“นี้พ่อทำได้ยังไงกันเนี่ย”ถังหลินกล่าวถามออกไปด้วยความสงสัย
“ความสามารถล้วนๆถ้าฉันไม่เก่งจริงคงไม่กดดันคู่แข่งคนอื่นๆจนต้องถูกเนรเทศออกจากปักกิ่งหรอกแต่ก็นั่นแหละอย่างที่แกรู้ว่าฉันไม่ได้ทำตามที่ปู่แกสั่งเื่แต่งงานและนั่นก็เป็อีกเหตุผลหนึ่งที่ทุกวันนี้ยังไม่มีคนสืบทอดตระกูลถัง”ถังิกล่าวออกมา
“เอาละพอแค่นี้แหละพ่อ”เข๋อชิงกล่าวออกมา
หลังจากนั้นถังหิลนก็นั่งคุยเื่ทั่วไปเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในใจกลางเมืองสะมากกว่าเพราะเขาไม่ได้เจอหน้าพ่อกับแม่นานแล้ว
“เอาละนี้ก็เวลานานแล้วสมควรที่เราจะกลับได้แล้วละ”ถังิกล่าวออกมาหลังก้มมองดูนาฬิกา
“พ่อแม่ทำไมยังต้องทำร้านค้านั่นต่อกันละ”ถังหลินกล่าวถามอย่างสงสัย
“ใครบอกว่ามันเป็ร้านค้าธรรมดาๆกันละเดี่ยวสักวันแกก็เข้าใจเองนั้นแหละ”ถังิกล่าวออกมา
“ใช่แล้วละลูก”เข๋อชิงยืนยันอีกคน
ถังหลินทำได้เพียงขมวดคิ้วอย่างสงสัยแค่นั้นและไม่ถามอะไรออกไปถ้าทั้งสองคนอยากพูดคงพูดไปแล้วไม่ทิ้งให้เขาสงสัยแบบนี้หรอก
….
.
วันต่อมาการแข่งCHBLรองรองชนะเลิศก็เริ่มขึ้นเป็การพบกันระหว่างม.ปักกิ่งและม.ชิงหวาซึ่งวันนี้ถังหลินถึงกับต้องเอาบอดีการ์ดมาด้วยเนื่องจากข่าวเมื่อวานทำให้ตอนนี้หลายๆสำนักอยากจะสัมภาษณ์เขาเพิ่มเติมเพราะว่าละครของเถี่ยนซุนนั้นมีการประกาศออกมาแล้วว่า้า ถังหลินและฉินลี่หลินมาเป็ตัวหลักซึ่งทำให้เกิดข่าวครึกโครมขึ้นมาไม่น้อย
“เฮ้อที่เธอจะบอกว่าไม่คิดว่ามันจะเป็เื่ราวใหญ่โตแบบนี้งั้นเหรอ”ถังหลินบ่นออกมาเนื่องจากข่าวไปไกลกว่าที่ฉินลี่หลินคาดไว้เธอจึงโทรมาขอโทษถังหลิน
“เอาน่าบ่นเป็คนแก่ไปได้อย่างน้อยมันก็ส่งผลดีต่อนายไม่ใช่รึไง”ฉินลี่หลินพูดสวนออกมา
“ผลดี? การที่ฉันต้องออกไปไหนมาไหนและต้องพาบอดีการ์ดไปด้วยไม่ต่ำกว่าสิบคนนี้คือผลดีงั้นเหรอ”ถังหลินพูดออกมาอย่างเหลืออด
“อะไรฉันก็ขอโทษนายแล้วไงจะให้ฉันชดใช้อะไรละยังไงนายก็รวยอยู่แล้วคงไม่สนใจอะไรหรอก”ฉินลี่หลินพูดเสียงอ่อย
