''ข้าควรที่จะเข้าไปช่วยพี่ชายเ้าเลห์ไหมนะ ? เพราะยังไงซะพวกเรา ก็เป็คนที่มาจากดาวลีฟานเหมือนกัน"
สาวน้อยหน้ากากดำคนนั้นก็คือชีวานนั่นเอง เพียงแต่ตอนนี้นางกำลังใช้วิชาล่องหนอยู่ จึงทำให้ไม่มีใครสังเกตุเห็นนางเลยแม้แต่คนเดียว ส่วนชินนั้นชีวานเห็นครั้งแรกก็จำได้ทันที
''ยังไงซะข้าก็มีหน้ากากที่ท่านปู่ชือฮุยมอบให้… พี่ชายเ้าเลห์คงจำข้าไม่ได้หรอกมั้ง ?''
กล่าวจบชีวานก็คลายคาถาล่องหนและพุ่งลงไปทางลูกแก้วโลหิตทันที
ทันทีที่ชีวานคลายคาถาของตนออก ห้าปีศาจ องค์ชายรองของอาณาจักรดาบสีขาว รวมถึงชินก็สามารถััได้ทันทีว่ามีคนกำลังพุ่งลงมาจากบนท้องฟ้า…
เื่นี้ทำเอาพวกเขาตกตะลึงและกดดันเล็กน้อย…
''ใครกัน ? เ้าคิดจะมาแย่งชิงลูกแก้วโลหิตนี่เหมือนกับพวกเรางั้นรึ''
ฮาวาอินกล่าวถามขึ้นมา
แต่ผู้ที่กำลังพุ่งลงมาไม่ได้สนใจฮาวาอินเลยแม้แต่น้อย นางเพียงพุ่งลงมาจนถึงพื้น และโรยตัวลงอย่างราบรื่น…
ทันทีที่พวกห้าปีศาจ องค์ชายรองของอาณาจักรดาบสีขาว และชิน เห็นรูปลักษณ์ของผู้ที่พุ่งลงมา ก็พากันแปลกใจโดยทันที…
เพราะถึงแม้จะมีหน้ากากปิดบังใบหน้าเอาไว้ แต่ก็สามารถรู้ได้ทันทีว่านี่คือสาวน้อยคนหนึ่งที่อายุยังไม่ถึงสิบปีเต็มเลยด้วยซ้ำ !!!
เมื่อเห็นเช่นนี้ฮาวาอิน ที่ก่อนหน้านี้ะโออกไปก็เอ่ยถามออกไปอีกครั้ง เพียงแต่น้ำเสียงคราวนี้ต่างจากก่อนหน้านี้เป็อย่างมาก…
''น้องสาวตัวน้อย... เ้าเป็ใครกัน ? ตอนนี้พวกพี่สาวกำลังทำเื่สำคัญเกี่ยวกับลูกแก้วโลหิตนั่นอยู่ หรือว่าเ้าเองก็อยากได้มันด้วยงั้นรึ ?''
ชีวานรู้สึกถูกใจฮาวาอินเป็อย่างมาก… เพราะนางนั้นให้ความรู้สึกเสมือนพี่สาวที่แสนดี ต่างจากตอนแรกที่นางได้ะโออกมาด้วยเสียงดังสนั่นเป็อย่างมาก จนถึงกับทำให้นางตกอกใกันเลยทีเดียว…
''ไม่ใช่หรอกพี่สาว ข้าก็แค่อยากมาช่วยพี่ชายชุดดำท่านนั้นต่างหาก''
ชีวานกล่าวจบ ก็ได้หันหน้าไปทางชินทันที ซึ่งนี่ทำเอาทุกคนแปลกใจเป็อย่างมาก รวมถึงชินเองก็เช่นกัน
แต่หากหน้ากากที่ชีวานใส่นั้นเป็หน้ากากธรรมดาๆ ชินก็คงจะมองออกได้ในทันที
ว่านี่ก็คือชีวานที่ตนกำลังตามหาอยู่…
เพียงแต่หน้ากากที่ลัวชือฮุยมอบให้แก่ชีวานนั้นหาใช่หน้ากากธรรมดา แต่เป็หน้ากากที่มีจิติญญาลึกลับสิงสถิตอยู่ภายใน…
ทำให้ผู้ที่มองไปที่ผู้สวมใส่หน้ากากนี้ จะเสมือนกำลังมองไปที่จิติญญาภายในหน้ากากนั้นแทน เพราะงั้นแล้วหากสวมหน้ากากนี้เอาไว้ แม้แต่คนที่สนิทสนมเป็อย่างมากก็คงคิดว่าตนกำลังมองไปที่คนอื่นอยู่เป็แน่…
ชินได้คิดในใจอย่างมั่นอกมั่นใจ…
(สาวน้อยนี่เป็ใครกันอีกนะ ทำไมถึงมาช่วยข้าทั้งๆที่เราไม่เคยเจอกันมาก่อนเลยด้วยซ้ำ ? หรือว่าใบหน้าของข้านั้นจะมีเสน่ห์มากจนเกินไป…)
แต่ภายนอก ชินก็ยังคงใบหน้าที่ไร้อารมณ์เอาไว้
''สาวน้อยเ้าเป็อะไรกับชินอย่างนั้นรึ ?''
