อันตราย อันตรายจากสัตว์ปีกขนาดใหญ่… ]
เจียงเหลียนจูรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย โดรนตัวนี้ฉลาดเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกัน ทำให้นางต้องคอยหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลา
นางได้เห็นพลังการต่อสู้ของอินทรีทองแล้ว และเมื่อประเมินตนเองดูก็พบว่านางไม่มีทางต่อกรกับพวกมันได้อย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วอินทรีทองไม่น่าจะโจมตีมนุษย์โดยไม่มีเหตุผล ขอเพียงไม่ไปยั่วโมโหพวกมันก็พอ
วันหน้าหากพบเจอ ก็แค่เดินอ้อมไปก็พอ
หลังจากพวกมันบินลับตาไป เจียงเหลียนจูก็ปรับโดรนอีกครั้ง โดยขยายภาพบริเวณที่ฝูงหมาป่าต่อสู้กัน นางแอบคิดอยากจะไปดูว่าพอจะมีอะไรให้เก็บกลับมาได้บ้าง
หากมีหมาป่าที่ตายแล้ว หรือตัวที่าเ็สาหัสติดมือกลับไปสักตัว นำไปขายเป็เงินก็น่าจะได้สักสองสามตำลึง
ใครใช้ให้นางมีลูกน้อยสามคนที่ต้องเลี้ยงเล่า การใช้ชีวิตก็ต้องรู้จักคิดถี่ถ้วนเช่นนี้ไม่ใช่หรือ?
จริงไหม!
เมื่อขยายภาพดู พบว่าจุดที่ต่อสู้กันนั้นวุ่นวายไปหมด ไม่มีหมาป่าที่ตายแล้ว ส่วนสมุนไพรบางชนิดก็ถูกทำลายจนยับเยิน
ดูเหมือนจะไม่มีอะไรให้เก็บได้เลย
เจียงเหลียนจูรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เหตุใดหมาป่าจ่าฝูงตัวนั้นถึงไม่ยอมจากไปแม้จะใกล้ตาย หมาป่าตัวอื่นหนีไปหมดแล้วแต่มันยังไม่ยอมไป ท่าทางดูไม่ยินยอมอย่างยิ่งและเหมือนจะหันกลับไปมองทิศทางหนึ่ง
หรือว่าจะมีของล้ำค่าอะไรที่ทำให้มันไม่ยอมจากไป
เจียงเหลียนจูขยายขอบเขตการค้นหาและตรวจสอบอย่างละเอียดสองรอบจนกระทั่งพบถ้ำที่ถูกปิดไว้แห่งหนึ่ง
ปากถ้ำมีขนาดไม่ใหญ่และมีหินก้อนโตขวางอยู่ด้านหน้า
เจียงเหลียนจูให้โดรนใช้ตรวจเข้าไปด้านใน เมื่อใช้การตรวจจับความร้อนปรากฏว่าภายในมีสิ่งมีชีวิตอยู่จริง ๆ
มีลูกหมาป่าสามตัวที่ยังมีชีวิตอยู่!
น่าจะเพิ่งเกิดได้ประมาณสี่ห้าวัน เพิ่งจะลืมตาดูโลก ขนเป็สีขาว ดูน่ารักและตัวเล็กจิ๋ว น่าจะเป็ลูกของหมาป่าจ่าฝูงตัวนั้น
เจียงเหลียนจูเริ่มลำบากใจ
นี่มัน...
จะทำอย่างไรดี?