“ช่างๆเถอะไม่ต้องเลยเดี่ยวก็เป็ข่าวอีก”ถังหลินพูดปัดๆไป
“ว่าแต่เื่ละครนายจะว่ายังไง”ฉินลี่หลินกล่าวถามออกมา
“ไม่รู้สิคงต้องรอดูไปก่อน”ที่ถังหลินตอบกลับไปแบบนั้นเพราะเขาถามระบบเมื่อคืนว่าถ้ายังทำภารกิจพิเศษไม่เสร็จจะรับภารกิจพิเศษได้อีกไหมซึ่งคำตอบก็คือไม่เขาเลยกระจ่างว่าั้แ่รับภารกิจนี้มาดูจะไม่มีภารกิจพิเศษเด้งขึ้นมาเลยทั้งๆที่หลายๆเหตุการณ์ที่ผ่านมามันควรมีภารกิจเด้งขึ้นละนะในความคิดของถังหลิน
“งั้นเหรอวันนี้นายก็สู้ๆละกัน”ฉินลี่หลินพูดให้กำลังใจก่อนที่เธอจะวางสายไป
“เฮ้อดูเหมือนฉันต้องเอาบอดีการ์ดไปจริงสินะ”ถังหลินถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย
อีกสิบนาทีจะเริ่มทำการแข่งขันอยู่ใน่วอมอัพ
“ถังหลินเพื่อนนายไม่คิดว่าหมอนั่นหน้าตาคุ้นๆงั้นเหรอ”ซันยชหยูกล่าวออกมาพลางมองไปยังชายคนหนึ่งที่ตอนนี้กำลังซ้อมชู้ตลูกในสนามอยู่
“นั่นนะสิฉันก็คลับคล้ายคลับคาว่าเคยเจอเหมือนกันแต่นึกไม่ออก”ถังหลินพูดออกมาพลางพยายามเค้นสมองตัวเอง
“จะใครก็ช่างแต่พวกนายควรระวังไว้ก็พอเพราะหมอนั้นคือ ต้วนหยาง MVP ปีที่แล้ว”ตงหั่วกล่าวออกมาพลางแนะตัวจริงคนอื่นๆของชิงหวา
“ได้MVPแต่แพ้เนี่ยนะครับ”ถังหลินอุทานออกมา
“ใช่แต่ต้องบอกว่าดวงซวยมากกว่าเพราะปีที่แล้วมีตัวจริงสองสามคนที่าเ็แล้วพวกเขาแต่แค่สิบแต้ม”ตงหั่วกล่าวออกมา
“เพราะฉะนั้นงานนี้เลยไม่หมูสินะ”ถังหลินกล่าวออกมาก่อนพรึมพรำกับตัวเองว่า
“หวังว่าพวกนั้นจะทำให้ฉันตื่นเต้นได้บ้างนะ”เพราะว่าเขายังไม่เคยใช้ความสามารถทั้งหมดเลยอย่างมากก็ครึ่งหนึ่งอย่างแมทต์ที่แล้ว
สิบนาทีต่อมา
“ปี๊ดด”เสียงกรรมการเป่านกหวี๊ดก่อนค่อยโยนลูกบาสขึ้นไปกลางอากาศ
ตงหยางะโแย่งลูกกลางอากาศกับเฟิงฮวาและก็เป็ตงหยางที่แย่งลูกมาได้ก่อนที่จะพาสลูกให้ซันหยูซันหยูได้ลูกบาสมาก็รีบวิ่งขึ้นหน้าทันทีแต่เขาก็ต้องแปลกใจเพราะว่ามีคนวิ่งตามเขามาไม่สิต้องบอกวา่าเร็วกว่าเขาด้วยซ้ำ!!