คราวนี้ผู้ที่เอ่ยถามออกมาเป็ซูลิม
ชีวานได้ยินเช่นนั้นจึงคิดหนักเป็อย่างมากว่าจะตอบว่าอะไรดี แต่ทันใดนั้นแววตาของชีวานก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาโดยทันที และแฝงไว้ด้วยความเ้าเลห์เล็กน้อย…
''ข้าก็คือ… น้องสาวของเขา''
คำตอบนี้ไม่ได้อยู่เหนือการคาดเดาของซูลิมเท่าไหร่นัก ส่วนทางด้านชินนั้น เขาได้ลอบก่นด่าภายในใจไปแล้ว…
(ข้าไปมีน้องสาวั้แ่เมื่อไหร่กัน หรือเ้าจะตัดผ่ามิติมาจากมาจากดาวลีฟานเหมือนกันกับข้าหรือไง ?)
เหตุการณ์นี้คงเพียงพอที่จะอธิบายความน่ากลัวของหน้ากากสีดำที่ลัวชือฮุยมอบให้แก่ชีวานได้เป็อย่างดี…
แต่ชีวานกลับคิดว่าที่ชินไม่สามารถจำนางได้นั้นเป็เพราะความสามารถของตนที่สามารถปลอมตัวได้แเีเป็อย่างมาก…
ส่วนคนอื่นๆก็ได้เชื่อในคำพูดของสาวน้อยคนนี้กันหมดทุกคนแล้ว เพราะชินก็ไม่ได้กล่าวแย้งอะไรออกมา
ส่วนทางด้านชินนั้นก็ลอบยิ้มออกมาด้วยสีหน้าแปลกประหลาด ที่ไม่ใช่สีหน้าเ็าที่ตนชอบแสดงออกอยู่บ่อยๆ
และได้พุ่งเข้าไปหาสาวน้อยหน้ากากดำด้วยความเร็วสูง
จากนั้นก็โอบกอดนาง และอุ้มเอาไว้โดยทันที…
''น้องสาวข้า พวกเราได้จากกันไปนานเสียจริง... ข้าคิดถึงเ้าเป็อย่างมาก… มาให้พี่ชายคนนี้กอดเ้าให้หายคิดถึงหน่อยเร็ว''
เหตุการณ์นี้ทำเอาซูลิมตกตะลึงเป็อย่างมาก เพราะนี่มันขัดกับบุคลิกของชินที่ตนเคยเห็นก่อนหน้านี้เป็อย่างมาก คนอื่นๆเองก็คิดเหมือนกันกับนาง
รวมถึงซูมะอุสึคุที่รู้สึกขัดใจกับเหตุการณ์ตรงหน้านี้อย่างแปลกประหลาด…
ส่วนชีวานตอนนี้นั้นได้สติได้หลุดลอยไปแล้ว… เพราะตนก็แค่อยากหยอกล้อชินเล่นๆ เพื่อจะทดสอบดูว่าชินจำตนไม่ได้จริงๆ ส่วนชินนั้นหลังจากที่ได้กอดสาวน้อยหน้ากากดำแล้ว สติของเขาก็ได้หลุดลอยไปอย่างน่าประหลาดเช่นกัน… เขารู้สึกได้ว่านี่เป็ความสุขที่มากที่สุดในชีวิตของเขาแล้ว…
เพราะสำผัสที่ได้รับจากสาวน้อยหน้ากากดำนั้น เขาไม่เคยพบเจอที่ใดมาก่อน ตอนนี้ด้วยสติที่หลุดลอยไปของเขาทำให้เขากำลังที่จะทำอะไรเกินเลยออกไป…
แต่เวลานี้เอง… ก็ได้มีสายฟ้าพุ่งเข้ามาทางพวกเขา ทำให้ชินััได้ถึงอันตราย จึงรีบพุ่งหลบออกไปพร้อมกับสาวน้อยหน้ากากดำในอ้อมกอดของตน
เวลานี้เองในที่สุดชีวานก็ได้สติ นางรีบพุ่งออกจากอ้อมกอดของชินด้วยความเร็วสูง
ทำเอาชินตกตะลึงในพลังของสาวน้อยหน้ากากดำผู้นี้
ส่วนชีวานในตอนนี้นั้นจิตใจปั่นป่วนเป็อย่างมาก… เพราะนี่ถือเป็ครั้งแรกเลยที่มีผู้ชายคนอื่น นอกจากท่านพ่อและท่านปู่ของตนมากอด…
