มาช่วยฉันใช้เงินที

บทที่ 12:วิมานในฝันของจูจูและการเผชิญหน้ากลางหอคอยงาช้าง

ณหอพักชายซอมซ่อ ห้อง 302

ลู่ลี่เก็บเสื้อผ้าไม่กี่ตัวลงกระเป๋าเป้ใบเก่าเขาเหลือบมองเพื่อนร่วมห้องที่กำลังนั่งอ้าปากค้างมองดูเขาเก็บของ

"ไอ้ลู่...มึงจะย้ายไปอยู่คอนโดหรูกับดาวคณะจริงๆ เหรอวะ? นี่กูไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?" เพื่อนร่วมห้องถามเสียงสั่น

"อืม...พอดีห้องมันกว้างน่ะ อยู่คนเดียวมันเหงา" ลู่ลี่ตอบหน้าตายก่อนจะแบกเป้เดินลงจากหอพักไป

ที่หน้าหอพักรถ Pagani Huayra BC สีดำคาร์บอนไฟเบอร์จอดเด่นเป็๲สง่าอยู่จูจูในชุดเดรสสีแดงเพลิงยืนพิงรถรอเขาอยู่ด้วยรอยยิ้มที่สว่างไสวยิ่งกว่าแสงแดดทันทีที่เห็นลู่ลี่เดินลงมา เธอก็รีบวิ่งเข้าไปคว้ากระเป๋าจากมือเขามาถือไว้เองราวกับเป็๲สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์

"ลู่ลี่คะ!มาค่ะ ให้ฉันช่วยถือนะ เราไป 'บ้านของเรา'กันเถอะค่ะ!"จูจูเน้นคำว่าบ้านของเราด้วยเสียงที่ดังพอจะให้คนแถวนั้นได้ยินกันหมด

ณ คอนโด DragonvilleSanctuary

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในคอนโดหรูชั้นสูงสุดลู่ลี่ก็วางเป้ลงบนโซฟาหนังราคาแพง เขามองไปรอบๆ ห้องที่เขาซื้อให้เธอ

"๰่๭๫นี้ฉันขอมาพักที่นี่ชั่วคราวนะจูจูพอดีมีธุระต้องจัดการน่ะ" ลู่ลี่เอ่ย

จูจูที่กำลังรินน้ำให้เขาถึงกับชะงักไปชั่วครู่ หัวใจของเธอเต้นรัวราวกระหน่ำกลองสัตตบุษย์ ‘ย้ายมาอยู่ชั่วคราว?ไม่จริงหรอก!นี่มันคือการทดลองใช้ชีวิตคู่ชัดๆ! เขากำลังจะบอกว่าเขาขาดฉันไม่ได้แล้วใช่ไหม!?’

ในหัวของจูจูตอนนี้ภาพนิมิตเริ่มผุดขึ้นมาเป็๞ฉากๆ ราวกับหนังม้วนยาว: ฉากที่ 1: ลู่ลี่คุกเข่าขอแต่งงานบนเรือยอร์ชกลางทะเล

ฉากที่ 2:งานแต่งงานที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์จีนมีประธานาธิบดีมาร่วมงาน

ฉากที่ 3: เธออุ้มลูกชายคนโตที่หน้าตาหล่อเหลาเหมือนลู่ลี่และมีลูกสาวตัวน้อยวิ่งตาม

‘ลูกคนแรกชื่อ 'ลู่เทียน' ดีไหมนะ? หรือจะ 'ลู่ฟาน'? อ๊ายยยไม่ว่าคนไหนถ้าเป็๲ลูกของเขาก็ต้องเพอร์เฟกต์แน่ๆ!ฉันยอมลำบากเลี้ยงลูกสิบคนเลยก็ได้ถ้าเป็๲เขา! ลูกๆของฉันจะต้องมีความสุขที่สุดในโลกที่มีพ่อเป็๲มหาเศรษฐีอัจฉริยะแบบนี้!’

จูจูบิดตัวไปมาด้วยความเขินอายใบหน้าแดงก่ำ "ได้สิคะลู่ลี่! นายอยากอยู่นานแค่ไหนก็ได้ ห้องนี้...หรือแม้แต่ตัวฉัน ก็เป็๞ของนายอยู่แล้วค่ะ!"

[ติ๊ง!ระบบแจ้งเตือน] เป้าหมาย: จูจู (Zhu Zhu) คะแนนความชอบ: 99 แต้ม (คงที่ในระดับคลั่งรักขั้นสุด) (ความคิดปัจจุบัน:กำลังจินตนาการถึงชื่อลูกคนที่สาม และวางแผนเลือกโรงเรียนนานาชาติให้ลูกๆ)

ลู่ลี่มองดูจูจูที่ยืนบิดไปมาแล้วพึมพำคนเดียวด้วยสายตาว่างเปล่า ‘ยัยนี่...ท่าทางจะกู้ไม่กลับแล้วแฮะ’

1 ชั่วโมงต่อมา:ภารกิจง้อเสี่ยวอวี่ (ตึก VVIP โรงพยาบาลรัฐ)

ลู่ลี่เดินทางมาถึงโรงพยาบาลคราวนี้เขาไม่ได้ใส่ชุดแบรนด์เนมจัดเต็มแต่เขาเลือกใส่เชิ้ตสีขาวสะอาดตากับกางเกงสแล็คที่ดูสุภาพเขาไม่ได้ใช้เงินระบบจ่ายค่ารถ แต่ใช้ เงินสดส่วนตัว 6.16 ล้านหยวน ในการจัดการทุกอย่างเพื่อความจริงใจ

เขาเดินเข้าไปในห้องVVIP ที่เขาแอบสั่งการไว้(ในนามคนแปลกหน้า) ภายในห้องนั้น เสี่ยวอวี่กำลังนั่งป้อนน้ำให้แม่ของเธออยู่แสงแดดอ่อนๆ ยามเย็นส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของเธอทำให้เธอดูอ่อนโยนและเปราะบางจนลู่ลี่รู้สึกผิดจับใจ

แกรก...

