เมื่อเยเฉินเห็นปีศาจหายไปเค้าหันไปมองทางประมุขน้อยตอนนี้เค้ากำลังสงสัยในชีวิตตัวเอง เค้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจอมมารนั้นจะพ่ายแพ้ง่ายดายขนาดนี้ เยเฉินไม่พูดไรมากเดินเข้าไปเพื่อจะตัดหัวประมุขน้อย เมื่อเค้าเห็นเยเฉินเดินมาหาแทนที่จะหวาดหลัวแต่เข้ากลับยิ้ม
"ฮ่าๆเจัาคิดว่ามันจบแล้วหรอมันพึ่งเริ่มเท่านั้น"
ประมุขน้อยพูดอย่างบ้าคลั่ง เยเฉินไม่สนใจเค้าเดินไปก่อนจะตัดหัวลงเยเฉินมองไปที่ไปที่หัวประมุขน้อยก่อนจะเงียบไป
"ดูเหมือนว่าจะมีอะไรมากกว่าในเื่นี้"
เยเฉินพูดในใจ
"ติ้ง.!โฮสต์ได้ทำภารกิจเสร็จสิ้น"
"ติ้ง.!โฮสต์ได้รับห้าแสนคะแนน"
เมื่อเยเฉินได้ยินเสียงระบบ เค้าก็เอาสมบัติที่ยึดได้จากเหล่าศิษย์สำนักมาร เค้าได้มองไปที่ประมุขน้อยก่อนจะค้นตัวดู เค้าได้นำสมบัติทั้งหมดให้กับระบบ
"ติ้ง.!โฮสต์ได้ทำการแลกเปลี่ยนสมบัติเป็คะแนน"
"ติ้ง.!โฮสต์มีคะแนนอยู่ เจ็ดแสนหกหมื่นคะแนน"
"ติ้ง.!ระบบกำลังสอบหมายภารกิจ"
"ติ้ง.!เหล่าปีศาจกำลังจะบุกโลกนี้ภายในสองปีโฮสต์ต้องหยุดให้ได้ หนึ่งร้อยล้านคะแนน"
เมื่อเยเฉินได้ยินสีหน้าก็ตึงเครียด เหล่าปีศาจเค้าเคยได้ยินว่ามีปีศาจที่อยู่เหนือขั้นะแท้จริงอยู่
"ระบบต้องใช้กี่คะแนนถึงจะเหนือชั้นะได้"
"ติ้ง.! ชั้นะพิภพ ยี่สิบล้านคะแนน"
เมื่อเยเฉินได้ยินก็ถึงกันสูดหายใจ คะแนนขนาดนั้นจะหาได้อย่างไร
"ติ้ง.!โฮสต์สามารถนำสมบัติ หรือทำภารกิจเพื่อได้คะแนน"
"ขอบคุณแต่ข้ารู้อยู่แล้ว"
เยเฉินถอนหายใจ
"ดูเหมือนข้าจะต้องพยายามให้มากกว่านี้แล้ว"
เมื่อเยเฉินคิดได้เหล่าศิษย์ก็เข้ามาช่วยเหลือผู้คนที่รอด เมื่อช่วยเสร็จสิ้นเค้าก็ได้พาศิษย์เพื่อไปเมืองอื่นต่อ เหล่าสำนักมารยังไม่รู้ว่าการสังเวยนั่นถูกทำลายแล้ว เยเฉินได้พาเหล่าศิษย์ไปกวาดล้างสำนักมาร ระวางการสังหารเค้าได้แย่งชิงสมบัติเพื่อนำมาเป็คะแนน เมื่อผ่านไปหลายวันเหมือนเหล่าศิษย์สำนักมารจะรู้ตัวก็ได้แยกย้ายกันหนีไปคนละทิศคนละทาง เยเฉินได้สังการเหล่าสำนักมารไปมากมาย แม้แต่เหล่าศิษย์สำนักกระบี่ก็ยังหวาดกลัวเล็กน้อย เมื่อผ่านไปหลายวันก็ไม่มีสำนักมารอยู่ในแดนเทียนฉิง เมื่อเยเฉินเห็นว่าไม่มีสำนักมารอีกแล้ว เค้าได้พาศิษย์ดูรอบๆแล้วไม่พอสำนักมารก็กลับมาสำนักกระบี่ เมื่อเค้ากลับมาก็ไปที่ห้องทั้งที่
"ระบบข้ามีกี่คะแนน"
"ติ้ง.!แปดแสนสองหมื่นคะแนน"
