ห้องพยาบาล ชั้น 7
ดีว่าห้องอาหารกับห้องพยาบาลอยู่ใกล้แค่ชั้นเดียวคนเจ็บจึงได้รับการปฐมพยาบาลได้ทันท่วงที วันวิสามองผ้าที่พันแผลไว้อย่างไม่ค่อยเข้าใจชีวิตสักเท่าไหร่วันนี้มันวันอะไรกันนะ..ถึงได้ดูแย่ั้แ่เช้า
“ฉันขอเตือน!เลิกยุ่งย่ามกับพี่ทัศนัยได้แล้วจะหน้าด้านแย่งเขาไปทั้งที่รู้อยู่ว่าเขากำลังจะมีลูกกัน จะให้ฉันด่าเธอว่าอะไรดี”
“ทัศนัยไหนวะ” คนงงมากถึงงงที่สุดอดบ่นไม่ได้
“เฮ้อออ..ผลของการทำตัวไม่ดีก็เป็อย่างนี้” ชายหนุ่มลูกครึ่งเอเชียยุโรปนามว่า‘ชาคริต’ทำหญิงสาวหันพรืดมามอง ก่อนจะกรอกตาขึ้นฟ้าราวกับรู้สึกเซ็งเต็มแก่
นายฌาน ยังไม่จบสินะ
“ไอ้ที่เธอคอยบอกฉันมาตลอดว่าไม่ได้อยากแย่งของๆใคร เห็นทีจะอ้างไม่ขึ้น” เธอมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉยที่สุดเพราะมันเลยเขตความรู้สึกถือสาเอาความไปนานแล้ว
เขา..นายฌาน ชาคริตว่าที่ผู้อำนวยการส่วนงานคนต่อไป..คอยตามมาแดกดันเธอตลอดสองปีที่ผ่านมาจนกลายเป็ความเคยชินด้วยเหตุที่ว่า..ผอ.ภาสกร เ้านายของเธอกำลังติดพันเลขาสาวที่ทำงานด้วยกัน จนคุณชาลิดาซึ่งเป็ภรรยาถึงกับล้มป่วยน้องชายก็เลยมาทำหน้าที่ผู้พิทักษ์ชีวิตครอบครัวพี่สาว เหอะ!
สงสัยไหมว่าเลขาคนนั้นคือใคร..เฮ้อ! ก็เธอนั่นเอง
ชีวิต
“นี่พี่เขยฉันคงติดประชุมล่ะสิไม่งั้นคนแรกที่มาหาเธอคงไม่ใช่ฉัน” คนตั้งใจตอกย้ำก็ย้ำแรงเสียจนพยาบาลที่กำลังเก็บอุปกรณ์ต่างๆต้องรีบขอตัวแยกไป ซึ่งวันวิสาเองก็ไม่ได้สนใจแล้วว่าใครจะคิดอย่างไร เพราะคนทั้งองค์กรคงมองว่าเธอเลวกันหมดแล้วมั้ง
ช่างมันเถอะ
“อีกเดี๋ยวไอ้หนุ่มหน้าอ่อนนั่นก็คงมาช่วยยืนยันพฤติกรรมเธอหรอก”เขาคลายท่อนแขนลงเพื่อเดินตรงมาหาเธอ “เที่ยวไปแย่งสามีใครอีกล่ะ เธอนี่มันร้ายกว่าที่ฉันคิดนะ”
“เื่ของฉัน” เธอไม่จำเป็ต้องอธิบายอะไรกับคนที่ไม่เคยเห็นว่าเธอดีอยู่แล้วในสายตา“ไม่ดีหรือไง เท่ากับฉันเลิกสนใจพี่เขยนาย ถึงได้ไปคว้าคนอื่นแทน”
“โหหห นั่นไง!เพราะเธอเป็อย่างนี้ไง นายอาณัติถึงได้ปฏิเสธ”
“เมื่อเช้าเห็นล่ะสิ”
“คาตาทั้งสองราย ทั้งอาณัติและไอ้หนุ่มนั่น” วันวิสาลอบระบายลมหายใจทิ้งหมดเวลาโต้เถียงกับนายฌานแล้ว
“จะไปไหน”
“ก็ไปทำงานน่ะสิ ถ้านายว่างจะอยู่นี่ต่อก็ได้นะ”
“เดี๋ยว” เขาคว้าแขนเ้าหล่อนแต่ดันคว้าเอาตรงที่เป็แผลพอดี
“โอ๊ย!ฉันเจ็บนะ”
“ดีสิ เจ็บจะได้จำ”
“นายมันใจร้าย นิสัยแย่แค่นี้คงไม่พอให้นายสาแก่ใจมั้ง ต้องให้ฉันตายไปต่อหน้าต่อตาเลยใช่ไหม” วันวิสาเจ็บจนน้ำตาไหลออกมาและนั่นแหละ..ไอ้ผู้ชายเฮ็งซวยในความคิดของเธอจึงยอมปล่อยมือ
“ฉันไม่เคยคิดเกินเลยกับเ้านายฉันไม่ได้จะแย่งคนของใคร นายเลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว”
32K