ชินได้หันไปทางผู้ที่ทำการโจมตี
และนางก็คือซูมะอุสึคุหนึ่งในห้าปีศาจของอาณาจักรดาบสีขาวนั่นเอง
ชินรู้สึกหงุดหงิดเป็อย่างมาก ที่มีคนมาขัดจังหวะความสุขของตน…
''เ้าจะมาโจมตีขัดจังหวะ การพบกันระหว่างพี่ชายน้องสาวที่ไม่ได้เจอกันมานานทำไมกัน !!!''
ชินกล่าวออกมาด้วยใบหน้าเดือดดาลที่หาได้ยาก…
''ถ้าจะมาแสดงความรักระหว่างพี่น้อง ก็ไปไกลๆจากที่นี่ซะ''
ซูมะอุสึคุกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกไม่พอใจเท่าไหร่นัก จากนั้นนางจึงได้หันหน้าไปทางสาวน้อยหน้ากากดำ
''ข้ารู้สึกสนใจในตัวเ้าเป็อย่างมาก… น้องสาวตัวน้อย เ้าช่วยถอดหน้ากากสีดำที่ไม่ธรรมดานั่นออกแล้วให้ข้าดูใบหน้าของเ้าหน่อยได้หรือไม่ ?''
ซุมะอุสึคุเอ่ยถามออกไป
แต่ดูจากคำพูดของนางแล้ว… ดูเหมือนนางจะััได้ถึงความสามารถของหน้ากากสีดำที่ลัวชือฮุยมอบให้แก่ชีวาน !!!
แต่ชีวานก็กล่าวปฏิเสธออกมาในทันที
''ไม่ได้หรอกนะพี่สาวตัวน้อย ท่านปู่บอกว่าหากอยู่ในที่ๆมีคนอยู่มากมายเช่นนี้ ให้ข้าสวมหน้ากากนี่เอาไว้โดยตลอด''
ทันทีที่ได้ยินซุมะอุสึคุก็รู้ได้ทันทีว่า ''ท่านปู่'' ที่สาวน้อยหน้ากากดำเอ่ยถึง ต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน !!
ซุมะอุสึคุยิ้มออกมา มันเป็รอยยิ้มที่งดงาม และน่าหลงใหล จนทำเอาชินที่กำลังมองอยู่ ใจเต้นรุนแรงกันเลยทีเดียว
เขาได้แต่คิดอยู่ในใจ…
(ข้าล่ะอยากนำเอาสาวน้อยทั้งสองนั่น… กลับไปพร้อมกับข้า เพื่อให้มาเป็น้องสาวของข้าจริงๆเสียเลย…)
แต่ภายนอก เขาก็ยังคงแสดงสีหน้าเดือดดาลอยู่
''น้องสาว… ถ้าเช่นนั้น ข้าก็แค่พาเ้ากลับไปที่ตระกูลของข้า… จากนั้นข้าก็พาเ้าเข้าไปในห้องของข้าและอยู่ด้วยกันสองต่อสอง…
แค่นี้ข้าก็สามารถถอดหน้ากากนั่นของเ้า เพื่อที่จะได้ดูใบหน้าของเ้าได้แล้วสินะ…
แต่ข้าคงไม่จบแค่ถอดหน้ากากของเ้าหรอกนะ... ฮี่ๆๆ''
หลังจากกล่าวหยอกล้อจบ นางก็ได้พุ่งเข้าไปหาชีวานด้วยความเร็วสูงโดยทันที
ส่วนชีวานนั้นแม้จะรู้สึกมึนงงในประโยคของซุมะอุสึคุเป็อย่างมาก แต่นางก็แค่คิดว่าจะไม่ยอมให้ใครเห็นใบหน้าของตนเด็ดขาด และต้องรีบไปหาวิธีช่วยท่านปู่ชือฮุยของตนอีก ตอนนี้นางจึงพึ่งจะคิดได้ว่าไม่ควรที่จะเสียเวลาอีกแล้ว นางจึงได้เอาจริงขึ้นมาโดยทันที…
แสงสีฟ้าส่องสว่างออกมาทางช่องว่างดวงตาด้านซ้ายของหน้ากากสีดำ
จากนั้นชีวานก็ได้ร่ายคาถาบางอย่างออกมา…
''เยือกแข็งิญญา!!''
