ตอนที่ 71 ข้าจะต่อให้เ้าสามกระบวนท่า
เวยอันได้เช็คดูผลึกพฤกษาในป้ายชื่อของตนเองที่สะสมมาหลายปี หลังจากนำไปใช้จายต่าง ๆ ทั้งไปซื้อโอสถและอาวุธ แล้วมีผลึกพฤกษาระดับอยู่ไม่เกินสามแสนผลึก จากที่สัตว์อสูรทารกทั้ง 12 ตัวกินอาหารจนหมดภัตตาคารนี้ไปแล้วนับล้านผลึกที่ต้องจ่ายยังไม่รวมที่ค่าสุราอาหารจากภัตตาคารอื่น ๆ อีกนับสิบแห่ง แห่งละไม่ตำกว่าล้านผลึกจนทำให้ต้องส่งคำพูดผ่านทางความคิดไปให้เหล่าสหายรวบรวมผลึกและสิ่งของต่าง ๆ ที่มีอยู่กับตัวว่าสามารถเปลี่ยนเป็ค่าสุราอาหารได้มากน้อยเพียงไร เวยอันและสหายที่มาด้วยแทบสิ้นเนื้อประดาตัวไปเลย หยางโจวและสัตว์อสูรกลับได้กลับไปทุกคนจึงได้หายใจออกมาแบบสบายใจ เมื่อได้เช็คค่าสุราอาหารแล้วทุกคนแทบล้มพับเพราะเมื่อทุกคนรวบรวมแก่นผลึกกันแล้วมีแก่นผลึกจ่ายได้เพียงครึ่งเดียวเพราะสุราอาหารที่สัตว์อสูรทารกทั้ง 12 ตัวกินไปนั้นเป็ของดีที่สุดของทุกภัตตาคารจนเวยอันต้องใช้ตราแม่ทัพค้ำประกันแล้วรีบไปยืมผลึกจากสหายในมหานิกายมาจ่ายค่าสุราอาหาร
" เ้าสารเลวหยางโจวและสัตว์อสูรทารกจอมตระกะทั้ง 12 ตัวแก่นผลึกพฤษาข้าเก็บสะสมมาอย่างยากลำบากทั้งโอสถ ยุทธภันฑ์ของข้าต้องนำมาจ่ายค่าสุราอาหารจนหมดและข้าต้องบากหน้าไปกู้ยืมจากสหานภายในมหานิกายมาอีก หมดกันหน้าตาศิษย์หลักและแม่ทัพใหญ่ของข้าต้องมาพังเพราะเ้าสัตว์อสูรทารกสารเลวเหล่านี้ ข้าไม่หน้าไปหลงกลมันเลย เอาไว้พรุ่งนี้ก่อนข้าจะล้างอายในครั้งนี้ พวกเ้าไปยิบยืมแก่นผลึกพฤกษาจากคนรู้จักและคนในครอบครัวของพวกเ้าและไปป่าวประกาศเื่ที่ข้าจะประลองกับเ้าสารเลวหยางโจวในวันพรุ่งนี้ให้ทั่วทั้งมหานิกายและพวกเ้านำแก่นผลึกพฤกษาทั้งหมดไปเดิมพันที่เปิดรับเดิมพันข้างข้าทั้งหมดเพราะข้าเชื่อว่าต้องมีผู้เปิดรับเดิมพันเป็แน่ ข้าจะได้นำแก่นผลึกไปคืนสหานของข้าที่ไปหยิบยืมมาจ่ายค่าสุราอาหารในวันนี้ หลังจากที่เหลือจากการเดิมพันข้าจะชดใช้ให้พวกเ้าทั้งหมดพร้อมดอกเบี้ยด้วย รอข้าก่อนเถอะเ้าสารเลว "
