เช้าวันใหม่มาถึงไป่เจ๋อไปโรงเรียนเช้ากว่าปกติเพราะเขาได้รับการติดต่อจากมู่ซื่อเฉิงว่าจะคุยเื่ธุรกิจกันวันนี้ซึ่งรอไม่นานมู่ซื่อเฉิงก็มายังสถานที่นัดพบ
“เป็ยังไงบ้างผลออกมาดีรึเปล่า” ไป่เจ๋อถาม
“ต้องเรียกว่าดีมากเลยต่างหากอีกอย่างฝ่ายผลิตภัณฑ์เองก็กำลังตัน ไม่รู้จะออกสินค้าตัวไหนมาสู่ตลาดส่วนเื่ข้อเสนอของนาย พ่อฉันยอมรับแล้วนะนอกจากนี้ที่นายเสนอให้ส่งตัวอย่างเกรดพรีเมี่ยมเพียงน้อยนิดไปให้กับพวกเศรษฐีลองใช้คุณพ่อได้ดำเนินการเรียบร้อย พร้อมกับแจ้งเื่การประมูลผลิตภัณฑ์ตัวนี้ไปด้วย”มู่ซื่อเฉิงดูดื่นเต้น เขาไม่เคยได้รับคำชมจากพ่อมาก่อนครั้งนี้พ่อของเขากล่าวชมเขาเป็ครั้งแรกมันทำให้เขารู้สึกภูมิใจในตัวเองขึ้นมาบ้าง
“งั้นต่อไปนายเอาสิ่งนี้ไป” ไป่เจ๋อพูดพร้อมกับหยิบเอาขวดแก้วที่มีน้ำยาสีเขียวมรกตออกมานั่นทำให้มู่ซื่อเฉิงมองตาเป็ประกายทันทีดูเหมือนไป่เจ๋อจะมีอะไรมาทำให้เขาแปลกใจอีกแล้ว
“มันคืออะไรน่ะ”มู่ซื่อเฉิงถาม
“เอามือนายมาสิ”ไป่เจ๋อกล่าว
มู่ซื่อเฉิงยืนมือของเขาออกไปหาไป่เจ๋อส่วนไป่เจ๋อก็เปิดขวดแก้วแล้วหยดของเหลวสีเขียวลงไปบนหลังมือของมู่ซื่อเฉิง
“นายถูวนให้มันซึมเข้าไปในผิวดูแล้วลองเอามาเทียบกับมืออีกข้าง” ไป่เจ๋อกล่าว
มู่ซื่อเฉิงทำตามอย่างเชื่อฟังเขาเองก็อยากรู้ว่าน้ำยาสีเขียวนี้จะมีคุณสมบัติอะไรพอถูน้ำยาจนมันซึมเข้าไปในผิวหมดแล้ว บริเวณผิวที่ทาของเหลวสีเขียวลงไปค่อย ๆขาวขึ้นทีละนิดอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ยังเนียนและนุ่ม เหมือนผิวเด็กทารกมู่ซื่อเฉิงมองมือของตัวและสลับกับมองหน้าไป่เจ๋อ
“นะ...นี่...ไป่เจ๋อมันสุดยอดมากนี่นายจะให้ฉันเอาสิ่งนี้ไปให้พ่อฉันใช้ในผลิตภัณฑ์กลุ่มครีมบำรุงผิวของบริษัทสินะ”มู่ซื่อเฉิงกล่าว
“ใช่แนะนำให้เจือ 1 หยดต่อครีม 1 กิโลกรัมหากเห็นผลเร็วเกินไปแบบนี้อาจเกิดปัญหากับบริษัทของพ่อนายได้เพราะยังไงสินค้ามันก็ต้องเน้นการซื้อใช้ซ้ำ เพื่อให้ธุรกิจมีสภาพคล่องส่วนอัตราส่วนที่ฉันบอกไปมันก็ดีกว่าครีมบำรุงผิวยี่ห้ออื่นจนเทียบไม่ติด”ไป่เจ๋อกล่าว สิ่งที่เขาพูดนั้น เขาได้ทดลองผลกับครีมหลายยี่ห้อจนได้อัตราส่วนเจือจางที่เหมาะสม
