อาการของคุณวราพร ดูเหมือนจะดีขึ้นแต่ที่เป็แบบนี้ก็เพราะยาที่ทานเข้าไป เวหาคิดว่าทางเดียวที่จะทำให้ท่านเลิกคิดเื่ในอดีตก็คงต้องหาตัวผู้หญิงคนนั้นให้เจอ เขาละเลยเื่นี้มานานเกินไปแล้ว
ชายหนุ่มจ้างนักสืบเอกชนให้ตามสืบจากข้อมูลการเงินที่บิดาของเขาโอนให้ฝ่ายนั้นทุกเดือน ผ่านไปเพียงหนึ่งวันเวหาก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่เคยถอนเงินออกจากบัญชีเลย แต่บิดาของเขาก็ยังโอนให้ทุกเดือน
“คุณจะให้สืบต่อเลยไหมครับ” นักสืบถาม
“เคสแบบนี้คุณเคยเจอไหม” เวหาถามกลับ
“ไม่นะครับ ไม่เคยมีใครโอนเงินทุกเดือนนานหลายปีอย่างนี้มาก่อน”
“นั่นสิ ผมว่ามันแปลกหรือเธออาจจะเสียชีวิตไปแล้วเพราะเงินสิบกว่าล้านคงไม่มีใครทิ้งหรอกนะครับ”
“มีอีกกรณีหนึ่งคือเธอรู้ว่ามีเงินโอนเข้าแต่เธอไม่คิดจะใช้เงินจำนวนนี้ ผมจะลองสืบต่อให้นะครับ”
“ผมฝากด้วยนะครับ”
เวหาแปลกใจกับผู้หญิงคนนั้น เธอมีเหตุผลอะไรถึงไม่ยอมถอนเงินไปใช้ แต่ที่แปลกใจก็คือบิดาของเขารู้หรือเปล่าว่าเงินที่โอนไปให้ทุกเดือนนั้นไม่เคยถูกถอนมาใช้เลย
“เวย์ได้เื่ไหมลูก”
“ยังไปไม่ถึงไหนเลยครับแม่”
“นักสืบบอกอะไรลูกบ้าง”
“เขาบอกว่าเงินไม่เคยถูกถอนมาใช้ ผมเลยให้สืบต่อว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน”
“เวย์คิดว่าพ่อจะไม่รู้เหรอว่าเธออยู่ไหน”
“พ่อคงไม่ได้ติดต่อนานแล้วมั้งครับแม่”
“เชื่อได้ที่ไหนพ่อของเวย์นะยังลืมผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ มีหรือจะไม่ออกตามหา แล้วที่หายไปจากบ้านแบบนี้ก็ตามไปขลุกอยู่ด้วยกัน”
“ไม่หรอกครับแม่ พี่ธรบอกว่าพ่ออยู่คอนโด”
“อาธรก็คนของพ่อเขา เขาก็ต้องช่วยกันปิดอยู่แล้ว”
“อย่างคิดแบบนั้นสิครับแม่ พี่ธรทำงานกับพ่อก็จริงแต่เขาก็ดูห่วงใยแม่เหมือนกันนะครับ”
“ห่วงหรือจุ้นจ้านกันแน่ละ ทำมาเฝ้ามาห่วงใยกันเพราะพ่อแกสั่งให้มาเฝ้าละสิ คงกลัวแม่จะออกไปอาละวาดที่บริษัท”
“ผมรู้แม่ไม่มีทางทำอย่างนั้น”
“แม่ก็ไม่รู้จะอดทนได้แค่ไหนนะเวย์ ตอนนี้แม่ยังกังวลอีกเื่”
“เื่อะไรครับ”
“เื่ของเวย์ แม่รู้ว่าหลายคืนมานี้เวย์ออกไปข้างนอกหลังจากแม่เข้านอนแล้ว และกลับมาในตอนเช้า บอกแม่ได้ไปว่าออกไปไหน”
“ผมไม่ได้ออกไปทำอะไรเสียหายหรอกนะครับ แม่ เอาไว้ผมพร้อมผมจะบอกเื่นี้กับแม่เองนะครับ”
“ออกไปหาผู้หญิงใช่ไหม”
“แม่”
“แม่ไม่ห้ามถ้าเวย์จะมีแฟน เพราะเวย์ก็ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว แม่ขอแค่ผู้หญิงคนนั้นรักลูกชายของแม่จริง ๆ ไม่ใช่รักเพราะเงินทองของเวย์ แล้วก็อย่าไปคว้าเอาผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าเข้ามาเป็สะใภ้แม่เด็ดขาด”
“เธอไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกครับ เอาไว้ผมจะหาโอกาสพาเธอแนะนำให้แม่รู้จักนะครับ ผมรับรองว่าแม่จะต้องชอบเธอมาก ๆ”
