“ออกไปได้แล้ว! วันนี้การรักษาสิ้นสุดลงแล้ว ข้าไม่อยากเห็นหน้าเ้าอีก!”
น้ำเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกของหลินเสวี่ยเหยาดังไล่หลังหลีเฮงมาอย่างไม่ไยดี ใบหน้าสวยสง่าของเธอยังคงแดงก่ำด้วยความโกรธระคนหึงหวงจากพฤติกรรมเ้าชู้ประตูดินของเขาที่ริอ่านไปบีบนวดลวนลามเหมยฮัว สาวใช้คนสนิทของเธอ หลีเฮงได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ ยกมือยอมแพ้แล้วก้าวเท้าถอยฉากออกจากเรือนกระจกส่วนตัวของตระกูลหลิน มุ่งหน้ากลับสู่ห้องพักของตนทันที
เมื่อกลับมาถึงห้องพักศิษย์ห้อง F อันแสนซอมซ่อ หลีเฮงปิดประตูปิดลงกลอนเรียบร้อย เขาทรุดตัวลงนั่งบนเตียงเก่า ๆ พลางเรียกหน้าต่างระบบโปร่งแสงสีทองขึ้นมาด้วยความคาดหวัง
“ระบบ ข้ามีแต้มตั้งพันกว่าแต้มแล้ว จะเอาไปใช้อะไรได้บ้าง?”
*ปิ๊ง!*
> [ยินดีด้วยโฮสต์! ระบบร้านค้าความอยู่รอดระดับเริ่มต้นได้รับการปลดล็อกแล้ว]
> [ขอแนะนำแผนกร้านค้าพิเศษ: ‘ร้านซุกใต้กระโปรงเมีย’]
> [คุณลักษณะร้านค้า: มีลักษณะเป็วงล้อนำโชคสุ่มรางวัล (Gacha Wheel) ค่าใช้จ่ายในการหมุนวงล้อครั้งละ 100 แต้มแมงดา]
> [รายการของรางวัลบนวงล้อสุ่มประกอบด้วย:]
> * [สินค้าทั่วไป: 5 ประเภท]
> * [สินค้าปลุกรัก / เสริมรัก: 3 ประเภท]
> * [ทักษะระดับพิเศษ: หนังสือสกิล ‘ััผ่อนคลาย’]
หลีเฮงตาเป็ประกายเมื่อเห็นคำว่า ‘ร้านซุกใต้กระโปรงเมีย’ แม้ชื่อจะน่าอนาถไร้ศักดิ์ศรี แต่รายการของรางวัลกลับน่าสนใจยิ่งนัก เขาเลียริมฝีปากอย่างโลภมาก “แต้มแมงดาข้ามีอยู่ 1,630 แต้ม... สุ่มทีละร้อยน่าจะดีกว่า ลองชิมลางดูสัก 6 ครั้งก่อนละกัน!”
เขากดปุ่มสุ่มรางวัลทันที
วิ้ง... วงล้อแสงสีทองหมุนติ้วอย่างรวดเร็วก่อนจะหยุดลงรัว ๆ หกครั้งติดต่อกัน
> [ผลลัพธ์การสุ่ม 6 ครั้งแรก:]
> * [ครั้งที่ 1-5: ได้รับ ‘น้ำมันนวดสกัดอโรม่าระดับต่ำ’ 5 ขวด (5 กลิ่นหอม: ลาเวนเดอร์, กุหลาบป่า, มะลิเหมันต์, ส้มเพลิง, ลิลลี่ราคะ)]
> * [ครั้งที่ 6: ได้รับ ‘หิน์ผ่อนคลาย’ 1 ก้อน (คุณสมบัติ: บรรเลงดนตรีธรรมชาติช่วยผ่อนคลายชีพจรจิตใจขณะนวดบำบัด ใช้ได้นาน 3 ชั่วโมงก่อนหินจะสลายไป)]
หลีเฮงจ้องมองขวดน้ำมันนวดห้ากลิ่นและก้อนหินหน้าตาเหมือนก้อนกรวดบนตักด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว มุมปากกระตุกอย่างรุนแรง
“เฮ้ย! อะไรวะระบบ! สุ่มหกครั้งได้แต่น้ำมันนวดนกแก้วกับหินเปิดเพลงเนี่ยนะ?! เกลือชิบหายเลยโว้ย! ข้าอยากได้สกิลหรือยาดี ๆ สิฟะ!”
