หลังจากแบมสังหารหมูป่าเขี้ยวยาว ได้สำเร็จเขาก็เก็บเขี้ยวขึ้นมาตรวจดู เขี้ยวของมันมีลักษณะเรียวแหลมมีความยาวประมาณ 80เซ็นติดเมตร
เขาเหน็บมันไว้กลางหลังอย่างยากลำบาก เพราะเกมส์นี้ไม่มีกระเป๋าให้จึงเป็การยากที่จะเก็บของที่ตกจากมอนสเตอร์ได้เป็จำนวนมาก แต่เมื่อนึกย้อนไปตอนที่เขาตีกระต่าย ถึงแม้เขาจะตีมันอยู่หลายตัวแต่ก็ไม่พบไอเท็มอะไรตกเลย เขาจึงเข้าใจได้ว่าไอเท็มคงจะตกไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด
สภาพร่างกายของเขาตอนนี้ไม่ดีเท่าไหร่นัก เพราะการถูกโจมตีจากหมูป่าเขี้ยวยาวทำให้เืของเขาเหลือน้อยเต็มที แบมเดินมุ่งหน้ากลับหมู่บ้านแห่งนักเดินทางทันที
หลังจากมาถึงหมู่บ้านแล้ว เขาก็เดินตรงดิ่งไปที่โรงตีเหล็กอีกครั้ง แบมไม่รู้เลยว่าจะจัดการยังไงดีกับเขี้ยวที่อยู่ข้างหลังเขาดี
"เ้ากลับมาทำไมอีก" ช่างตีเหล็กพูดขึ้นหลังจากเห็นแบมเดินเข้ามา
"ท่านช่างใหญ่ พอจะรู้มั้ยว่าเขี้ยวอันนี้เอาไปขายที่ไหนได้" แบมพูดประจบเล็กน้อยเพื่อหวังข้อมูลจากช่างตีเหล็ก
"เขี้ยวนั่นมัน" ช่างตีเหล็กรับเขี้ยวไปจ้องมองดูใกล้ๆ อยู่นานสองนาน
"อ่ะ แฮ่ม" แบมกระแอมเบาๆ เพื่อขัดจังหว่ะ
"ฮ่าา หนุ่มน้อยข้าพูดตามตรงเลย ... เขี้ยวชิ้นนี้ข้าสนใจ ข้าจะซื้อต่อเ้า ดีมั้ย"
"ท่านช่างใหญ่ ข้าขอถามได้มั้ยว่ามันราคาเท่าไหร่"
"มันก็ ... ไม่ได้มากมายอะไร ข้าให้เ้า 5,000 เหรียญ" ช่างตีเหล็กมองซ้ายมองขวาก่อนจะพูดออกมา
"ท่านแน่ใจหรอ ว่ามันได้ 5,000 เหรียญ" แบมค่อนข้างใเล็กน้อย ของดรอปเพียงชิ้นเดียวกับมีราคาถึงเพียงนี้ แต่เขาก็ไม่ทำท่ากระโตกกระตากออกมา เขาเล่มเกมส์มานานและเป็พ่อค้าขายของในเกมส์แลกเป็เงินจริงอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เขามีประสบการณ์การค้าขายอยู่บ้าง แต่นี่เป็ครั้งแรกที่เ้ขาพยายามต่อรองราคากับ npc
แบมทำสีหน้าไม่ค่อยถูกใจกับราคานี้เท่าไหร่ ก่อนจะดึงเขี้ยวออกมาจากมือช่างใหญ่
"เอ๊ะนี่เ้า ... อย่ามาทำเป็รู้ดีหน่อยเลย ถ้าเ้ารู้ราคาจิงๆของมันเ้าคงไม่นำมันมาถามข้าหรอก"
