บทที่6
“.....”ถิงถิงเงียบไปแล้วโกหวังถอนหายใจและอุ้มนางขึ้นหญิงสาวพยายามดิ้นแต่เมื่อรู้ว่าตนเองไม่สามารถต่อต้านแรงของโกหวังก็ทำได้เพียงแค่อยู่นิ่งเท่านั้นโกหวังเดินหน้าเข้าไปภายในประตูทดสอบที่สองเมื่อทั้งสองปรากฏตัวเข้ามายังป่าขนาดใหญ่ก็จ้องมองไปรอบๆ โกหวังหมุนตัวเตะไปที่ต้นไม้จนหักลง“ไม่ใช่มายาที่นี้คือสถานที่จริง”
“เมื่อทุกท่านพร้อมแล้วต่อไปจะเป็การทดสอบสุดท้ายท่านจะต้องเอาตัวรอดให้ได้ในสามวันทุกๆชั่วโมงจะปรากฏฝูงอสูรโจมตีพวกท่านจากทั่วทุกทิศ”เสียงของิญญาดังเข้ามาภายในหัวของโกหวังทำให้โกหวังขมวดคิ้วเข้าหากัน“72ครั้งที่อสูรจะโจมตีพวกเราข้าจะต้องไปหากลุ่มคนเพื่อล่ออสูรปางพวกมัน”
สองชั่วโมงต่อมา
“โกหวังนั้นกลุ่มของท่านพี่”ระหว่างที่โกหวังเคลื่อนไหวไปตามต้นไม้ถิงถิงก็ร้องทักโกหวังจึงหันไปมองอสูรจำนวนมากกำลังล้อมกลุ่มขององศ์รัชทายาทเอาไว้อยู่ โกหวังจึงปรากฏตัวเข้ามา้าของต้นไม้ด้านข้างของกลุ่ม“พวกเราควรเข้าไปช่วยท่านพี่”
“ไม่อันตรายเกินไปเ้าในตอนนี้ขยับตัวลำบากข้าจะจัดการเอง”โกหวังกล่าวหญิงสาวพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่เมื่อโกหวังสะบัดมือปรากฏคันธนูเข้ามาภายในมือเมื่อโกหวังอยู่ภายในท่วงท่าการง้างคันธนูมันดูยิ่งใหญ่ราวกับเทพเ้าเลยถิงถิงไม่อาจที่จะดึงหัวใจของตนกลับมาได้อีกแล้วหัวใจของนางถูกโกหวังชิงไปอย่างสมบูรณ์“โกหวังทำให้ข้ารักหมดหัวใจแล้ว”
“เ้าว่าเช่นใดนะองศ์หญิงของข้า”โกหวังหันมากล่าวถามราวกับเขาไมได้ยินถิงถิงไม่ได้ตอบเพียงแค่หัวเราะเบาๆเท่านั้นโกหวังเอียงคอสับสนและหันไปยิงคันศรออกไปหนึ่งลูกศรเปลี่ยนไปเป็พญาวิหคคู่กรีดร้องออกมาพุ่งผ่านร่างกายของอสูรไปจำนวนมากมันทำลายล้างทุกอย่างในระยะครึ่งกิโลเมตรไปจนหมดสิ้น“พวกเ้าปลอดภัยซินะ”
“น้องเล็ก”องศ์รัชทายาทกล่าวออกมาเมื่อเห็นถิงถิงซึ่งโกหวังไม่ได้สนใจเพราะโกหวังรับรู้แล้วว่าทุกคนที่ระดับเท่ากันจะถูกแบ่งเข้าห้องเดียวกันเพราะเช่นนั้นห้องเล็กๆที่โกหวังกับถิงถิงอยู่นั้นเป็ของเหล่าระดับพลังเพียงแค่แก่นแท้เท่านั้นส่วนคนอื่นๆก็กระจายห้องออกไป แต่ในการทดสอบที่สองนี้ทุกคนได้ถูกส่งมาร่วมตัวกันในป่าที่กว้างจนหาที่สิ้นสุดไม่ได้นี้“ท่านพี่ข้าคิดว่าจะต้องเสียพวกท่านไปแล้ว”