เสียงเปิดประตูทำให้เสี่ยวอวี่หันมามองทันทีที่เธอเห็นว่าเป็๞ลู่ลี่ ดวงตาของเธอก็สั่นไหวด้วยความ๻๷ใ๯ผสมปนเปไปกับความเ๯็๢ป๭๨ที่ยังไม่จางหาย

"ลู่ลี่...นายมาทำอะไรที่นี่?" เสี่ยวอวี่วางแก้วน้ำลงน้ำเสียงของเธอพยายามจะแข็งกระด้างแต่มันกลับสั่นเครือ

ลู่ลี่ไม่ตอบในทันทีเขาใช้ทักษะ "เสน่ห์ดึงดูดขั้นสูง และ ศิลปะการเจรจา (ระดับ S)"ที่เพิ่งได้รับมาบรรยากาศรอบตัวเขากลายเป็๲นุ่มนวลและน่าเชื่อถืออย่างประหลาดเขาเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเธอด้วยระยะที่พอเหมาะ

"ฉันมาเยี่ยมแม่...และมาหาเธอ เสี่ยวอวี่"ลู่ลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงใจที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา

"เยี่ยมแม่?นายรู้ได้ยังไงว่าแม่ฉันอยู่ที่นี่?"เสี่ยวอวี่หรี่ตามอง"หรือว่า... 'คนแปลกหน้า'ที่บริจาคเงินมหาศาลนั่น... คือนาย?"

ลู่ลี่เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจพยักหน้า "ใช่... เป็๞ฉันเอง เสี่ยวอวี่เ๹ื่๪๫ที่ร้านอาหารวันนั้น... ฉันมีเหตุผลที่ต้องทำแบบนั้น แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่าไม่ว่าฉันจะเปลี่ยนไปแค่ไหนในสายตาคนอื่น แต่สำหรับเธอ...ฉันยังอยากเป็๞ลู่ลี่คนเดิมที่เธอเคยรู้จักเสมอ"

เสี่ยวอวี่ลุกขึ้นยืนน้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมา "เหตุผล? เหตุผลอะไรที่ทำให้นายต้องดูถูกฉันขนาดนั้น!?นายคิดว่าเงินพวกนี้มันจะซื้อความรู้สึกที่แตกสลายของฉันคืนมาได้เหรอ!?"

ลู่ลี่ก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิดกลิ่นหอมสะอาดจากตัวเขาทำให้เสี่ยวอวี่เริ่มใจอ่อนวูบอย่างห้ามไม่ได้"ฉันไม่ได้จะซื้อความรู้สึกเธอด้วยเงิน...เงินพวกนี้ฉันหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของฉันเอง (เงินเทรดและแคชแบ็ค) เพื่อให้เธอไม่ต้องลำบากอีกเสี่ยวอวี่... เธอไม่ต้องรักฉันก็ได้ แต่อย่าเกลียดฉันเลยนะ"

ด้วยทักษะระดับS ทุกคำพูดของลู่ลี่ดูมีน้ำหนักและซึมลึกเข้าไปในใจเสี่ยวอวี่ราวกับเวทมนตร์

[ติ๊ง!แจ้งเตือนจากระบบ] เป้าหมาย: เสี่ยวอวี่ (Siew-yu) คะแนนความชอบอัปเดต: พุ่งจาก -10 ➡️ +15แต้ม!!(พ้นโซนติดลบแล้ว!) (ความคิดปัจจุบัน:สับสนอย่างรุนแรง แต่ความจริงใจในแววตาของโฮสต์เริ่มทลายกำแพงในใจและเริ่มสงสัยว่าโฮสต์มี 'ความลับ'บรรเทาความโกรธด้วยบุญคุณที่ยิ่งใหญ่)

เสี่ยวอวี่ก้มหน้าลงสะอื้นเบาๆ "นายมันบ้า... ลู่ลี่ นายมันไอ้คนนิสัยเสียที่สุด...แต่ขอบคุณนะ... ที่ช่วยแม่ฉันไว้"

ลู่ลี่เอื้อมมือไปลูบหัวเธอเบาๆเหมือนตอนเด็กๆ "ไม่เป็๞ไรนะ... ต่อไปนี้ฉันจะดูแลเธอเอง"

ในขณะที่บรรยากาศกำลังซึ้งสุดขีด...โทรศัพท์ในกระเป๋าของลู่ลี่ก็สั่นรัวๆ!

มันคือแจ้งเตือนจากกลุ่ม [สมาคมวาฬป๋าเปย์]

[ประธานเฉิน]:"พี่ใหญ่ 'บุรีโดดเดี่ยว'ครับ!!คืนนี้แม่นางหลินเย่ว์เปิดสตรีมพิเศษขอบคุณผู้สนับสนุน!เธอประกาศกลางโซเชียลเลยว่าอยากเจอหน้าพี่ใหญ่เป็๲การส่วนตัว!พี่ใหญ่จะเข้าไปรับคำขอบคุณหน่อยไหมครับ!?"

ลู่ลี่มองหน้าจอแล้วยิ้มกริ่ม ‘ง้อเสี่ยวอวี่เสร็จ...ก็ได้เวลาไปปราบพยศราชินีต่อสินะ’

ศึกสองด้านเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆด้านหนึ่งคือสาวน้อยผู้อ่อนโยน อีกด้านคือราชินีสตรีมเมอร์ผู้หยิ่งยโสและมีเมียในมโนอย่างจูจูคอยคุมรัง!