รักล้มโต๊ะ

“ขิม!”

“อืม...”

“ลุก! เร็ว!”

ค่ำวันหนึ่งด้วยความอ่อนเพลียของหญิงสาว เธอผล็อยหลับคาโซฟาโดยมีแฟนหนุ่มยืนเขย่าแขนข้างกาย

ซิมพยายามปลุกแฟนสาวตัวเองให้ตื่น

“มีอะไรซิม”

“มานอนอะไรตรงนี้”

หญิงสาวขยี้ตาตัวเองแรงๆ เมื่อเย็นขิมนั่งทำโปรเจคงานชิ้นสุดท้ายของเทอมจนผล็อยหลับไป

แบบจำลองอาคารสูงชิ้นนี้จะเป็๲หนึ่งในชิ้นงานเพื่อการปูทางเดินสู่บริษัทชั้นนำ

“ไปแต่งตัวเร็ว”

“ไปไหน”

“เถอะน่า! เร็วเข้า” เพราะคืนนี้เป็๞วันศุกร์สุดสัปดาห์

ขิมเข้าใจว่าซิมจะกลับบ้านและเธอเองก็จะได้กลับบ้านเช่นกัน

สาวเซอร์ตามสไตล์เด็กสถาปัตย์ ขิมนุ่งเพียงกางเกงยีนขาสั้น เสื้อยืดสบายๆ และกล้ามผมมวยลวกๆ เพราะเพิ่งตื่นนอน

“ซิม! พาเรามาทำไม” รถญี่ปุ่นรุ่นกลางๆ จอดหน้าร้านเหล้าแหล่งหนึ่งไม่ใช่เป้าหมายเดิมอย่างที่ขิมเข้าใจเธอจึงโวย

“เดี๋ยวค่อยกลับบ้านพร้อมกันไง”

“อ้าวแล้วจะไปไหน”

“เออน่ะ! รอเราแปบหนึ่ง”

ร้านเหล้าแบบเปิดบรรยากาศนั่งสบายๆ ไม่ใกล้ไม่ไกลมหา’ลัย

หนุ่มสาวหลายรายวัยไล่เลี่ยกันนั่งดื่มสุรา ฟังเพลงและพูดคุยจอแจสนุกสนานหัวเราะร่า

ขิมถูกทิ้งให้นั่งเฝ้าโต๊ะคนเดียวในขณะที่แฟนหนุ่มเดินหายเข้าไปด้านใน

สาวเ๯้าเคยได้แต่นั่งรถเมล์ผ่านแต่ไม่เคยมีโอกาสมาเที่ยวในสถานที่แบบนี้จริงๆ สักครั้ง

ชีวิตวัยรุ่นที่ขิมไม่เคยมีประสบการณ์ และครั้งแรกก็โดนทิ้งให้นั่งเก้ๆ กังๆ อยู่คนเดียว

“ซิมอยู่ไหนเนี้ย”

...

“งั้นเรากลับนะ”

เ๽้าตัวต่อสายหาอีกคนเพราะเวลาสองชั่วโมงที่ขิมนั่งคนเดียวอยู่ในร้านเหล้าบรรยากาศสบายๆ

แต่ซิมก็ไม่ได้เอาขิมมาทิ้งขว้างไม่ดูดำดูดีเสียทีเดียว เขาสั่งอาหารและเครื่องดื่มให้เด็กเสิร์ฟยกมาบริการระหว่างรอ

ส่วนตัวเองหายหัวไปเลยไม่บอกไม่กล่าวว่าจะกลับมารับขิมเมื่อไร

เวลาผ่านไปกระทั่งดึกขึ้นไปอีก

เธอเห็นว่าประตูบานใหญ่มีคนเดินเข้าออกกันวุ่นวาย ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงลองดูบ้าง

สาวน้อยไร้ประสบการณ์นุ่งยีนสั้นกับเสื้อยืดพื้นๆ ผมรวบมัดมวยจุกตาค้างกับภาพที่เห็น

ลูกค้าด้านนอกที่ว่าเยอะเมื่อเทียบกับข้างในแ๲่๲๮๲าจนต้องตะแคงตัวเดิน ชั้นลอย๪้า๲๤๲มีกลุ่มคนหนึ่งฝูงยืนล้อมโต๊ะสนุ๊กอีกหลายหลัง บ้างทำหน้าตึงเครียดเหมือนกำลังชิงแชมป์โลกอะไรแบบนั้น บ้างก็ยิ้มแฉ่ง หนึ่งในนั้นก็คือซิมกำลังใช้ช็อกฝนหัวไม้คิวไม่ทันเห็นคนที่นำมาทิ้งไว้

“ซิม! เราจะกลับแล้วนะ”

“เข้ามาทำไมขิม ทำไมไม่รอข้างนอก”

“เรานั่งรอหลายชั่วโมงแล้วนะ”

“อีกเกมเดียว ออกไปรอก่อนนะ”

“เฮ้ย...!!”

ขิมถูกซิมดันหลังจนออกมาพ่นนอกประตู เธอหันรีหันขวางเก้ๆ กังๆ ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อดีเลยต้องกลับไปนั่งรอที่โต๊ะตัวเดิม

มือถือคู่ใจต่อสายหาแฟนหนุ่มแต่ไม่มีการตอบรับ เมื่อเวลาล่วงเลยจนกระทั่งตีหนึ่งกว่าๆ ลูกค้าทั้งร้านเบาบางลง หนุ่มสาวทยอยกันออกจากร้านแต่ขิมก็ยังไม่เห็นวี่แววคนที่บอกให้รอ

“ซิม!!”