" ได้เลยศิษย์พี่เวยอันพวกข้าจะไปยิบยืมแก่นผลึกจากสหายคนอื่นและครอบครัวมาเดิมพันในครั้งนี้ แม้จะต้องไปกู้หนี้ยืมสินใครมาพวกข้าก็จะยินดีเดิมพันในครั้งนี้เพราะอย่างไรศิษย์พี่เวยอันเป็ผู้ที่มีพลังถึงขั้นเทพยุทธสูงสุดแล้วเ้าหยางโจวมันมาจากเอกภพภายนอกอันอ่อนด้อย อย่างดีที่สุดมันก็มีพลังและขั้นยุทธไม่เกินขั้นเซียนยุทธขั้นกลาง อย่างไรศิษย์พี่เวยอันก็ไม่มีทางแพ้มันเป็อันขาดพรุ่งนี้ศิษย์พี่ก็สร้างความอับอายให้แก่มันให้ผู้คนมั้งมหานิกายทุกคนได้รับรู้ พอองค์หญิงซีเหยียนเห็นว่าเ้าหยางโจวนี้ได้รับความอับอายต่อหน้าผู้คนทั้งมหานิกายก็คงจะเลิกยุ่งเกี่ยวกับมันเป็แน่ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไว้วันพรุ่งนี้แล้วเ้าจะรู้ว่าการที่เ้ามาล่วงเกินข้านั้นแล้วจะมีจุดจบแบบใด "
ด้านหยางโจวเมื่ออกจากภัตตาคารแล้วก็ได้ไปเยี่ยมชมภายในเมืองหลวงแห่งนี้เสร็จแล้วก็กลับไปยังหุบเขาในมหานิกายโดยไม่สนใจเวยอันและพรรคพวกต้องเผชิญชะตากรรมที่บรรดาสัตว์อสูรเทวะของตนเองสร้างเอาไว้
ทางด้านพรรคพวกของเวยอันหลังจากรับคำสั่งจากเวยอันแล้วได้ไปปล่อยข่าวการประลองระหว่างเวยอันและหยางโจว โดยได้ปล่อยข่าวของหยางโจวว่ามีพลังยุทธเทียบเท่ากับแม่ทัพเวยอันเพื่อจะได้มีคนนับเดิมพันเข้ามาเยอะ ๆ และเ้ามือรับเดิมพันจะได้กล้ารับเดิมพัน ถ้าเ้ามือรู้ว่าหยางโจวมีพลังต่ำกว่าเวยอันแล้วจะไม่กล้าเปิดรับเดิมพันในครั้งนี้ ในวันรุ่งขึ้นข่าวการประลองก็แพร่กระจายไปทั้งมหานิกาย ทางด้านเ้ามือรับเดิมพันหลังจากสืบข่าวคราวของหยางโจวแล้ว ยังได้สืบทราบมาจากภายในว่าหยางโจวนั้นสามารถจัดการศิษย์สายนอกนับหมื่นคนในฝ่ามือเดียวก็ได้วางอัตราเดิมพันระหว่างเวยอันกับหยางโจวในอัตราส่วนหนึ่งต่อสิบทันทีเพราะรู้ว่าพลังที่หยางโจวปล่อยออกมานั้นต้องมีพลังไม่ต่ำกว่าขั้นเทพยุทธขั้นสูงสุดเป็แน่ โดยเ้ามือรับเดิมพันนั้นสืบทราบมาว่ามีคนไม่เกินห้าหมื่นคนเท่านั้นที่รู้เื่ของหยางโจว ส่วนศิษย์ส่วนใหญ่ในมหานิกายหลายล้านคนไม่มีทางที่จะรู้เื่ของหยางโจว และเ้ามือพนันยังได้เปิดให้ประชาชนพลเมืองในมืองหลวงได้เดิมพันอีก ทั้งศิษย์สายนอกศิษย์สายในและศิษย์หลักและประชาชนเกือบทั้งเมืองหลวงเมื่อทราบข่าวการเดิมพันในครั้งนี้ทุกคนต่างก็เชื่อว่าเวยอันศิษย์หลักและพ่วงด้วยแม่ทัพใหญ่ที่ควบคุมดูแลศิษย์หลักและศิษย์สายในอย่างไรก็ชนะแน่นอนจึงได้นำทรัพย์สินและผลึกพฤษาไปเดิมพันข้างเวยอันกันเป็จำนวน มีเพียงศิษย์สายนอกนักษัตรหยางเนียนเท่านั้นที่เห็นพลังและฝีมือของหยางโจวและประชาชนบางส่วนที่วางเดิมพันข้างหยางโจว
..........................................................