“เวย์อย่าเพิ่งคาดหวังเลย บางทีผู้หญิงที่เวย์ชอบก็อาจไม่ใช่ผู้หญิงที่แม่ชอบ ถ้ายังไม่มั่นใจก็อย่าเพิ่งควงกันออกนอกหน้า เวย์ต้องนึกถึงหน้าตาของตัวเองด้วย เวย์เป็ถึงทายาทคนเดียวของบริษัทผลิตและจำหน่ายขนมอันดับต้น ๆ ของเมืองไทย การจะหาผู้หญิงที่เหมาะสมสักคนมาเป็คู่ชีวิตเวย์ต้องคิดให้ดี คิดให้ถี่ถ้วน”
“ครับแม่”
เวหามองเห็นเค้าของความวุ่นวาย เพราะดูท่าทางมารดาของเขาจะไม่เปิดรับใครเลยนอกจากลูกสาวของเพื่อนที่ชื่อลลนา
ใช้เวลาเพียงสองวันนักสืบก็ได้ข้อมูลผู้หญิงที่พ่อของเขาโอนให้ทุกเดือน เธอชื่อเพชรลดาตอนนี้แต่งงานและมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง ข้อมูลที่ได้สร้างความแปลกใจให้กับเวหาเป็อย่างมาก ชายหนุ่มไม่เข้าใจว่าทำไมบิดาของตนเองยังไม่ยอมตัดขาดจากเธอทั้ง ๆ ที่เธอคนนั้นก็มีครอบครัวไปแล้ว
เขาอยากให้เื่นี้มันจบสักที เวหามาพบบิดาที่ห้องทำงานพร้อมกับข้อมูลที่ได้รับจากนักสืบ
คุณสิงหลมองข้อมูลที่ลูกชายส่งให้ด้วยใบหน้าเรียบเฉยข้อมูลทั้งหมดนั้นเขารู้อยู่แล้ว
“ดูพ่อไม่แปลกใจเลยนะครับ”
“พ่อจะแปลกใจทำไมในเมื่อทุกอย่างพ่อรู้อยู่แล้ว”
“เธอแต่งงานใหม่มีครอบครัวไปแล้ว ทำไมพ่อไม่ยอมตัดใจ”
“เธอมีครอบครัวก็เื่ของเธอ แต่พ่อรักเธอนั้นก็อีกเื่หนึ่ง”
“มันก็เื่เดียวกันนั่นแหละ พ่อทำแบบนี้ไม่ยุติธรรมกับแม่เลย”
“พ่อต้องทำยังไงเวย์ถึงจะเรียกว่ายุติธรรม ที่พ่อทนอยู่กับแม่มาเกือบ 30 ปี แล้วนะ พ่อทนมามากแล้ว
“ผมถามพ่อหน่อย พ่อเคยรักแม่บ้างไหม”
“เคยสิพ่อเคยรัก แต่มันก็แค่อดีต”
“เพราะผู้หญิงคนนั้นเข้ามาใช่ไหม”
“ไม่เกี่ยวกับเธอ”
“พ่อยังจะปกป้องเธออีกทำไม ถ้าเธอไม่เข้ามาในชีวิตพ่อแม่ก็คงไม่เป็แบบนี้”
“ที่แม่เป็แบบนี้เพราะแม่ไม่รู้จักปล่อยวาง พ่อกับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว”
“แต่พ่อก็ยังโอนเงินให้เธอทุกเดือน”
“มันเป็สิ่งที่พ่อควรรับผิดชอบ”
“ฟังดูดีนะครับ รับผิดชอบ แต่เธอคือคนอื่นนะครับ พ่อรับผิดชอบคนอื่นแล้วเคยคิดจะรับผิดชอบครอบครัวตัวเองบ้างไหม”
“พ่อคิดว่าพ่อทำดีที่สุดแล้ว”
“ดีที่สุดสำหรับพ่อ แต่มันไม่ใช่สำหรับแม่เลย”
“ยังมีอะไรอีกมากที่เวย์ไม่รู้ ระหว่างพ่อกับแม่”
“ก็ลองบอกผมมาสิ ว่ามีอะไรที่ผมไม่รู้เกี่ยวกับพ่อและแม่”
“เื่นี้เวย์ควรไปถามแม่ ว่าเพราะอะไรพ่อถึงเป็แบบนี้เพราะอะไรพ่อถึงหมดรักแม่”
“ผมว่าพ่อกำลังผลักทุกอย่างไปที่แม่”
“มันไม่ใช่แบบนั้น พ่อเชื่อว่าถ้าเวย์รู้ เวย์จะเข้าใจพ่อ”
“แล้วทำไมพ่อถึงไม่บอกผมว่าเหตุผลที่แท้จริงมันคืออะไร”
“พ่อคิดว่าคนที่จะบอกเวย์ควรจะเป็แม่”
“ผมไม่รู้ว่าระหว่างพ่อกับแม่มันเกิดเื่อะไรขึ้น ผมจะต้องหาคำตอบนี้ได้ ผมไม่อยากอยู่ท่ามกลางาเย็นระหว่างพ่อกับแม่อีกแล้ว”
