ในความฝัน ที่ข้าสลบไปครั้งล่าสุด มันเหมือนข้าได้กลับไปอยู่ในที่ๆ คุ้นเคย สถานที่หนึ่ง มันทั้งคุ้นเคย และ เสมือนจริงมาก
“สถานที่รึ ?
“ใช่! แต่สถานที่ ที่ข้าอยู่นั้นมัน ไม่ใกล้เคียงกับพื้นที่ปัจจุบันที่ยืนอยู่นี้เลย
“พอจะบ่งบอกลักษณะได้หรือไม่ ?
จู่ ๆ นาฟ ก็นึกถึงคำบางคำออก “ทะเล!!
เมญ่า ถึงกับชักสีหน้าด้วยความ งุนงง พยายามนึกถึง ความรู้ต่างๆที่ได้ศึกษามา
มีอยู่ครั้งหนึ่งข้านั่งฟังบรรยาย ของอาจารย์โจ ที่กล่าวถึง นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง ท่านเคยเล่าให้ฟังว่าท่านเคยมีเพื่อนอยู่ผู้หนึ่ง ซึ่งาเ็จวนเจียนใกล้ตาย มากแล้วเคยกล่าวกับท่านว่า
พื้นที่แห่งนี้ ไม่ได้เป็พื้นที่เดียวที่อยู่ในห่วงโซ่อาหารของสิ่งมีชีวิต ยังมีพื้นที่ ที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์พื้นป่าเขียวขจี ท้องฟ้าขาวสดใส มีบริเวณที่กว้างใหญ่ที่เป็ผืนน้ำ มีเกลียวคลื่นจากน้ำซัดเข้าหาฝั่งพื้นที่เ่าั้คือ์ของเหล่ามนุษย์ อยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่งซึ่งอาจจะไม่ใช้ผืนดินเดียวกันกับที่นี่
นาฟ ถึง กับตกตะลึงที่ได้ฟังคำพูดของเมญ่า นาฟพยายามสงบสติอารมณ์ ครุ่นคิดเข้าไปในความรู้สึก
“พอจะคิดอะไรออกรึเปล่า ?
“นาฟส่ายหน้า
ทั้งสองพูดคุยกันจนมาถึงชายป่า ซึ่งเป็พื้นที่เดิมของ นาฟเมื่อมองไปรอบๆ พื้นที่ถูกทำลายไปมากกว่า 80%จากสัตว์แปลงที่เคลื่อนตัวหนีออกมาทางนี้
นาฟอดนึกถึงเ้าหมีแดงั์ตัวนั้น ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็ยังไงบ้าง
นาฟ พา เมญ่า เดินไปรอบๆ เพื่อไปเก็บเกสรผงว่านสีเขียว เมญ่าสังเกตเห็น นาฟ เข้าไปขุดดินร่วนสีเทาใส่ในกระปุกสัมภาระ
“นี่นายเอาดินพวกนี้ ไปทำไม ?
“ดินร่วนสีเทานี้ มีส่วนทำให้ข้ายังมีชีวิตอยู่มีคุณสมบัติพิเศษ สามารถป้องกันและกักเก็บ น้ำฝนสีดำได้
“ มีเื่แบบนี้ อยู่ด้วยหรือ เมญ่า ถึงกับตื่นตะลึง
พอมาถึง บริเวณูเาลูก หนึ่ง ซึ่งเป็ถ้ำที่ นาฟ อาศัยอยู่ พอสังเกต ไปรอบๆ นาฟ เดินไปเปิดกลไกเข้าถ้ำ พา เมญ่า เข้ามา
เมญ่า สังเกต ทุกๆ อย่าง ในถ้ำ “นี่นายทำเองทั้งหมดเลยใช่มั๊ย
นาฟ พยักหน้า
นายนี้มีทักษะ เื่การจัดวางพื้นที่ แผนผังสภาพแวดล้อม มากจริงๆนะ ในสถานศึกษาของเรามีแผนกที่ให้ความรู้ในด้านนี้อยู่ “ถ้านายเข้ามาอยู่ที่สถานศึกษา ในอนาคตผมคงมีส่วนช่วยเหลือในการพัฒนา ได้มากจริงๆ
นาฟเข้าไปเก็บของบางอย่างในถ้ำลึก สักพักนาฟเดินออกมาพร้อมของบางสิ่ง “ เมญ่าเห็นถึงกับใ เป็ หินเท็นซี่ชนิดสีแดง ใหญ่เท่ากำปั้น จำนวน5 ก้อน
“ โอ้ โฮ! ช่างคุ้มค่าการเดินทางมาจริงๆ หินเท็นซี่ สีแดงขนาดเท่ากำปั้น แม้แต่ ในอาณานิคมก็ยังหายากอยู่ มูลค่าสูงทีเดียวเลยนะ
“ ถ้าสามารถสำรวจถ้ำเข้าไปในลึกได้อีก ข้ามั่นใจว่ายังมีหินสีแดงอีก จำนวน มาก
“แต่พวกเราคงไม่มีเวลาขนาดนั้นเสียดายน่าจะพา เอน่า มาด้วย เธอเก็บของได้เยอะ
หลังจากเก็บของแล้วเสร็จ ทั้งสองเดินออกมาจากถ้ำ ทั้งคู่ มองเห็น ท้องฟ้าจากที่ไกลๆ ณ ตำแหน่งของลูกหินั์
เห็นนก หรือสัตว์ชนิดที่บินได้ บินผ่านมาจากท้องฟ้า รู้สึกไม่ชอบมาพากล “ รีบกลับกันเถอะ เมญ่า คว้ามือ นาฟ เตรียมจากไปนาฟ เดินตามไป แต่ใจเต้น “ตึกๆๆ !”