"ท่านช่างใหญ่ ชั่งมีบุญคุณกับผมยิ่งนักผมจะไม่มีวันลืม แต่เมื่อท่านรู้ว่ามันราคาเท่าไหร่ก็บอกข้ามาตามตรงเถอะ และข้าจะขายมันให้กับท่าน" แบมพยายามต่อรอง ครั้งนี้เขาอาจจะต้องขายมันต่ำกว่าราคาจริง แต่อย่างน้อยถ้าเขาได้รู้ราคาของเขี้ยวชิ้นนี้ ครั้งหน้าเขาก็จะไม่ถูกกดราคาเช่นนี้อีก
"ก็ได้ ราคาของมันราวๆ 13,000 เหรียญได้"
"จริงหรอ ท่านไม่ใช่ว่ากำลังหรอกข้าอยู่ใช่มั้ย"
"ให้ตายสิ ไอเด็กบ้านี่ ไม่เชื่อข้าและจะมาถามข้าทำไม ของพวกนี้ราคามันไม่นิ่งหรอกวันนี้ราคาอาจจะแพงหน่อย แต่ถ้าพวกนักเดินทางเอามันมาขายมากๆเข้า ราคามันก็จะตกลงไปเองแหละ ข้าให้ 5,000 เอาไม่เอา"
"ก็ได้ๆ ... ว่าแต่ท่านจะเอามันไปทำอะไรหรอ"
"เ้านี่ถามมากจริงๆ ... ข้าจะนำมันไปทำเป็ปลอกดาบ พอใจหรือยัง" ช่างใหญ่พูดจบก็ดึงเขี้ยวคืนมาก่อนจะหยิบเงินส่งให้แบม
"ผมไม่ต้องนับมันใช่มั้ย" แบมมองเงินที่ได้มาก่อนจะพลั้งปากถามออกไป
"เ้าเด็กนี่ ข้าอย่างน้อยข้าก็ยังมีความาุโกว่าเ้านะ หัดมีมารยาทกันบ้าง"
แบมยิ้้มแห้งๆ ก่อนจะเดินออกมาจากโรงตีเหล็กเมื่อเดินมาได้สักพักเขาก็มองหาร้านขายโพชั่นเพิ่มเื โพชั่นเพิ่มเืเพิ่มมานาเป็ไอเท็มพื้นฐานของการเล่นเกมส์ พวกมันเป็ของจำเป็ที่ใช้ในการล่ามอนสเตอร์ แบมเดินอยู่นานแต่ก็ไม่พบร้านแบบนั้นอยู่เลย
"อย่าบอกนะว่าโพชั่น ก็ไม่มีขายด้วย" แบมเริ่มรู้สึกตะหงิดขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเื่กระเป๋าเก็บของที่เกมส์อื่นมักให้มา แต่เกมส์นี้ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกแบบนั้นให้กับเพลเยอร์ และเขาก็รู้สึกว่าโพชั่นก็จะเป็แบบนั้นเช่นกัน
แบมหยุดเดินและมองไปรอบๆตัว หมู่บ้านแห่งนี้มีร้านอาหารและโรงแรมอยู่ทั่วพื้นที่เมือง เขาไม่เคยนึกสงสัยเื่พวกนี้มาก่อน แต่เมื่อคิดได้ว่าอาจจะไม่มีโพชั่นให้เขาใช้ และจะมีอะไรใช้ในการเพิ่มเื
สิ่งที่เข้ามาในหัวเป็อย่างแรกก็คืออาหาร เขาเดินไปที่ร้านอาหารเมื่อมองดูเมนูก็ลองสั่งอาหารแบบสุ่มๆมาลองกิน เมื่อกินเสร็จก็พบสัญลักลักษณ์ พยาบาลขึ้นอยู่หลังหลอดเื
เืของเขาค่อยๆฟื้นขึ้นเรื่อยๆ แบมเดินออกมาจากร้านและมุ่งหน้าไปที่ร้านหนังสือแห่งหนึ่งที่เขาสังเกตุเห็นก่อนหน้านี้ เขาคิดเสมอว่าเกมส์ที่เต็มไปด้วยความลับแบบนี้จะต้องให้เพลเยอร์หาข้อมูลเอาเองแน่ๆ