ณ สนามประลองหลักของมหานิกายมหาเทพเทวะ เมื่อบรรดาศิษย์สายนอกศิษย์สายในและศิษย์หลักบางส่วนได้ทราบข่าวเวยอันศิษย์หลักอันดับต้น ๆ ของมหานิกายและยังควบด้วยตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ผู้ควบคุมศิษย์หลักและศิษย์สายในส่งให้กับกองทัพต่าง ๆ ของอณาจักร ได้นัดประลองกับศิษย์สายนอกที่มีผู้ปล่อยข่าวว่ามีพลังและขั้นยุทธใกล้เคียงกับเวยอันผู้นี้ โดยสาเหตุการประลองครั้งนี้บางคนก็พูดว่าเกิดจากการแย่งชิ่งสาวงามอันดับหนึ่งของอณาจักรที่เวยอันนั้นหมายปองไว้นั้นก็คือองค์หญิงของอณาจักรแห่งนี้และเ้ามือที่รับเดิมพันยังเปิดรับเดิมพันในอัตราส่วนหนึ่งต่อสิบโดยทุกคนคาดว่าอย่างไรเวยอันก็ชนะอยู่แล้วจึงทำให้การประลองครั้งนี้จึงมีศิษย์มากมายเข้ามาดูการประลอง "
" เฮ้อะ ! นี้ก็ใกล้ได้เวลาแล้วเ้าสารเลวหยางโจวมันยังไม่มาอีก พวกเ้ามือมีการเปิดรับเดิมพันกันมากน้อยเพียงใด และมีใครเปิดรับเดิมพันในครั้งนี้บ้าง "
" ศิษย์พี่เวยอัน จากที่ข้าไปปล่อยข่าวมีเ้ามือที่รับเดิมพันเพียงเ้าเดียวเท่านั้นเ้ามือคนนี้มันมีญาติเป็ศิษย์สายนอกของสายเืหลัหหยางเหนียนเช่นเดียวกับเ้าหยางโจวมันเลยกล้ารับเดิมพันในครั้งนี้ นอกนั้นไม่มีใครกล้ารับเดิมพันเลยศิษย์พี่ พวกมันคงคิดว่าอย่างไรศิษย์พี่ก็ชนะแน่ ๆ พวกมันเลยไม่เปิดรับเดิมพันยังดีมีเ้ามือหน้าโง่คนหนึ่งเปิดรับเดิมพัน และมันยังตั้งอัตราต่อรองถ้าศิษย์พี่ชนะมันจะจ่ายหนึ่งส่วนถ้าเ้าสารเลวหยางโจวชนะมันจะจ่ายสิบส่วน ตอนนี้คนในเมืองหลวงและศิษย์ในมหานิกายของเราก็เดิมพันข้างศิษย์พี่กันเกือบทั้งหมด มีเพียงแต่เ้าพวกหน้าโง่นักษัตรหยางเหนียนเท่านั้นที่เดิมพันข้างเ้าหยางโจว เมื่อข้ารู้ว่าเ้าพวกหน้าโง่นักษัตรหยางเหนียนมันเดิมพันข้างเ้าหยางโจว ข้าก็เลยใช้ชื่อศิษย์พี่เวยอันเปิดรับเดิมพันเพิ่มมากขึ้นเป็อัตราส่วนหนึ่งต่อร้อย ศิษย์พี่เวยอันรู้หรือเปล่าพวกมันก็รีบมาเดิมพันข้างเ้าหยางโจวเพิ่มขึ้นทันที่บางคนไม่มีผลึกพฤษายังต้องไปยิบยืมและขอจากครอบครัวมันมาเดิมพันในครั้งนี้เลย "