“น้องโง่พี่ไม่ตายง่ายๆเช่นนั้นหรอกนะ”องศ์รัชทายาทและเหล่าองศ์ชายกล่าวออกมาพร้อมๆกันโกหวังหัวเราะเล็กน้อยกับท่าที่ของเหล่าพี่น้องเหล่านี้พวกเขาเป็รางวงศ์ที่ประหลาดมาก ราชวงศ์ส่วนใหญ่มักจะสังหารกันเองเพื่อแย่งชิงอำนาจแต่นี้กับรักกันอย่างมากจนขนานตายแทนกันเลยก็ว่าได้“พวกเ้าอยู่ที่นี้ข้าจะไปสำรวจรอบๆ”
โกหวังเมื่อััได้ถึงบางอย่างก็กล่าวขึ้นทั้งกลุ่มพยักหน้าตอบโกหวังหายตัวไปในพริบตาเมื่อโกหวังปรากฏตัวเข้ามายังข้างกลุ่มของดงฮวางที่สามารถเข้ามาภายในพื้นที่ได้ด้วยเช่นกันทั้งกลุ่มคำนับโกหวังทันที
“ใกล้ได้เวลาแล้วข้าััได้ว่าป่านี้กำลังบีบเข้าหาพวกเรา”โกหวังกล่าวออกมาแววตาของโกหวังเ็าราวกับปีศาจร้ายเมื่อทุกคนได้ยินก็เริ่มสั่นเพราะไม่เคยเห็นโกหวังในสภาพเช่นนี้มาก่อน“เกิดสิ่งใดขึ้นหรือขอรับเหตุใดท่านจึงดูโกรธขึ้นมาเช่นนี้ หรือว่ามีบางอย่างผิดพลาดเช่นนั้นหรือขอรับ”
“ข้าเจอบางอย่างแต่ยังไม่สามารถเข้าไปเอามันออกมาได้คนเยอะเกินไป ข้าอาจจะหายไปสองสามวันหลังจากที่พวกเ้าออกไปเมื่อข้าออกจากที่นี้ข้าจะติดต่อไปหาพวกเ้าที่เดิม”โกหวังกล่าวออกมาแววตาของโกหวังเปลี่ยนไปเป็ดุร้ายมาขึ้นเรื่อยๆเพราะความรู้สึกที่โกหวังััได้ตลอดเวลาเริ่มทำให้หงุดหงิดมาขึ้นเรื่อยๆ“ขอรับ”
หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปโกหวังก็เดินออกมาจากมุมหนึ่งของต้นไม้เขาจ้องมองไปที่กลุ่มก้อนพลังงานบางอย่างที่อยู่เหนือฟ้าโกหวังขมวดคิ้วและเริ่มแสดง่าทีแตกต่างจากเดิมอย่างมากเขาไม่เล่นสนุกอีกแล้ว
“เ้าเป็อันใดไปหรือโกหวัง”ถิงถิงที่เห็นการเปลี่ยนแปลงของโกหวังก็กล่าวถามออกมาแต่โกหวังไมได้ตอบและในตอนนั้นเองก็ปรากฏหลุมสีดำขนาดใหญ่เหนือท้องฟ้าอสูรนับแสนปรากฏตัวออกมาเวลาผ่านไปเพียงแค่ชั่วโมงที่สาม แต่อสูรกับปรากฏตัวนับแสนการทดสอบนั้นไม่ธรรมดาเลย“ระวังตัว ข้าจะเพ่งสมาธิไปที่การจัดการเหล่าอสูร”
“ทุกคนค่อยคุ้มกันองศ์รัชทายาท”ทุคนกล่าวออกาและเริ่มล้อมกลุ่มเอาไว้รัชทายาท ถิงถิงและเหล่าราชวงศ์ต่างยืนอยู่ด้านในวงล้อม โดยที่โกหวังเองก็ยืนอยู่ด้านในด้วยโกหวังค่อยๆง้างคันธนูและยิงออกไปทันทีลูกศรพุ่งออกไปเหนือท้องฟ้ารอยยิ้มของโกหวังปรากฏขึ้น“ศรศักดิ์สิทธิ์ หมื่นศร”
“สมบัติศักดิ์สิทธิ์”ทุกคนต่างตกตะลึงเพราะศรที่โกหวังพึ่งยิงออกไปแตกกระจาออกไปกลายเป็ลูกศรนับหมื่นทะลวงผ่านร่างกายของเหล่าอสูรตกลงมาจากฟ้าราวกับฝนโกหวังไม่ได้แสดงความแยแสกับเหล่าอสูรที่ตายเลยลง“ข้ากล่าวไปแล้วข้าคือนักล่าสมบัติการมีสมบัติศักดิ์สิทธิ์สักสองสามชิ้นก็ไม่ได้แปลก”