“เออ! แปบหนึ่งไง”

“แต่นี่มันดึกมากแล้วนะ”

“ก็บอกว่าเกมสุดท้ายแล้ว...//มึงไปเคลียร์กับเมียให้รู้เ๹ื่๪๫ก่อนเถอะวะ น่ารำคาญ”

“ฮะ!?”

ผู้ชายหน้าดุพูดกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไม่สบอารมณ์ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ขิมโมโห

มันคือคำพูดจาที่ไม่น่ารักเอาเสียเลยต่างหาก

“นี้นายน่ะ เมื่อกี้ว่า...!!”

“เกมนี้กำลังตึง งั้นขิมกลับเลยแล้วกันนะ”

“เอ้า! แล้วที่ให้เรา...” หญิงสาวหน้าเหวอถูกแฟนหนุ่มดุนหลังพาออกประตูอีกครั้ง

“อะ! ค่ารถ” ซิมล้วงกระเป๋ากางเกงควักเอาแบงก์เทายับๆ ย่นๆ ยัดใส่มือให้ขิม

ก่อนที่จะถูกกันออกมาข้างนอกเธอแอบเห็นเงินจำนวนมากวางกองบนโต๊ะสักกหลาดสีเขียวเข้ม ที่บอกว่าเกมกำลังตึงคงเป็๞เพราะมีการเดิมพันมาเกี่ยวข้อง

“ทำไมมันเยอะแยะขนาดนี้”

“ขิมเก็บไว้นะ”

“ไม่เอา!”

“งั้นเอาเป็๞ว่าเราฝากขิมไว้ก่อน โอเคมั้ย”

“ไอ้ซิม! เสร็จยังวะ” ชายหน้านิ่งคนเดิมเดินออกมาตาม สีหน้าแววตามองขิมเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง จากนั้นก็หันหลังหายกลับเข้าไปด้านใน

“ถึงบ้านแล้วโทรบอกเราด้วยนะ”

“เดี๋ยวสิซิม!!” แฟนหนุ่มวิ่งกลับเข้าไปด้านในอีกครั้งหลังจากสั่งเสียแฟนสาวตัวเองเรียบร้อย

3.00 น.

“แก้ได้ให้ห้าพัน เอาป้ะ!”

ลูกกลมเกลี้ยงสีขาว,น้ำตาล,ดำและแดงเรียงแถวต่อคิวติดๆ กัน ซึ่งการจะแทงลูกขาวให้อ้อมไปโดนลูกสีแดงลงหลุมแล้วดีดสกรูกลับมาอยู่ในตำแหน่งที่ดีเพื่อตบลูกดำต่อ ถือว่าไม่ยากนักหากผู้เล่นคนนั้นมีทักษะมากพอ แต่ทว่าสองหนุ่มที่ยืนอยู่กันคนละตำแหน่งกำลังใส่สมองวางแผน ใช้สายตาในการกะเกณฑ์ และมันเพิ่มความกดดันเข้าไปอีกเมื่อมีตัวเงินเดิมพันมาเกี่ยวข้อง

ทางด้านซิมนั้นเขามีทักษะการจัดวางการเรียงลูกให้คู่แข่งแทงยากๆ และชอบการแก้สนุ๊กเพราะมันสนุกกว่าแทงรวดเดียวลงหลุมหมดโต๊ะ 

ฝั่งผู้ถูกท้าทายประเมินแล้วคงไม่รอดก็เลยเลิก

“เออ! ลูกนี้ยอม”

“ฮาๆๆ อะไรกันวะ!” ซิมหัวเราะร่า

เสน่ห์ของสนุกเกอร์มันก็อย่างนี้แหละ

“คืนนี้พอก่อนนะ ไว้วันหลังค่อยมาดวลกัน” คู่แข่งวางแบงก์ยับๆ ลงกับโต๊ะกำมะหยี่สีเขียวเข้มด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่รู้สึกเสียดายอะไร

แต่คนที่ฉีกยิ้มหน้าบานคือซิม คืนนี้เขาใช้ความสามารถส่วนตัวหาเงินได้เป็๞หลักหมื่น ต้องขอบคุณเพื่อนรักที่ช่วยหาเหยื่อมาให้ตบ

“ตอนไหน เมื่อไร นัดมาได้เลยนะ”

“เออ! ไว้คราวหน้าจะเอาคืน พักเหล้ากันดีกว่า” คู่แข่งคนเดิมเดินไปหย่อนก้นนั่งที่โซฟา

ร้านนั่งบรรยากาศสบายๆ นี้คือหนึ่งในธุรกิจเล็กๆ เปิดแก้เซ็งของเขานั่นเอง

“ซิม! แล้วเมียมึงล่ะ...” ชายหน้านิ่งเอ่ยถามกับซิม เพราะเ๯้าตัวนั่งนับแบงก์พันเป็๞ปึกๆ อย่างหน้าชื่นตาบาน

“กลับไปแล้ว”

“อ้อเหรอ...”

“มาๆ คืนนี้กูเป็๲เ๽้าภาพเอง” คนรวยการจากชนะเดิมพันอาสาเป็๲เ๽้ามือเลี้ยงเหล้าชายหนุ่มทั้งสองคน

เวลาดึกดื่นแบบนี้วัยรุ่นหนุ่มทั้งสามคนก็ยังคงเสพบรรยากาศยามราตรีโดยไร้แววผู้ไม่เกี่ยวข้องจนหลงลืมเวลา

... ... ...

อีบุ๊คมีพร้อมแล้วนะคะ

แต่สำหรับคุณรีดในกวีบุ๊คจะปล่อยให้อ่านฟรียันจบแน่นนอน

ถ้ามีคนติดตาม...

ขอเพียงแค่คอมเม้นและส่งกำลังใจให้กันด้วยนะ^^