เขาจึงเลือกมาที่ร้านหนังสือเพื่อจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ในเกมส์บ้าง ภายในร้านมีแต่หนังสือประวัติศาสตร์กับหนังสือนิทาน ไม่มีอะไรที่ใช้ได้เลย เขาเลือกหนังสือนิทานนเล่มหนึ่งขึ้นมา
'นักรบั'
นิทานเื่นี้เล่าถึงัที่ออกอารวาทไปทั่วแผ้นดินอันกว้างใหญ่ มันได้สร้างความวุ่นวายไปทั่วแต่แล้วก็มีผู้กล้าคนหนึ่งลุกขึ้นมาต่อสู้กับัตัวนั้น หลังจากต่อสู้กันอยู่หลายวัน ผู้กล้าคนนั้นก็ได้ใช้มหาเวทย์อันยิ่งใหญ่ขึ้น เพื่อที่จะสังหารัตัวนั้น เขาได้สังเวยชีวิตตัวเองเพื่อดูดกลืนมันเข้าไปในร่างกาย ก่อนจะจบชีวิตลง ต่อมาผู้กล้าคนนั้นก็ถูกกล่าวขานกันต่อๆมาว่า นักรบั
มันเป็นิทานที่มีเนื้อเื่ทั่วไปมากๆ แบมวางมันลงก่อนจะเดินเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยจนพบกับชั้นหนังสือที่ตกแต่งแปลกตากว่าชั้นอื่นๆในร้าน เขาหยิบหนึงสือในชั้นนั้นมาดูแบบสุ่มๆ
'หนังสือสกิล ฟันสามจังหว่ะ'
เอ๊ะ! หนังสือสกิล แบมค่อนข้างประหลาดใจพอสมควร เขาไม่คิดว่าการเข้ามาร้านหนังสือจะทำให้เขาพบกับสิ่งนี้เข้า ทั้งชั้นวางหนังสือชั้นนี้ มีแต่หนังสือสกิลแทบทั้งสิ้น แบมค้นหาหนังสือพวกนี้อยู่นานและแยกหนังสือพวกนี้ออกมาเป็ประเภท
เขาแบ่งมันได้ทั้งหมด 4ประเภท สกิลแอคทีฟ สกิลพาสซีพ สกิลบัฟ และ ไลฟ์สกิล
แบมเลือกสกิลที่คิดว่ามีประโยชน์ต่อตัวเขาและตรงไปที่เ้าของร้านทันที
"หนังสือสกิลเล่มละ 3,000" เ้าของร้านพูด
แบมยืนชะงักอยู่กับที่ เขาลืมคิดถึงเื่ราคาไปเสียสนิท แบมวางหนังสือที่เขาเลือกทั้งหมดวางลงก่อนจะมองไปที่หนังสือเ่าั้ เขามีเงินพอซื้อเพียงเล่มเดียว เล่มที่จะมีประโยชน์กับเขามากที่สุด เขาลองเปรียบเทียบอยู่นานว่าจะเริ่มเรียนสกิลอันไหนก่อนดี ระหว่างสกิลโจมตี หรือสกิลพาสซีฟ
สกิลโจมตีจะช่วยเร่งค่าความเสียหายทำให้จบชีวิตมอนสเตอร์ได้ไวขึ้น แต่ต้องแลกมาด้วยค่ามานาที่เสียไป กลับกันกับพาสซีฟสกิล มันจะช่วยเพิ่มความสามารถให้กับตัวละครได้ถาวรโดยไม่ต้องใช้มานา และระหว่างที่เขาเลือกอยู่นั้นก็นึกขึ้นได้ถึงเควสขุดเหมือง
เควสในเกมสนี้ให้ค่าประสบการณ์มากอย่างยิ่ง เมื่อเปรียบเทียบกับการล่ามอนสเตอร์ อย่างเช่นเควส ขนอาวุธ ที่เขาทำก่อนหน้านี้ ได้ค่าประสบการณ์ 200 แต้ม กับต้องไปล่าหมูป่าเขี้ยวยาวที่ยากลำบากกว่ากันมาก กลับได้ค่าประสบการณ์ 280 แต้ม
