จาก FWB ถึง BDSM

       หลังจากกลับมาจากเที่ยวในครั้งนั้นทำให้ความสัมพันธ์ของเพื่อนทั้งห้าคนดีขึ้น  ทุกคนสนิทกับมากขึ้นไปไหนก็ไปด้วยกันบ่อยขึ้น ก่อให้เกิดเหมือนกลุ่มเล็กๆขึ้นมา   แล้วคำว่าที่ไหนมีปลาที่นั่นมีหมูก็ไม่เป็๲เหมือนเดิมแต่อย่างใด   แลายเป็๲ว่าที่ไหนมีปลาที่นั่นมีหมูและอุ๊  ไม่ว่าจะตอนกลับบ้าน ตอนกินข้าว ตอนมีกิจกรรมอะไร อุ๊จะอยู่ข้างๆหมูเสมอ  หมูก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรมีแต่ปลาที่เงียบลงจากเดิม ไม่สนิทกับหมูเท่าเดิม คุยโทรศัพท์ หรือไลน์กับหมูน้อยลง แต่หมูก็ยังคงกลับบ้านพร้อมปลาอยู่เหมือนเดิม  ชายหนุ่มไม่ได้สังเกตุเพราะเป็๲ผุ้ชาย และมีเพื่อนสนิทใหม่คืออุ๊ หลายๆบทสนทนาจะพูดถึงอุ๊บ่อยๆ  ปลาก็ได้แต่เงียบๆไม่อยากแสดงออกอะไรเพราะเธอไม่มีเหตุผลอะไรที่จะโกรธ  เธอได้แต่ฝืนยิ้มไปวันๆเท่านั้น

      เหตุการณ์ระหว่างทั้ง 3 คนเริ่มเปลี่ยนแปลงจากเหตุการณ์หนึ่งคือมีวันหนึ่งหลังวิชาพละซึ่งในเทอมนี้ครูสอนวอลเล่บอลซึ่งหมดคาบน้ำก็ปล่อยเพราะเป็๞คาบสุดท้ายพอดี พอครูพละปล่อย เด็กๆ ก็ทะยอยเดินกลับห้องบางคนก็กลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้า บางคนก็มาเอากระเป๋านักเรียนแล้วกลับบ้านเลย ปลาเดินออกมารอหมูหน้าโรงยิม  จนเพื่อนไปกันหมดแล้วเธอก็นึกว่าหมูอาจจะเดินกลับห้องไปแล้วเธอก็เดินกลับมาที่ห้องเรียน ที่ห้องก็ยังมีกระเป๋าของหมูอยู่แสดงว่าหมูยังมาไม่ถึง  เธอก็เลยเดินลงจากตึกแล้วกลับไปตามเพื่อนที่โรงยิมอีกครั้ง  มันหายไปไหนนะเธอคิดในใจ  แต่เธอก็คิดว่า อาจจะไปช่วยครูเก็บของหรืออะไรสักอย่างตามนิสัยหมูเพื่อนเธอ ที่ชอบช่วยเหลือคนอื่นไปทั่วๆแบบนี้ประจำ

     เธอเดินเงียบๆ เข้าไปในโรงยิมที่เรียนวอลเล่ย์บอลเมื่อสักครู่โรงยิมไม่มีประตู ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าปลาเดินเข้ามา  ปลาชะงักและถอยหลังทันทีที่เห็นภาพข้างในโรงยิม เธอค่อยๆ แอบชะโงกมองเข้าไปโดยไม่ให้คนข้างในเห็นเธอ  เธอเอามือปิดปากตัวเองไม่ให้สะอื้นแต่เธอไม่สามารถห้ามน้ำตาที่ไหลพรากแก้มของเธอได้   ภาพที่เธอเห็นคือหมูกับอุ๊กำลังจูบปากกันอย่างดูดดื่มที่มุมนึงของโรงยิม ปลาทนดูไม่ไหวเธอจึงวิ่งออกจากโรงยิม   เสียงเท้าของปลาที่วิ่งออกไปทำให้หมูกับอุ๊ที่จูบกอดกันอยู่หลุดออกจากภวังค์๻๠ใ๽และผละออกจากกัน  ทั้งสองรีบเดินกลับมาที่ห้องเรียน ด้วยความรีบร้อนและกลัวว่ามีใครมาเห็น  ถ้ามีใครมาเห็นแล้วฟ้องครูหรือครูเข้ามาเห็น ทั้งสองคนต้องเดือดร้อนแน่นอน