โกหวังเลิกสนใจและค่อยๆยิ้มเป็รอยยิ้มของคนที่กำลังจะได้เริ่มทำสิ่งใดสักอย่างที่มันโคตรจะสนุกเขาออกไปทิ้งเอาไว้เพียงแค่หมอกควันสีดำปรากฏหมอกสีดำพุ่งไปตามอากาศด้วยความเร็วสูงดวงตาสีสำเปลี่ยนไปเป็สีแดงและค่อยๆง้างคันธนูออกไปยิงออกไปด้วยความเร็วสูงทุกการเคลื่อนไหวสังหารหนึ่งอสูรทิ้งในทันที
“สนุกเป็บ้า”โกหวังเริ่มเคลื่อนไหวเร็วขึ้นและบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆพลังของโกหวังค่อยๆเพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลงตัวของโกหวังเองก็ไม่เข้าใจแต่เขารู้สึกว่าตนเองกำลังพัฒนาขึ้นเรื่อยๆทั้งที่กำลังใช้พลังงานไปจำนวนมหาศาล“เกิดสิ่งใดขึ้นกับข้ากันแน่”
ติ้งท่านกำลังถูกแทรกแซงด้วยพลังงานแห่งความตาย
· ทำการส่งท่านเข้าสู่พื้นที่ทดสอบพิเศษ
“เกิดอันใดขึ้นที่นี่ที่ไหน”โกหวังสับสนอย่างมากก่อนที่จะหันไปเห็นหน้าจอสีฟ้าอ่อนด้านหน้าสิ่งที่โกหวังได้อ่านทำให้เขาสับสนเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้กล่าวอันใดเพียงแค่หันไปมองรอบๆเท่านั้น“พลังงานแห่งซากศพจำนวนมหาศาลมากจริงๆแต่นั้นไม่ใช่พลังที่ข้าจะไปยุ่งศพของจักรพรรดิแห่งความตายทรงพลังเกินกว่าที่ข้าจะเข้าไปต่อต้านมันได้หากจักรพรรดิเงาพบว่าข้าได้รับการทดสอบจากพลังแห่งซากศพในตอนนี้ข้าได้ตายจริงๆแน่”
ที่โกหวังคิดเช่นนั้นเพราะจักรพรรดิเงานั้นเกลียดผู้มีพลังแห่งความตายอย่างมากจากกาที่เขาเข้าถึงพลังแห่งความตายหลากหลายรูปแบบทำให้เข้ารับรู้ได้ว่าพลังแห่งความตายจะสร้างหายนะสู่โลกภายนอกอย่างมากจึงตั้งใจกำจัดทุกคนที่มีพลังเช่นเดียวกับเขาทั้งหมดตามที่โกหวังเคยอ่านเจอในตำราเล่มหนึ่งและตัวตนของจักรพรรดิเงานั้นมีตัวตนจริงๆเป็จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเงาอันทรงพลังอีกด้วย
ติ้งเทพแห่งความตายได้เลือกที่จะทดสอบท่านเพื่อสืบทอดความสามารถของจักรพรรดิคนใหม่
· หากท่านผ่านการทดสอบท่านจะสามารถได้พลังแห่งจักรพรรดิ
“จักรพรรดิหรือตอนแรกข้าคิดว่าข้าจะเป็เพียงแค่ศิษย์หรือผู้สืบทอดของจักรพรรดิแต่กับกลายเป็ว่าข้าจะได้สืบทอดพลังจากเทพแห่งความตายหรือ”โกหวังกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจแต่มันหาได้หวาดกลัวไม่โกหวังยิ้มขึ้นและกด ตกลงไปที่หน้าจอตัวเลือกพริบตาทุกอย่างก็สลายหายไปเหลือเพียงแค่โกหวังที่ยืนอยู่กลางห้องสีดำขนาดใหญ่ที่มีอสูรจำนวนนับไม่ถ้วนล้อมมันเอาไว้“การทดสอบบ้าอันใดกัน”