เขาจึงอยากจะรับเควสมากกว่า และยิ่งเป็เควสที่มีเงื่อนไขแบบนี้ เขาคาดว่าน่าจะมีค่าตอบแทนที่เยอะตามขึ้นไปด้วย แต่มันติดปัญหาอยู่ที่ ครั้งก่อนเขาไปถามถึงเควสขุดเหมืองแต่ถูกปฎิเสธกลับมา เพราะว่าไม่แข็งแรงมากพอ
แบมลองคิดอยู่หลายครั้งว่ามันอาจจะเป็เพราะค่าสถาณะหรือเลเวลของเขาไม่พอ แต่เมื่อมาพบกับหนังสือสกิลเล่มหนึ่งในกองนี้มันก็ชักไม่แน่นอนแล้วว่าจะเป็ยังไง แบมยืนคิดอยู่นาน
"มันจะเสี่ยงก็ต้องเสี่ยงล่ะวะ" แบมหยิบหนังสือสกิลเล่่มหนึ่งขึ้นมาทันที
'หนังสือสกิล ขุดแร่ขั้นแรกเริ่ม'
แบมจ่ายเงินแล้วเดินออกมาจากร้านหนังสือ หลังจากพ้นออกมาจากร้านหนังสือเขาก็เปิดหนังสืออ่านทันที หนังสือสกิลที่แบมเปิดออกมีแสงส่องออกมาเล็กน้อยก่อนมันจะกลายเป็แสงหายไปกลางอากาศ
'ท่านได้เรียนสกิล ขุดแร่ขั้นแรกเริ่ม'
-------------------------------
สกิล ขุดแร่ขั้นเริ่มต้น lv.1
-------------------------------
สกิลระดับ : E
-------------------------------
สกิลขุดแร่ทำให้เพลเยอร์ สามารถใช้อีเตอร์ได้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และทำให้ขุดแร่ระดับต่ำได้ เมื่อมีเลเวลสกิลมากขึ้นจะยิ่งได้รับแร่จำนวนมากยิ่งขึ้นไลฟ์
-------------------------------
สกิล : ไม่ใช้มานา
-------------------------------
แบมเดินกลับไปที่โรงตีเหล็กอีกครั้ง ระหว่างเดินไปที่โรงตีเหล็กแบมภาวนาอยู่ในใจให้สิ่งที่เขาคิดมันต้องไม่ผิด เขามาถึงโรงตีเหล็กแห่งนี้อีกครั้ง
ครั้งนี้เป็ครั้งที่สามของวันนี้แล้วที่เขามาหยุดอยู่ที่นี่ แบมเดินเข้าไปภายในโรงตีเหล็กตอนนี้ไม่มีเสียงของเหล็กกระทบกันเหมือนครั้งก่อนๆ ช่างเหล็กทั้งสามคนกำลังจับกลุ่มรวมตัวกันอยู่ที่มุมหนึ่งของโรงตีเหล็กแห่งนี้
แบมเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก็พบว่าช่างทั้งสามคนกำลังมองดูดาบเล่มหนึ่ง ด้ามจับที่คล้ายกับกระดูกถูกเหลาจนเหมาะแก่การจับ ใบดาบที่ตรงเรียบสะท้อนแสนเล็กน้อย และข้างๆมีปลอกดาบที่มีสีขาวอมเหลือง แบมจำปลอกดาบอันนี้ได้ทันที มันคือเขี้ยวของหมูป่าเขี้ยวยาว ที่เขานำมา
ขายให้กับช่างตีเหล็ก
