ตอนที่ 8
ปี 1 เทอม 2 พัฒนาการสมองของเ้าพี่
วันนี้เป็อีกวันที่แสนปกติไฮโลตื่นนอนมาทบทวนบทเรียนั้แ่เช้า เขาได้ตั้งกฎไว้เพื่อบังคับให้ตัวเองปฏิบัตินั่นก็คือ ทุก ๆ ตอนเย็น เขาจะทบทวนบทเรียนและทำสรุปทุก ๆ วิชาที่เรียนมาตลอดทั้งวันพร้อมกับทำแบบฝึกหัดและทำการบ้านไปด้วย ส่วนตอนเช้า ๆ เวลาประมาณตี 5เขาจะลุกขึ้นมาอ่านหนังสือล่วงหน้าก่อนไปเรียน ถ้าเวลาเหลือพอก็จะทำสรุปเล็ก ๆก่อนไปเรียนเสมอ ทำให้่นี้ เขาเริ่มเข้าใจบทเรียนมากกว่าแต่ก่อนมาก
ณ ห้องเรียน่ท้ายคาบ
“อาจารย์อัพ Assignment ที่ googleclassroom 3 ข้อนะ ทำส่งด้วยละ ”
“ครับ/ค่ะ อาจารย์ ” ทุกคนตอบกลับเหมือนอย่างเคยก่อนที่จะหันไปสนใจกลุ่มเพื่อนที่เรียนเก่ง ขอลอกการบ้านครั้งก่อนที่ยังไม่ส่งผิดกับไฮโลที่ตอนนี้กำลังนั่งทำ Assignmentใหม่ที่อาจารย์พึ่งมอบหมายข้อแรกอยู่
“วันนี้พี่พอเข้าใจมั้ยครับ ให้ผมอธิบายตรงไหนเพิ่มเติมรึเปล่า ”ไพ่เอ่ยถามคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พลางเหลือบไปมองหน้าจอไอแพดที่ยังสว่างโร่
“แป๊บนะมึง เหมือนกูจะทำข้อนี้ได้ ”ไฮโลไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปมองเ้าน้องเลยด้วยซ้ำ แต่ยังขมักเขม่นทำ Assignment ต่อเมื่อเห็นแบบนั้นไพ่ก็หยิบไอแพดขึ้นมาเปิดอีกครั้งและนั่งทำ Assignment อีกคน
“พี่ไฮโล ไอ้ไพ่ มึงไม่ออกไปหรอ จบคาบเรียนนรกแล้วนะเว่ย ”หวยเก็บหนังสือใส่กระเป๋าอย่างรวดเร็วแล้ววิ่งเข้ามาถามทั้งสองคนที่กำลังทำตัวตอแหลนั่งเรียนเขียนอะไรยิกๆ อยู่
“มึงไปก่อนเลย เดี๋ยวกูนั่งทำการบ้านอยู่ห้องนี้แหละ ไหน ๆชั่วโมงต่อไปก็ว่างห้องนี้ก็ว่างด้วย ”
“เออ ๆ งั้นกูออกไปก่อนนะ ถ้ามึงทำเสร็จแล้วก็ส่งมาให้กูลอกด้วยกูคงอยู่ในห้องนี้ต่อไปไม่ไหว อวกจะแตก งั้นผมไปก่อนนะครับพี่ หวัดดีครับ ” หวยยกมือขึ้นไหว้ไฮโลอย่างรีบเร่ง
“อืม ” เสียงทุ้มต่ำตอบรับโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมามองเ้าของเสียงที่กำลังเอ่ยลา
“แหม่รู้สึกว่า่นี้ที่รักของผมจะขยันเป็พิเศษนะเนี่ย ” ไผ่เอ่ยถามก่อนที่จะค่อยๆ เกยคางไว้ที่พิงเก้าอี้แล้วมองไฮโลด้วยสายตาที่แสนหวาน
“อืม ไม่ดีรึไง นี่กูกำลังลดภาระงานที่เกิดจากกูอยู่นะ ”