ความหงุดหงิดแล่นพล่านจนทำให้เืในกายสูบฉีด หลีเฮงสบถอุบอิบ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังปุ่มสีแดงขนาดใหญ่ที่เขียนว่า ‘สุ่ม 10 ครั้งติดต่อกัน (จ่าย 1,000 แต้ม)’
“เอาวะ! วัดดวงกะเกลือไปเลย! สุ่มสิบครั้งติดต่อกันไปเลย!” หลีเฮงกดปุ่มทันทีด้วยความหัวร้อนอย่างรุนแรง
วูบ... หน้าจอระบบะเิแสงสีทองสว่างจ้าจนสลัวไปทั่วทั้งห้อง วงล้อสีทองหมุนสปินด้วยความเร็วเหนือแสงก่อนจะแจ้งผลลัพธ์การสุ่มรวดเดียวสิบรายการ
> [ผลลัพธ์การสุ่ม 10 ครั้งติดต่อกัน:]
> * [สินค้าทั่วไป: 7 ชิ้น (ผ้านุ่มเช็ดตัวสนาม 3 ผืน, สมุนไพรหญ้าคลายเส้น 4 ต้น)]
> * [สินค้าปลุกรัก: 2 ชิ้น (ยากระตุ้นกำหนัดอุ่นนวล 1 เม็ด, ผงกำยานยั่วสวาท 1 ถุง)]
> * [รางวัลใหญ่ระดับพิเศษ: หนังสือสกิล ‘ััผ่อนคลาย’ 1 เล่ม!]
“โอ้ว! ์มีตา!” หลีเฮงร้องลั่นห้องด้วยความดีใจ ยิ่งไปกว่านั้น ระบบยังมีเสียงเตือนถัดมาทันควัน
> [ตรวจพบว่าโฮสต์มีพร์สายตรง ‘ััผ่อนคลาย’ อยู่แล้ว]
> [หนังสือทักษะเข้าคู่กันอย่างสมบูรณ์แบบ ทำการอัปเกรดพร์เป็สกิล ‘ััผ่อนคลาย ขั้น 3’ ทันทีโดยไม่ต้องใช้แต้มอัปเกรด!]
หลีเฮงรีบกดเข้าไปตรวจดูรายละเอียดสกิลใหม่ที่อัปเกรดเป็ขั้นสามทันที ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็จริงจัง
> [ทักษะ: ััผ่อนคลาย ขั้น 3 (ระดับเชี่ยวชาญ)]
> [รายละเอียด: สามารถอ่านข้อมูลกล้ามเนื้อ เส้นชีพจร จุดตีบตัน และการไหลเวียนปราณของเป้าหมายได้อย่างละเอียดลึกซึ้งถึงระดับเซลล์ เหมาะสมสำหรับการนวดรักษาและประเมินโรคอาการาเ็อย่างจริงจังมากกว่าสกิล ‘อุ้งมือมาร’ ที่เน้นจู่โจมเร้าอารมณ์และควบคุมศัตรู]
“แจ๋วเลยแฮะ!” หลีเฮงพึงพอใจมาก อย่างน้อยเขาก็มีวิชาประเมินชีพจรสายหมอรักษาจริงจังติดตัวแล้ว
เช้าวันถัดมา บรรยากาศในห้อง F ยังคงเต็มไปด้วยเสียงเอะอะโวยวายของเหล่านอกคอก ทว่าก่อนที่คาบเรียนจะเริ่มขึ้น อาจารย์ประจำชั้นหลัวเจินกลับเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาอิดโรยและมีกลิ่นสุราจาง ๆ เช่นเคย สายตาปรือมองกวาดรอบห้องก่อนจะชี้มาที่เขา
“หลีเฮง... เ้าตามข้าไปที่ห้องทำงานส่วนตัวซิ”
หลีเฮงเลิกคิ้วเล็กน้อยท่ามกลางสายตาสงสัยของเด็กห้องคนอื่น ๆ เขาเดินตามอาจารย์หลัวเจินผ่านตึกเรียนใต้ดินอันคดเคี้ยวจนมาถึงห้องทำงานส่วนตัวที่เต็มไปด้วยตำราศิลาเก่าแก่และขวดสุราที่วางเกลื่อนกลาด
อาจารย์หลัวเจินเดินไปทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ บิดไหล่ขยับตัวด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวระคนทรมาน เสียงกระดูกข้อต่อลั่นกึกกักดังชัดเจน
“ข้าได้ยินข่าวลือเื่พร์ของเ้ามาบ้างแล้ว...” อาจารย์หลัวเจินยกเหล้าขึ้นจิบ “ขยะห้อง F บลัฟลี่อวี่ซะหมอบราบคาลาน แถมยังไปมีเอี่ยวกับคุณหนูหลินเสวี่ยเหยา... เ้าขยะหลีเฮง ลองมานวดไหล่คลายเส้นให้ข้าดูหน่อยซิ ข้าอยากรู้ว่าพร์ ‘ััผ่อนคลาย’ ของมันจะมีน้ำยาอะไรบ้าง”
หลีเฮงไม่ได้พูดพร่ำทำเพลง เขาเดินเข้าไปทางด้านหลังของอาจารย์หลัวเจิน สูดหายใจลึกเรียบเรียงความคิดเปิดใช้งานสกิล ‘ััผ่อนคลาย ขั้น 3’ ทันที
ทันทีที่สิบนิ้วหนาของเขาทาบลงบนไหล่กว้างกึ่งเกร็งของอาจารย์หลัวเจิน หน้าต่างข้อมูลของระบบพลันกะพริบแจ้งเตือนข้อมูลกายภาพสีแดงรัว ๆ ตรงหน้าสายตาของเขา หลีเฮงเบิกตากว้างชะงักกึกด้วยความใอย่างยิ่ง
นี่มัน... ร่างกายระดับจอมยุทธ์ขั้นสูงนี่นา!