“โฮกกกก”เสียงคำรามดังสนั่นขึ้นพร้อมกับอสูรมากมายพุ่งเข้าหาโกหวังแต่โกหวังไม่ได้สนใจมันยิ้มและหัวเราะราวกับปีศาจเรียกมีดสั้นเข้ามาภายในมือและพุงเข้าใส่อสูรนั้นทันทีการต่อสู้ได้เริ่มขึ้นตัวของโกหวังเคลื่อนไหวราวกับเงามืดหลบการโจมตีและโจมตีกลับไปด้วยความเร็วสูงเข้าจุดตายของอสูรทันทีการเคลื่อนไหวของโกหวังไร้การเคลื่อนไหวที่สูญเปล่าและยังเพิ่มความเฉียบคมขึ้นเรื่อยๆ
อสูรั์ตบเข้าใส่โกหวังแต่มันกับผ่านร่างกายของโกหวังไปพริบตาโกหวังก็ปรากฏในระยะสายตาของมันและฟันเข้าใส่ดวงตาทั้งสองอสูรั์กรีดร้องออกมาแต่โกหวังได้หยุดมันพุ่งขึ้นไปเหนือหัวของโกหวังเรียกคันศรออกมาพร้อมยิงขึ้นไปเหนือหัวศรแตกออกนับหมื่นพุ่งลงมาราวกับสายฝนตัวของโกหวังหลบออกจากระยะของลูกศรเข้ามายังพื้นที่ด้านข้างพร้อมกับสังหารอสูรรอบๆตัว
“ค่ายกละเิไอพิษประสานพิษดอกอสรพิษสี่เขี้ยว”โกหวังกวาดนิ้วมือที่เต็มไปด้วยโลหิตของอสูรไปที่พื้นก่อนที่อสูรจะถึงตัวโกหวังก็ยิ้มและคำรามออกมาพริบตาพิษะเิออกไปรอบตัวโกหวังหมุนตัวเรียกคันศรออกไปและง้างออกยิงศรนับหมื่นออกไปสี่ทิศเพียงแค่ไม่กี่นาทีโกหวังสังหารอสูรไปนบแสนในพริบตา
“อัก”โกหวังกระอักโลหิตออกมาเมื่อััได้ถึงความเ็ปที่หลังโกหวังหันไปจ้องมองอสูรประเภทพรางกายเขาโกรธอย่างมาหมุนตัวขึ้นฟันหัวของมันจนกระเด็นออกไปโกหวังคุกเข่าข้างหนึ่งลงที่พื้นหอบหายใจอย่างทรมานแม้ร่างกายกำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว แต่ความเ็ปกลับไม่ลดลงเลย
“พวกเ้าทั้งหมดจะต้องตายค่ายกลประสานปราณคุมโลหิตค่ายกลโลหิตหอกนับพัน”โกหวังประสานมือทั้งสองเข้าด้วยกันพร้อมคำรามออกมาโลหิตทั่วร่างะเิออกมาเปลี่ยนกลายเป็หอกอันแหลมคมพุ่งออกไปรอบตัวเหนือหัวใต้เท้าด้านข้างแปดทิศการโจมตีของโกหวังโจมตีทุกอย่างรอบตัว เหล่าอสูรพรางกายทั้งหมดตายลงในพริบตาในระหว่างที่โกหวังกำลังคิดที่จะพักฟื้นพลังค่ายกลพิษก็แตกออก“อสรพิษประเภทพิษพวกเ้าเดรัจฉานชั้นต่ำ ข้าจะสังหารพวกเ้าทั้งหมดไม่ให้เหลือแม้แต่ซากศพ”
ความโกรธของโกหวังพุ่งถึงขีดสุดแล้วโกหวังะเิพลังปราณเทพมารเทวะออกมาทั้งหมดทั่วร่างกายของโกหวังแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่าเมื่อหลอมรวมเข้ากับทักษะ กายามวลมายาและมีดระดับสมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่ปลดปล่อยพลังโดยโกหวัง