หากไม่สนใจพวกมัน อย่าว่าแต่จะมีใครมาให้อาหารหรือไม่เลย แค่หินที่ขวางปากถ้ำอยู่นั้นปิดสนิท ลูกหมาป่าสามตัวนี้ไม่มีทางผลักออกไปได้เลย ซึ่งนั่นหมายถึงความตายเท่านั้น
หมาป่าจ่าฝูงาเ็สาหัสจนตกหน้าผาไปเช่นนั้นคงไม่รอดแน่นอน ส่วนหมาป่าตัวอื่น ๆ บ้างก็ตายบ้างก็หนีไป มีโอกาสน้อยมากที่จะกลับมา
ต่อให้กลับมาก็ไม่แน่ว่าจะผลักหินก้อนนี้ออกได้ หินก้อนนี้คาดว่าหมาป่าจ่าฝูงเป็ผู้ปิดไว้ หมาป่าตัวอื่นอาจไม่มีแรงพอจะผลักออก
มันคงกลัวว่าอินทรีทองจะพบลูก ๆ จึงปกป้องพวกมันไว้ แต่คิดไม่ถึงว่ามันจะสู้อินทรีทองไม่ได้จนต้องเสียชีวิต
ที่ท่าทางดูไม่ยินยอมในตอนท้าย ก็คงเป็เพราะเป็ห่วงลูกหมาป่าสามตัวนี้สินะ
เจียงเหลียนจูคาดเดาเช่นนั้นและรู้สึกสงสาร นางเองก็เป็มารดา จึงเข้าใจความรู้สึกของคนเป็แม่
ไม่ว่าจะเป็ลูกสัตว์ชนิดใดก็น่ารักเกินไปจริง ๆ
ช่างเถอะ ๆ วันนี้ทำบุญมาตั้งเยอะช่วยอีกสักนิดคงไม่เสียหาย
เจียงเหลียนจูรีบวิ่งมุ่งหน้าไปยังถ้ำหมาป่าทันที
นางใช้เส้นทางที่ใกล้ที่สุดจนมาถึงหน้าถ้ำหมาป่า และออกแรงผลักหินก้อนใหญ่ออกไปอย่างยากลำบาก
แล้วเดินเข้าไปด้านใน
เป็ลูกหมาป่าสามตัวจริง ๆ ดวงตาของพวกมันเพิ่งจะลืมขึ้น เมื่อเห็นมนุษย์อย่างเจียงเหลียนจูปรากฏตัว พวกมันกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัว คาดว่าคงไม่เคยเห็นมนุษย์มาก่อน
แต่ละตัวมีดวงตากลมโตเป็ประกาย ขนเรียบลื่น ตัวกลมป๊อกน่ารักสุด ๆ
เจียงเหลียนจูนึกถึงหนานเป่าตัวน้อยขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ดูเข้ากันและคล้ายกับลูกหมาป่าพวกนี้จริง ๆ
น่าเสียดายที่ยังเล็กเกินไป มิเช่นนั้นหากโตกว่านี้อีกหน่อยจับกลับไปสักตัวคงได้กินมื้อใหญ่หนึ่งมื้อ
ลูกหมาป่าสามตัวคงจะหิวแล้ว พวกมันคลานมาที่เท้าของเจียงเหลียนจูและส่งเสียงร้อง "โฮ่ง ๆ" ร้องเรียก
คิดว่าเจียงเหลียนจูมาให้อาหารหรือ?
พวกมันยังแลบลิ้นสีชมพูเล็ก ๆ นุ่มนิ่ม เลียที่ขากางเกงของเจียงเหลียนจูด้วย
เจียงเหลียนจูกัดฟันกรอด ให้ตายเถอะ ข้าติดค้างพวกเ้าจริง ๆ เป็เพราะนางชอบสอดรู้สอดเห็นจนนำภัยมาให้ วันนี้ปล่อยโดรนออกมาได้ถูกจังหวะเสียจริง
"อย่าตามข้านะ! ถ้าตามมา ข้าจะเชือดพวกเ้ากินให้หมด ตัวเดียวอาจไม่อิ่ม แต่ถ้าสามตัวรวมกันก็น่าจะพอดีมื้อหนึ่งพอดี"
คำเตือนไม่ได้ผล เมื่อเจียงเหลียนจูเดินออกไป ลูกหมาป่าสามตัวนี้ก็เดินเตาะแตะตามนางไปติด ๆ
แถมยังคอยเลียข้อเท้าของนางไม่หยุด
มีลูกหมาป่าตัวหนึ่งใช้เท้าหน้าสองข้างเกาะขากางเกงของนางไว้แล้วร้อง "โฮ่ง ๆ"
ช่างเหมือนตังเมที่สลัดอย่างไรก็ไม่หลุดเสียจริง
เจียงเหลียนจูทั้งขำทั้งระอา นางจึงช้อนพวกมันขึ้นมาใส่ในตะกร้าสะพายหลัง "ตกลง พวกเ้าเลือกเองนะ ที่อยากให้ข้านำกลับไปทำลูกหมาป่าตุ๋นแดงกิน เช่นนั้นข้าจะจัดให้ตามคำขอ"
ไม่เคยลองกินเลย
ขอลองลิ้มรสดูหน่อยเถอะ!