“นี่นายเป็อะไรอีกแล้วเนี่ย ?
“ป ป เปล่าๆๆๆ
เมญ่า เหลียวมามอง ลืมตัวไปจับมือของ นาฟอดหน้าแดงไม่ได้ รีบปล่อยมือทันที
ทั้งสองเร่งเดินทางกลับมา ณ จุดรวมพลที่ 1พอใกล้จะถึงตำแหน่ง นาฟ สูดดมกลิ่น “ฟึดๆ “ หยุดกางแขนออก “รอสักครู่ !
“ทำไมฉันเห็นท่าทางของนายเวลาทำท่าดมกลิ่น อดนึกว่านายเหมือนสัตว์แปลงไม่ได้สักที ?
นาฟ คุกเข่าลง เอาหูแนบไปที่พื้น “มีกลุ่มคนราว ๆ หลายสิบคน อยู่ที่ตำแหน่งจุดรวมพลที่1 ของเรา เมญ่าถึงกับใ ครุ่นคิดเป็การด่วนว่าเป็กลุ่มคนของใคร
“เราต้องเข้าไปใกล้กว่านี้อีกสักหน่อยฉันถึงจะรู้ได้เมญ่า พา นาฟเข้ามาใกล้ถึงระยะ เมญ่า กดมือลงตรงพื้น หญ้าทันที ปรากฎประกายสีเขียวออกมาได้ทั้งสองมือ
นาฟ สังเกต ถึงสีหน้าที่บ่งบอกความกังวลใจอย่างถึงที่สุดของ เมญ่า
“เป็ยังไงบ้าง !”
พวกเราโดนจับตัวไว้ น่าจะเป็กลุ่มของ โจร 3หมาป่า สมาชิกกลุ่มนี้มีจำนวนประมาณ 50 คน
นาฟ อดสงสัยขึ้นมา“กลุ่มนี้เก่งกาจขนาดนั้นเลยเชียวหรือ ถึงสามารถ จับกุมพวกเราไว้ได้ทั้งกลุ่มเลย
กลุ่มโจรเหล่านี้มีความเป็มาไม่ธรรมดา อย่างที่เคส เคยเล่าให้ฟังมีความเกลียดชัง คนจากอาณานิคมเป็อย่างมากเคยฆ่าคนจากทีมสำรวจของอาณานิคม มาหลายคนแล้ว ทางหน่วยความมั่นคง เคยส่งทีมออกมาตามจับอยู่หลายครั้ง แต่ไม่เคยพบเลย
“คราวนี้คงจะใช้กลยุทธ์ ความเป็โจรอาชีพ หลอกล่อ คนของเราให้เสียที แล้วใช้เป็ตัวประกันกับคนที่เหลือ
นาฟ พยักหน้า “หรือว่ากลุ่มนี้เป็ผู้ใช้พลังได้ ทั้งหมดเลยเหรอ
ไม่ใช่ ! ผู้ใช้พลังมีแค่สามพี่น้องที่เหลือ คงเป็คนที่สามพี่น้อง เกณฑ์มาเป็ลูกน้อง
แต่ถึงยังไง พวกเอน่าก็ไม่น่า จะถึงกลับหลบหนีออกมาไม่ได้ ไม่ใช่เหรอ พวกเค้าเป็ผู้ใช้พลังกันนะ
พวก เอน่าเคส คิม หลงอู่ โดนมัดด้วย “เชือกแดง” เป็เชือกที่ทางกลุ่มพัฒนาวิทยาการของอาณานิคม ได้สร้างขึ้นมา สกัดปรับแต่งจาก หินเท็นซี่ ระดับสูงมีคุณสมบัติยับยั้งพลังที่ไม่เกินระดับ 3 ได้
เวลาผูกมัด กับผู้ใช้พลังจะทำให้รู้สึกร่างกายอ่อนแรงลง ฉันยังเห็น รถเคลื่อนพลังขนาดเล็กแบบ 2 ล้อ ด้วยสงสัยพวกมันได้มาจากการเข้าปล้นชิง คนของอาณานิคม ที่ออกมาสำรวจครั้งก่อน
“แล้วเราจะเอาไงกันดี
