ค้นหัวใจนายตัวร้าย

จ๋อม

            เสียงกิ่งไม้แห้งที่ตกจากต้นไม้ใหญ่กระทบลงมาที่ผิวน้ำและจมหายลงไปสู่พื้นน้ำ ทำให้ทั้งคู่กลับมามีสติ หลุดจากภวังค์แล้วรีบหันหน้าผละออกจากกันคนละทิศคนละทางด้วยความตกใจ

            “แดดร้อนเนอะวันนี้” สกายเอ่ยขึ้นด้วยความเก้อเขิน

            “ใช่ค่ะ” ไนร่าตอบด้วยน้ำเสียงที่กุกกัก หากกิ่งไม้แห้งไม่ตกเมื่อกี้เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับเขา

            “น้ำใสดีจังน่าเล่นด้วย” เขาพูดแล้วใช้มือจุ่มไปที่น้ำ

            “พี่สกายอยากลองเล่นดูมั้ยคะ?” ไนร่าพูดเสร็จ เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้และใช้สองมือก้มลงไปวิดน้ำใส่เขาทันที เสียงหัวเราะของสาวร่างเล็กดังขึ้น เมื่อแกล้งเด็กหนุ่มสำเร็จ

            “แสบจริงๆ นะเรา” สกายก้มมองเสื้อสีขาวของตัวเอง ที่เปียกชุ่มแล้วลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะไล่จับไนร่า เมื่อเห็นแบบนั้นสาวร่างเล็กจึงเตรียมวิ่งอย่างสุดฝีเท้า แต่ก็โดนมือใหญ่คว้าตัวไว้ได้ทัน

            “มานี่เลย” เขาดึงเธอไว้ในอ้อมกอด และเดินไปกลางลำธารที่มีระดับน้ำประมาณหัวเข่าแล้วทิ้งตัวลงพร้อมกับร่างเล็กที่กำลังทำหน้าเหวอด้วยความตกใจ

            ตู้ม! เสียงน้ำดังและกระจายเป็นวงกว้าง

            “ว้าย!” ไนร่าร้องขึ้นเพราะความตกใจแต่เด็กหนุ่มที่อยู่ข้างๆ เขากลับหัวเราะเสียงดังลั่น

            “เปียกหมดเลย” เธอหันไปบ่นเขาที่กำลังใช้มือลูบน้ำออกจากหน้า

            “พี่อยากเล่นน้ำ แต่ไม่มีเพื่อนเล่นเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ” เขาทำหน้าตาทะเล้นใส่เธอแต่บุคคลที่อยู่ตรงหน้ากับทำหน้าตาที่บูดบึ้งใส่เขา

            “โกรธพี่หรอ หน้างอเชียว” เขามองเธอที่กำลังลุกขึ้นยืน

            “โกรธมากค่ะ” เธอเริ่มดุเขาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

            “พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ”เขารีบลุกแล้วคว้ามือเธอให้หันหน้าเข้าหาเขาด้วยความกระวนกระวายใจ

            ตู้ม! เสียงน้ำกระจายอีกรอบพร้อมกลับเสียงหัวเราะของเด็กสาวที่ผลักเด็กหนุ่มล้ม ก่อนที่ทั้งสองจะวิ่งไล่จับกันเหมือนเด็ก

            “ร้ายนักนะเรา” เขามองเธอที่กำลังหัวเราะ ทำให้ไม่ระวังตัวเขาจึงคว้าเธอเข้ามากอด ไนร่าที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ล้มเซตามแรงดึง ทำให้ทั้งสองล้มไปด้วยกันอีกรอบ และตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนตักเขา

            “พี่สกาย ทำอะไรอ่ะ ปล่อย!เดี๋ยวมีใครมาเห็นจะเข้าใจผิดหมด” เธอใช้ฝ่ามือเล็กๆตีไปที่ไหล่เขา และหันมองซ้ายที ขวาทีด้วยความระแวง

            “ไม่มีใครหรอกน่า ใครบอกให้แกล้งพี่ก่อนล่ะ”เขาพูดเสร็จ แล้วก้มไปกอดแก้มแดงๆ ของเด็กสาวที่นั่งบนตัก เด็กสาวเอามือขึ้นมาลูบแก้มของตัวเองด้วยความเขิน

            “ปล่อยนะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น”เธอพูดย้ำประโยคเดิมอีกรอบ เด็กหนุ่มทำท่าทีไม่สนใจและกอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม

            “ไนร่าหนาว จะไปอาบน้ำแล้ว” เธออ้อนเขา เมื่อใช้ไม้แข็งไม่สำเร็จเธอจึงใช้ไม้อ่อนเข้าหาเขาแทน

            “บอกรักพี่ก่อนแล้วพี่จะปล่อย” เขายื่นข้อเสนอกลับมา

            “ไนร่ารักพี่สกายนะคะ”

            “อะไรนะ พี่ไม่ได้ยิน”

            “ไนร่ารักพี่สกายนะคะ รักมากๆ ”เธอก้มลงไปกระซิบที่ข้างหู เด็กหนุ่มถึงกลับหน้าแดงด้วยความเขิน