“แล้วส่วนแบ่งกำไรเหมือนเดิมรึเปล่า”ซื่อเฉิงถาม
“คราวนี้ฉันขอแค่50 พอแต่มีเงื่อนไขว่าบริษัทของพ่อนายจะต้องให้ฉันเป็พรีเซ็นเตอร์ครีมทาผิวที่ผสมน้ำยานี่แค่นั้น ส่วนการติดต่อ ให้ติดต่อหาคนชื่อเฉินเฟิง ตอนนี้เขาเป็คนดูแลฉันอยู่”ไป่เจ๋อบอกเงื่อนไขในการขายหัวเชื้อน้ำยานี้
“เฉินเฟิงหรือว่าจะเป็ผู้จัดละครคนนั้น ไป่เจ๋ออย่าบอกนะว่านาย...”มู่ซื่อเฉิงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเพื่อนของเขาจะเป็คนในวงการบันเทิง
“ใช่เฉินเฟิงทาบทามฉันให้แสดงซีรีส์ที่เขากำลังจะถ่ายทำน่ะ่นี้ฉันยังไม่มีผู้จัดการ เวลาจะทำอะไรเลยต้องผ่านทางเขา” ไป่เจ๋อกล่าว
“ตกลงเดี๋ยวฉันจะคุยกับพ่อให้ ถ้าเขาตกลงฉันจะโทรบอกนายนะ” มู่ซื่อเฉิงกล่าว
เขากับไป่เจ๋อคุยกันสักพักก่อนที่จะเดินไปห้องเรียนด้วยกันตอนนี้แผนการของไป่เจ๋อในการสร้างชื่อเสียงได้ดำเนินการมาอย่างต่อเนื่องนิยายของเขาจะวางจำหน่ายเดือนหน้า อีกทั้งซีรีส์เองก็กำลังจะเริ่มแถลงเปิดกล้องเดือนหน้าเช่นกันหากข้อตกลงที่เสนอกับพ่อของมู่ซื่อเฉิงสำเร็จเขาจะกลายเป็ที่รู้จักผ่านโฆษณาสินค้าบำรุงผิว
ด้วย3 อย่างนี้จะช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้เขาได้แบบก้าวะโส่วนการเข้าร่วมรายการาานักกินนั้นจะเริ่มในสัปดาห์หน้า หากเขาเข้ารอบ ก็จะได้ออกสื่อซึ่งการได้ออกสื่อจะช่วยทำให้คนรู้จักเขามากขึ้น
ส่วนเงินที่ได้จากบริษัทของพ่อมู่ซื่อเฉิงก็น่าจะพอซื้อบ้านให้กับพ่อแม่ของเขาได้รวมถึงทำให้เขาไม่ลำบากในการใช้ชีวิตประจำวันอีกด้วย
แต่มันก็ยังไม่พอกับสมุนไพรที่จะใช้ฝึกพลังปราณอยู่ดีสมุนไพรที่เขาเก็บไว้ในจิติญญาเป็ของหายาก หากนำมาใช้ตอนนี้เขาจะหามันไม่ได้อีก มีเพียงวิธีเดียวคือปลูกมันดังนั้นตอนนี้ยิ่งมีเงินในมือมากเท่าไหร่การฝึกของเขาก็จะก้าวหน้าขึ้นเร็วเท่านั้น
ในคาบโฮมรูม
อาจารย์ที่ปรึกษาของไป่เจ๋อได้แจกแบบสำรวจว่านักเรียนสนใจที่จะเข้าโรงเรียนมัธยมปลายที่ไหนหลังจากจบการศึกษาระดับมัธยมต้นซึ่งจะมีการสรุปและดำเนินการเพื่อส่งนักเรียนไปทัศนศึกษา ดูสภาพแวดล้อมและการเรียนการสอนของโรงเรียนที่นักเรียนสนใจ โดยแต่ละที่จะมีรอบที่เปิดให้เข้าไปทัศนศึกษาแตกต่างกันดังนั้นจึงต้องให้นักเรียนเขียนมาเพื่อสรุปข้อมูลก่อนจะจัดตารางการไปทัศนศึกษาตามโรงเรียนมัธยมปลายต่าง ๆ