“จริงป่ะเนี่ย เหลือเชื่อเลย นี่พี่คิดได้เองแล้วหรอครับ 555 ”เสียงหัวเราะชอบใจได้ดังขึ้นแต่กลับส่งผลให้คนตรงหน้ารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาตงิดตงิด
“ ขำขำ ไอ้ห่านี่ ที่กูพยายามอยู่เนี่ยไม่ใช่เพราะมึงเหอะ กูทำเพื่อตัวเอง ”
“เอาน่า....ดีแล้วละครับ ที่ที่รักของผมพยายามเพื่อตัวเองได้ดีขนาดนี้ ”เด็กน้อยไพ่ได้ยื่นมือแกร่งที่อ่อนโยนลูบหัวเ้าพี่ที่นั่งก้มเขียนการบ้านอยู่เบาๆ ใบหูที่ปกติอยู่ก็ค่อย ๆ แดงระเรือขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ริมฝีปากยกขึ้นหยิก ๆเหมือนจะยิ้มแต่กลับฝืนเอาไว้ มันให้ความรู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กลงอย่างช่วยไม่ได้
“แล้วคืนนี้มึงจะมานอนที่ห้องกูป่ะ ” ไฮโลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ทั้ง ๆที่หูแดงเป็ลูกตำลึงสุกและไม่ได้ปฏิเสธมือใหญ่ที่กำลังวางอยู่เหนือเส้นผมนุ่มของตน
“เฮ่ย นี่มันเป็การชวนผมไปทำเื่อย่างว่ากับพี่แบบอ้อม ๆ ใช่มั้ยครับร้ายนะเราเนี่ย 555 ”ไพ่ลุกพรวดขึ้นมาอย่างกระทันหันพร้อมกับพูดเสียงดังก้องไปทั้งห้องไฮโลที่ได้ยินคำตอบหรือคำถามที่เหนือความคาดหมายถึงกับสะดุ้งโหยงลุกขึ้นตามพร้อมกับฝ่ามือมหาประลัยฟาดลงกลางกระบานเ้าน้องเสียงดังตุ๊บ
“ ไอ้เชี่ยไพ่ มึงบ้าป่ะเนี่ย ”
“ อ้าวมันไม่ใช่อย่างที่ผมคิดหรอกหรอ 555 โทษครับโทษ ”
“ ก็เออดิกูแค่ถามว่ามึงจะมานอนที่ห้องกูมั้ย มึงแค่ตอบว่า มาหรือไม่มาก็พอ ”
“ ฮั่นแน่ ไม่ปฏิเสธซะด้วยว่าที่รักจะไม่กินเค้าอ่ะ ”
“ ที่รักพ่อมึงสิ ”
“ ทำเป็เขิน ”
“ ไอ้ไพ่ ”ทั้งสองพูดคุยหยอกล้อกันนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่ท้ายที่สุดไฮโลก็ได้พาไพ่ไปเก็บของที่หอในเพื่อเตรียมไปนอนอยู่ที่ห้องของเขา
ณ หน้าหอพักของไพ่ Happy land 4
“ เชี่ย ไอ้ไพ่ มึงขนอะไรลงมาเยอะแยะวะมึงคิดจะย้ายไปอยู่กับกูเลยรึไง ”ไฮโลถึงกับใแรงเมื่อเห็นสัมภาระทั้งหมดของเ้าน้อง
“ ก็ประมาณนี้แหละพี่เดี๋ยวผมช่วยแชร์ค่าห้อง ”
“ ห๊ะ มึงหมายความว่าไงวะ ”
“ ก็หมายความว่าผมจะไปอยู่กับพี่ถาวรไงครับ 555 ”
“ ฝัน ตื่นมึงงะ กูอนุญาตตอนไหน ”ถึงจะพูดแบบนั้นแต่มือทั้งสองข้างก็ช่วยยกของขึ้นรถมอไซด์คันจิ๊วที่แค่มีคนโดยสารสองคนก็เหมือนจะหักเสียให้ได้ “ กูว่า ถ้ามึงจะเล่นใหญ่ขนาดนี้ยืมรถกระบะไอ้โค้กไม่ดีกว่าหรอ รถกูได้กลายเป็ซากแน่ถ้าของจะเยอะขนาดนี้นะ ”