ติ้งสมบัติศักดิ์สิทธิ์ปลดปล่อยพลัง
· สับสังหารเมื่อโจมตีถูกเป้าหมายโลหิตที่ถูกโจมตีจนกระเด็นออกจากร่างกายของศัตรูจะเปลี่ยนไปเป็ใบมีดนับพันพุ่งเข้าโจมตีศัตรูกลุ่มต่อไปที่อยู่ในระยะ
· ความเข้ากันกับสมบัติศักดิ์สิทธิ์เกิน90 %สมบัติศักดิ์สิทธิ์ยอมรับใช้ท่านชั่วนิรันดร์
· ท่านได้รับทักษะประจำสมบัติศักดิ์สิทธิ์มีดสังหารเงามรณะ เพื่อปลดปล่อยความสามารถของสมบัติศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด
“สุดยอดทักษะของข้าข้าจะแสดงให้พวกเ้าได้เห็น หมื่นมายา์ประสานมีดสังหารเงามรณะ”โกหวังกล่าวออกมาและพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงกลายเป็เงาสีดำที่มีประกายสีแดงฉานเนื่องจากเส้นผมของเขาโกหวังเมื่อพุ่งผ่าพื้นที่ใดทุกชีวิตก็ล้มตายในทันที ความเร็วของเขาสูงขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆ“ตายซะให้หมด”
เมื่อโกหวังสังหารอสูรสำเร็จโลหิตของพวกมันเปลี่ยนไปเป็ใบมีดขนาดเล็กจำนวนมากพุ่งออกไปโจมตีอสูรอื่นๆโกหวังทำการสังหารอสูรไปเรื่อยๆแต่ในตอนนั้นการเคลื่อนไหวก็หยุดลงหัวใจเขาเต้นเร็วมากๆและเมื่อจ้องมองไปที่มือ มีดเงาทมิฬกำลังกลืนกินมือของเขามีดเส้นโลหิตสีกำลังกินมือขวาของเขาและลามมาถึงแขนขวาแล้ว
“ผลข้างเคียงรุนแรงมากยิ่งเข้ากับสมบัติศักดิ์สิทธิ์มากเท่าไหร่ยิ่งใช้พลังของมันได้มากแต่ผลข้างเคียงยิ่งรุนแรงเท่านั้น”โกหวังกล่าวออกมาเบาๆเข้าจ้องมองไปที่อสูรขนาดใหญ่ที่เหลืออีกนับร้อย อสูรระดับราชันย์อสูรขนาดใหญ่ั์โกหวังไม่ได้เหลือทางที่จะสู้มากมายนักแต่ก็ไม่ได้กลัวที่จะสู้“เข้ามาเลยเ้าพวกอสูรชั้นต่ำ”
โกหวังโบกมือเรียกโอสถสามเม็ดที่ได้มาจากการขโมยของในนิกายโบกธงแดงออกมาเขาโยนโอสถทั้งสามเม็ดเข้าไปภายในปากพริบตาพลังงานจำนวนมหาศาลก็ะเิออกมาจากปากของโกหวังแววตาที่มีชีวิตของโกหวังเริ่มหายไปเหลือเพียงแค่ความบ้าคลั่งเอาไว้เท่านั้น
โกหวังกินโอสถเพิ่มพลังา โอสถจิตไร้ความรู้สึก และโอสถปราณเทพา เข้าไป ผลของโอสถทั้งสามเสริมพลังของร่างกายและพลังภายในทั้งหมดทั่วร่างกายแต่มันจะทำให้ร่างกายได้รับความเ็ปอย่างมหาศาลโกหวังจึงกินโอสถจิตไร้ความรู้สึกเข้าไปเพื่อทำให้ตัวเองคลุ้มคลั่งไร้ความรู้สึกเ็ปใด