“ข้ายังัักับครูหรือหัวหน้าคักโป ไม่ได้เลยด้วยพลังของพวกเราตอนนี้คงยากที่จะสู้พวกนั้นได้
อย่างที่ เคส เคยบอกไว้ พวกนั้นน่าจะอยู่ระดับ3 แถมมีตั้ง 3 คน พวกเราคงต้องแอบเข้าไป ปลดเชือกแดง ออกเท่านั้น
นาฟ ครุ่นคิด ถึงแผนการ แล้วมองไปที่สีหน้าอันเป็กังวลของเมญ่า “ถ้าอย่างนั้นเอาแบบนี้ !! “
ณ จุดรวมพลที่ 1มีกลุ่มคนราวๆ 50 คน มีรถเคลื่อนพลังแบบ 2ล้อ อยู่หลายคัน ยืนถืออาวุธครบมือ ล้อมกลุ่มไว้ ภายในมีเด็กหนุ่มสาว คือเ้าอ้วนคิม เอน่าเคสและหลงอู่ นั่งเอามือไพร่หลังโดนมัดโดย เชือกแดงบริเวณข้อมือ
“เสียท่าจนได้ เพราะเธอนั้นแหละ เอน่าชอบออกไปเดินเล่น ไปทั่วเป็ยังไงล่ะ โดนพวกมันหลอกจับเอา แล้วก็ใช้เธอมาเป็เครื่องมือให้พวกเราต้องยอมไปด้วย น่าโมโห นะ
“ก็ฉันเบื่อนี่ !
“หลงอู่ นายจะโทษเอน่า ไม่ได้นะพวกเรารวมกันเป็กลุ่ม หัวหน้าสั่งไม่ให้โทษกันเอง เคส กล่าวเตือน หลงอู่
“โธ่! ไอ้ขี้เก๊ก ทีนายไปสะกิดให้เหล่าลิงป่าโกรธยังไม่มีใครว่านายเลย เอน่า อ้วนน้อยคนนี้จะคอยปกป้องเธอเอง
“หนอยยยย! เ้าอ้วน
“ หึ ๆ ๆ เ้าเด็กพวกนี้ตลกดีนะ พี่ใหญ่เอาไงดีกับไอ้เด็กพวกนี้ชายกลางคนรูปร่างอ้วน เป็น้องเล็กในกลุ่มโจรหมาป่า กล่าว
นั่นสิพี่ใหญ่เราได้รถเคลื่อนพลังแบบ6 ล้อมาแล้ว มูลค่าสูงใช้ได้ จะให้ฆ่าเด็กพวกนี้ทิ้งหรือจับเป็ตัวประกันดี ชายกลางคนรูปร่าง ผอมสูง ผิวซีดจมูกงอเป็น้องรองในกลุ่มโจร เร่งกล่าว
เด็กพวกนี้เป็กลุ่มคนใช้พลังถ้าออกมาข้างนอกกันตามลำพัง คงมีเื้ัที่ยิ่งใหญ่คอยหนุนหลังอยู่จับตัวกลับพื้นที่ของเราก่อน ชายศีรษะล้าน ตัวใหญ่แขวนกระบองไว้ข้างหลังเป็พี่ใหญ่ของกลุ่มโจร 3 หมาป่า
เราไม่รู้เื้ัของพวกมันมากแต่ที่รู้ๆ รับรองได้ราคามหาศาลแน่นอน ฮ่าๆ ๆ
เ้าสาม บอกคนของเราเตรียมตัวกลับค่ายเผื่อพวกหัวหน้ามันกลับมา เราจะเสียโอกาสไปเปล่าๆ
“ครับพี่ใหญ่ ขณะเตรียมพากลุ่ม กลับ
“พี่ใหญ่ดูโน่น !“
มีเด็กหนุ่มชุดขนสัตว์ เดินมาแต่ไกลคนเดียว “เ้าอ้วนคิมหันไปมอง นั่นมัน นาฟ นี่ ทำไมมาคนเดียวคนในกลุ่มอยากจะร้องะโแต่เรี่ยวแรงในร่างกายหดหายไป มาก แค่จะนั่งจะนอนก็ยังแทบไม่มีแรง
กลุ่มลูกน้องโจร ราวๆ40 กว่าคน เดินเริ่มเดินขยับตัวเตรียมพร้อมมาดักอยู่ด้านหน้า“พวกแก 3 คนเข้าไปจับมันมาซิ
“ครับ”!!
173