“ไป่เจ๋อนายอยากจะเข้าโรงเรียนมัธยมปลายที่ไหน” มู่ซื่อเฉิงถาม
“โรงเรียนมัธยมปลายมิดการ์ดที่เมืองหลวงน่ะ” ไป่เจ๋อตอบ โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่าพวกนักเรียนหญิงในห้องต่างหูผึงฟังกันถ้วนหน้า
“โอเคฉันไปด้วย ฉันคิดว่าความสามารถของฉันพอจะเข้าได้อยู่คงต้องให้พ่อจ้างครูสอนพิเศษมาติวข้อสอบให้ซะแล้ว” มู่ซื่อเฉิงกล่าวเขาแปลกใจมากที่สนิทกับไป่เจ๋อได้เร็วขนาดนี้ ก่อนหน้านี้อาจจะเพราะก่อนอี้หานทำให้เขาไม่ค่อยอยากยุ่งกับไป่เจ๋อ
“ไป่เจ๋อนายจะเข้าที่นั่นเหรอ พยายามเข้าล่ะ ฉันเองก็จะเข้าที่นั่นเหมือนกัน”หัวหน้าห้องกล่าวจากนั้นการพูดคุยในห้องวันนี้ก็มีแต่เื่ไปทัศนศึกษาโรงเรียนมัธยมปลายกันเสียมาก
หลังเลิกเรียน
ไป่เจ๋อรีบเดินทางไปยังศูนย์อบรมของLSA ระหว่างทางเขาโทรไปยังบ้านตระกูลหลี่เพื่อที่จะนัดวันที่เขาจะเข้าไปเยี่ยมเยียนตระกูลหลี่
“สวัสดีค่ะบ้านตระกูลหลี่ ไม่ทราบว่า้าเรียนสายใครคะ” เสียงหญิงวัยกลางคนกล่าว
“ครับรบกวนเรียนคุณหลี่โจวหม่าว่าหมอไป่จะแวะไปเยี่ยมที่ตระกูลวันพรุ่งนี้นะครับ”ไป่เจ๋อนัดเวลาทันที พรุ่งนี้เขาว่างจนถึงตอนเย็นจะได้จัดการเื่ที่เขารับปากแม่เฒ่าหลี่ไว้
“ทราบแล้วค่ะท่านหมอไป่นะคะ จะเรียนคุณท่านให้ค่ะ” หญิงวัยกลางคนรับคำ เธอได้รับการกำชับมาก่อนแล้วว่าหากเป็หมอไป่โทรมาให้ใช้วาจาสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ขอบคุณครับผมขอวางสายก่อน” ไป่เจ๋อกล่าวจบก็วางสายทันที
ณ บ้านตระกูลหลี่
แม่บ้านตระกูลหลี่เดินไปตามทางเดินในตัวอาคารเพื่อไปยังห้องของเ้าบ้านตระกูลหลี่ หรือก็คือหลี่โจวหม่านั่นเอง
ก๊อกๆ ๆ
“ขออนุญาตค่ะท่านเ้าบ้าน” แม่บ้านเคาะประตูห้องของผู้ที่เป็นายใหญ่ของตระกูลหลี่
“มีอะไรว่ามา”เสียงหลี่โจวหม่าดังมาจากในห้อง
“ท่านหมอไป่โทรมาเรียนว่าจะเข้ามาที่ตระกูลวันพรุ่งนี้ค่ะ” แม่บ้านตระกูลหลี่กล่าว
“เข้าใจแล้วเธอไปสั่งพ่อครัวไว้ด้วยว่าพรุ่งนี้จะจัดงานเลี้ยงต้อนรับผู้มีพระคุณของตระกูลหลี่อาหารอย่าได้ขาดตกบกพร่องเด็ดขาด” หลี่โจวหม่ากล่าว