            “พี่ก็รักไนร่านะครับ”เขาพูดแล้วหอมแก้มเธออีกฟอดใหญ่ก่อนจะปล่อยมือ ทั้งสองลุกขึ้นจากน้ำสกายก้มลงนั่งแล้วหันมาบอกให้ไนร่าขึ้นมาขี่หลัง

            “ขึ้นมา” เขาหันไปบอกสาวน้อยที่กำลังยืนยิ้ม

             “ไนร่าหนักนะ”

            “หนักเป็นร้อยโลพี่ก็ไหว” เมื่อได้ยินแบบนั้นไนร่าจึงโน้มตัวลงเพื่อที่จะขึ้นหลังเขาและใช้มือกอดคอเขาไว้

            “เกาะแน่นๆ นะ” เขาหันมายิ้มให้เธอ

            ภาพเด็กหนุ่มที่ให้เด็กสาวขี่หลังทั้งคู่พูดคุยและหยอกล้อกัน  ช่างเป็นภาพคู่รักที่น่าอิจฉาเหลือเกิน

            ภาพตัดไปตอนตอนเย็น

            เก้าอี้สีดำถูกวางเรียงล้อมรอบกองไฟที่กำลังลุกโชนด้วยแรงลมเปลวไฟสีส้มค่อยๆ เปลี่ยนเป็นควันไฟสีขาวค่อยๆ ลอยขึ้นฟ้าและจางหายไปกับอากาศบริเวณข้างลำธารถูกจัดเป็นลานสำหรับปาร์ตี้ในช่วงเย็น ดวงไฟสีส้มหลายดวงถูกจัดล้อมรอบบริเวณเพื่อให้แสงสว่างในยามค่ำคืน เสียงเจี๊ยวจ๊าวของหลายคนที่กำลังพูดคุยกันจนไม่สามารถจับประเด็นได้

            “หอมจัง หิวเลยเนี่ย” คิมเดินไปหาใบข้าวที่กำลังยืนย่างบาร์บีคิว

            “หิวก็มาช่วยกันย่างสิ” ใบข้าวหันไปเอ็ดคิม

            “รอก่อนนะคะที่รัก เดี๋ยวเค้าเอาไปป้อนนะคะ”เบลลี่หันไปทำสายตาออดอ้อนชายหนุ่มทำให้ใบข้าว ไนร่าและหวานถึงกับหัวเราะออกมา

            “เร็วๆ นะจ้ะ” เขาทำหน้าทะเล้นแล้วพูดหยอกล้อเบลลี่และเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ สกายและก้อง ทั้งสามคุยกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งขัดกับตอนแรกที่แทบจะไม่ลงรอยกันทุกครั้งที่เจอ

            “ฉันบอกแล้วย่ะ ตื้อเท่านั้น!” เบลลี่ทำหน้าตาประหนึ่งเป็นผู้ชนะแล้วยิ้มออกมา

            “จ้า คนสวย”ใบข้าวพูดยอเพื่อนแล้วหัวเราะ

            “ที่รักขา มาเสิร์ฟแล้วค่ะ”เบลลี่เดินถือจานบาร์บีคิวมาวางที่โต๊ะไม้และมีสาวๆ เดินตามมานั่งที่เก้าอี้ สกายเมื่อเห็นไนร่าเดินมาจึงไล่ก้องขยับไปนั่งอีกฝั่งก้องถึงกับมองเพื่อนแล้วส่ายหัว แล้วดึงแขนไนร่ามานั่งข้างๆ ตัวเอง

            “ไนร่ามานั่งนี่” เขาคว้ามือเธอแล้วดึงมานั่งข้างๆเด็กสาวยิ้มออกมาแล้วส่ายหัวที่เขาไล่เพื่อนตัวเองไปนั่งอีกที่

            “หวานกันจังเลยนะ อิจฉาแล้ว” เบลลี่หันมาแซวทั้งคู่

            “อย่าไปอิจฉาเลย ขอบคุณนะครับที่รัก” คิมเขาหยอกล้อเธอกลับและหยิบบาร์บีคิวขึ้นมากิน ทำให้เบลลี่ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ

            “น้องก้อง น้องสกายกินเยอะๆ นะคะ”เบลลี่หันไปมองที่สกาย

            “ครับพี่เบลลี่คนสวย” สกายหันส่งยิ้มหวานให้เบลลี่

            “น้องสกายมีแฟนแล้ว อย่ามาอ่อยพี่นะคะ” เบลลี่พูดแล้วหันไปมองที่ไนร่าทุกคนถึงกลับหัวเราะลั่น

            ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความสุขเสียงเพลงถูกเปิดคลอเบาๆ  หนุ่มสาวที่กำลังนั่ง

ท่ามกลางบรรยากาศที่ล้อมรอบด้วย  ภูเขา ต้นไม้และลำธารใสๆ รอยยิ้ม เสียงคุยเสียงหัวเราะ ถูกผสมผสานกันอย่างลงตัว

            เช้าวันถัดมา

            ทุกคนต่างก็ถือสัมภาระของตัวเองขึ้นรถและเดินมาเพื่อลาพ่อและแม่ของใบข้าว ก่อนจะกล่าวคำขอคุณที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี

            รถสองคันเคลื่อนตัวออกจากรีสอร์ต ครั้งหนึ่งสถานที่แห่งนี้ก็สร้างความทรงจำที่ดีที่เวลานึกถึงก็ทำให้มีรอยยิ้มอยู่เสมอ