" ดีมากแล้วเ้าได้ผลึกพฤษามาเท่าไรแล้วผลึกที่เ้ารับเดิมพันธ์มาอยู่ที่ไหนข้าไม่เห็นเลย "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องห่วงศิษย์พี่พวกข้าได้นำผลึกพฤษาระดับต่ำมานับล้านผลึกตอนนี้พวกข้าก็เอาผลึกที่ได้มาไปเดิมพันข้างศิษย์พี่ที่เ้ามือรับเดิมพันที่ภายนอกมหานิกายทั้งหมดแล้ว ผลึกที่ได้มาก้เกือบล้านผลึกถ้าเราชนะเดิมพันเราจะได้รับเพิ่มเกือบล้านผลึกแบบได้มาฟรี ๆ และจากที่พวกเราไปกู้ยืมมาจากที่ต่าง ๆ รวมแล้วเกือบห้าสิบล้านผลึก ถ้าเราชนะการประลองในครั้งนี้เราจะได้รับผลึกมามากกว่าห้าสิบล้านผลึกรวมแล้วมากกว่าร้อยล้านผลึกพฤษาและศิษย์พี่จะได้มีชื่อเสียงมากขึ้นและองค์หญิงจะได้รู้ว่าใครกันแน่ที่เหมาะสมกับองค์หญิง แล้วเมื่อไรมันจะมาไม่ใช่ว่ามันกลัวศิษย์พี่แล้วหนีไปแล้วนะ นั้นมันมาแล้ว "
เมื่อหยางโจวมาถึงลานประลองหยางโจวกับองค์หญิงก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นคนมากมายนับล้านคนมารวมตัวกันที่ลานประลองนี้เพราะหยางโจวคิดว่าเื่การประลองในครั้งนี้มีคนรู้ไม่กี่คนแต่ทำไมเวลานี้จึงมีผู้คนมากมายเพียงนี้
" นี้มันเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือภรรยาข้าทำไมจึงมีผู้คนมากมายเพียงนี้ การประลองในครั้งนี้มีคนรู้ไม่กี่คนเท่านั้น "
" ข้าก็ไม่รู้เช่นกันสามีข้า "
" ศิษย์น้องหยางโจวเ้ามาแล้ว "
" อ๊ะ ! ศิษย์พี่หญิงเป๊ยลี้และศิษย์พี่ทุกท่านนี้ทำไมผู้คนจึงมามากมายขนาดนี้ แล้วนี้พวกท่านกับศิษย์นักษัตรหยางเหนียนของเรามาทำไมกันมากมายเพียงนี้มันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นอย่างนั้นหรือศิษย์พี่หญิง "
" นี้เ้าไม่รู้เลยอย่างนั้นรึ คนที่มามากมายนี้ก็เพราะการประลองของเ้ากับศิษย์พี่เวยอันอย่างไรเล่า "
" ว่าอย่างไรนะศิษย์พี่หญิงเป๊ยลี้ผู้คนมากมายที่มารวมตัวกันก็เพราะข้า ศิษย์พี่หญิงไปรดเล่าเื่ราวให้ข้าได้ฟังที "
หลังจากหยางโจวได้รับรู้ว่ามีการเดิมพันในการประลองในครั้งนี้ของตนเองหยางโจวก็เข้าใจทันที่ว่าจะต้องเป็แผนการของเวยอันและพรรคพวกแน่นอนที่จะทำการล้างแค้นตนเองและคงจะหาผลึกพฤษากลับคืนมาหลังจากที่บรรดาสัตว์อสูรเทวะของตนเองได้ดื่มกินอาหารไปมากมายและมันคงจะใช้เวทีการประลองนี้ให้ผู้คนได้รับรู้ว่ามันนั้นคู่ควรกับองค์หญิงมากกว่าตนเอง
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ศิษย์น้องหยางโจวข้าคิดว่าเ้าจะหวาดกลัวแล้วหลบหนีไปเสียแล้ว นี้ก็ไดเวลาแล้วมีผู้คนมากมายมาดูการประลองในครั้งนี้ก็มารออยู่นานแล้วครั้งนี้ข้าได้เชิญผู้าุโคุมกฏมาตัดสินด้วยเ้าคงไม่ว่าอะไรนะ "
" ข้าหยางโจวศิษย์สายนอกจากนักษัตรหยางเหนียนขอคาราวะท่านผู้าุโผู้คุมกฏ"