“อ้ากกกกกก”โกหวังกรีดร้องออกมาเขาไม่เหลือความเป็มนุษย์เอาไว้อีกต่อไปแล้วโกหวังที่มือขวาไม่สามารถแยกออกจากมีดได้อีกแล้วพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงไอควันสีดำหลั่งไหลออกมาจากปากของเขา ดวงตาสีดำเปลี่ยนไปเป็สีฉานความคลุ้มคลั่งทำให้โกหวังตอนนี้น่ากลัวกว่าทุกๆครั้ง
“โฮกกกกก”เสียงำครามของเหล่าราชันย์อสูรดังสนั่นขึ้นความแข็งแกร่งของพวกมันมกกว่าระดับขุนพลเสียอีกแต่โกหวังหาได้หวาดกลัวไม่มัน้าชนะและไม่มีใครขัดขวางความ้าของโกหวังได้อย่างแน่นอนโกหวังพุ่งเข้าโจมตีเล่าราชันย์อสูรอย่างบ้าคลั่งการหายตัวไปในพริบตาและการโจมตีเข้าใส่ร่างกายของราชันย์อสูรด้วยความเร็วที่พวกมันตามไม่ทันนั้นคือการต่อสู้ที่โกหวังกำลังทำ
แต่ราชันย์อสูรหาได้ยอมไม่พวกมันค่อยๆแสดงประสานััทั้งหกออกมาพริบตาการโจมตีของหนึ่งในอสูรก็โจมตีเข้าใส่โกหวังได้สำเร็จ โลหิตกระจายออกไปรอบๆร่างกายของโกหวังปลิวไปตามทางและหยุดลงโกหวังแขนซ้ายหักสะบั้น แต่แววตาของโกหวังยังดุร้ายอยู่แขนที่หักค่อยๆถูกฟื้นฟูในเวลาอันสั้น
“ย้ากกกกกก”โกหวังคำรามลั่นและพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงพลังของทักษะทั้งหมดถูกรีดออกมาถึงขีดสูงที่สุดของร่างกายเขาจะรับไหวแล้วโกหวังหมุนตัวฟันเข้าใส่หัวของราชันย์อสูรตนหนึ่งและหัวของมันก็ปลิวออกไปด้านข้างโกหวังไมได้หยุดลงเลยแม้แต่น้อยและะโพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าดวงตาของโกหวังสีแดงฉานราวกับโลหิตและสังหารเหล่าราชันย์อสูรไปเรื่อยๆแต่หาได้รู้ไม่ตอนนี้มีอสูรตนหนึ่งกำลังจ้องมองมาที่โกหวังอยู่
“แหะแหะ”โกหวังใช้เวลาต่อสู้อยู่นานในที่สุดก็เหลือศัตรูถึงครึ่ง แต่ร่างกายของเขาเริ่มรับไม่ไหวแล้วพลังที่มากเกินไปและร่างกายที่ทนรับไม่ไหวโกหวังพยายามที่จะเรียกคืนสติตนเองแต่ไม่ได้เมื่อพยายามเรียกสติตนเองกลับมาความเ็ปมากมายเริ่มถาโถมเข้าใส่สติทั้งหมดจึงถูกความรู้จิตใต้สำนึกส่งออกไปแทนที่ด้วยความบ้าคลั่งทันที
“อ้ากกกกกก”แต่ในตอนนั้นเองกรงแขนขนาดใหญ่ก็แทงทะลุผ่านร่างกายของโกหวังยกร่างกายของเขาขึ้นจากพื้นเสียงกรีดร้องของโกหวังดังสนั่นไปทั่วเขาพยายามจ้องมองกลับไปด้านหลังสติที่หายไปกลับมาจากความเ็ปอันมหาศาลครั้งนี้
