หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

        หยางจื่อที่ไปปรากฏอยู่ข้างหน้าจี้เสวี่ยและทำลายการโจมตีของชายหนุ่มตระกูลอันได้อย่างง่ายดาย

        "เจ้าเป็นใคร!!!!" อันหลางกล่าว

        "หยางจื่อ" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

        "เป็นเจ้านี่เองที่ได้คะแนนมากที่สุดในสนามประลองที่ 4 ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะนำคะแนนของตัวเองมาส่งให้ข้าถึงที่เลย"อันหลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

        "เจ้ามาที่นี่ทำไมเจ้านั่นมันแข็งแกร่งมากรีบหนีไปซะ" จี้เสวี่ยกล่าว

        "ข้าแค่มาตอบแทนบุญคุณของตระกูลจี้ก็เท่านั้น ไม่ต้องเป็นห่วงเจ้านั่นทำอะไรข้าไม่ได้หรอก"หยางจื่อกล่าว

        หยางจื่อปลดปล่อยพลังปราณของตัวเองออกมาทำให้จี้เสวี่ยอ้าปากค้างเพราะพลังของหยางจื่อในตอนนี้แข็งแกร่งกว่านางมากนักจี้เสวี่ยอดที่จะนึกถึงตอนที่หยางจื่อมาถึงตระกูลจี้ในตอนแรกไม่ได้เพราะอยางจื่อในตอนนั้นยังอ่อนแอจนไม่ได้อยู่ในสายตาพวกนางด้วยซ้ำ

        จี้ฟางที่กำลังต่อสู้อยู่สังเกตุเห็นการมาถึงของหยางจื่อก็ยิ้มออกมาอย่างมีความหวังออกมาหยางจื่อหหันไปมองอันหลางและปลดปล่อยปราณดาบที่ทรงพลังออกมาหยางจื่อยังไม่อยากใช้จิตวิญญาณดาบเพราะมันรุ่นแรงเกิดไปหยางจื่อเก็บไว้ใช้กับบุคคลที่ต้องการจะสังหารเท่านั้น

        "เจ้านี่แข็งแกร่ง!!!!!" อันหลางกล่าวด้วยใบหน้าขาวซีด

        "เอาละเจ้าจะยอมส่งคะแนนมาให้ข้าหรือให้ข้าไปแย่งชิงมาจากเจ้า"หยางจื่อกล่าว

        "บัดซบใครจะยอมกัน!!!!!" อันหลางสบถออกมา

        อันหลางชักกระบี่ออกมาแล้วปลดปล่อยรังสีกระบี่ที่รุ่นแรงและโจมตีหยางจื่อในทันทีหยางจื่อไม่ได้แปลกใจหรือหวาดกลัวเขาพุ่งไปข้างหน้าและเข้าปะทะกับอันหลางตรง ๆ

        "ตูม!!!!"

        การปะทะกันของทั้งสองรุนแรงขึ้นเรื่อยๆด้วยพละกำลังและความแข็งแกร่งของรางกายหยางจื่อทำให้การกวัดแกว่งดาบต่อละครั้งรุนแรงยิ่งขึ้น

        อันหลางกระเด็นออกไปด้วยการฟันที่ทรงพลังของหยางจื่อและกระอักเลือดออกมาอันหลงที่กำลังต่อสู้อยู่กับจี้ฟางก็เห็นน้องชายตนได้รับบาดเจ็บจึงผละออกจากจี้ฟางแล้วพุ่งมาทางหยางจื่อ

        "ตาย!!!!" อันหลงกล่าว

        "เจ้าเองก็ไม่ใช่คู่มือของข้า" หยางจื่อกล่าว

        "ดาบหกประสาน!!!!"

        "ตูม!!!!"

        ร่างของอันหลังก็กระเด็นไปทางอันหลางและกระอักเลือดออกมาเช่นกันทั้งสองได้รับบาดเจ็บทั้งสองมองไปทางหยางจื่อด้วยสายตาไม่น่าเชื่อ

        "ในวิหารที่เจ้าเข้าไปมันทำให้เจ้าเเข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนี้เลยงั้นรึ"อันหลงกล่าว

        "ใช่ เพียงแต่มันจะได้รับผลประโยชน์จำนวนมากแค่ครั้งแรกเท่านั้นถ้าเข้าไปครั้งที่สองมันก็แทบที่จะไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรเลย"หยางจื่อกล่าว

        "ฮ่า ฮ่า ฮ่าแบบนี้เจ้าหลี่มู่คงเป็นโรคประสาทตายเเล้วหละเพราะเจ้านั่นออกล่าคะแนนเพื่อเข้าไปยังวิหารที่เจ้าเข้าไป"อันหลงกล่าว

        "ในพื้นที่แห่งนี้มีวิหารมากมายแต่เจ้านั่นกลับยึดติดกับวิหารอันนั้นชั่งโง่เขลาจริงๆ" หยางจื่อกล่าว

        "พวกข้าแพ้เเล้วแคะแนนที่เหลือเป็นของเจ้า" อันหลงกล่าว

        อันหลงและอันหลางต่างก็ส่งยืนคะแนนของตนให้หยางจื่อแต่เมื่อหยางจื่อเห็นคะแนนของทั้งสองก็ต้องผิดหวังเพาะทั้งสองมีคะแนนเหลืออยู่คนละ20 คะแนน