" อือ เอาละในเมื่อพวกเ้าทั้งสองนัดประลองในครั้งนี้ข้าในฐานะผู้ควบคุมในการประลองในครั้งนี้มีเพียงกฏในข้อเดียวเท่านั้นคือห้ามสังหารกันโดยเด็ดขาดเพียงแค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเอ่ยปากว่ายอมแพ้ก็ขอให้ยุติการประลองโดยทันที่พวกเ้าเข้าใจกันหรือไม่ "
" ข้าเวยอันรับทราบในฐานะข้าเป็ศิษย์พี่ข้าจะต่อให้เ้าสามกระบวนท่า ไม่ว่าเ้าจะใช้อาวุธหรือใช้สัตว์อสูรของเ้าข้าก็จะไม่ตอบโต้กับภายในสามกระบวนท่า ถ้าหลังจากนั้นแล้ว เ้าเพียงเอ่ยคำว่ายอมแพ้ข้าก็จะหยุดและไม่ทำร้ายเ้าทันที "
เมื่อผู้คนโดยรอบรู้ว่าเวยอันนั้นต่อให้หยางโจวผู้เป็ศิษย์สายนอกที่เข้ามาใหม่ผู้คนโดยรอบต่างก็พูดจาสรรเสริญเยินยอเวยอันทันที ที่ให้หยางโจวออกทักษะออกอาวุธก่อนสามกระบวนท่าโดยไม่ตอบโต้กลับ
" โอ๊ว ! อย่างนั้นหรือศิษย์พี่เวยอัน ถ้าอย่างนั้นศิษย์น้องคนนี้ก็ไม่เกรงใจละนะศิษย์พี่ เตรียมรับมือกระบวนท่าที่หนึ่ง "
" ฝ่ามือ
" ตู๊มมม ! "
" อ๊ากกกก ! "
เพื่อตัดปํญหาไม่ให้เวยอันเอ่ยปากยอมแพ้หยางโจวได้ใช้ฝ่ามือที่แท้จริงไปเพียงไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วนอัดเข้าเต็มปากเต็มจมูกเวยอันฟันที่อยู่ในปากไม่มีโอกาสหลุดออกมาภายนอกปากมันได้แหลกละเอียดเป็ผุยผงไหลออกมาพร้อมเืจากทางจมูกและปากเพียงไม่ถึงหนึ่งอึดใจเวยอันก็มีเืไหลออกมาเต็มหน้าพร้อมทั้งหน้าตาบวมเป็งจมูกยุบจนไม่เห็นเค้าโครงของหน้าตาเดิมสติเวยอันดับวูบไปทันทีร่างกายก็กระเด็นไปไกลจนจะหลุดออกจากลานประลองบรรดาศิษย์ที่อยู่โดยรอบลานประลองต่างก็ตกตะลึงอ้าปากค้างกับพลังฝ่ามือของหยางโจว และหยางโจวก็ไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไปใช้อีกหนึ่งฝ่ามือตบเข้าหน้าเวยอันด้านซ้ายส่งร่างของเวยอันที่กำลังจะหลุดออกจากลานประลองไปอีกฝั่งหนึ่งทันที่และหยางโจวก็โผล่ไปอีกด้านที่เวยอันลอยไปตบเข้าใบหน้าด้านขวาเพื่อให้ร่างเวยอันตกไปกลางเวทีเพื่อที่จะไม่ให้เวยอันออกจากลานประลองเร็วจนเกินไป "
" ตู๊มม ! "
" ตู๊มมม ! "
พอหลังจากเวยอันโดนหยางโจวตบไปสามฝามือก็เริ่มมีอาการสลึมสลือพยายามจะเอ่ยปากยอมแพ้แต่ลิ้นเ้ากรรมมันได้บวมเป็งจนปิดช่องปากจนไม่สามารถเอ่ยคำพูดว่ายอมแพ้ได้ หยางโจวจึงได้โอกาสใช้เท้าแต๊ะร่างเวยอันลอยขึ้นไปในอากาศและหยางโจวได้จับขาของเวยอันเอาไวแล้วจับเวยอันฟาดไปกับลานประลองไปหลายร้อยครั้งจนกระดูกในร่างกายแตกหักป่นปี้ไปทั่วร่างกายเืไหลหนองไปทั่วเวทีพื้นเวทีที่ทำมาจากศิลาอันแข็งแกร่งแตกลึกลงไปเป็หลุ่มเป็บ่อทั่วลานประลองจนผู้คนโดยรอบต้องปิดตาไม่กล้าจะดูภาพเหตุการณ์อันโหดร้ายที่อยู่เบื่องหน้าบางคนก็คิดว่าหยางโจวนั้นเป็ปีศาจมารร้ายมาจากแห่งหนไดเพียงใช้แค่สามฝ่ามือเท่านั้นจึงทำให้เวยอันที่เป็ศิษย์หลักและพ่วงด้วยตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ไม่ทันได้ออกอาวุธและนำสัตว์อสูรของตนเองออกมาต่อสู้ก็หมดสภาพเพียงแค่ไม่กี่อึดใจเท่านั้น "
" หยุดการประลองได้ หยางโจวเป็ผู้ชนะ " ผู้าุโควบคุมการประลองในครั้งนี้ต้องหยุดการประลองของหยางโจวกับเวยอันทันทีเพราะเห็นสภาพร่างกายเวยอันแล้วไม่สามารถประลองต่อไปได้แล้ว ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้เวยอันต้องพิการเป็แน่ถึงแม้เวยอันจะมีพลังขั้นเทพยุทธที่สามารถรักษาตัวเองได้ก็ตาม แต่สภาพเวยอันตอนนี้อย่างน้อยต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าหนึ่งปีจึงจะกลับมาอยู่สภาพเดิมได้
" เฮ้ ! หยางโจว จากนักษัตรหยางเหนียนของเราชนะแล้ว พวกเรารวยกันแล้ว"
" อ๊ากกก ! หมดกันพวกข้าวางเดิมพันข้างเ้าเวยอันผลึกพฤกษาของข้าอุตส่าสะสมมาเป็หมื่นปีไม่มีเหลือแล้ว "
" ข้าก็ไม่เหลือแล้วทรัพย์สินตระกูลข้าไม่เหลือแล้วท่านพ่อข้าเอาข้าตายแน่ เ้ารีบฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้เ้าสารเลวเวยอันข้าอุตส่าเดิมพันข้างเ้าเอาทรัพย์สินทั้งตระกูลข้ามาเดิมพันครั้งนี้ อ๊ากกก "
ทางด้านผู้ที่ชนะเดิมพันในครั้งนี้ก็ดีใจขึ้นมาทันทีเพราะชนะเดิมพันในครั้งนี้พวกเขาได้รับผลึกพฤกษากลับมามากมาย ส่วนผู้แพ้ก็ร่ำร้องเสียใจกันเป็เสียส่วนมาก ส่วนผู้ที่มีความสุขมากที่สุดก็คือเ้ามือที่รับเดิมพันในครั้งนี้นี้เองถึงแม้จะเสียผลึกบางส่วนในครั้งนี้ก็ตามเพียงแค่จ่ายให้ไม่กี่หมื่นคนเท่านั้น แต่จากที่ชนะเดิมพันในครั้งนี้แค่ศิษย์ในมหานิกายก็หลายล้านคนเข้าไปแล้ว ไม่นับคนในเมืองหลวงแห่งนี้อีกอีกนับพันล้านคนจนทำให้เ้ามือร่ำรวยขึ้นมาทันที่จนเป็เศรษฐีอันดับต้น ๆ ของอณาจักรแห่งนี้ทันที ส่วนทางด้านสหายของเวยอันได้นำร่างที่ยังสลบไสลอยู่รีบหลบหนีไปทันที่เพราะเริ่มมีคนที่ตนรับเดิมพันไว้ในอัตราต่อรองหนึ่งจ่ายร้อยเพราะยังคืนอยู่ที่นี้พวกตนเองคงถูกคนที่เดิมพันข้างหยางโจวรุมประชาทันฑ์เป็แน่ เพราะตอนนี้พวกตนไม่มีทรัพย์สินและผลึกพฤกษาเหลืออยู่แล้วไว้รอเวยอันฟื้นขึ้นมาก่อนแล้วค่อยหาหนทางออกอีกที
4.85M