"นั่นมันเขี้ยวของข้างั้นหรอ"
ช่างตีเหล็กหันมามองแบมที่เข้ามาใหม่
"เ้ามาที่นี่ทำไมอีกล่ะ ... แล้วเขี้ยวของเ้าที่ไหน มันเป็ของข้า"
"ใจเย็นสิครับช่างใหญ่ ผมหมายถึงมันทำมาจากเขี้ยวของท่าน ที่ผมเป็คนขายให้ใช่มั้ย ต่างหาก" แบมไม่อยากเถียงกับช่างใหญ่มากนัก เพราะยังไงเขาก็ยังต้องขอเควสขุดเหมืองจากช่างคนนี้อยู่
"ใช่แล้ว มันเหมาะที่จะเป็ปลอกดาบให้กับดาบหมาป่ากระดูกจริงๆ"
"ข้าขอดูมันหน่อยได้มั้ย" แบมเดินเข้าไปใกล้ดาบและเรียกข้อมูลของดาบขึ้นมา
-------------------------------
ดาบกระดูกหมาป่า
-------------------------------
ดาบกระดูกหมาป่า ที่สร้างโดยช่างตีเหล็กคนหนึ่งในเมืองแห่งนักเดินทาง ใบดาบทำจากแร่เหล็กระดับต่ำ ด้าบจับทำจากหางของหมาป่าั์ และปลอกดาบที่ทำจากเขี้ยวของหมาป่าเขี้ยวยาว
-------------------------------
พลังโจมตี : 80
เมื่อสวมใส่จะลดเื 10%เงื่อนไขในการใช้งาน : เลเวล20
-------------------------------
มีความชำนาญดาบ ระดับเริ่มต้น lv.4
อาชีพที่เกี่ยวข้องกับหมาป่าไม่สามารถใช้ได้
-------------------------------
"พลังโจมตีสูงมาก แต่เงื่อนไข ... อาชีพที่เกี่ยวข้องกับหมาป่า มันคืออะไร" แบมนึกอย่างสงสัย เขาไม่ได้เข้าใจถึงอาชีพของเกมส์นี้เลยสักนิด เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกมส์นี้จะมีกี่อาชีพ
"ทำไมอาชีพที่เกี่ยวกับหมาป่าถึงใช้ไม่ได้ล่ะ" แบมถามขึ้นอย่างสงสัย
"วัตถุดิบหลักของดาบเล่มนี้มันคือกระดูกหมาป่าั์ มันเป็มอนสเตอร์ระดับสูง เป็าาของเหล่าหมาป่า ... ถ้าเกิดผู้ใช้ดาบเล่มนี้มีความสามารถเกี่ยวกับหมาป่าพวกเขาจะถูกดาบเล่มนี้กดข่มได้" ช่างตีเหล็กพูดออกมาด้วยความภูมิใจ
"แล้วอาชีพเกี่ยวกับหมาป่ามันมีอะไรบ้าง ท่านช่างใหญ่รู้หรือเปล่า"
"เ้าน่าจะรู้ดีกว่าข้าไม่ใช่รึ พวกนักเดินทางเท่านั้นแหละถึงจะมีอาชีพพิเศษแบบนั้นได้"
"ลุงจะขายดาบเล่มนี้เท่าไหร่งั้นหรอ" เขาอยากจะได้ดาบเล่มนี้ ถึงแม้มันจะยังใช้งานไม่ได้ในตอนนี้ แต่ถามราคาเอาไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย
"มันไม่ได้มีไว้ขาย มันเป็ของขวัญที่จะมอบให้กับหัวหน้าหมู่บ้าน"
