นิชาสืบได้ว่า อาไห่นั้นมักจะมาติดต่อหมอพันกับหมอแป้งอยู่เป็ประจำ แต่ยังไม่รู้ว่ามาด้วยเื่อะไร เลยขอให้พยาบาลที่เป็เพื่อนสนิทช่วยคอยสังเกตพฤติกรรมหมอทั้งสองและบอกเื่นี้กับหมวดนัด
อาการของเ้าพ่อเหมือนจะยังไม่ดีขึ้น รู้สึกอ่อนเพลียหลังผ่าตัด เลยให้นายเฉียนติดต่อหมอนิชาให้มาเป็แพทย์ประจำตัว และให้สั่งห้ามนิชาไม่ให้บอกอาการป่วยกับใคร
นิชาได้พบกับนายเฉียน ตอบรับที่จะเป็หมอประจำตัว แต่แล้วเมื่อดูประวัติการรักษาก็แปลกใจมาก เพราะได้รับรู้อาการป่วยทั้งหมดของเ้าพ่อ เลยเข้าใจทันทีว่า เพราะเหตุนี้นี่เองถึงต้องรีบหาผู้สืบทอดตำแหน่งคนต่อไป ั้แ่นั้นเป็ต้นมานิชาต้องคอยติดตามเ้าพ่อตลอดเวลา เพราะเ้าพ่อได้จัดที่พักให้หมอนิชาเพื่อสะดวกในการดูแลรักษา
*************************************************
ทางด้านหมวดนัด วันนี้มีคำสั่งพิเศษจากผู้กองพลให้ร่วมกันจับกุมตัวผู้ค้ายาเสพติดที่ผับแห่งหนึ่ง หมวดนัดที่ปลอมตัวอยู่จึงขอไปลางานกับนายชาน อ้างว่าญาติป่วยหนักต้องรีบไปดูอาการ ซึ่งนายชานเห็นว่าเป็เื่ความเป็ความตายก็เลยอนุญาต
วันนี้หมวดนัดแต่งตัวเปรี้ยวเป็หญิงเต็มตัวเพื่อเป็นกต่อล่อซื้อยาที่ผับแห่งนั้น เมื่อหมวดนัดสามารถล่อซื้อยากับพ่อค้ายา พ่อค้ายาแสดงของกลางออกมา ผู้กองพลพร้อมกองกำลังรีบเข้าไปทันที พ่อค้าเห็นลูกน้องตนถูกจับกุม เลยรีบดึงหมวดนัดเป็ตัวประกันเอาปืนจ่อที่หัว
“อย่าเข้ามานะ วางปืนลง ไม่เช่นนั้นอีนี่ตาย” คนร้ายพาหมวดนัดไปที่รถ ยังไม่ทันที่หมวดนัดจะใช้วิชาป้องกันตัว นายชานก็เข้ามาช่วยจับคนร้ายให้ แล้วส่งคนร้ายให้กับทีมตำรวจ
“เป็อะไรมั้ยครับ คุณผู้หญิง”
หมวดนัดกลัวนายชานจะจำตัวเองได้ว่าตนเป็คนเดียวกับไอ้นัด เลยพูดเสียงหวาน
“ไม่เป็อะไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”
“ผมนายชานครับ บังเอิญที่ผมมาติดต่อเื่การค้าที่นี่พอดี แล้วคุณคือ”
“ฉัน คือ….” ยังไม่ทันพูดจบ ก็มีตำรวจเรียก “หมวดนัด หมวดนัด ทำไมไม่ใช้วิชาป้องกันตัวเลย เดินมาไกลถึงนี่เชียว”
“ชุดมันคับน่ะ ขยับร่างกายไม่ถนัดเลย” แล้วหันมาคุยกับนายชาน
“ขอบคุณนะคะนายชานที่ให้ความร่วมมือกับตำรวจ ฉัน คือ หมวดนัดค่ะ พอดีว่าต้องรีบไปสถานีแล้ว ลาก่อนนะคะ”
นายชานเห็นหมวดนัดแต่งตัวสวยเปรี้ยว ก็นึกสนใจ แต่เสียดายไม่น่าเป็ตำรวจเลย
ในใจหมวดนัด
“เกือบไปแล้วสิ ดีที่จำไม่ได้”
ตำรวจคนอื่นพากันแซว
“โห โห อาเจ้มีหนุ่มหล่อมาช่วยด้วยแหละ อย่างกับเจอเ้าชายขี่ม้าขาว”
“พูดบ้าอะไรกันยะ เขาแค่เป็พลเมืองดีให้ความร่วมมือกับตำรวจน่ะ” หมวดนัดฉุนเพื่อนร่วมงานที่พากันแซว
ผู้กองเป็ห่วงที่เห็นหมวดนัดต้องเสี่ยงอันตรายเข้าไปสืบในพรรคัขาว เลยว่า
“มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกได้นะ อย่าเสี่ยงชีวิตเด็ดขาด”
“รับทราบค่ะผู้กอง ไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ”
*************************************************
พอถึงที่พักของนายชาน นัดเข้ามารายงานตัวว่ากลับมาแล้ว แต่กลับเห็นนายชานนั่งเหม่อ เรียกก็ไม่ได้ยิน
“นายชานครับ นายชาน.....”
นายชานซึ่งกำลังคิดถึงสาวเปรี้ยวคนนั้นอยู่ พอได้ยินเสียงเรียกก็ใ เห็นเป็ไอ้นัด เลยพูดเสียงแข็ง
“มีอะไร ว่ามา”
“ผมมารายงานตัวครับ ไม่มีอะไร”
“อ้อใช่ นายลา แล้วญาตินายเป็ยังไงบ้าง”
“อาการดีขึ้นแล้วครับ มีลูกๆ คอยดูแลอยู่ เห็นว่าไม่มีอะไรน่าห่วง เลยรีบกลับมาครับ”
“นายมีอะไรไปทำ ก็ไปทำเถอะ”
*************************************************
สักพักก็มีเสียงมือถือดัง เห็นเป็ผู้กอง หมวดนัดจึงรีบไปที่ห้องตัวเองแล้วรับโทรศัพท์
“มีอะไรค่ะ ผู้กองพล”
“ตอนนี้มีเหยื่อรายต่อไปแล้วนะ คนนี้เป็พ่อค้าที่ทำการค้าร่วมกันกับอาไห่ ป่วยเป็เบาหวาน นอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลนั่น ได้ข่าวว่ากำลังจะออกโรงพยาบาลแต่กลับหัวใจวายเฉียบพลัน”
“ขอชันสูตรศพ ไม่ได้หรอคะ”
“หลักฐานเรายังไม่เพียงพอ ทางญาติเขาก็เข้าใจว่าเสียชีวิต เนื่องจากอาการป่วยจริงๆ ทางเราไม่มีสิทธิ์ขอชันสูตร”
“เดี๋ยวนัด เอ่อ จะติดต่อหมอนิชาให้พยาบาลเพื่อนสนิทของเธอแอบลอบเจาะเืศพเพื่อตรวจสารพิษค่ะ”
“คงต้องยอมให้ทำแบบนั้น จะได้ดูว่าเป็ฆาตกรรมหรือไม่”
89K