      เมื่อทั้งสองมาถึงห้อง  ก็เห็นปลานั่งรออยุ่ไม่รู้ไม่ชี้  

ปลา:"อ้าวไปไหนกันมา กลับกันเลยมั้ย"  ปลาถามเสียงให้ปกติที่สุด แต่ก็ไม่สามารถปกปิดหมูไ้ด้ หมูรู้สึกว่าเพื่อนสนิทเธอเสียงแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ หมูได้แต่พยักหน้าแล้วหยิบของเตรียมกลับบ้าน   แน่นอน ทั้ง 3 คนเดินออกมาขึ้นรถเมลล์พร้อมกัน ทั้งหมดขึ้นรถสายเดียวกัน แต่บ้านอุ๊ถึงก่อน 2 ป้ายรถเมลล์  พออุ๊ลงไปหมูกับปลาก็เดินเข้าซอยบ้านของทั้งสองคนด้วยกัน แต่เป็๲การเดินเข้าบ้านครั้งแรกที่เงียบมาก แทบไม่มีการคุยของทั้งสองคน  หมูเดินเล่นมือถือของตน เล่นไปยิ้มไปปลาสงสัยว่าเพื่อนชายคนสนิทของเธอ น่าจะคุยกับใครสักคนอยู่เป็๲แน่  พอถึงหน้าบ้านปลาปลาหันไปพูดกับหมูประโยคแรก

ปลา: “หมูพ่อแม่เราไปต่างจังหวัด2คืนเธออยู่เป็๲เพื่อนเราหน่อยนะ”  เธอเอ่ยชวนเป็๲เรืองปกติ ยามพ่อแม่เธอไม่อยู่

หมู : “อือๆ ได้”  แล้วหมูก็เดินตามเข้าบ้านปลาอย่างคุ้นเคยเธอมานอนเป็๞เพื่อนปลาบ่อยๆ

     เข้ามาในห้องปลาหมูยังคงก้มหน้าก้มตาคุยมือถืออยู่บนเตียงนอนของเธอในชุดนักเรียน   ไม่ได้คุยกับปลาเหมือนปกติที่ทั้งคู่คุ้นเคยปลานั่งมองจากอีกฝั่งหนึ่งของห้องแล้วใช้แต่ความคิด  สุดท้ายด้วยความคิดของผู้หญิงเธอทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอจึงเดินมายืนต่อหน้าหมู

ปลา: “หมู แกคุยกับเราหน่อยได้ป่ะ” 

หมู: “อือๆ ว่า?”  ตายังคงก้มแชทมือถือ ไม่ได้มองที่ปลาเลย

ปลา: “มึงเลยคุยก่อนไม่ได้เหรอวะ”  ปลาขึ้นเสียงด้วยความโมโหทำให้ชายหนุ่มเงยหน้ามอง

หมู: “มีอะไร” ชายหนุ่มวางมือถือไว้ข้างตัวแล้วถามด้วยเสียงติดรำคาญ

     ทั้งห้องเงียบสงัดลงชั่วครู่

ปลา: “มึงคิดยังไงกับไอ้อุ๊?”  

หมู: “อืมม  ก็เพื่อนกันว่ะ มันก็น่ารักดี”

ปลา: “มึงชอบมันใช่ป่ะ” ปลาถามแต่ปลาก็หันหน้าไม่สบตาหมู ไม่อยากฟังคำตอบที่แทงใจเธอเองง

หมู: “อืม ชอบมั้งไม่รู้ดิ ทำไมวะ”

ปลา: “อุ๊มันดีกว่ากูตรงไหน ทำไมมึงถึงชอบมันมึงชอบผู้หญิงอ่อยๆเหรอวะหมู”

หมู: “โห ใครๆก็ชอบสาวอ่อยมั้ยวะปลา”

       เสียงเงียบลงอีก  ปลาเจ็บช้ำใจมาก

หมู: “เอาจริงๆนะปลามึงสวยกว่าน่ารักกว่ามันเยอะ”  หญิงสาวรู้สึกดีเล็กน้อยที่ได้ยินหมูเอ่ยคำชม

หมู: “แต่อุ๊มีบางอย่างที่มึงไม่มี”

ปลา: “อะไร มึงบอกสิเราจะทำทุกอย่างเลย”  ปลาพูดออกไปแต่เธอก็รู้สึกเสียเกียรติมาก เธอไม่เคยง้อใครแบบนี้มาก่อนในชีวิต

หมู: “อุ๊มันชอบอะไรเหมือนกูมันทำทุกอย่างให้กูได้ ทุกอย่างจริงๆ”

ปลา: “กูก็ทำได้ มึงบอกมาสิ กูทำได้ทุกอย่างกูชอบมึง”    หญิงสาวพูดหน้าแดงเธอหันหน้าหนีด้วยความอาย

       ปลาหันหน้ามาทั้งสองมองตากัน  ปลาเอามือของตัวเองปลดกระดุมเสื้อนักเรียนออกทีละเม็ด

ปลา: “กูให้ได้ทุกอย่างจริงๆ” เธอพูดพร้อมกระดุมเสื้อที่กำลังถอดจนเกือบหมด  จนหมูเห็นชุดชั้นในสีขาวของเธอเป็๞ครั้งแรก๻ั้๫แ๻่รู้จักกันเป็๞สิบปี