แบมได้ยินเช่นนั้นก็ตัดใจจากดาบเล่มนี้ ถึงแม้มันจะเป็ดาบที่ดี แต่เลเวล20 และเงื่อนไขอย่าง ความชำนาญระดับต้น มันก็ยังห่างไกลจากเขาอยู่มากแบมจึงวางความคิดพวกนี้ไว้ก่อน สิ่งสำคัญในตอนนี้ก็คือเควสขุดเหมืองที่เขาหวังไว้
"จริงสิ ... ท่านช่างใหญ่ยังขาดคนขุดเหมืองอยู่หรือเปล่า" แบมลองแง้มๆถามดู
"ยังขาดอยู่สิ คนขุดเหมืองไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่ายนักหรอกนะ"
"ท่านลองดูข้าอีกครั้งสิ ข้าพอจะมีความสามารถจะขุดมันได้แล้วหรือยัง" แบมยืดตัวออกเพื่อให้ดูตัวใหญ่ขึ้น
"อืมมมมม ... เ้าดูใช้ได้เลยนี่ น่าจะมีฝีมือขุดแร่อยู่บ้าง แต่เ้ายังอ่อนปวกเปียกเกินไป"
แบมใจหล่นวูปทันที สิ่งที่เขาคิดไม่เป็ไปตามแผน ความคิดของแบมหมุนเร็วจี้ก่อนจะจับสังเกตุได้ เมื่อกี้คำพูดของช่างตีเหล็กต่างออกไปจากครั้งแรกเล็กน้อย 'ดูใช้ได้ น่าจะมีฝีมือขุดแร่ แต่ยังปวกเปียก'
แบมเรียกหน้าต่างสถานะตัวละครขึ้นมาแล้วใส่แต้มที่เหลือลงค่าความแข็งแกร่งทั้งหมดทันที
-------------------------------
ชื่อตัวละคร พัม
เลเวล 2
อาชีพ นักเดินทาง
ชื่อเสียง 4
กิลด์ ไม่มี
HP 100/100
SP 20/20
STR 16
AGI 6
INT 5
VIT 5
แต้มสถานะคงเหลือ 0
ค่าความเหนื่อย 10%
-------------------------------
แบมหันมาทางช่างตีเหล็ก และพยายามเรียกร้องความสนใจให้ช่างตีเหล็กประเมินเขาใหม่อีกครั้ง
"เ้านี่น่ารำคาญจริงๆ .... เอ๊ะ! เ้าดูแข็งแรงขึ้นรึเปล่า" ช่างตีเหล็กเดินวนรอบตัวแบมและประเมินอย่างตั้งใจ
"เ้าอยากทำงานนี้จริงหรอ" ช่างตีเหล็กทำหน้าฉงน
"อยากสิครับ" แบมยิ้มกว้าง
"เห็นแก่ที่เ้ามีความตั้งใจ ... ก็ได้ ข้าจะมอบหมายให้เ้าทำงานนี้"
'ท่านได้รับเควส ขุดเหมืองแร่'
-------------------------------
เควส ขุดเหมืองแร่
-------------------------------
ระดับเควส : E
-------------------------------
เนื่องจากคนขุดเหมืองคนเก่าลาออกจากงานไป ทำให้คนขุดเหมืองในเมืองขาดแคลน ช่างตีเหล็กจึงมอบหมายงานให้คุณไปขุดเหมืองที่เขาใกล้หมู่บ้านและรวบรวมแร่มาให้ช่างตีเหล็ก
เป้าหมายเควส : รวบรวมก้อนเหล็ก 20 ก้อน , ทองแดง 20 ก้อน , ถ่านหิน 60 ก้อน
-------------------------------
ของรางวัล : ค่าประสบการณ์ 2,000 , เงิน 10,000 เหรียญ , ชื่อเสียง 20