“จักรพรรดิอสูรระดับพลังเทียบเท่ากับจอมทัพไม่จักรพรรดิอสูรตนนี้ระดับพลังเกือบเทียบเท่าระดับราชันย์แล้ว”โกหวังพยายามประมวลผลทุกอย่างรอบตัวของเขาแต่ความเ็ปมหาศาลทำให้โกหวังไม่สามารถขยับร่างกายได้เลยเขาใช้ที่เหลือเพียงแค่ข้างเดียวเข้าไปที่แขนของจักรพรรดิและแขนอีกข้างที่ถูกมีดกลืนกินฟันเข้าไปที่แขนของจักรพรรดิอสูร“บ้าเอ้ยไม่เข้าเลยิัหนามาก”
“มนุษย์เอ้ยตัวเ้าในตอนนี้ชนะเราไม่ได้แล้วจงตายไปซะ”จักรพรรดิอสูรกล่าวออกมาและกระชากมือออกจากอกของโกหวังโลหิตหลั่งไหลออกมาจากร่างกายของเขาซึ่งโกหวังพยายามที่จะยืนเอาไว้แต่ไม่อยู่มันคุกเข่าลงไปที่พื้นข้างหนึ่ง“เจ็บที่สุดในชีวิตเลยเว้ยแต่ข้าไม่ได้จะมาตอนที่นี้หรอกนะเ้าอสูรชั้นต่ำ”
“ะเิัฟ้าทลาย”โกหวังกล่าวออกมาและสะบัดมือออกไปด้านหลังลูกะเิหยกจำนวนนับร้อยพุ่งออกไปเหล่าอาสูรตกตะลึงและพยายามที่จะหนีแต่ะเิเริ่มการทำงานแล้วโกหวังพร้อมที่จะตายไปพร้อมกับเหล่าอสูรอยู่แล้วเขาหัวเราะลั่นระหว่างที่ะเินั้นทำลายะเิทำลายล้างทุกอย่างจนหมดสิ้น
ติ้ง โกหวังเลเวล30 (ทายาทแห่งพรรคมาร เทพมารเทวะลำดับที่ 3333)
ความแข็งแกร่ง2400
พละกำลัง 4000
ความว่องไว7000(+300)
สติปัญญา8300(+300)
สกิลมีดระดับนภาขั้นต่ำ (เลเวล2สูงสุด)ยกระดับ มีดระดับนภาขั้นสูงสุด (เลเวล1สูงสุด)
ทักษะธนูระดับพิภพขั้นกลาง(เลเวล5สูงสุด) ยกระดับธนูระดับพิภพขั้นนภาขั้นต่ำ(เลเวล3ต่ำ)
ทักษะหมื่นนภา์ระดับนภาขั้นสูงสุด(เลเวล3สูงสุด)
ทักษะผู้หยั่งรู้ระดับ-(เลเวล5สูงสุด)
ทักษะ เทพมารเทวะระดับ-(4/7สูงสุด)
ทักษะปราณชีวิตนิรันดร์ระดับ์ขั้นต่ำ (11/12กลาง)ยกระดับ ปราณชีวิตินิรันดร์เป็ปราณเทพะระดับ์ขั้นกลาง(เลเวล2สูงสุด)
ทักษะปราณคุมโลหิตระดับ์ขั้นกลาง (เลเวล 5 สูงสุด)
ทักษะกายามวลมายาระดับพิภพขั้นต่ำ (4/6สูงสุด)ยกระดับ กายาปีศาจมายา(เลเวล4สูงสุด)
ติ้งร่างกายของท่านถูกทำลาย ทำการสร้างร่างกายใหม่อาจจะต้องใช้เวลาเล็กน้อย
· ร่างกายของท่านได้รับาเ็สาหัสและต้องทำการฟื้นฟู 1 วัน 3 ชั่วโมง
ติ้งท่านผ่านเงื่อนไขการทดสอบ
· ท่านถูกเทพแห่งความตายสนใจอย่างแท้จริงและ้าให้ท่านสืบทอดพลังแห่งเขา
· ทำการมอบพลังของเทพแห่งความตายให้กับท่าน
· ท่านได้รับพลังแห่งความตาย
· สกิลปราณแห่งความตายฉบับที่ 666 ปราณเทพปลุกชีพ
· สกิล ปลุกชีพศพเรียกเหล่าสิ่งมีชีวิตที่ตายมาเป็ข้ารับใช้ตน
· สกิล มิติมืดสร้างมิติมืดเป็มิติส่วนตนของตน
· สกิลผู้ไม่แก่ตาย ทักษะติดตัว ที่จะทำให้ท่านไม่มีวันหมดสิ้นอายุขัยโดยสมบูรณ์