บทที่ 6 ดินเนอร์ร่วมโต๊ะกับคุณเหลียงที่อยู่ข้างล่าง
เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกตัวอีกครั้ง ก็เป็ตอนที่ท้องฟ้ามืดแล้ว หน้าต่างไม่ได้ปิด ลมหนาวของยามราตรีพัดเข้ามาทำให้เธอตัวสั่น
"โฮสต์ ตื่นแล้วหรอ!" เสียงระบบที่แสนร่าเริงดังขึ้นในหัวของเธอแทบจะทันทีที่ลืมตาขึ้น
"..." เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่อยากสนใจมัน
นี่นาย ในฐานะที่เป็ถึงระบบ AI ล้ำสมัย นายไม่รู้สึกหรอว่าน้ำเสียงร่าเริงแบบเครื่องจักรกลนี่มันขัดแย้งกัน ชวนให้ขนลุกซู่ไปหมด
"โฮสต์ อย่าพูดแบบนั้นสิ" เสียงของ ระบบ 666 กลับมาเป็ปกติ "ภารกิจแรกของคุณถูกเปิดใช้งานแล้วนะ~"
บอกว่าให้กลับมาเป็ปกติไง ทำไมเสียงสูงขึ้นจนน่าขนลุกแบบนี้ เอ่อคือระบบ นาย เออเร่อร์ หรอ?
แต่นาทีนี้ สิ่งที่เธอแคร์มากกว่าคือ "ภารกิจอะไร?"
ยิ่งได้ัักับมัน ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนเป็เกม VR ที่มีเสียงระบบคอยให้คำแนะนำ อดีตสาวติดเกมอย่างเซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังขึ้นมานิดหน่อย
"ดินเนอร์กับพระเอก!"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่กำลังจะลุกจากผ้าห่มพลันชะงัก ความตื่นเต้นและความคาดหวังเมื่อครู่มอดดับลงในทันที
"ว่าไงนะ!?" ภารกิจนี้ทำให้เธอนึกว่าตัวเองหูฝาดไป
"ดินเนอร์กับคุณเหลียงเฉินที่อยู่ข้างล่าง!" ระบบ 666 เน้นย้ำบุคคลและสถานที่อย่างช่วยไม่ได้
"ที่รัก ฉันแค่เผลอหลับไปเอง ทำไมต้องบีบฉันตกอยู่ในสถานการณ์น่าอึดอัดด้วย นายก็รู้นิสัยพระเอกเป็ยังไง ให้ฉันไปกินข้าวกับเขา? นี่นายสมองเสื่อมไปแล้วรึไง!"
"โฮสต์…"
"อ๋อจริงสิ นายเป็เครื่องจักรนี่นา ไม่มีสมอง"
"ไม่ใช่…"
"ปฏิเสธว่าไม่ใช่เครื่องจักร? หรือไม่ได้ไม่มีสมองล่ะ? แต่ฉันว่าฉันพูดถูกแล้วล่ะ เพราะไม่งั้นนายคงไม่มาสร้างความลำบากใจให้ฉันแบบนี้?"
"ผมไม่ได้ทำ!" ระบบ 666 ะโออกมาด้วยความโกรธ เหมือนใกล้จะะเิเต็มที
"ถ้าไม่ได้ทำก็ไม่ต้องมาขึ้นเสียงใส่ฉันสิ นี่นายปฏิบัติกับโฮสต์ที่น่ารักแบบนี้ได้ยังไง พวกเราเป็พันธมิตรกันไม่ใช่เหรอ" เสียงตอบกลับของเซี่ยเสี่ยวเล่ยเต็มไปด้วยความน้อยใจ
ระบบ 666 รู้สึกเหมือนตัวเองอยากจะปิดเครื่องหนีไปซะเดี๋ยวนั้น
โฮสต์จ๋าา ช่วยรอให้ฉันพูดจบก่อนได้มั้ย! นั่นมันไม่ใช่ประเด็นซะหน่อย!