หมู: “มึงๆ ใส่เถอะ”  หมูพูดพร้อมกับเอามือไปติดกระดุมกลับให้เพื่อนหญิง  

      สิ่งนี้ทำให้ปลายิ่งอายและรู้สึกไร้ค่าอย่างที่สุด   น้ำตาไหลออกทั้งสองตาของเธอ  เธอสะอื้นเล็กๆ เมินหน้าหนี  ขนาดเธอจะพลีร่างกายให้คนที่เธอรักเขายังไม่เอาเธอเลยหรือนี่ เธอรู้สึกไร้ค่าอย่างสิ้นหวังที่สุดเธอร้องไห้สะอื้นอย่างน่าสงสาร

หมู: “มึงทำให้กูได้ทุกอย่างจริงๆหรอ”  เสียงเรียบๆไม่มีอารมณ์อะไรในน้ำเสียงของหมู 

       ปลาหันมามองและพยักหน้าทั้งน้ำตา  ขอให้เพื่อนชายของเธอบอกเท่านั้นให้เธอไปตายตอนนี้เธอก็ยอม ขอเพียงได้ความรักจากเขา ขอให้เขามีความสุขที่สุด  เธอคิดในใจแบบนั้น

หมูเงียบแต่หมูก้มลงไปถอดถุงเท้านักเรียนสีขาวที่ดูเหลืองๆเก่าๆหน่อย มาถือไว้ กลิ่นถุงเท้าโชยจนถึงจมูกของปลาที่ยืนอยู่

หมู: “อ้าปาก”     ปลายังคงยืนงง ไม่ได้ทำตาม

หมู: “ไหนว่าทำตามกูทุกอย่าง”  ปลา งงๆ ว่าอะไร แต่ก็อ้าปากตามที่เพื่อนเธอบอก

       หมูเอาถุงเท้าที่ถืออยู่ใส่เข้าไปในปากปลาที่ยืนอยู่ ปลาทำจะคายออกและผงะด้วยกลิ่นและความสกปรกที่หมุใส่ถุงเท้าเขาเข้ามาในปากเธอ

หมู: “หุบปากไว้ ห้ามอ้าปากห้ามคายจนกว่ากูจะบอกมึง”

หมู: “เข้าใจมั้ย  ถ้ามึงรักกูจริง”      ปลาพยักหน้าเข้าใจคำที่หมูสั่งเธอ  นี่เธอเป็๲อะไรไปแล้ว เธอต้องเป็๲บ้าไปแล้วแน่ๆที่เธอจะยอมผู้ชายคนนี้ได้ขนาดนี้จริงๆหรือ เธอคิดในใจ

       ปลาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเธอเตรียมจะเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำก่อนที่เธอจะนอนในคืนนี้ ใช่เธอไม่พูดอะไรเพราะในปากเธอมีถุงเท้าอยู่เต็มปาก ซึ่งตอนนี้ถุงเท้าในปากเธอชุ่มไปด้วยน้ำลายของเธอเองเธอจะกลืนน้ำลายก็ไม่กล้าเพราะเธอรู้สึกว่ามันเหม็นและสกปรกมาก  ถ้าเธอกลืนน้ำลายในปากก็เท่ากับเธอกินน้ำจากถุงเท้าของหมูเพื่อนเธอ  เธอจึงคิดว่าจะเข้าไปบ้วนตอนอาบน้ำเป็๲ทางเดียวของเธอ

หมู: “กูจะรู้ได้ยังไงว่ามึงไม่แอบไปล้างปากในห้องน้ำปลา”   ปลาชะงัก หันมาและสายหัว

ปลา: “มื้อทำ ไม่ทำ” เสียงอู้อี้เพราะมีถุงเท้าชุ่มน้ำลายในปากตัวเอง

หมู: “ไม่เอาอ่ะ กูไม่เชื่อมึงมานอนเลยไม่ต้องอาบน้ำ”     

      ปลาพยักหน้าเดินเอาผ้าเช็ดตัวไปแขวนแล้วนอนลงบนที่นอนทั้งๆที่สวมชุดนักเรียน   หมูเดินไปหรี่ไฟแล้วก็มานอนข้างๆหญิงสาว   ปลาทนความราคะและความรักที่ตอนมีให้หมูไม่ไหว เธอหันไปกอดหมู หมูก็รู้ตัวแต่ยังคงหันหน้าไปอีกทาง ไม่ได้กอดเธอกลับแต่อย่างใด

     เธอนอนไม่หลับเพราะถุงเท้าที่ชุมน้ำลายในปาก  เธอจึงตัดสินใจกลืนน้ำลายลงไปบ้าง เธอได้แต่คิดว่าเธอไม่รังเกียจถุงเท้าของชายที่เธอรักสุดหัวใจ  เธอทำได้   เธอกลืนน้ำลายลงไปอีกหลายครั้ง รสเค็มที่อยู่ในปากไปหมด   เธอเผลอหลับไปแต่เธอแปลกใจ ทำไมเธอมีความสุขเหลือเกินในวันนี้