“ ไม่เป็ไรครับพี่สักพักไอ้หมอก็กลับมาแล้ว เดี๋ยวผมให้ไอ้หมอเอาไปส่งให้ ”
“ อืม ”
“ ว่าแต่ก่อนกลับแวะร้านสะดวกซื้อก่อนดีมั้ยครับ ”
“ อืมก็ดีเหมือนกันกูกะว่าจะซื้อมาม่ามาตุนไว้สักหน่อย แล้วก็ไข่ด้วย ”
“ แล้วพี่ไฮโลชอบแบบไหนครับ ”
“ แบบไหน ยังไง ”
“ ก็ชอบแบบเรียบหรือขรุขระ อ๋ออีกอย่างชอบสตรอเบอรี่หรือช๊อคโกแลตพี่น่าจะ 49 ผมน่าจะมากว่า 56 ” สายตาเ้าเลห์มองรางบางอย่างไม่ละสายตาโลมเลียั้แ่หัวจรดเท้าเพื่อหวังหยอกล้อให้คนตรงหน้าเขินอายแต่ผิดคาดเพราะภาพที่เห็นคือเ้าของใบหน้าสวยกำลังมองเขาด้วยแววตาที่คาดเดาอะไรไม่ได้
“ นี่มึงกะจะแดกกูให้ได้ใช่มั้ย ”
“ แล้วพี่จะให้ผมแดกป่ะล่ะถ้าได้ลองแล้วจะติดใจ ขอบอก ”
“ มั่นนะมึงเนี่ย ”
“ แน่นอน เห็นแบบนี้แต่ผมนะ…… ”บรรยากาศเงียบลงและเย็นะเืแบบไม่เคยเป็มาก่อนประหนึ่งราชินีน้ำแข็งมาปรากฏตัวอยู่ตรงนี้ก็ไม่เกินจริง
“ มึงเก็บของมึงกลับขึ้นหอไปเลยกูไม่ให้มึงไปอยู่ด้วยแล้ว ”
“ เฮ่ยได้ไงวะพี่ ไม่ได้ดิ ”มือหนาคว้าแขนขาวของคนตรงหน้าแต่กลับถูกสะบัดออกอย่างไร้เยื่อใยแต่มีหรือที่เด็กดื้อจะยอม เขากระโจนเข้าใส่รุ่นพี่อย่างไม่ทันตั้งตัวสวมกอดจากด้านหลัง มือไวกำหน้าอกอย่างจัง พร้อมกับหอมแก้มฟอดใหญ่
“ ไอ้เชี่ยไพ่ ทำอะไรของมึงเนี่ยปล่อยกู ให้เกียรติสถานที่บ้าง ” ไฮโลพยายามขัดขืนแบบปลอม ๆเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองก็ชอบพฤติกรรมของอีกฝ่ายตอนนี้
“ ผมไม่ปล่อย จนกว่าพี่จะหายงอนผม ”
“ มันใช่เื่ไหม ”ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะปรับความเข้าใจกันเสียงรถฟอร์ดของแมชชีนก็มาถึงพร้อมกับบีบแตรใส่อีกด้วย
ดีกรีนักศึกษาแพทย์หน้าขาวก้าวลงมาจากรถอย่างเท่ห์มือข้างหนึ่งถอดแว่นตากันแดดที่บดบังใบหน้าออกอย่างช้าๆ ก่อนที่จะะโออกมาอย่างใ
“ คุณพระ นี่มันอะไรวะ ”ข้าวของกองพะเนินเป็ูเา “ ไหนมึงว่านิดหน่อยไง ดูทรงแล้วขนไปหมดห้องแล้วมั้งเนี่ย”
“ มึงก็ว่าไปไอ้หมอกูเหลือไม้กวาดกับพรมเช็ดเท้าไว้ให้อยู่เหอะ ” ทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
“ หวัดดีครับพี่ไฮโล ” แมชชีนยกมือไหว้สวัสดีไฮโลที่กำลังยืนมองทั้งคู่พูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ
“ หวัดดีครับ ”ไฮโลยิ้มตอบกลับรับไหว้ด้วยใบหน้าที่อ่อนโยน