“รับทราบค่ะคุณท่าน” แม่บ้านตระกูลหลี่รับคำ ก่อนจะเดินจากไป เพื่อไปยังห้องครัว
ส่วนหลี่โจวหม่าที่อยู่ภายในห้องเธอยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาหลี่เฟิงทันที หลังรอสายสักครู่ หลี่เฟิงก็รับสาย
“หลี่เฟิงท่านหมอไป่จะมาที่ตระกูลเราวันพรุ่งนี้ เหลนของฉันต้องอยู่ครบทุกคนห้ามออกไปไหนเด็ดขาด เข้าใจไหม” หลี่โจวหม่าออกคำสั่งทันทีเธอวางแผนให้เหลนสาวของเธอกับไป่เจ๋อได้รู้จักกันเผื่อทั้งคู่อาจพึงใจจนกลายเป็ทองแผ่นเดียวกัน นั่นจะกลายเป็ผลดีต่อตระกูลหลี่เพราะไป่เจ๋อเป็ผู้ที่สามารถปรุงโอสถแบบโบราณได้ หากได้เขามาเป็คนของตระกูลหลี่ตระกูลหลี่จะต้องสามารถมีอิทธิพลเทียบเท่ากับพวกตำหนักเทพได้แน่ (ย่าทวดมโน)
“ได้ครับผมจะไปจัดการให้” หลังได้รับคำยืนยันจากหลี่เฟิง แม่เฒ่าหลี่ก็วางสายทันที
ส่วนหลี่เฟิงนั้นรีบไปยังห้องปรุงโอสถของหลานสาวชื่อหลานสาวของเขาคือ หลี่เหมยอิง เป็คนที่ศึกษาตำราวิชาการปรุงโอสถมาั้แ่ยังเด็กในตระกูลหลี่ หลี่เหมยอิงคือนักปรุงโอสถที่เก่งที่สุด
ก๊อกๆ ๆ
“ใครน่ะไม่รู้รึยังไงว่าฉันต้องใช้สมาธิในการปรุงโอสถน่ะ บ้าจริง เสียหมดเลย”เสียงเด็กสาวน้ำเสียงเอาแต่ใจ ดังมาจากข้างในห้อง
“นี่ปู่เองเหมยอิง เลิกโวยวายแล้วมาเปิดประตูให้ปู่เดี๋ยวนี้ ปู่มีเื่จะคุยด้วย”หลี่เฟิงกล่าว จากนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออกพร้อมกับกลิ่นยาสมุนไพรอบอวลออกมาจากห้องซึ่งภายในห้องมีหลี่เหมยอิงกับไป๋กุ้ยอิงกำลังนั่งอยู่หน้าหม้อต้มยาสมุนไพร
“คุณปู่มีธุระอะไรรึเปล่าทำไมถึงมากะทันหันแบบนี้ หนูกำลังปรุงโอสถบำรุงให้คุณย่าทวดอยู่เลย”หลี่เหมยอิงถาม แต่หลี่เฟิงยังไม่ตอบ เขาเดินเข้ามาภายในห้องก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ที่อยู่ข้างหลี่เหมยอิง
“พรุ่งนี้ท่ายหมอไป่จะมาเยี่ยมเยียนตระกูลหลี่ย่าทวดบอกว่าหลานทุกคนต้องอยู่ที่บ้านวันพรุ่งนี้ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด เข้าใจไหม”หลี่เฟิงกล่าว
“รู้แล้วค่าๆ กับแค่หมอลมปราณธรรมดา ทำไมต้องทำให้เป็เื่ใหญ่ด้วยได้ข่าวว่าคุณย่าทวดก็ตอบแทนด้วยการออกตัวปกป้องเขาจากเหลาเหล่าแล้วนี่”หลี่เหมยอิงบ่น