“ฉันคิดว่าฉันเร็วแล้วนะเนี่ยไม่คิดเลยว่ายังมีคนเร็วกว่าฉันได้ขนาดนี้อ้อไม่นับไอ้สัตว์ประหลาดถังหลินนะ”ซันหยูกล่าวออกมาพลางหยายามโยกว้ายขวาไปมาหลอกแต่คังชินก็ไม่หลงกล
“คิดอะไรเยอะแยะน่าเพื่อนนายผ่านไปไม่ได้หรอก”คังชินพูดออกมาพลางพยายามสตีลลูกมาจากมือของซันหยู
“คงงั้นแต่นายรู้ไหมว่าบาสนะไม่ได้เล่นคนเดียว”ซันหยูพูดจบก็ส่งลูกไปให้ตงหยางที่ขยับหลบตัวประกบไปใต้แป้นได้แต่ว่า
“ใช่นายพูดถูกบาสไม่ได้เล่นคนเดียวหรอก”ต้วนหยางกล่าวออกมาหลังจากสตีลลูกจากการส่งของซันหยูได้และพาลูกบาสวิ่งขึ้นหน้าทีนที!!
“หลอกงั้นเหรอ”ซันหยูคิดในใจที่ตงหยางหลุดเข้าไปเมื่อกี้คงตั้งใจหรอกเพื่อที่จะให้ซันหยูส่งลูก
ต้วนหยางพาลูกบาสขึ้นมาถึงเส้นสีขาวและกำลังจะะโชู้ต!!
“ฉันไม่ยอมให้นายทำแต้มได้ง่ายหรอกน่า”เฟยฉีพูดออกมาพลางะโบล็อค
“แล้วใครบอกว่าฉันจะชู้ตกันเล่า”ต้วนหยางกล่าวออกมาก่อนที่เข้าจะดึงลูกบาสลงเพื่อดึงจะหวะก่อนที่จะโยนลูกลงห่วงในจังหวะต่อมา
“เฟคอเวงั้นเหรอ”เฟยฉีพูดออกมาพลางมองดูลูกบาสค่อยย้อยลงห่วงด้วยสายตาละห้อย
“ปี๊ดด ชิงหวาสามแต้ม”
หลังจากชู้ตไปแล้วต้วนหยางไม่ได้รอลุ้นด้วยซ้ำว่าลุกจะลงไม่ลงเพราะเขาหันหลังและรีบกลับไปป้องกันฝั่งตัวเองทันที!
“รอบนี้เราเจอของจริงเข้าแล้วไหมละ”ตงหยางกล่าวออกมา
“เอาเถอะยังไงพวกเขาก็ได้ถึงรองแชมป์ละนะ”ซีห่าวพูด
“ส่งลูกมาให้ฉัน”ถังหลินพูดแค่นั้น
ก่อนที่เฟยฉีจะส่งลูกไปให้ถังหลินแต่กลับแปลกเพราะถังหลินไม่ได้พาลูกขึ้นหน้าอย่างทุกทีเพราะเขากับส่งลูกให้ซีห่าวแทน
“นายได้เวลาโชวืฟรอมแล้วละเพื่อน”ถังหลินมองซีห่าวที่ยังงๆอยู่
“นี้นาย้าเป็เงางั้นเหรอ”ซีห่าวพูดออกมา
“ก็คงประมาณนั้น”ถังหลินตอบกลับไปแต่ที่ระหว่างพวกเขาคุยกันนั้นไม่ได้หยุดวิ่งแต่อย่างใดเพราะด้วยเวลาที่จำกัดก่อนที่ซีห่าวจะใช้ความเร็วและตัวเล็กของตัวเองแหวกผ่านคิงซินมาได้และเลย์อัพสวยๆลงห่วงไป
ที่นั่งข้างสนามของทางฝั่งปักกิ่ง
“แปลกทำไมวันนี้หมอนั้นไม่ทำแต้มเลยละ”จ้าวซือกล่าวออกมาอย่างแปลกใจเพราะนี้ใกล้จะหมดครึ่งควอเตอร์แล้วแต่ถังหลินกลับไม่ได้ชู้ตเลยสักลูกแต่เขาเอาแต่ส่งลูกให้คนอื่นๆแทน
“ไอ้เด็กนี้”ตงหั่วพอมองออกอยู่ว่าถังหลินทำแบบนี้ทำไมเนื่องจากเ้าตัวอยากจะกดดันและปั้นเพื่อนของตัวเองขึ้นมาเพราะที่ผ่านมาพูดตรงๆถ้าไม่มีเขาปักกิ่งคงแพ้ั้แ่แมทต์ที่แล้ว!!
