เหยียนถังยิ้มน้อยๆเขาดีใจที่นางเป็คนถือตัวไม่ยอมใกล้ชิดบุรุษโดยง่าย ตลอดชีวิตที่ผ่านมาสตรีน้อยใหญ่ล้วนอยากเข้าใกล้เขาทั้งนั้นมีเพียงนางที่ดูเย่อหยิ่งและรักษาชื่อเสียงของตนเองอย่างเข้มงวด
“ที่ข้าให้คุณหนูอยู่ใกล้ข้าก็เพราะข้าได้รับคำสั่งจากหัวหน้าโหยวมิใช่เพราะประโยชน์ส่วนตัว”
“หึ! ก็ขอให้เป็เช่นนั้นจริงๆ เถอะ!”
“ขอรับ! แต่หากคิดให้ดีที่ผ่านมาข้าล้วนถูกท่านเอาเปรียบนะคุณหนูนับั้แ่ท่านแอบกอดข้าบนเตียงนอนห้องหัวหน้าโหยวตอนที่ท่านจะล้มเมื่อเที่ยงวันท่านก็กระโจนเข้าใส่ข้าเองหรือแม้แต่ตอนช่วยท่านจากงูใหญ่ท่านก็กอดแล้วซบข้าแน่นผู้อื่นต่างก็เป็พยานได้...หรือท่านคิดจะปฏิเสธ?”
หลูฉิงซวงหลับตาปริบๆ เพราะทุกสิ่งที่เขาพูดล้วนเป็ความจริง
“นั่นเป็เื่บังเอิญต่างหาก! เ้าอย่าพูดเหลวไหล! ผู้อื่นได้ยินจะมองข้าไม่ดีเอาได้”
“อืม...คุณหนูช่างห่วงชื่อเสียงเสียจริง!”
“พอแล้ว!หน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็ของเ้า ส่วนข้าจะต้องรักษาชื่อเสียงของข้าด้วยเช่นกันเป็สตรีมีเื่เล่าลืองามหน้าได้ที่ใดกัน?” หลูฉิงซวงหน้าตาเคร่งเครียดนางไม่อยากให้ตนเองมีเื่ด่างพร้อยก่อนจะเข้าสู่ประตูวิวาห์กับบุรุษที่คู่ควรเหมาะสม
แต่ละกลุ่มกลับไปโรงเตี๊ยมตามนัดหมายพวกเขาเดินแยกย้ายนำรูปของจ้าวชิงชิงไปสอบถามก็ไม่มีผู้ใดบอกว่าเคยเห็นนางหลูฉิงซวงรู้สึกเหน็ดเหนื่อยทั้งจากการเดินทางและการไปสอบถามหาจ้าวชิงชิงเมื่อถึงห้องพักนางจึงให้สาวใช้ไปสั่งเสี่ยวเอ้อเตรียมน้ำอุ่นมาให้นางอาบ
หญิงสาวฮัมเพลงอยู่ในอ่างน้ำอุ่นโดยมีสาวใช้มาคอยขัดเนื้อขัดตัวช่วยอยู่นานพวกนางพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน สาวใช้สองคนของหลูฉิงซวงเอาแต่คอยสังเกตพ่อค้าเหยียนเพราะชื่นชมในรูปร่างหน้าตาของชายหนุ่ม
หลูฉิงซวงไม่กล้าบอกผู้ใดเื่ที่เขาเป็มือปราบสายลับเพราะเกรงจะกระทบงานของเขา
“พวกเ้าจะสนใจเขาทำไมหนักหนา?รูปร่างหน้าตาเช่นนั้นมิใช่ว่าแอบมีสตรีไว้หลายคนแล้วหรือ? พวกเ้าคิดว่าจะได้เป็ภรรยาอันดับที่เท่าใด?”
“โถ! โถ! คุณหนูเ้าคะ! พวกข้าก็ทำได้แค่ชื่นชมเท่านั้นล่ะเ้าค่ะข้าได้ยินมาว่าคุณหนูหลายสกุลมาคอยทอดหางตาให้พ่อค้าเหยียนอยู่เรื่อยทั้งคุณหนูป๋าย คุณหนูสวี พวกข้าจะนับเป็กระไรได้?”
