"มะ..เเม่"จันทร์เดินไปยังศพเเม่ของเขา
"แม่ แม่ตื่นสิ ไหนบอกจะไม่ทิ้งจันทร์ไปไง เเม่.....ฮืออออ"จันทร์เ้าเข้าไปกอดเเม่ของเขา เขาร้องไห้และนั่งกอดศพเเม่ตัวเอง
"ไหนแม่บอกจันทร์ว่าจะอยู่จนกว่าจันทร์ประสบความสำเร็จ ฮือออ"
"จันทร์พอเถอะ "ป้าใจเดินมากอดกัน
"พี่จันทร์"เกรซรีบวิ่งมายังห้องของจันทร์ เขาเห็นจันทร์เ้ากำลังนั่งกอดศพของนุช เเละร้องไห้ออกมา
"ฮืออออออ ทำไมเเม่ถึงทิ้งผมไปแบบนี้ หืออออ"หลังจากนั้นศพของนุชก็ถูกยกออกไป
"ป้าครับบ มันเกิดอะไรขึ้นกันเเน่ครับทำไมแม่ถึงทำแบบนี้"จันทร์เ้าหันไปถามป้าจันทร์
"เออ.....คือออ"
"ป้าจันทร์บอกผมมาสิครับ"ป้าจันทร์ไม่พูดอะไร
"ป้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ป้าจะมาเรียกนุชไปกินข้าวเเต่เจอมันในสภาพนี้เเล้ว"จันทร์เ้านิ่งไปสักพัก [ผมว่ามันต้องเกิดเื่อะไรอย่างเเน่นอนผมต้องรู้ให้ได้] จันทร์เ้าเขาได้ไปรับศพเเม่ที่โรงพยาบาลเเละเขาก็ได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ
"นี้มันรอยอะไรครับ"จันทร์เ้าชี้ไปที่คอของเเม่เขา
"เอออ....อ่อรอยของเชือกไงค่ะ"หมอนิติเวชที่ยืนอยู่พูดขึ้นมา
"ทำไมมันเหมือนรอยมือมากกว่าครับ เเล้วรอยช้ำตามร่างกายอีก"
"นี่มันคือรอยนิ้วมือชัด"จันทร์เ้าชี้ไปที่คอของนุช
"หมอตรวจดีเเล้วใช่ไหมครับว่าเเม่ผมฆ่าตัวตายจริงๆ"
"ใช่ค่ะ การตายของคนไข้คือการขาดอากาศหายใจ"หมอพยายามอธิบายให้จันทร์เ้าฟัง
"แต่มันเเปลกๆจริงๆนะครับ"จันทร์เ้าสงสัยว่านี้ไม่ใช่การฆ่าตัวตาย
"พอได้เเล้วจันทร์"ป้าใจพูดขึ้นมา
"แม่เอ็งฆ่าตัวตายจริงๆ ดูนี้สิ"ป้าใจยื่นจดหมายลาตายให้กับจันทร์เ้า จันทรเ้านั่งอ่านจดหมายฉบับนั้น
ถึง จันทร์เ้าลูกรัก
เเม่ขอโทษที่อยู่ดูแลลูกต่อไปไม่ได้ เเม่อับอายกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเเม่ เเละแม่ขอโทษลูกจริงๆ รักลูกนะ
จาก..เเม่นุช
"นี่ไม่ใช่ลายมือเเม่ผม!!!"จันทร์เ้าหันไปบอกป้าใจที่นั่งอยู่ข้างๆ
"แล้วเื่อะไรที่แม่ผมต้องอับอาย"ป้าใจนิ่งเงียบ
"คือ...แม่ของเอ็งไปมีอะไรกับคุณผู้ชาย นุชมันเลยขอร้องไม่ให้บอกเอ็งเพราะนุชมันอับอายกับสิ่งที่มันทำ"
"ไม่มีทาง!!!! แม่ไม่ทางทำแบบนั้น ไอ่เลวนั้นมันต้องบังคับเเม่เเน่นอน"
"ถ้าเอ็งไม่เชื่อก็ไปถามพวกไอ่บัวก็ได้"
"ป้าได้ยินจากพวกนั้นว่านุชเป็คนไปยั่วคุณผู้ชายเอง"
"ไม่จริง ผมไม่เชื่อ เเม่ผมไม่มีวันทำอะไรเเบบนั้น"
"แล้วผมจะบอกอะไรอีกอย่างนะครับ นี่ไม่ใช่ลายมือแม่ของผม!!!!"จันทร์เ้าพูดจบเดินออกจากตรงนั้นทันที เขาเดินไปหาหมอที่ชันสูตรศพของเเม่เขา
"ปัง"จันทร์เ้ากระเเทกประตูอย่างเเรง
"หมอ ตรวจสอบดีเเล้วจริงๆใช่ไหมครับ"
"ใช่"
"เเล้วรอยต่างๆมันคืออะไรหรอครับ ช่วยบอกผมที"หมอเงียบไป
"จันทร์พอได้เเล้วเรากลับกันเถอะ"
"ป้า!! อย่าบอกนะว่าป้าเชื่อสิ่งที่พวกมันพูด"จันทร์เ้าหันไปพูดกับป้าใจ แต่ป้าใจเงียบกับสิ่งที่จันทร์เ้าพูดขึ้นมา
"ผมจะสืบหาความจริงให้ได้"
"และห้ามให้แตะต้องศพของเเม่ผมเด็ดขาด!!!!"หลังจากจันทร์เ้าพูดจบเขาก็ไปหาแม่ของเขา
"แม่ครับผมไม่เชื่อหรอกครับว่าเเม่จะทำเื่เเบบนั้น ผมรู้ดีว่าแม่เป็คนยังไง แม่ไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด ยิ่งเื่ฆ่าตัวตายผมยิ่งไม่เชื่อด้วยครับ"เขาพูดพลางกอกศพเเม่ของเขา
"ผมจะรู้ให้ได้ว่าใครเป็คนฆ่าแม่"
หลังจากจันทร์เ้ากลับมาจากโรงพยาบาล เขาก็กลับมาที่ห้องของเขา และเกรซกำลังยืนรอเขาอยู่
"พี่จันทร์เป็ไงบ้างค่ะ"จันทร์เ้าเงยหน้าไปมองเกรซ ใบหน้าของเขามีเเต่รอยคราบน้ำตา
"พี่จันทร์"เกรซไม่พูดมากเขาเข้าไปกอดจันทร์เ้าทันที ทำให้จันทร์เ้าร้องไห้ขึ้นมาอีกรอบเเละเขาก็กอดเกรซกลับเช่นกัน
"พี่ไม่เหลือใครเเล้วเกรซ ฮือออ"
"แม่ทิ้งพี่ไปแล้ว ฮือออ"
"พี่จันทร์ยังมีเกรซนะคะ เกรซจะอยู่ข้างๆพี่จันทร์เอง"
"เกรซ!!!!!!!"
2K