พูดจบเวหาก็ออกจากห้องทำงานของบิดา ชายหนุ่มตรงไปที่บ้านเพราะเขาไม่อยากเอาความเครียดกลับไปหาเมญาวี เพราะกลัวว่าเธอจะเครียดไปกับเื่ครอบครัวของเขาด้วย
เดิมทีเวหาคิดว่าถ้าเขาบอกเื่ครอบครัวของผู้หญิงคนนั้นให้บิดาฟังเขาคงจะตาสว่างแล้วกลับมาสนใจมารดา แต่มันไม่เป็อย่างที่คิด ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นทำยังไงบิดาของเขาถึงได้ไม่ยอมตัดใจแบบนี้
เขาโกรธบิดาแต่ก็โกรธผู้หญิงคนนั้นมากกว่าถ้าไม่มีเธอครอบครัวของเขาคงมีความสุขมากกว่านี้ เขาคงไม่ถูกส่งไปเรียนต่างประเทศั้แ่เด็ก เขาคงมีโอกาสได้ใช้ชีวิตกับครอบครัวเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ ผู้หญิงคนนั้นพรากความทรงจำในวัยเด็กของเขาไปอย่างไม่น่าให้อภัย
ถ้าจะมีใครสักคนที่ต้องรับผิดชอบเื่นี้ ก็คงจะเป็เธอคนนั้น เขาจะต้องให้เธอรู้ว่าความเ็ปเป็อย่างไร เวหาโทรไปหานักสืบคนเดิมให้เขาสืบต่อว่าลูกของผู้หญิงคนนั้นเป็ใครและอยู่ที่ไหน ถ้าจะแก้แค้นเขาควรทำกับคนที่เธอรักมากที่สุดซึ่งก็คือลูกสาวของเธอ
เวหากลับมาถึงบ้านในเวลาอาหารเย็นพอดี
“ทำไมทานนิดเดียวล่ะเวย์”
“ผมไม่ค่อยหิวครับแม่”
“เวย์คงเบื่อที่จะทานข้าวกับแม่แล้วใช่ไหม”
“ใช่อย่างนั้นครับ ผมมีเื่ให้คิดนิดหน่อย”
“เื่แม่ใช่ไหม”
เวหารวบช้อนส้อมเข้าหากัน จากนั้นดื่มน้ำอีกนิดก่อนจะหันไปมองหน้ามารดา
“แม่ครับ ผมมีเื่จะถามแม่สักหน่อย”
“เวย์จะถามอะไรแม่”
“วันนี้ผมคุยกับพ่อเื่ผู้หญิงคนนั้น พ่อบอกว่าไม่ได้ติดต่อเธอนานแล้ว”
“เวย์ก็เชื่ออย่างนั้นเหรอ”
“เปล่าครับ เื่ที่ผมจะถามแม่ไม่เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น”
“แล้วมันเื่อะไรกันล่ะ”
เวหาเล่าเื่ที่เขาคุยกับบิดาตอนบ่ายให้กับมารดาฟังพร้อมกับถามถึงสาเหตุที่ทำให้บิดาของเขาหมดรักในตัวมารดา
“ที่พ่อหมดรักแม่ก็เพราะพ่อมีคนอื่นยังไงล่ะ”
“แค่นั้นเหรอครับ”
“เวย์อาจจะคิดว่าแค่นั้น แต่สำหรับแม่มันคือเื่ใหญ่ คนเราอยู่ด้วยกันก็ควรซื่อสัตย์ แต่พ่อของเวย์ก็ทำให้แม่ผิดหวัง ั้แ่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาพ่อก็เปลี่ยนไป”
ในมารดายืนยันอย่างนั้นเวหาก็ไม่รู้จะเอายังไงต่อ เขาไม่รู้ว่าปัญหาของครอบครัวจะยืดเยื้อไปอีกนานแค่ไหน ถ้าเขายังจัดการเื่นี้ไม่ได้เขาก็คงออกไปใช้ชีวิตกับเมญาวีไม่ได้อย่างที่้า
เขาต้องรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เพราะตอนนี้เขาอยากอยู่กับเมญาวีผู้หญิงที่เขาอยู่ด้วยและสบายใจ ผู้หญิงที่เขาอยู่ด้วยแล้วมีความสุขมากที่สุด
![[จบ] ทะลุมิติชาตินี้ ฉันขอใช้ชีวิตในชนบทอย่างสุขสำราญยุค 70 by ไหหม่า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1718784120_32759598.webp)
66K