“หมอลมปราณธรรมดาถ้าเขาเป็หมอลมปราณธรรมดาคงจะไม่สามารถรักษาคุณย่าทวดของหลานได้หรอกนะขนาดหลานเชี่ยวชาญด้านโอสถและการแพทย์ลมปราณที่สุดในตระกูลก็ยังไม่สามารถรักษาคุณย่าทวดได้เลยดังนั้นพรุ่งนี้อย่าแสดงความอวดดีเช่นนี้ต่อหน้าท่านหมอไป่เด็ดขาดท่านหมอไป่นั้นมีฝีมือสูงมาก ทั้งการฝังเข็มวิธีการขจัดความเย็นออกจากร่างของย่าทวดได้ ขณะที่หลานไม่สามารถทำได้ หลานจะดูถูกคนที่ต่ำกว่าปู่ก็พอจะหลับตาข้างหนึ่งได้แต่กับท่านหมอไป่หลานไม่มีควรทำเป็อันขาดและนี่คือสิ่งที่ยืนยันความห่างชั้นของหลานกับท่านหมอไป่”หลี่เฟิงหยิบเอาโอสถหยางปรับสมดุลที่ไป่เจ๋อให้หลี่โจวหม่ามายื่นให้หลี่เหมยอิงดูใกล้ ๆ
“นี่มันอะไรกัน กลิ่นหอมนี่ แถมยังพลังหยางที่ออกมาจะเม็ดโอสถหรือว่านี่คือโอสถที่ถูกปรุงด้วยวิธีโบราณ” หลี่เหมยอิงเบิกตากว้างเธอไม่เคยเห็นโอสถที่สร้างขึ้นด้วยเตาปรุงยามาก่อน แม้เธอจะลองทำเองแต่สิ่งที่ออกมามีแต่ขี้เถ้ายาเท่านั้น
“นี่คือโอสถที่ท่านหมอไป่ให้มาใช้รักษาย่าทวดของหลานเขากล่าวว่าสมุนไพรที่นำไปต้มนั้น คุณสมบัติทางยาที่ได้จะเหลือเพียงแค่ 1ในพันส่วนเท่านั้น ดังนั้นอาการย่าทวดของหลานถึงได้แทบไม่ดีขึ้นเลย” หลี่เฟยกล่าว
“การที่มันโปร่งแสงแบบนี้แสดงว่ามันเป็โอสถระดับสูงแน่ ๆ ฉันเคยอ่านเจอในบันทึกเก่าแก่ของตระกูลไป๋ หากแต่บันทึกเมื่อ3 พันปีก่อนเสียหายทั้งหมด เนื้อหาสำคัญเองก็สูญหายไปนี่แสดงให้เห็นว่าท่านหมอไป่น่าจะมีตำราหลอมโอสถฉบับสมบูรณ์อยู่” ไป๋กุ้ยอิงกล่าว
“อย่างนั้นถ้าพรุ่งนี้หนูอยู่ที่ตระกูลก็จะได้พบท่านหมอไป่สินะตกลงพรุ่งนี้หนูไม่ไปช็อปปิ้งกับพี่สาวไป๋แล้ว” หลี่เหมยอิงกล่าว
“พรุ่งนี้พี่ก็จะไม่ไปด้วยพี่อยากเห็นเหมือนกันว่าท่านหมอไป่ จะมีหน้าตาเป็อย่างไรเผื่อจะได้เชิญไปเยี่ยมเยียนที่ตระกูลไป๋ของเราบ้าง ฮิฮิ” ไป๋กุ้ยอิงกล่าว
“ตกลงตามนี้ปู่ขอตัวก่อน” กล่าวจบหลี่เฟิงก็เดินออกจากห้องไป
หลี่เฟิงเดินไปหาหลานอีกคนของเขาที่ชื่อหลี่ซีหยาน ซึ่งเป็หลานชายคนโปรดของเขาก็ว่าได้แม้ว่าพร์จะไม่มากเท่ากับหลี่ไป๋ที่เป็พี่ชายแต่ด้านความขยันอดทนในการฝึกซ้อมนั้นมีมากกว่าแน่นอน
ก๊อกๆ ๆ หลี่เฟิงเคาะประตูห้องของหลี่ซีหยาน