ลูกหมาป่าสามตัวอยู่ในตะกร้าของนาง ไม่ส่งเสียงร้องอีกเลย เงียบกริบไม่กล้าส่งเสียง
จากนั้นเจียงเหลียนจูก็เก็บโดรนอัจฉริยะ นางปล่อยมันออกมานานพอแล้วและกลัวว่าจะไปเจอเื่ที่ชวนให้วุ่นวายอีก หากไม่ยุ่งก็รู้สึกผิดในใจ แต่ถ้าเข้าไปยุ่งก็หาเื่ใส่ตัว
ระหว่างทางขากลับเจียงเหลียนจูได้พบสิ่งใหม่!
นางพบป่าลูกแพร์ป่าผืนใหญ่ ทั่วทั้งูเาเต็มไปด้วยต้นสาลี่ป่า ตอนนี้เป็่ที่ออกผลพอดี บนกิ่งก้านเต็มไปด้วยผลดกสะพรั่ง เพียงแต่ขนาดของผลไม่ใหญ่นัก
เจียงเหลียนจูเด็ดมาลูกหนึ่งแล้วลองชิม
มีน้ำน้อยแถมยังมีรสขมและซ่า เมื่อกัดเข้าไปคำหนึ่งก็รู้สึกชาไปทั้งปาก
มิน่าล่ะถึงไม่มีใครมาเก็บ
ถุ้ย ถุ้ย ถุ้ย!
นางคายผลไม้เล็ก ๆ ในมือทิ้งไป
เจียงเหลียนจูมองดูผลที่อยู่บนยอดกิ่ง ตรงที่แสงแดดส่องถึงผลจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย รสชาติน่าจะดีกว่า
นางวางตะกร้าลง ปีนขึ้นต้นไม้ไปเด็ดลูกที่ใหญ่กว่าเล็กน้อยมาลองชิมอีกครั้ง
ยังคงชาปากเหมือนเดิม แต่ลูกนี้มีน้ำมากกว่าเดิมมาก
หากหลับตาก็พอจะฝืนกินลงไปได้สองสามคำ
เพียงแต่หลังจากกินเสร็จ ในปากจะมีรสขมซ่าจนอ้าปากไม่ออก
รสััแย่มากจริง ๆ
แต่เจียงเหลียนจูก็ยังคงดีใจ ในป่ามีอินทรีทองอยู่คู่หนึ่ง หากนางคิดจะล่าสัตว์เพื่อเลี้ยงชีพที่นี่คงเป็เื่ยาก
การแย่งอาหารจากปากอินทรีทองนั้นลำบากเกินไป
ส่วนสมุนไพรก็มีน้อย ยิ่งเก็บก็ยิ่งหมดไม่ใช่หนทางที่ยั่งยืน
และในตอนนี้ป่าลูกแพร์ป่าแห่งนี้ แม้จะกินไม่ได้แต่หากรู้จักนำมาใช้ประโยชน์ก็น่าจะช่วยบรรเทาความลำบากในการดำรงชีวิตของนางและลูกน้อยทั้งสามได้
เจียงเหลียนจูนำไก่ป่าและกระต่ายป่าออกจากตะกร้า ใช้เชือกมัดไว้ตั้งใจจะหิ้วกลับไป
พื้นที่ว่างที่เหลือ นางใส่สาลี่ป่าลงไป
เด็ดมาได้ประมาณยี่สิบจิน โดยวางไว้ที่ก้นตะกร้า ลูกหมาป่าสามตัวเดินวนเวียนอยู่รอบเท้าของเจียงเหลียนจูเพราะกลัวว่านางจะทิ้งพวกมันไป เจียงเหลียนจูจึงจำใจวางพวกมันไว้บนกองสาลี่ป่าแล้วนำเห็ดนุ่ม ๆ วางทับบนตัวพวกมันอีกที
จากนั้นวางไข่ไก่ป่าทับบนเห็ดและปิดท้ายด้วยสมุนไพรไว้บนสุดของตะกร้า
ส่วนไก่ป่าสามตัวและกระต่ายป่าสองตัวนั้น ต้องใช้มือหิ้วกลับไปแทน