        หลังจากนั้นพวกอันหลงก็พูดคุยกับหยางจื่อสักพักก่อนที่จะแยกย้ายกันไปคนละทางส่วนจี้ฟางและจี้เสวี่ยได้กล่าวของคุณหยางจื่ออย่างสุดซึ้งถึงขนาดจะยกคะแนนของตนให้หยางจื่อแต่หยางจื่อปฏิเสธและจากไปในทันที

        ในขณะที่หยางจื่อกำลังหาวิหารอยู่นั้นก็เกิดการระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงหยางจื่อที่อยากรู้อยากเห็นจึงพุ่งไปยังทิศทางที่เกิดการระเบิดขึ้น

        เมื่อหยางจื่อมาถึงก็ต้องตกตะลึงเพราะการระเบิดเมื่อครู่เกิดจากการต่อสู้ของหญิงสาวทั้งสองคนและทั้งสองคนนี้ยังเป็นอัจฉริยะที่โด่งดังของทวีปศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้อีกด้วย

        "นั่นมันจ้าวเสวี่ยและหลี่ซวงเหยียนไม่ใช่รึ" หยางจื่อกล่าวออกมาด้วยความตื่นตระหนก

        หยางจื่อสังเกตุไปรอบๆมีหลายคนที่กำลังสังเกตุดูการต่อสู้ในครั้งนี้แต่หยางจื่อก็ไม่ได้สนใจพวกเขาเหล่านั้นและตั้งใจดูการต่อสู้ต่อไป

        การต่อสู้ของทั้งสองทำให้เกิดทะเลเพลิงและทะเลน้ำแข็งพลังปราณจักรพรรดิขั้นที่3 ถูกปลดปล่อยออกมาจากทั้งสองทำให้หยางจื่ออดที่จะตกตะลึงไม่ได้

        "หญิงสาวทั้งสองนี่ชั่งน่ากลัวอย่างยิ่ง" หยางจื่อกล่าวในใจ

        "ตูม!!!!"

        ในไม่นานการต่อสู้ก็หยุดลงหญิงสาวทั้งสองยืนจ้องหน้ากันก่อนจะแยกกันการกระทำนี้ทำให้หยางจื่อพูดไม่ออกและส่ายหัวด้วยความผิดหวัง

        "นี่พวกนางแค่มาทดสอบพลังของกันและกันเองอย่างงั้นรึ"หยางจื่อกล่าวอย่างขมขื่น

        ไม่ใช่แค่หยางจื่อคนเดียวที่ผิดหวังแม้แต่รุ่นเยาว์คนอื่นๆที่แอบดูอยู่ก็ผิดหวังเช่นกันแต่ในขณะที่หยางจื่อกำลังจากไปคลื่นน้ำแข็งที่ทรงพลังก็พุ่งตรงมาทางหยางจื่อ

        หยางจื่อรู้สึกตื่นตัวแล้วหันหลังหลบหนีไปในทันทีเพราะคนที่พุ่งมาคือจ้าวเสวี่ยนางสังเกตุเห็นหยางจื่อที่กำลังแอบดูอยู่นางจึงเลิกต่อสู้กับหลี่ซวงเหยียนและพุ่งตรงมาทางหยางจื่อในทันที

        "หญิงสาวคนนั้นเป็นบ้าอะไรถึงได้พุ่งตรงมาทางข้ากัน"หยางจื่อกล่าวในใจ

        "หยุดเดี๋ยวนี้" จ้าวเสวี่ยกล่าว

        "หยุดก็บ้าเเล้ว" หยางจื่อตะโกนออกไป

        "ถ้าแบบนั้นข้าก็คงต้องใช้กำลังบังคับให้เจ้าหยุดเอง" จ้าวเสวี่ยกล่าว

        ปราณน้ำแข็งที่ทรงพลังเริ่มแผ่กระจายเป็นวงกว้างมันทั้งแช่แข็งต้นไม้ใบหน้าแม้แต่สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างก็ถูกแช่แข็งจนหมดหยางจื่อตื่นตระหนกและรีบโคจรปราณมังกรออกมาทำลายปราณน้ำแข็งที่อยู่รอบ ๆตัวของตนออกไป

        "พลังปราณนั่นมัน ใช่จริง ๆสินะเจ้ามีเส้นลมปราณมราพิเศษและยังทรงพลังอีกด้วย"จ้าวเสวี่กล่าว

        "เจ้าพูดอะไรหนะข้าไม่เห็นจะเข้าใจเลย" หยางจื่อกล่าวปัด

        "ถ้าอย่างงั้นข้าจะเป็นคนทดสอบพลังของเจ้าเอง"จ้าวเสวี่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

        "บัดซบผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าอะไรกันถึงได้มาสนใจข้าแบบนี้"หยางจื่อกล่าวด้วยความขมขื่นในใจ

        รุ่นเยาว์หลายๆคนต่างก็รู้สึกสนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแม้แต่หลี่ซวงเหยียนเองก็แอบตามมาอย่างลับๆแต่ผู้คนที่กำลังดูอยู่ข้างนอกต่างก็อ้าปากค้าง หญิงงามล่มเมืองของนิกายเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์กำลังไล่ตามผู้ชายอยู่

        ----------------------------------------------------------------------------------------------