“คร้าบ”หลี่ซีหยานเดินมาเปิดประตู เขาอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนเม็ดเหงื่อมีให้เห็นอยู่ทั่วตัวของเขา เพราะเขากำลังฝึกซ้อมกระบวนท่าอย่างหนักเพื่อที่จะเหนือกว่าพี่ชายของเขาให้ได้
“ซีหยานพรุ่งนี้ท่านหมอไป่จะมา ย่าทวดสั่งให้อยู่ที่ตระกูล ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด” หลี่เฟิงกล่าว
“ได้ครับที่จริงผมว่าเขาน่าสนใจดี อยากจะลองปะมือดูสักครั้งเหมือนกัน” หลี่ซีหยานกล่าวหลี่เฟิงพยักหน้าให้ก่อนจะเดินต่อไปยังห้องของอัจฉริยะอันดับ 1 หลี่ไป๋ผู้เป็พี่ชายของหลี่ซีหยาน
ห้องของหลี่ไป๋
“หลี่ไป๋”หลี่เฟิง เคาะประตูเรียก ไม่นานประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นชายหนุ่มผมสั้นสีเงินดวงตาสีแดง
“ท่านปู่มีธุระอะไรรึเปล่าครับ”หลี่ไป๋ถาม
“ท่านย่าทวดสั่งมาว่าพรุ่งนี้ไม่ให้ใครออกไปนอกตระกูลเพราะจะมีแขกคนสำคัญมาเยือนตระกูลหลี่” หลี่เฟิงกล่าว
“ใช่ท่านหมอไป่ที่เป็คนรักษาคุณย่าทวดรึเปล่าครับ”หลี่ไป๋ถาม
“ใช่แล้วพอดีพรุ่งนี้เขาว่างก็เลยติดต่อมาน่ะ คงจะมาตรวจอาการของย่าทวดของหลานด้วย”หลี่เฟิงกล่าว
“ก็ได้ครับเดี๋ยวผมจะยกเลิกตารางฝึกซ้อมทีมชาติ วันพรุ่งนี้ให้ครับ” หลี่ไป๋กล่าวหลี่เฟิงพยักหน้า ก่อนจะเดินจากไป เพื่อไปเตรียมการในงานส่วนอื่น ๆ ต่อ
‘ท่านหมอไป่เหรอหากเขามีฝีมือล่ะก็ เราจะกราบเขาเป็อาจารย์ จากนั้นถ้าเราแข็งแกร่งมากขึ้นตระกูลไป๋คงจะไม่ดูแคลนเราหากเราจะคบหากับกุ้ยอิง’ หลี่ไป๋คิด
ตัวหลี่ไป๋นั้นชอบไป๋กุ้ยอิงที่อายุมากกว่าเขาหาโอกาสไปเยี่ยมไป๋กุ้ยอิงที่ตระกูลไป๋หลายครั้ง แต่มักได้รับสายตาดูถูกจากคนตระกูลไป๋มาแทนไม่เว้นแม้แต่พวกบ่าวรับใช้ นั่นจึงเป็แรงผลักดันให้เขาก้าวมาเป็อัจฉริยะอันดับ1 ของตระกูลหลี่
แต่มันยังไม่เพียงพอเพราะมีตระกูลที่ใหญ่กว่าตระกูลหลี่มากมายตระกูลเ่าั้มีทายาทที่มีความสามารถมากกว่าเขาอยู่ ตระกูลไป๋จึงไม่เคยเหลียวมองเขาซ้ำการมาของกุ้ยอิงคราวก่อนเธอยังพูดถึงการหมั้นที่ทางผู้ใหญ่จัดเตรียมไว้ให้แต่เธอปฏิเสธไป แม้ครั้งนี้ทางผู้ใหญ่ของตระกูลไป๋จะยอมแต่ก็ใช่ว่าพวกเขาจะยอมไปตลอด
ศูนย์ฝึกอบรม LSA