“ว่าแต่พี่กับไอ้ไพ่คบกันั้แ่ตอนไหนครับเนี่ย ผมไม่เห็นจะรู้เื่เลย ”แมชชีนถามด้วยความสงสัยเพราะที่ผ่านมาไพ่ไม่เคยเล่าอะไรใด ๆ ให้ตนฟังเลยด้วยซ้ำ
“ เฮ่ย ไม่ใช่ดิ พี่กับเพื่อนน้องเราไม่ได้เป็อะไรกันนะ ” ภาษาปากหลุดออกมาปฏิเสธอย่างอัตโนมัติผิดกับเ้าตัวต้นเหตุที่ตอนนี้ กำลังยิ้มกรุ่มกริ่มอย่างสบายใจ “ นี่ ไอ้ไพ่มึงไม่คิดที่จะอธิบายอะไรให้เพื่อนมึงฟังหน่อยหรอ ”
“ อธิบายอะไรอีกละพี่ ของแบบนี้เขารู้ๆ กัน จริงมั้ยว่ะไอ้หมอ ” แมชชีนยิ้มและพยักหน้าสปอยเพื่อนสุด ๆ
“ เอาน่าพี่ไฮโลมันย้ายไปอยู่ด้วยขนาดนี้แล้ว ถ้ามันไม่ใช่แฟนพี่มันก็ต้องข้ามขั้นไปเป็ผัวพี่แล้วแหละ 555 ” ทั้งสองหัวเราะชอบใจกันใหญ่
//ไอ้เ้าสองตัวนี่ พูดไม่หยุดเลยนะทีอย่างงี้ล่ะร่วมใจกันแซวกู แต่ก็ช่างมันเถอะไม่ใช่ว่ากูไม่ชอบซะหน่อยที่โดนแซวแบบนี้ เอ๊ะ มันยังไงเนี่ยตัวกู อย่าบอกนะว่ากูเผลอมีใจให้ไอ้เด็กบ้านี่แล้วอ่ะ โอ้ยยย ให้ตายเถอะ นี่ยังไม่พ้นปีหนึ่งเลยกูจะเกมแล้วหรอเนี่ย //
หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสามคน ไฮโล ไพ่และแมชชีนก็ช่วยกันขนของจนเสร็จ
“ เหี้ยมาก ของก็เยอะห้องเสือกอยู่ชั้นสามอีก พี่บอกให้เ้าของหอติดลิฟต์เหอะแบบนี้ ”แมชชีนบ่นพึมพำไม่หยุดั้แ่ขนของเที่ยวแรกจนถึงเที่ยวสุดท้าย
“ โทษทีละกัน เดี๋ยวพาไปกินนมปั่น ”ไฮโลยิ้มและหัวเราะให้กับสภาพว่าที่คุณหมอที่ตอนนี้นอนแผ่หราตากแอร์อยู่บนเตียง
“ ไอ้หมอลุกออกจากเตียงเดี๋ยวนี้เลยเสียมารยาทมึงอ่ะ ” ไพ่พูดพร้อมกับดึงคนที่หอบเหนื่อยปานจะขาดใจออกจากเตียงนอนนุ่ม
“ โอ้ยยย ไอ้ไพ่เ้าของห้องยังไม่ว่าอะไรเลย แล้วมึงเป็ใครเนี่ย ”ถึงจะบ่นออดแอดแต่ก็ยอมลุกออกให้อยู่ดี
“ กูผัวเ้าของห้องไง ไอ้สัสนี่ ”จากที่เป็เสียงเจี้ยวจ้าวเมื่อครู่บรรยากาศกลับเงียบลงอย่างกระทันหันดวงตาสองคู่จ้องไปมองเ้าพี่พร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
“ พวงมึงเล่นเหี้ยอะไรกันเนี่ยจะไปกินมั้ยนมปั่นอ่ะ ”ไฮโลพูดออกมาประมาณว่าไม่ได้สนใจคำพูดของคนทั้งสองแสดงมุมมองของคนเป็พี่ออกมา
“ ไปครับพี่ไป ”จากนั้นทั้งสองคนก็วิ่งโร่ออกจากห้องพร้อมกัน เหมือนกลัวว่าเ้าพี่จะดุเพราะตอนนี้ดวงตาคู่นั้นเริ่มแสดงออกมาแล้วว่าไม่พอใจกับคำพูดเ่าั้สักเท่าไหร่
ณ ร้าน มอ..มิ้ว