-------------------------------
เมื่อเห็นรายละเอียดเควสเขาก็ดีใจอย่างมาก ถึงระดับเควสจะไม่พ้น E แต่ของรางวัลก็มากกว่าที่เขาวาดฝันไว้มาก
"เอาล่ะ ... ก่อนเ้าจะไปอย่าลืมเข้าไปเอาอุปกรณ์ขุดเหมืองจากหลังร้านด้วยล่ะ" ช่างเหล็กบอกรายละเอียดที่ตั้งของเหมืองหลังจากพูดจบก็เดินจากไป
แบมเดินเข้าไปหยิบของที่จำเป็ที่ต้องใช้ในการขุดแร่ เขาหยิบอีเตอร์ขึ้นมาหนึ่งด้าม และเลือกตระกร้าสานใบหนึ่งสะพายขึ้นหลัง เขาเดินออกมาจากโรงตีเหล็กเมื่อเดินพ้นหมู่บ้านมา เขาก็เดินเข้ามาถึงพื้นที่ป่าแห่งหนึ่ง
แบมเจอเพลเยอร์คนอื่นอยู่บ้างเมื่อแบมเดินผ่านไปพวกเขาจะมองมาพลางทำหน้าสงสัยเล็กน้อย ด้วยอุปกรณ์สวมใส่ที่ผิดแปลกไปจากเพลเยอร์คนอื่น เพลเยอร์คนอื่นจะสวมใส่อาวุธอย่างไม้ มีด หรือดาบ แต่แบมกลับถืออีเตอร์และสวมใส่ตระกล้าไว้อยู่กลางหลัง จึงกลายเป็ที่สนใจของผู้เล่นคนอื่น
เมื่อเดินมาถึงตีนเขาลูกหนึ่งที่ไม่ไกลจากหมู่บ้านนัก เป็เขาที่ตั้งหง่านอย่างโดดเด่นในพื้นที่ละแวกแถวนี้ แบมเดินไปตามทางที่สูงชันขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานเขาก็พบกับพื้นที่โล่งกว้าง ที่มีหินก้อนใหญ่อยู่ตามพื้นมากมาย
"น่าจะเป็ที่นี่แหล่ะ" แบมตรงไปที่หินก้อนหนึ่งและลงมือขุดหินหาแร่ทันที
แก๊ง .... แก๊ง ... แก๊ง ....... แก๊ง
"แตกยากจิง .... ย๊ากกกกกกกกกกก"
แก๊ง .. แก๊ง .. แก๊ง ... แก๊ง ... แก๊ง ... แก๊ง ... เปรี๊ยย!
หลังจากขุดอยู่หลายครั้งหินก็แตกออก กลายเป็แสงสีขาวหายไป และมีก้อนแร่กองอยู่แทน
'ท่านได้รับ แร่เหล็ก 2 ก้อน , ถ่านหิน 2 ก้อน'
"ว๊าว ตกออกมาเยอะเลย" แบมหยิบก้อนแร่ขึ้นมาและโยนมันลงไปในตระกร้าด้านหลัง
การขุดของเขาดำเนินต่อไปเรื่อยๆ กองแร่ที่อยู่ในตระกร้าด้านหลังก็เริ่มเพิ่มพูนขึ้นมา ไม่นานก็มีข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา
'คุณมีค่าความเนื่อยมากเกินไป ส่งผลให้การเคลื่อที่ช้าลง พลังโจมตีลดลง พลังป้องกันลดลง'
แบมขุดแร่จนลืมดูค่าความเหนื่อยไปสนิท เพราะั้แ่เล่นมาค่าความเหนื่อยยังไม่เคยแสดงผลมาก่อน นี่เป็ครั้งแรกที่มันแสดงผลออกมา เขาเปิดค่าสถานะขึ้นมาดู
-------------------------------
ชื่อตัวละคร พัม