ไป่เจ๋อที่เพิ่งเรียนคลาสการแสดงเสร็จเดินออกมาจากห้องเรียนและพบว่าเมิ่งชิงชิงยืนอยู่หน้าห้อง เขาจึงยิ้มทักทายไปแต่อีกฝ่ายกลับทำหน้าไม่พอใจแล้วเดินเข้ามาหาเขา
“ไป่เจ๋อนายเนี่ยนะทั้ง ๆ ที่ยังต้องมาเรียนคลาสการแสดงอยู่แท้ ๆทำไมถึงมีงานติดต่อเข้ามาละ บอกฉันหน่อยซิว่านายทำยังไงถึงได้งานนี้มาเนี่ย”เมิ่งชิงชิงถาม
“งานอะไรเหรอครับ”ไป่เจ๋อทำท่าทางเหมือนตนไม่รู้เื่
“งานพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวของมู่เทียนทางนั้นติดต่อขอให้นายไปเป็พรีเซนเตอร์ถ่ายโฆษณาสินค้าให้และคุณเฉินเฟิงก็ให้ฉันมาเป็ผู้จัดการชั่วคราวให้นายไปก่อน” ชิงชิงกล่าว
“จริงเหรอครับถ้าพี่ชิงชิงไปด้วยก็ดีเลย ผมจะได้มีเพื่อนคุย” ไป่เจ๋อกล่าว
“ทำงานของนายออกมาให้ดีเถอะเด็กน้อย”เมิ่งชิงชิงกล่าวพร้อมกับดีดหน้าผากไป่เจ๋อไปทีนึง
“ถ้าผมทำงานนี้ได้ดีพี่มีรางวัลให้ไหม” ไป่เจ๋อโน้มตัวเข้ามาใกล้กับเมิ่งชิงชิงใกล้จนเมิ่งชิงชิงรู้สึกได้ถึงลมหายใจของไป่เจ๋อ เธอยกฝ่ามือทาบแก้มทั้ง2 ข้างใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย
“ทำให้ได้ก่อนเถอะส่วนเื่รางวัลฉันขอคิดดูก่อน” เมิ่งชิงชิงกล่าวจบแล้วหันหลังเดินจากไปทันที
ไป่เจ๋อมองเอกสารรายละเอียดงานในมือของเมิ่งชิงชิงก็นึกขำดูเหมือนหญิงสาวคนนี้เขินจนลืมไปแล้วว่าต้องเอาเอกสารมาให้เขาอ่าน
“พี่ชิงชิงเอกสารรายละเอียดงานของผมล่ะ” ไป่เจ๋อะโ ทำให้เมิ่งชิงชิงหยุดเดินก่อนจะหันหลังกลับเดินจ้ำเข้ามาแล้วยัดเอกสารใส่มือไป่เจ๋อ หัวใจเธอเต้นแรงภาพตอนที่ไป่เจ๋อช่วยเธอในลิฟต์ฉายวนในหัว
“เอาไปฉันไปห้องน้ำก่อน” เมิ่งชิงชิงรีบหาข้ออ้างที่จะแยกตัวออกมา แต่...
“พี่ชิงชิงทางนั้นไม่มีห้องน้ำนะครับ” ไป่เจ๋อพูดไปหัวเราะไปทำให้เมิ่งชิงชิงหยุดฝีเท้าอีกครั้ง ก่อนจะเดินกลับไปอีกทาง
หลังจากเมิ่งชิงชิงเดินจากไปแล้วไป่เจ๋อเอาหลังพิงกำแพง มือข้างหนึ่งปิดปาก อีกข้างหนึ่งกุมไว้ที่หน้าท้องใช่แล้วเขากำลังกลั้นหัวเราะ พยายามจะไม่ให้เสียงเล็ดรอดออกมาเขาถูกใจท่าทางเขินจนทำอะไรไม่ถูกของเมิ่งชิงชิง มันคล้ายกับชิงซูของเขาไม่มีผิด
ไป่เจ๋อหัวเราะอยู่อีกสักพักก่อนจะกลับบ้าน เพื่ออ่านเอกสารรายละเอียดงานและเตรียมตัวสำหรับเดินทางไปตระกูลหลี่ในวันพรุ่งนี้
1K
