ตอนที่สิบเอ็ด Galaxy Express ผจญภัยข้ามกาแลคซี่ 3
ท่านได้รับของขวัญพิเศษหนึ่งชิ้น
ท่านได้เงิน 100,000 เครดิต
ท่านได้คูปองใช้ห้องฝึกซ้อมพิเศษ
ยินดีด้วยนะคะ
เสียงดังขึ้นจากรอบข้างผม
คนอื่นอาจจะดีใจที่ได้รางวัลพิเศษแต่ผมรู้สึกว่า
นี่มันรางวัลที่ได้จากการล็อคอินในเกมส์นี่หว่า?
ว่าเราร่วมกิจกรรมก็ได้แล้ว
อันที่จริงผมไม่คาดหวังว่าจะได้เพราะคิดว่า
[You]
[ตัวคุณ]
คือคนพิเศษที่เหตุการณ์ทีเกิดขึ้นกับพวกเขาคือเหตุการณ์พิเศษที่ไม่เกิดกับคนทั่วไป
ผมพยักหน้า
“ขอบคุณมากครับ”
และดำเนินการกรอกข้อมูลของตนเองต่อ
[คุณคือใคร]
แมททิว กีเดี้ยนเพนดราก้อน
ผมกรอกชื่อที่ผมใช้เล่นเกมส์นี้ไป
แบบเดียวกับที่แบทแมนบอกว่าเขารู้ว่าคนอื่นพยายามล้างสมองเขาเพราะเสียงในหัวของเขายังเรียกตนเองว่าแบทแมนไม่ใช่บรู๊ซเวย์น
[คุณทำงานให้ใคร]
เคยทำงานให้กับรัฐบาลที่ดาวของผมแต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว
ผมตอบไปตามความเป็จริงเพราะโลกนี้มีคนที่จับดกหกหรือกล่าวได้ว่าเข้าไปในโลกแห่งความทรงจำของเราได้
หน้าจอเป็แสงสีทองและเขียนเป็อักษรขึ้นใหม่อีกครั้ง
[ลักษณะงานที่คุณเคยทำคือ?]
ช่วยเหลือและกู้ภัยรวมไปถึงการข่าวและการจารกรรม
ผมยังคงตอบไปตามความเป็จริงไม่คิดอะไรมากเท่าไรเพราะรถสายด่วนอวกาศกาแลกซี่เอ็กซ์เพลสนั้นรับนักฆ่ารับจ้างและสายลับอื่นๆได้อีกมากมาย
ผมไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกหก
[เพราะอะไรคุณถึงคิดจะมาร่วมงานกับเรา?]
้าเป็คนที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล
ก็ยังเป็เื่ที่ผมตอบตามความเป็จริง
แต่เมื่อเจอคำตอบของผม
ระบบสมองกลที่มีิญญาตัวเป็ๆหรือไวฟุน่ารักอยู่เื้ัถึงกับอึ้งไปกับคำตอบของผม
[อะไรที่คุณ้าบอกเพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวคุณ?]
ผมมาจากดาวที่ยังเทคโนโลยีล้าหลังไม่สามารถสร้างได้แม้แต่โคโลนี่ในอวกาศหรือเดินทางข้ามดวงดาวมีจุดอ่อนด้านเทคโนโลยี
ปิ้ง ปิ่ง ปิ๊ง
เสียงเครื่องคำนวณอยู่สักพัก
และเริ่มการสุ่มกาชะพลังพิเศษที่ผมมาที่โลกนี้เพื่อตนเองจะได้มีพลังที่ได้มาจากรถด่วนกาแลกซี่นี้