แต่ชีพจรและจุดลมปราณสำคัญตรงกระดูกสันหลัง บ่า และจุดตันเถียนของอาจารย์หลัวเจินกลับแตกซ่านและตีบตันอย่างน่าอนาถ มีรอยแผลเป็ปราณหนาแน่นบดบังทางเดินลมปราณเกือบทั้งหมด ร่างกายภายในเสียหายยับเยินเรื้อรัง
“นี่มัน...” หลีเฮงเผลอหลุดปากเอ่ยพึมพำ “อาจารย์หลัวเจิน... ท่านเคยเป็ยอดฝีมือระดับสูงใช่ไหม? แต่ชีพจรของท่านกลับถูกทำลายยับเยินจากพลังภายนอกที่ปะทะอย่างรุนแรงเมื่อสิบปีก่อน...”
อาจารย์หลัวเจินชะงักกึก ขวดน้ำเต้าที่บรรจุเหล้าในมือเกือบหลุดร่วง เขาหันขวับกลับมามองหลีเฮงด้วยแววตาคมปราบแฝงความตื่นตะหนกอย่างรุนแรง กลิ่นอายเฉื่อยชาี้เีหายวับไปในพริบตากลับกลายเป็ความกดดันน่าเกรงขามดุจราชสีห์แก่
“เ้า... เ้ารู้เื่นี้ได้อย่างไร?!”
ความจริงเื่นี้ไม่มีผู้ใดในสถาบันหลงเหมินล่วงรู้เลยนอกจากผู้อำนวยการ! สิบปีก่อนหลัวเจินเคยเป็ยอดฝีมือที่รุดหน้าเข้าร่วมศึกป้องกันการโจมตีจากคลื่นสัตว์อสูรระดับหายนะครั้งใหญ่ ทว่าเขาโชคร้ายได้รับาเ็สาหัส ชีพจรลมปราณแหลกสลายจนไม่สามารถเดินพลังปราณยุทธ์ได้อีกเลย พลังยุทธ์เสื่อมถอยกลายเป็คนธรรมดาที่เดินพลังไม่ได้ ทว่าเนื่องจากเขามีความรู้ยุทธ์และวิสัยทัศน์กว้างขวาง สถาบันจึงแต่งตั้งให้เขามาคอยดูแลห้อง F นอกคอกเพื่อมีข้าวกินไปวัน ๆ
“ข้าบอกแล้วไงว่าพร์ของข้าคือััผ่อนคลาย ตอนนี้มันอัปเกรดจนข้ามองเห็นจุดชีพจรที่เสียหายของท่านได้ทั้งหมดเลยจ้า” หลีเฮงตอบพลางเริ่มกดน้ำหนักนิ้วโป้งนวดบดเบียดคลึงคลายจุดชีพจร ‘เจียนจิ่ง’ และ ‘เทียนจง’ ที่ตีบตันแช่แข็งของอาจารย์หลัวเจินอย่างแ่เบาแต่เปี่ยมด้วยเทคนิคพิเศษของขั้นสาม
ััอุ่นชื้นลึกซึ้งแทรกผ่านฝ่ามือของหลีเฮงเข้าสู่ลาดไหล่หนา กระแสความร้อนแ่เบาแล่นเข้าไปสลายแผลเป็ปราณที่เกาะกุมเส้นชีพจรของหลัวเจินทีละน้อย
วิ้ง...
ทันใดนั้น อาจารย์หลัวเจินเบิกตากว้าง ร่างกายหนาสั่นเทิ้มกึกก้อง ลมหายใจขาดห้วงไปครู่หนึ่งเมื่อเขารับรู้ได้ถึง ‘กระแสพลังปราณ’ ที่เงียบหายและดับมืดไปนานถึงสิบปี กำลังสั่นไหวและขับเคลื่อนไหลเวียนขึ้นมาอย่างเลือนลางประหม่าอีกครั้งในร่างกายของเขา!
แม้จะเป็เพียงกระแสปราณสายเล็ก ๆ ปานเส้นด้าย แต่สำหรับคนที่สูญเสียมันไปนานแรมสิบปี มันคือปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจหาคำใดมาอธิบายได้!
หลัวเจินหันกลับมาจับบ่าของหลีเฮงแน่น แววตาสั่นระริกด้วยความคาดหวังและฉายแววตื่นเต้นอย่างลึกซึ้ง ความคิดในสมองของอาจารย์ชราเริ่มหมุนวนวางแผนต่อยอดทันที
“เ้าขยะ... เอ๊ย หลีเฮง! พร์ของเ้าไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ... ข้าเริ่มคิดออกแล้วว่าจะใช้ความสามารถชวนเหลือเชื่อของเ้ามาทำประโยชน์เพื่อส่งเสริมให้เ้ามีบทบาทที่สำคัญที่สุดในห้อง F และสถาบันยุทธ์แห่งนี้ได้อย่างไร!”
80