“แต่มันลืมไปป่าววะว่าฉันเอามันเข้าทีมเพราะขาดตัวทำแต้มนะเว้ย”ตงหั่วบ่นออกมาเพราะตอนนี้สกอร์นั้นอยู่ที่ 40-22ซึ่งทางฝั่งชิงฮวานำอยู่ถึง 18 แต้มและนี้มันไม่ใช่ทรงบาสที่ดีเลยแม้แต่น้อย!! เพราะถ้าพลาดขึ้นมาพวกเขาได้แพ้จริงๆแน่
“นายกำลังทำอะไรอยู่นายที่ฉันรู้จักไม่น่าใช่แบบนี้นิหน่า”ต้วนหยางกลาวออกมาอย่างอารมณ์เสียเนื่องจากถังหลินได้ลูกมาก็ถือเองไม่เกินสองวิเลยก่อนที่จะส่งให้เพื่อนและเขาที่อยากแข่งกับถังหลินใจจะขาดจะแข่งอะไรกันละ!!
“นายพูดอะไรกันฉันเองก็พยามเต็มที่อยู่เหมือนกันนะ”ถังหลินพูดออกมาใช่ที่เขาพูดนะไม่ได้พูดเล่นเลยแม้แต่น้อยเพราะถ้าไม่มีเขาละก็แต้มคงขาดกว่านี้เนื่องจากทางปักกิ่งหลังจากได้ลูกไปก็มักจะเสียลูกง่ายๆมากเนื่องจากหลังๆมานี้พวกเขาเอาแต่พึ่งถังหลินกันสกิลทางด้านนี้จึงถดถอยลงไป!
“ไอ้ละครปาหี่แบบนี้เนี่ยนะที่บอกว่าเต็มที”ต้วนหยางพูดออกมาอย่างหงุดหงิด
“เอาเถอะควอเตอร์ที่สองนายอาจจะไม่พูดงี้ก็ได้”ถังหลินกล่าวออกมาพร้อมกับเสียงสัญญาณหมดเวลาควอเตอร์แรก
..
.
“พวกนายคงเข้าใจแล้วสินะว่าไม่ควรพึ่งพาฉันมากจนเกินไปถ้ามีโอกาศทำแต้มได้ก้ทำสะ”ถังหลินพูดออกมา
“เออไอ้เวรเข้าใจดีเลยละ”ซันหยูกล่าวออกมาอย่างจริงจังเพราะตลอดควอเตอร์ที่หนึ่งเขารู้เลยว่าตัวเองไร้ค่าแค่ไหนเมื่อขาดถังหลินไป
“แต่พวกนั่นนี้ปากแซ่บใช่ย่อย”ซีห่าวบ่นออกมาเพราะตลอดควอเตอร์ที่หนึ่งพูดได้ว่าเขาเป็ตัวทำแต้มหลักเลยก้ว่าได้เลยโดนคำพูดรบกวนสามธิไม่น้อยเลย
“เอาน่านายแค่ไม่ใส่ใจก็พอ”ถังหลินพูดออกมาก่อนพูดต่อว่า
“แต่ควอเตอร์สองนี้ไม่เหมือนควอเตอร์แรกหรอกนะเพราะตอนนี้ฉันก็จำไได้แล้วนะสิ"
“อ่าตอนแรกก็แค่คุ้นๆแต่พอเห็นสไตล์การเล่นฉันก็นึกออกเหมือนกัน”ซันหยูพูดออกมา
“ใครวะ?”ตงหยางหันมาถาม
“นั่นนะสิ”เฟยฉีก็อยากรู้เหมือนกัน