แสงสีฟ้าส่องประกายขนาดใหญ่เป็วงกว้างขึ้นมากเรื่อยๆ
ซุมะอุสึคุเห็นเช่นนั้นนางก็รู้สึกได้ทันทีว่าแสงสีฟ้านั่นอันตรายเป็อย่างมาก นางจึงได้พยายามร่ายคาถาคาถาออกมาเพื่อที่จะต้านทานแสงสีฟ้านั่นเอาไว้
''เขตแดนอสนีัคลั่ง!!''
ทันใดนั้นแสงสีม่วงก็ส่องประกายออกมารอบๆตัวของนางทันที
แสงสีม่วงได้กลายเป็ัสายฟ้าขนาดเล็กที่มีขนาดเทียบเท่าหนอนตัวน้อย…
เพียงแต่มันมีอยู่มากมายมหาศาลเป็อย่างมาก หากตั้งใจนับดูก็จะรู้ได้ว่ามันมีอยู่ทั้งหมดหนึ่งหมื่นตัว !!!
''นี่… ซูมะอุสึคุถึงกับใช้เขตแดนอสนีัคลั่งออกมาเชียวรึ ? ถึงแม้มันจะไม่ใช่คาถาที่สมบูรณ์ก็เถอะ แต่ภายใต้คาถานี้ต่อให้เป็ตัวตนระดับปราณปฐีก็ไม่มีทางรอดไปได้อย่างแน่นอน!!''
ฮาวาอินกล่าวออกมาด้วยท่าทางหวาดกลัว…
''แสงสีฟ้าที่สาวน้อยหน้ากากดำคนนั้นปลดปล่อยออกมา มันน่าหวาดกลัวถึงขนาดต้องใช้คาถานั่นเชียวรึ ? สองคนนี้เป็เด็กสาวจริงๆรึเปล่าเนี่ย…''
ชิโนะซึเมะเอง ก็เอ่ยออกมาด้วยท่าทางหวาดกลัวเช่นกัน…
สามารถทำให้ห้าปีศาจหวาดกลัวได้…
คาถาที่ซูมะอุสึคุร่ายออกมานั้น ต้องน่ากลัวเป็อย่างมากอย่างแน่นอน
และมันก็เป็เช่นนั้นจริงๆ เพราะคาถานี้ถือได้ว่าเป็ท่าไม้ตายของซุมะอุสึคุ และเป็ท่าที่มีพลังโจมตีและป้องกันแข็งแกร่่งที่สุดของนางด้วยเช่นกัน นางสามารถใช้ท่านี้ได้แค่หนึ่งครั้งต่อวันเท่านั้น แต่ถึงแม้จะเป็เช่นนั้นมันก็ถือว่าน่ากลัวเป็อย่างมากอยู่ดี…
เพียงแต่ทันทีที่ัอสนีปะทะเข้ากับแสงสีฟ้าที่ขยายออกมากขึ้นเรื่อยๆ ัอสนีตัวน้อย ก็ได้ถูกแช่แข็งไปโดยทันที
ซูมะอุสึคุไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่นัก แต่คนอื่นๆนั้นไม่เหมือนนาง พวกเขาต่างตกตะลึง…
''รีบหนีเร็วเข้า!! ไม่งั้นพวกเราอาจจะถูกแช่แข็งเหมือนกับัอสนีนั่น''
ผู้ที่ะโออกมาคือคุชิคิน หลังจากที่คนอื่นๆได้ยินที่เขาะโออกมา ก็รีบถอยออกจากสถานที่แห่งนี้โดยทันที
ทางฝั่งของชีวานนั้น
หลังจากที่เห็นผู้คนถอยออกไปจึงรู้สึกว่ามันจะกลายเป็เื่ยุ่งยาก นางจึงทำให้คาถาที่ตนร่ายขยายขนาดออกได้เร็วขึ้นกว่าเดิมถึงหนึ่งร้อยเท่า!!