"นี่มันความปรารถนาของเ้าของร่างเดิมเหรอ?" ในขณะที่ระบบ 666 กำลังจะปรับน้ำเสียงแล้วอธิบายกับเซี่ยเสี่ยวเล่ยดีๆ แต่โฮสต์จอมเผด็จการก็พูดขึ้นมาก่อน
ที่แท้โฮสต์ก็รู้ทุกอย่าง แค่อยากแกล้งฉันเล่นสินะ?
ระบบ 666 ได้ข้อสรุป
"ดูเหมือนว่าเ้าของร่างเดิมจะยังไม่ตัดใจจากพระเอกสินะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถอนหายใจ
จะไปสนใจทำไม ผู้ชายคนนี้ไม่เคยเป็ของเธอ แถมยังทำร้ายเธอจนครอบครัวพังพินาศ แต่เธอก็ยังคงไม่ลืมเขา
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่ไม่เคยมีความรักมาก่อน เธอจึงไม่เข้าใจ
"โฮสต์ คุณเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง" ระบบ 666 เตือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน
"หา?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยทำหน้างง
"ก่อนที่คุณจะตื่น นางเอกได้ออกไปทำงานพิเศษแล้ว ตอนนี้ในบ้านเหลือแค่คุณกับพระเอกสองคน อีกครึ่งชั่วโมงลูกพี่ลูกน้องของพระเอกจะโทรมาชวนเขาออกไปข้างนอก" ระบบ 666 พูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกำลังวิเคราะห์สถานการณ์อย่างเป็ทางการ
เซี่ยเสี่ยวเล่ยฟังแล้วก็ยังคงทำหน้างง "นายมีฟังก์ชันนี้ด้วยเหรอ? มอนิเตอร์เนื้อเื่? ทำนายอนาคตได้?"
"ขนาดนี้แล้วยังจะบอกอีกมั้ยว่านายไม่ใช่โปรแกรมโกง?" จู่ๆ เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็รู้สึกว่าระบบที่เคยคิดว่าไม่น่าเชื่อถือนี้ดูยิ่งใหญ่อลังการขึ้นมา
"โฮสต์ คุณเหลือเวลาอีก 25 นาที ถ้าภารกิจนี้ล้มเหลวจะมีบทลงโทษนะ" ระบบ 666 ไม่รู้ว่าควรทำสีหน้ายังไงกับสาวติดเกมที่รู้จักแต่คำว่าโปรแกรมโกงคนนี้
"โหดร้ายขนาดนั้นเลย? ไม่ใช่ว่าทำภารกิจสำเร็จแล้วได้รางวัลเหรอ? ทำไมถึงกลายเป็ทำไม่สำเร็จแล้วโดนลงโทษไปได้?" ไม่เหมือนกับนิยายที่เธอเคยอ่านเลย! แบบนี้ต้องร้องเรียน!
"นี่คือการอัปเกรดระบบ ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล เพื่อกระตุ้นให้คุณทำภารกิจสำเร็จ" ระบบ 666 อธิบาย
"ฉันมันดูเป็คนที่ต้องโดนสั่งสอนขนาดนั้นเลยเหรอ?" ยังมีหน้ามาบอกว่าขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลอีก! นั่นหมายความว่าระบบลงโทษนี่สร้างมาเพื่อเธอ .. สร้างขึ้นมาเพื่อเซี่ยเสี่ยวเล่ยโดยเฉพาะงั้นสิ!
"จากการสำรวจ ใช่ เพราะคุณยังขาดประสบการณ์" ระบบ 666 ตอบอย่างจริงจัง
"อ้อเหรอ" เซี่ยเสี่ยวเล่ย: (อีโมจิรูปหน้าเฉยชา)
"คุณเหลือเวลาอีก 20 นาที โฮสต์จ๋า แน่ใจนะว่าจะมานั่งเถียงกับฉันตรงนี้ "
"..." เซี่ยเสี่ยวเล่ย "ไม่น่ารอดแล้วฉัน ขอลาตายล่วงหน้าเลยได้ไหม"