ร้านนี้เป็ร้านนมนั่งชิวล์มีหลากหลายเมนูขนมหวานให้เลือก อยู่ในตรอกซอกซอยลึกใกล้ ๆ หอพักของไฮโลแต่ค่อนข้างเป็ที่นิยมสำหรับใครหลาย ๆ คนเพราะร้านนี้มีความเป็เอกลักษณ์ตกแต่งสไตล์มินิมอลโทนครีมฟ้าและเหลืองอ่อนส่วนใหญ่ บวกกับสูตรขนมหวานที่อร่อยคุ้มกับราคาและบรรยากาศ
“ โห่พี่ สุดยอดอ่ะ ร้านนี้สวยมากพึ่งเคยมาครั้งแรกเลย ” แมชชีนกวาดสายตามองรอบ ๆ ร้านด้วยความตื่นเต้นพลางถ่ายรูปมุมกว้างส่งไปให้หวานใจที่กำลังเรียนแลปอยู่ “ผมขอชวนจีโอมาด้วยได้มั้ยครับ ”
“ ได้สิ แต่กูเลี้ยงนมปั่นคนละแก้วเท่านั้นนะเว่ยอยากกินที่เหลือก็ต้องหารกัน ” ไฮโลพูดดักคอไว้ก่อนเพราะตอนนี้เขาก็ไม่ค่อยมีเงินสักเท่าไหร่
“ พี่ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวรูมเมทคนนี้จ่ายเองกินให้เต็มที่ มีงบให้ 100 บาทแบบจุก ๆ ”ไพ่ยิ้มกริ่มภูมิใจกับความใจป๋าของตัวเองแบบสุด ๆ
“ ใจเย็นไอ้เพื่อนรักมึงดูที่เมนูด้วย ชานมใข่มุกแก้วเดียวก็ปาไปแก้วละ 45 แล้ว ”แมชชีนชี้ไปที่เมนูสีหวานฟรุ๊งฟริ๊ง
“ เชี่ย จริงป่ะ บ้าน่าปกติชานมไขมุกมันแก้วละ 25 ไม่ใช่หรอ ป๊าดดดด อีหยังหนิ ขนมปั๊งสื่อ ๆ แผ่นละ 25บาท เมนูทองคำติ แพงคัก ” ไพ่บ่นพึมพำกับตัวเอง พลิกกระดาษเมนูไปมาจนแทบขาด
“ มึงไม่ต้องเลย เอามานี่ กูเลี้ยงเองถือซะว่าเป็ค่าติวหนังสือ และค่าช่วยขนของก็แล้วกัน ”
“แต่พี่ไม่ค่อยมีเงินไม่ใช่หรอครับ่นี้ ” ไพ่พูดออกมาเสียงแ่ ๆ
“ ไม่ต้องเถียงกันแล้วครับผมเลี้ยงเอง แหมมมม มีแต่คนจนนะตอนจะจ่ายค่านมปั่นทีกินเหล้ากินเบียร์ไม่เห็นมีคนจนสักคน ” คำพูดประชดประชันได้ดังขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว พร้อมกับคำพูดที่คาดคิด “ พี่ครับเอาทั้งเล่มเลยครับอย่างละเมนู ”
“ เชี่ย ไอ้หมอ มึงบ้าป่ะกูไม่มีเงินขนาดนั้นนะ ”ไพ่ะโเข้าไปดึงคอเสื้อแมชชีนทันทีที่แมชชีนสั่งของเสร็จ
“ เอาน่า กูจ่ายเอง แค่นี้ไม่เกินสองแบงค์เทาหรอก อีกอย่างกูไม่ได้ลำบากเื่เงินขนาดนั้น ”
“ น่าหมั่นไส้จริง ๆ ไอ้คนรวยเอ่ย ”
“ 555 ก็คนมันรวยหนิช่วยไม่ได้ ”ทั้งสองหยอกล้อกันตามประสาเพื่อน จนลืมไปซะสนิทว่ามีอีกคนนั่งร่วมอยู่
“ ทั้งสองคนคุยกันไปก่อนนะกูขอตัวไปคุยโทรศัพท์ก่อน ”
“ ครับพี่ ” ไฮโลลุกออกมาจากร้านไปยืนอยู่ข้าง ๆ รถกระบะของแมชชีนที่จอดนิ่งอยู่พลางลุ้นระทึกกับสายที่ตัวเองกำลังจะกดรับ