เมื่อชีวานเอาจริงต่อให้คนทั้งหมดนี้จะร่วมมือกัน ก็ต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!!
ตอนนี้ทุกผู้คนที่อยู่ที่นี่ต่างหยุดนิ่งกันหมด แต่ไม่มีใครถูกแช่แข็งเลยแม้แต่คนเดียว…
ที่ถูกแช่แข็งนั้นก็มีแต่ ัอสนีตัวน้อยเ่าั้และพลังงานที่ผู้คนะเิออกมา เพื่อใช้ในการหลบหนีเท่านั้น…
แต่ทุกคนก็ยังคงหยุดนิ่งอยู่
ไม่ว่าจะเป็ซูมะอุสึคุ ชิน เหล่าห้าปีศาจที่เหลือ รวมถึงองค์ชายรองแห่งอาณาจักรดาบสีขาวเองก็เช่นกัน!!
ไม่ว่าใครก็ตามพวกเขาล้วนแต่หยุดนิ่งอยู่กับที่ๆตนเคยอยู่ก่อนหน้านี้
เพราะสิ่งที่ถูกแช่แข็งไม่ใช่ร่างกาย
แต่เป็ิญญา!!
ส่วนชีวานหลังจากแช่แข็งิญญาของทุกคนได้หมดแล้ว นางจึงพุ่งไปทางลูกแก้วโลหิต
จากนั้นก็ใช้คาถาบางอย่างร่ายใส่ลูกแก้วโลหิตจนมันมีขนาดเล็กลง จนเทียบเท่ากับัอสนีเ่าั้ จากนั้นจึงได้นำมันไปใส่ไว้ในมือของชิน…
''พี่ชายเ้าเลห์ ข้าช่วยให้ท่านได้ในสิ่งที่ท่าน้าแล้วนะ…''
เพียงแต่ชีวานไม่ได้รู้เลยว่าชินไม่ได้้าลูกแก้วโลหิตนี่ แต่้าตามหานางให้พบต่างหาก…
เมื่อชีวานได้คิดถึงฉากนั้น ที่ชินโอบกอดตนเอาไว้ ใบหน้าภายใต้หน้ากากสีดำของชีวานก็เปลี่ยนเป็สีแดงโดยทันที
นางจึงรีบบินจากไปด้วยความเขินอายโดยทันที…
แต่ชีวานก็เหลือบไปเห็นซูมะอุสึคุเข้าเสียก่อน จากนั้นนางจึงบินไปหาซูมะอุสึคุ
''พี่สาวตัวน้อย แม้ท่านจะประหลาดไปหน่อย… แต่ข้าก็รู้สึกชอบท่านอยู่เหมือนกันนะ หากข้าเสร็จภารกิจเมื่อไหร่ข้าจะไปเล่นด้วยกันกับท่านที่ตระกูลของท่านอย่างแน่นอน…''
ชีวานไม่ได้ติดใจในเื่ที่ซูมะอุสึคุพยายามโจมตีตนเลยแม้แต่น้อย… แต่กลับถูกใจซูมะอุสึคุด้วยความรู้สึกประหลาด… ที่ตนก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรเหมือนกัน
ซึ่งที่ชีวานรู้สึกนั้นก็ไม่ได้ต่างไปจากที่ซูมะอุสึคุรู้สึกต่อชีวานเท่าไหร่นักเช่นกัน
มันเป็ความรู้สึกประหลาดที่ราวกับกำลังเรียกร้องหากัน…
หลังจากพาซูมะอุสึคุที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศ ลงไปนอนอยู่บนพื้นหญ้าที่ดูนุ่มสบายแล้ว
ชีวานก็รีบบินไปยังทิศทางของเมืองชีโรฮุยทันที เพื่อที่จะไปหาข้อมูลเกี่ยวกับราชวงศ์ และาาองค์ปัจจุบันของราชวงศ์เพลิงโลกันต์…