ข้ามมิติรักแดนไทยมาโชซ็อน

รินรดาในชุดฮันบกสีนวลก้าวออกจากห้องพักด้วยความอุดอู้ เธอเป็๲สาวไทยยุคใหม่สายลุย จะให้นั่งอุดอู้อยู่แต่ในห้องแคบๆ ทั้งวันเห็นทีหัวสมองคงได้เฉาตายพอดี ร่างบางฉวยโอกาสตอนที่โดยอนออกไปปฏิบัติราชการที่สำนักงาน        ซาฮอนบู แอบย่องเข้าครัวโบราณของเรือนขุนนางทันที

เหล่าบ่าวรับใช้หญิงในครัวต่างตื่น๻๠ใ๽เมื่อเห็น "แขกคนสำคัญ" ของท่านสืบฮยองเดินเข้ามา        รินรดายิ้มผูกมิตรอย่างสดใสพร้อมเสนอตัวช่วยทำอาหาร แม้กิริยากระฉับกระเฉง รวบผมขึ้นอย่างรัดกุม และก้าวเท้าอย่างฉับไวของเธอจะทำให้พวกบ่าวช็อกจากความผิดแปลกไปจากสตรีโชซ็อนทั่วไป แต่ความจริงใจและน้ำเสียง          ฉอดแฉดน่าเอ็นดูก็ละลายความเกร็งลงได้อย่างรวดเร็ว

รินรดาเดินสำรวจวัตถุประดิษฐ์และเครื่องปรุงในครัว ก่อนจะอมยิ้มเมื่อพบโถหมักกิมจิ พริกโบราณ และผักสด เธอตัดสินใจใช้ทักษะรสมือที่เคยจำมาจากพ่อ ดัดแปลงวัตถุโบราณปรุง "ซุปกิมจิรสมือพ่อปรับสูตรไทย" ที่ใส่ความกลมกล่อมและรสเผ็ดร้อนปลายลิ้นลงไป กลิ่นหอมฉุยอบอวลไปทั่วทั้งเรือนจนพวกบ่าวต่างกลืนน้ำลายเอื้อก

ยามโพล้พละ โดยอนเดินกลับเข้าเรือนด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากการงาน เขาชะงักเมื่อเห็นโต๊ะอาหารมื้อเย็นถูกจัดวางไว้อย่างประณีต พร้อมชามซุปกิมจิที่ส่งกลิ่นหอมชวนน้ำลายสอ

"นี่คือสิ่งใด?" 

โดยอนเอ่ยถามพลางมองสตรีต่างภพที่นั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าหวานฉายแววภาคภูมิใจเต็มที่

"ซุปกิมจิฝีมือฉันเองค่ะ... ลองทานดูสิ" รินรดายิ้มตาหยีพลางคะยั้นคะยอ

ขุนนางหนุ่มผู้เคร่งครัดค่อยๆ ตักซุปเข้าปาก ทันทีที่รสชาติกลมกล่อม เผ็ดร้อนกำลังดี และหอมกลิ่นเครื่องเทศแปลกใหม่๼ั๬๶ั๼ลิ้น ดวงตาคมกริบของเขาก็ฉายแววตกตะลึง 

รสชาตินี้... มีความคล้ายคลึงกับซุปกิมจิที่ท่านอาจารย์ซงเคยทำใหม่อย่างน่าประหลาด แต่มันกลับมีความสดใสและกลมกล่อมในแบบของรินรดา

"เป็๞อย่างไรบ้างคะ? 

อร่อยใช่ไหม?"

รินรดาชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ จ้องมองเขาอย่างคาดหวัง

โดยอนมองใบหน้าหวานที่อยู่ห่างไปเพียงคิว กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอผสมกับกลิ่นซุปทำให้อกซ้ายของเขากระตุกไหว เขาพยายามเก็บอาการเ๶็๞๰า แต่มุมปากกลับยกยิ้มเอ็นดูอย่างห้ามไม่ได้ 

"รสชาติแปลกพิศดาร... แต่ก็มิได้เลวร้าย"

"ปากแข็งจริงเชียว" 

รินรดาบ่นพร้อมย่นจมูก ใส่กิริยาท่าทางที่ทำเอาขุนนางหนุ่มต้องหัวเราะออกมาเบาๆ ในคอ เป็๲ครั้งแรกที่เรือนไม้เงียบเหงาแห่งนี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความอบอุ่น

ทว่า... ที่นอกกำแพงเรือนในเงามืดใต้แสงจันทร์ ชายฉกรรจ์ชุดดำสองคนกำลังซุ่มมองลงมาจากกิ่งไม้ใหญ่ สายตาจดจ้องไปยังสตรีแปลกหน้าที่กำลังยิ้มหัวอยู่กับโดยอน

"รายงานท่านเสนาบดีคิม... พบสตรีแปลกหน้าไร้ที่มาอาศัยอยู่ในเรือนของสืบฮยองโดยอนแล้วขอรับ" 

เสียงกระซิบเยียบเย็นดังขึ้น ก่อนที่เงาดำนั้นจะพุ่งหายไปในความมืด ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายอันตรายที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ทุกขณะ!