call ; เสด็จพ่อสาโท vs.ไฮโล
ครับพ่อ มีอะไรรึเปล่าครับ
อะไร กูโทรมาหามึงเนี่ยกูต้องมีธุระด้วยหรอ
ก็เปล่า
แล้วนี่มึงจะเรียนจบรึยังเนี่ยแม่มึงรอตัดชุดไปงานรับปริญญามึงแล้วนะ
ระหรอครับ คงอีกสักพักใหญ่ ๆ เลยพอดีเกิดเื่นิดหน่อยนะ
หาาาา เื่อะไรมึงไปทำใครท้องมารึไง
จะบ้าหรอ ตาแก่นี่สมัยนี้มันมียาคุมกับถุงยางแล้วเหอะ
อ้าวหรอ งั้นก็โล่งใจนึงว่ามึงจะเอาปริญญาใจมาฝากกูซะแล้ว 555
คะคือว่า พ่อครับ
ว่าไง มีอะไร
คะคือ ถ้าผมเรียนจบช้าพ่อกับแม่จะว่ายังไงครับ
จะว่ายังไงได้เล่าก็มีแค่สองทางไม่ใช่รึไง มึงจะเรียนต่อหรือว่าจะลาออกมาทำงานใช้ชีวิต
แล้วพ่อกับแม่ผิดหวังในตัวผมรึเปล่า
ผิดหวังหรอ มึงบ้าป่ะเนี่ยมึงไม่ต้องกดดันตัวเองกับการเรียนขนาดนั้นก็ได้เพราะกูกับแม่มึงไม่เคยคาดหวังในตัวมึงั้แ่แรกอยู่แล้ว ไอ้ควายน้อยนี่
โธ่ ตาแก่งี่เง่า นี่ปลอบใจผมอยู่หรอ
ก็เปล่า กูพูดจริง ๆ เอาจริง ๆ นะกูไม่สนหรอกว่ามึงจะเรียนจบรึเปล่า เพราะถึงยังไงกูก็สร้างแขนขาไว้รอมึงอยู่แล้วเรียนไม่จบแล้วไงวะ สวนทุเรียนเนี่ยรอมึงมาพัฒนาอยู่นะเว่ยถ้าอาจารย์มหาลัยสอนให้มึงเป็วิศวะเคมีอะไรนั่นไม่ได้ มึงก็แค่กลับมาเดี๋ยวกูมอบตำแหน่งเฒ่าแก่สวนทุเรียนให้มึงเลย เป็ไง ลาออกแม่งเลยมั้ยมึงจะได้มาช่วยงานที่สวนเนี่ย กูเหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว
ถ้างั้นว่าที่เฒ่าแก่สวนทุเรียนขออะไรหน่อยได้มั้ย
อะไรละ
โอนเงินให้หน่อยสิตอนนี้เงินในบัญชีบ๋อแบ๋มากเลย
ไอ้ลูกเวร จะเอาเท่าไหร่ละ
เอาเท่าที่พ่อรักผมนั่นแหละ
มึงจะเอารหัสแอพธนาคารกูไปเลยมั้ยละ
555 ล้อเล่นน่า สองหมื่นก็พอแล้วล่ะ
ไม่ละ เอาไป 5000 พอ ข้อหากวนตีน
อะไรเนี่ยตาแก จ่ายค่าหอก็หมดแล้วเงินแค่นั้นนะ
รึมึงจะไม่เอา
เอาสิ
งั้นแค่นี้ล่ะ เดี๋ยวโอนให้
ขอบคุณครับ
ปลายทางตัดสายเสียงดัง ตื๊ด ๆพลันทำให้คนตรงนี้โล่งใจแปลก ๆ น้ำตาที่เหมือนจะเอ่อนองออกมาก็ค่อย ๆ เหือดแห้งรอยยิ้มมุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นช้า ๆ พร้อมกับหัวใจที่เต้นตึกตักจนแทบจะกระเด็นออกมา
“ จะว่าไปคนแก่สองคนที่บ้านนั่นไม่ได้คาดหวังอะไรในตัวกูจริง ๆ หรอว่ะ เหมือนจะดีนะ แต่ก็แปลก ๆ แต่ก็ช่างเถอะยังไงซะ ก็โล่งอกไปเปราะหนึ่ง ไว้กลับบ้านค่อนอธิบายทุกอย่างให้ฟังก็แล้วกัน ”
2K