เลเวล 2
อาชีพ นักเดินทาง
ชื่อเสียง 4
กิลด์ ไม่มี
HP 100/100
SP 20/20
STR 16
AGI 6
INT 5
VIT 5
แต้มสถานะคงเหลือ 0
ค่าความเหนื่อย 101%
-------------------------------
"ยังเก็บแร่ได้ไม่ถึงครึ่งนึงเลย" แบมนั่งลงพักให้ค่าความเหนื่อยลดน้อยลง เขามองไปรอบๆตัวที่นี่เงียบสงบมาก ไม่มีเพลเยอร์เลยสักคน แม้แต่มอนสเตอร์ก็ไม่มีให้เห็น เขานั่งพิงลงที่ก้อนหินก้อนหนึ่งก่อนจะนึกย้อนทบทวนเื่ที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันช่างราวกับความฝัน เขาได้ต่อสู้กับมอนสเตอร์ ได้ต่อลองราคากับ npc ได้เดินทางไปทั่ว และนี่เป็เพียงแค่การเริ่มต้น เขายิ้มเล็กน้อย
แบมนั่งพักจนค่าความเหนื่อยเหลือ 0 เขาก็ลุงขึ้นมาเริ่มขุดแร่อีกครั้ง
ระหว่างที่ขุดแร่เขาก็ตรวจดูค่าความเหนื่อยตลอดเวลา ค่าความเหนื่อยจะเพิ่มขึ้นเมื่อเขาขยับร่างกายติดต่อกัน ไม่ว่าจะเป็วิ่งหรือแม้กระทั่งเดิน และค่าความเหนื่อยจะลดลงก็ต่อเมื่อนั่งพักหรือนอนเท่านั้น แบมพยายามรักษาค่าความเหนื่อยให้อยู่ในเกณฑ์ตลอด
เมื่อแบมเก็บแร่จนครบพระอาทิตย์ก็เริ่มคล้อยลงต่ำแล้ว แบมมุ่งหน้ากลับหมู่บ้านทันที ระหว่างทางเขาก็เริ่มพบเพลเยอร์บางกลุ่มเริ่มใช้สกิลตีมอนสเตอร์กันบ้างแล้ว
เขามาถึงโรงตีเหล็กพร้อมกับพระอาทิตย์ที่พร้อมจะรับขอบฟ้าไปแล้ว
"เ้ากลับมาแล้วงั้นรึ" ช่างตีเหล็กกำลังนั่งดื่มน้ำอยู่กลางโรงตีเหล็ก
"ผมนำแร่มาให้ท่านครบแล้ว" แบมวางตระกร้าลงและส่งมันให้ช่างตีเหล็ก
"ดีๆ ข้าคิดว่าเ้าจะกลับมาช้ากว่านี้ซะอีก"
'สำเร็จเควสขุดเหมืองแร่'
'เลเวลอัพ'
'เลเวลอัพ'
'เลเวลอัพ'
"นี่เงินค่าตอบแทนของเ้า" ช่างตีเหล็กยื่นถุงเงินใบหนึ่งมาให้
"ขอบคุณท่านช่างใหญ่ แล้วครั้งหน้าท่านจะให้ข้าไปขุดอีกเมื่อไหร่" แบมถามขึ้น เขาคิดว่าเควสแบบนี้คงจะมีให้ทำบ่อยๆแน่เพราะตราบใดที่ยังไม่มีคนขุดเหมืองมาประจำ
"ฮ่าาา เด็กหนุ่มนี่ช่างดีจริงๆนะ แต่ข้าเสียใจด้วย กว่าข้าจะใช้เหล็กพวกนี้หมดก็อีกหลายวัน"
เมื่อแบมล่ำลากับช่างตีเหล็กเขาก็มุ่งหน้ามาที่ร้านขายหนังสืออีกครั้ง ครั้งนี้เขามีเงินเหลือ 11,500 เหรียญ เขาสามารถซื้อหนังสือสกิลได้ 3 เล่ม และครั้งนี้เขาจะซื้อสกิลที่มีประโยชน์กับการล่ามอนสเตอร์มาใช้
1K