เมื่อเค้าได้ยินก็แปลกใจเล็กนัอยตลอดมาเค้าได้สังหารแล้วปล้นสมบัติมาเยาะแต่ไม่คิดเลยว่าจะได้แค่นี้ แต่เค้าก็ได้ไม่พอใจแค่อีกก็พอแล้ว เค้าดูของในระบบแต่ก็ไม่เจอของที่อยากได้ เยเฉินรู้สึกเสียใจเล็กน้อยก่อนเข้าจะไปฝึกฝนต่อ เมื่อผ่านไปสักพักเหล่าเ้าเขาก็ได้กลับมา เ้าสำนักได้ส่งคนมาเรียกเยเฉิน เค้าได้เดินตามคนนั้นไปที่ห้องโถง เหล่าาุโมองมาที่เค้า เยเฉินโค้งคำนับไปที่เ้าสำนักแล้วเหล่าาุโ ชายที่นั่งอยู่ตรงกลางคือเ้าสำนักกระบี่ รอบกายเต็มด้วยออร่าอันแหลมคม นี้คือขั้นจักพรรดิ ส่วนเหล่าาุโอยู่ขั้นสร้างขอบเขต เยเฉินได้เดินไปนั้งหลังหลี่เหยา เมื่อนางเห็นเค้าเข้ามาสีหน้าก็เย็นช้าเหมือนเดิมแต่ในใจนั้นไม่มีใครรู้
"ในเมื่อมากันครบก็เริ่มกันได้เลย"
เ้าสำนักพูดออกมาอย่างเข้มขรึม เมื่อเหล่าาุโได้ยินสีหน้าก็ตึงเครียดขึ้นมา
"สำนักมารครั้งนี้เรายังไม่แน่ใจจุดประสงค์ของพวกมัน แต่มีศิษย์ผู้หนึ่งได้รับรู้เื้ัการกระทำของสำนักมาร"
เมื่อเ้าสำนักพูดจบก็มองไปที่เยเฉิน เหล่าาุโมองไปที่เยเฉินเช่นกันสีหน้าแต่ล่ะคนต่างกันออกไป มีทั้งความสงสัย ความมึนงง เยเฉินได้ลงขึ้นโค้งคำนับเล็กน้อยก่อนจะกล่าว
"ข้าได้ไปเจอประมุขน้อยของสำนักมาร แล้วได้พบจุดประสงค์ของสำนักมาร"
เยเฉินได้เล่าเื่ที่เค้าเจอแต่ปิดบังเื่ระบบไว้ เมื่อเหล่าาุโได้ยินสีหน้าก็ตึงเครียดขึ้นมา
"แต่ก่อนข้าจะฆ่าประมุขน้อยเค้าได้พูดว่าเื่นี้ยังไม่จบ ข้าเลยคิดว่าไม่ใช่แค่แดนเทือนฉิงแน่นอน"
"เ้าคิดว่าไม่ใช้แค่แดนเราเท่านั้นหรอ"
เมื่อเยเฉินพูดจบก็มีาุโคนหนึ่งพูดออกมา เยเฉินพยักหน้าก่อนจะกล่าว
"ใช้ข้าว่าแดนอื่นต้องเจอเหมือนกัน แล้วบ้างที่สายตาเราก็มองไม่เห็นเช่นกัน"
เยเฉินได้พูดจบก็นั่งลง สิ่งที่เค้าทำได้ก็ทำไรแล้วยังไงเค้าก็อยู่แค่ขั้นนักบุญ เหล่าาุโนั่งคิดก่อนจะพูดคุยกัน
"พวกสำนักมารนั้นบ้ากันไปหมดแล้วหรอ"
"ข้าก็ว่างั้นแค่เป็ปีศาจถึงกับต้องฆ่าคนโลกเดียวกัน"
"ข้าว่าเราควรรวมตัวกันเพื่อกำจัดให้หมด"
"ถึงพวกมันจะไม่แข็งแกร่งแต่พวกมันก็ซ่อนตัวเป็อย่างดี"
เสียงเหล่าาุโคุยกัน เยเฉินถึงกับเกือบหาวเค้าไม่เข้าเลยพวกเค้าคุยกันได้ไง แค่ไม่กี่นาทีเค้าก็เกือบจะหลับแล้ว เค้ามองไปที่หลี่เหยาเห็นนางกำลังฟังอยู่ เหมือนนางจะััได้ถึงสายตาเข้ามองมาทางนี้ เมื่อรู้ใครมองมานางก็หันหน้าหนี ผ่านไปนานพวกาุโก็พูดจบเยเฉินได้กลับไปทีู่เา เมื่อเยเฉินกับมาได้สักพักหลี่เหยาก็กลับมาูเา เมื่อเยเฉินนางมาก็ได้เข้ามาหานาง
"ท่านอาจารย์ท่านกันมาแล้วหรอ"
เยเฉินยิ้มแย้มเดินไปมาหลี่เหยา เมื่อนางเห็นเค้าเดินเขามาก็ได้กล่าว
"ข้ามีเื่จะบอกเ้า"
เยเฉินชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะตอบ
"มีเื่ไรหรอท่านอาจ"
"อีกไม่นานผู้ปกครองทั้งห้าจะประชุมกัน แล้วจะก่อตั้งพันธมิตรเพื่อกำจัดพวกปีศาจที่อาจบุกมาได้ทุกเมื่อ แล้วเ้าต้องไปกับข้า"
เมื่อเยเฉินได้ยินก็แปลกใจไม่คิดเลยว่าผู้ปกครองทั้งห้าจะร่วมมือกัน
23K