คุณหนูรองเม้มปากเล็กน้อยเมื่อนึกถึงสายลับรูปงามผู้นั้นดูจากการที่เขาขยันขายซาลาเปาท่าทางชีวิตคงลำบากไม่น้อย
“สตรีพวกนั้นก็คงทำได้แค่ชื่นชมเช่นกันบิดามารดาของพวกนางคงไม่ยินยอมให้แต่งกับพ่อค้าซาลาเปาหรอกนะ” หลูฉิงซวงถอนหายใจ“การเป็คุณหนูในตระกูลใหญ่จำต้องรักษาหน้าตาและชื่อเสียงของตระกูลไม่อาจจะเลือกคู่ได้ตามใจพวกเ้าก็รู้”
“ถึงพ่อค้าเหยียนไม่อาจจะแต่งกับพวกนางได้แต่ก็คงมิได้มองพวกข้าหรอกเ้าค่ะอย่างน้อยบุตรสาวในตระกูลบัณฑิตที่มาแวะเวียนอย่างแม่นางตั้นแม่นางฟางก็เหนือกว่าสาวใช้อย่างพวกข้าสองคนมากมายนัก”
หลูฉิงซวงพยักหน้าหงึกหงัก“มิน่าเล่า!เขาถึงได้มั่นหน้ามั่นใจในตนเองยิ่งนักเพราะมีสตรีมากมายมาคอยห้อมล้อมนี่เองช่างเถอะ!ถึงอย่างไรข้าก็ไม่มีวันไปรวมกลุ่มกับพวกนางเด็ดขาด!”
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
สตรีทั้งสามพลันชะงักเมื่อได้ยินเสียงเคาะจากผนังดังขึ้นอย่างชัดเจน
“เอ๊ะ!ผนังโรงเตี๊ยมที่นี่ไม่ได้เก็บเสียงหรือนี่?”
“ใช่! หากคุณหนูคิดจะนินทาข้าก็ควรจะเบาเสียงหน่อยนะขอรับ!”
น้ำเสียงของพ่อค้าซาลาเปาดูฉุนเฉียวอยู่เล็กน้อย
“เื่นี้หากมีผู้อื่นได้ยินเข้าชื่อเสียงของข้าย่อมจะเสียหาย”
“ไอหยา!” สาวใช้ทั้งสองร้องออกมาพร้อมกัน
สตรีทั้งสามสบตากันแล้วใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอายหลูฉิงซวงรีบขึ้นจากอ่างอาบน้ำพันกายออกมาจากอ่างในทันที
หลูฉิงซวงรีบแต่งกายแล้วไปนั่งที่เตียงให้สาวใช้ทั้งสองไปเช็ดผมให้นางพูดเสียงเบาราวกระซิบ
“ไม่มีใครบอกพวกเ้าหรือว่าผนังห้องที่นี่มันบางจนได้ยินเสียงห้องข้างๆ”
“โธ่คุณหนู! ห้องเราอยู่ริมสุดแล้วนะเ้าคะมีเพียงผนังติดห้องข้างๆ ห้องเดียวนี่ล่ะ ใครจะรู้ล่ะว่าพ่อค้าเหยียนจะนอนอยู่ห้องนี้?”
“เ้าออกไปถามหลงจู๊ข้างล่างทีว่ามีห้องอื่นให้เปลี่ยนหรือไม่?ข้าไม่สบายใจเลยที่ต้องนอนห้องนี้อีกคืน”
“เ้าค่ะ”
หายไปเพียงครู่สาวใช้ของหลูฉิงซวงเดินหน้าตาตื่นเข้ามารายงาน
“คุณหนูเ้าคะไม่มีห้องอื่นแล้วเหลือแล้วเ้าค่ะ นับว่าเป็คราวเคราะห์ของพวกเราจริงๆ ที่เป็เพียงสองห้องนี้ที่มีผนังบางจนได้ยินเสียงอีกฝั่งเ้าค่ะ”
“ไอหยา!เขาได้ยินข้านินทาจนหมดแล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ใดกัน?”
เช้าวันต่อมาเมื่อทุกคนรับประทานอาหารเช้าด้วยกันที่โรงเตี๊ยมด้านล่างหลูฉิงซวงก็รีบออกไปตามหาจ้าวชิงชิงพร้อมด้วยสาวใช้ทั้งสองก่อน เหยียนถังมองไปรอบๆไม่เห็นนางจึงสอบถามจากจั๋วเหรินหาว
“เห็นว่าคุณหนูรองกับสาวใช้ลงมารับประทานอาหารก่อนพวกเราแล้วมุ่งหน้าไปถามหาจ้าวฮูหยินก่อนแล้ว”
“อ้อ!” เหยียนถังยิ้มน้อยๆ ก่อนจะกัดหมั่นโถวเข้าไปคำหนึ่ง
“เ้ายิ้มอะไร?”จั๋วเหรินหาวเห็นอาการของสายลับหนุ่มก็รู้สึกสงสัย
“ข้าก็แค่นึกขำเพราะเมื่อคืนฝันว่ามีคนนินทาทั้งคืน”
“คนอย่างเ้ามีเื่ให้นินทาด้วยหรือ?”
“สตรีนินทาแสดงว่าสตรีสนใจข้าชอบให้พวกนางพูดถึงข้าบ่อยๆ เพราะนั่นแสดงว่าพวกนางใส่ใจในตัวข้า”
****************************
959
