ฉันควรทำยังไงดี ควรเดินหนีไปเลยดีไหม ยืนอยู่ตรงนี้แล้วเหมือนจะโดนฆ่าเลย T_T เดินหนีเลยแลัวกัน ยังไงก็ค่าเท่ากันยืนเฉยๆโดนฆ่าแน่ๆ ถ้าเดินหนียังไงก็ได้หนีแหละ เกิดเป็คนต้องสู้สิ
"ขอตัวนะคะ" ฉันพูดจบรีบวิ่งกลับเข้าร้านสะดวกซื้อเลย หลบที่ห้องพนักงานปลอดภัยสุด คงข้าวไม่ต้องกินแล้วไม่หิวแล้วเอาชีวิตรอดก่อน
"เวรกรรมของฉัน สุดยอดจริงๆวันนี้ เจอเทพบุตรกับซาตานในวันเดียวกัน" ฉันนั่งหลบอยู่หลังประตู หมอนั่นจะตามมาเอาเื่ไหมนะ ชนแค่นิดเดียวเอง ทำไมต้องแผ่รังสีอำมหิตใส่กันด้วย
"ใบหม่อน!!!" มีคนเรียกเสียงดังใส่ข้างหูฉัน
"หื้ย!!!! คะ.." ฉันที่รีบหันไปตามเสียงเรียก ปากเกือบไปชนกับพี่ปืน เด้งตัวออกแทบไม่ทัน
"ถ้าพี่จะเอาหน้ามาใกล้หม่อนขนาดนี้นะ พี่เข้าสิงหม่อนเลยไหมล่ะคะ" ฉันพูดและลุกไปนั่งอีกฝั่ง
"นี่! ผัวะ! ได้ข่าวว่าวันนี้ตกหลุมรักลูกค้าหรอ" พี่ปืนลุกตามมาเอาสมุดเคาะหัวฉันไปหนึ่งที
"ใช่ หม่อนรักเขาเลยล่ะ ตรงสเปคสุดๆ พี่ปืนช่วยน้องหน่อยคะ เดี๋ยววันหยุดนี้จะยอมเป็ทาสหนึ่งวันเลย ถือว่าให้พี่คนหล่อคนนั้นมารักษาแผลใจให้น้อง" ฉันพูดพร้อมทำท่าอ้อนเกาะเสาข้างๆ อ้อนบาทาสุดๆ
"เออ! พี่ดูกล้องวงจรปิดตลอด เห็นหมดว่าเองเขินเขาขนาดใหน หึ..ถ้าชอบมากไปติดต่อป้าอรสิ แกรู้จักกัน ผู้ชายคนนั้นเป็เ้าของธุรกิจเรือสำราญและร้านอาหารไทย ที่พี่เคยพาเราไปกินอ่ะ ช่วยได้แค่นี้แหละ โชคดี!" พูดเสร็จก็เดินทิ้งกันไปเลย อย่างน้อยก็ช่วยได้เยอะเลยแหละ ที่เหลือต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมนิดหน่อย
ฉันรีบเดินไปหาปัาอรแกเป็แม่บ้านที่ออฟฟิตข้างๆ เหลือเวลาพักอีก20นาที เื่ผู้ชายฉันจะรอช้าไม่ได้
"เธอ!! ยัยเด็กไร้มารยาท" เสียงเข้มดังมาจากข้างหลังฉัน ฉันจำเสียงอำมหิตนี้ได้ วิ่งก่อนไม่รอแล้วนะ T_T "ตึก..ตัก..ตึก..ตัก.." งื้อวิ่งตามมาหรอ..
"หอบ...แฮ่กๆ เหนื่อย...โว้ย!!คนหรือผีเนี่ย ไอ้ตาบ้า จะตามมาฆ่าฉันหรือไงกันห้ะ!!!" ฉันพูดหอบพร้อมหันหลังไปต่อว่า วิ่งตามมาอยู่ได้ โธ่เอ้ย
"เอ้า..หมานี่หว่า วิ่งตามมาทำไมเนี่ย โห่..วิ่งมาตั้งไกล ไอ้หมาบ้าเอ้ยวิ่งตามมาก็น่าจะส่งเสียงเห่าหน่อยสิ จะได้รู้ว่าเป็หมาหรือคน" ฉันหัวเสียสุดๆ วิ่งหนีหมามาตั้งไกล แถมหันไปคุยกับหมาอีก จ้าๆหม่อน อดทนไว้ รักแท้มันมีอุปสรรคเสมอ... -,-
12K
