“อะ อ๋าา” ชาร์ล็อตต์หน้าแดงก่ำเมื่อเห็นใบหน้าของเบลค่อยๆขยับมาใกล้ๆจนริมฝีปากแทบจะแนบชิดกับริมฝีปากเธอ สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากบางๆสีชมพูจัดที่เผยอน้อยๆของเบล
“ไม่ได้ ชั้นทำไม่ได้” ก่อนที่ริมฝีปากนั้นจะจรดกับของเธอ ชาร์ล็อตต์รวบรวมพละกำลังผลักเขาออกไปอย่างแรง
“แฮ่ก แฮ่ก เกือบไปแล้วเชียว เกือบเสียจูบแรกซะแล้ว อันตรายชะมัด” ชาร์ล็อตต์บ่นพร้อมกับหอบหายใจเบาๆ เธอเกือบเผลอตัวเผลอใจไปกับใบหน้าและปากน่ารักๆนั่นซะแล้ว ดีนะที่เธอตั้งสติได้ทัน
“จูบแรก?” เบลเอียงคอน้อยๆ และพูดเบาๆ สีหน้าเขาดูงงๆนิดหน่อย
ถึงจะดูไร้เดียงสาและเด็กกว่าเรา แต่ก็ เอ่อ มีประสบการณ์เื่อย่างว่ามามากกว่าเรา ต้องระวังไม่เข้าใกล้เขาละ เดี๋ยวจะเสียจูบแรกและเสียพรหมจรรย์ก่อนจะได้พบชายในฝัน ชาร์ล็อตต์คิด เธอตั้งใจั้แ่เด็กแล้วว่าจะรักษาพรหมจรรย์และจูบแรกให้ชายในฝันเพียงคนเดียวเท่านั้น
“อะแฮ่ม เบล ช่วยลงไปจากตัวชั้นด้วย” ชาร์ล็อตต์กระแอมและสั่ง
“ครับ” เบลค่อยๆลงไปจากตัวเธออย่างไม่ค่อยเต็มใจ หูและหางของเขาหรุบลง
“ข้าขอโทษนะครับ ข้าเผลอขึ้นไปบนตัวท่านอีกแล้ว ทั้งๆที่ท่านไม่ชอบให้ข้าอยู่ข้างบน” เขาเงยหน้าและช้อนสายตาขึ้นมองเธอด้วยสายตาที่เหมือนเด็กที่รู้สึกผิด
อ่า พูดเื่ข้างบนข้างล่างอีกแล้ว ท่าทางยัยเอเดนจะชอบให้น้องเบลอยู่ข้างล่างสินะ ให้ตายสิ ทำหน้าน่ารักแบบนี้อันตรายต่อใจจริงๆ เธอยกมือกุมหัวใจเมื่อมองดวงตาใสแจ๋วสีม่วงอ่อนและหูที่ลู่ลงของเขา
“ต่อไปนี้ห้ามแตะต้องตัวชั้นโดยชั้นไม่อนุญาต” เธอแข็งใจดุเขาด้วยเสียงขึงขัง
“ครับ” ดวงตากลมโตของเบลเริ่มมีน้ำรื้นขึ้นราวกับจะร้องไห้
“เฮ่อ หาเสื้อผ้ามาให้ชั้นใส่หน่อยสิ และช่วยเอาเสื้อตัวนี้ไปซักและคืนโนอาด้วย” เธอชี้ไปที่เสื้อที่เธอกำลังใส่อยู่
“เอ๊ะ นี่เป็เสื้อของท่านโนอาเหรอครับ มิน่าข้าถึงไม่เคยเห็น หรือว่าท่านกับท่านโนอาจะ…” เบลทำตาโต
“ไม่ใช่” ชาร์ล็อตต์รีบปฏิเสธก่อนที่เขาจะพูดอะไรที่เธอไม่อยากฟังออกมา
“แล้ว มันเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ ทำไมท่านโนอาถึงอุ้มท่านมาส่งและท่านใส่เสื้อผ้าของเขาด้วย”
“คือยังงี้…” ชาร์ล็อตต์เล่าให้เขาฟังถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา โดยบอกว่าแรงะเิน่าจะทำให้เธอความทรงจำหายไปชั่วคราว
“โธ่ นายหญิง ท่านหายดีแล้วแน่ๆใช่มั้ยครับ” เบลจับมือเธอไว้ทั้งสองมือด้วยสีหน้าเป็ห่วง
เธอมองมือของเขาที่กุมมือเธออยู่
“อ่า ข้าขอโทษ ข้าเผลอตัวไป” เบลรีบเอามือออก
“ไม่เป็ไรหรอก แค่จับมือเอง ว่าแต่เสื้อผ้าของข้าเมื่อไรจะได้”
“ครับๆ” เบลรีบออกไปหาเสื้อผ้าให้เธอ
“นี่มันอะไรกัน นี่น่ะเหรอเสื้อผ้าชั้น” ชาร์ล็อตต์โยนเสื้อผ้าที่ดูเหมือนชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ ยั่วยวนลงบนเตียงอย่างเหลืออด หลังจากที่จ้องมองมันด้วยสีหน้าแปลกๆมาสักพัก
“อย่ามาตลกนะเบล นี่มันชุดชั้นในชัดๆ ต้องมีเสื้อผ้าชั้นนอกบ้างสิ” เธอกอดอก มองหน้าเบล อย่างคาดคั้น
“เสื้อผ้าของนายหญิงมีแต่แบบนี้เท่านั้นครับ ถ้าท่านไม่เชื่อข้าจะพาไปดูที่ตู้เสื้อผ้า หรือท่านจะเปิดดูในแหวนเก็บของด้วยก็ได้”
“...” ชาร์ล็อตต์ตัวสั่น มือไม้สั่นเมื่อมาเห็นตู้เสื้อผ้าของเอเดนที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าที่ไม่น่าจะใส่ออกไปไหนได้ แม้แต่จะใส่นอนหรือใส่เป็ชุดชั้นในเธอยังไม่อยากจะใส่
“นี่มัน… มีแต่ชุดโป๊ๆ ใครจะใส่เข้าไปได้กัน” เธอบ่น
“เอ๊ะ แต่ท่านใส่แต่แบบนี้ตลอดเลยนะครับ”
“เฮ่อ” ชาร์ล็อตต์ยกมือกุมขมับ เธอไม่คิดมาก่อนว่ารสนิยมของเอเดนจะแย่ได้ขนาดนี้ มิน่าฮิวโก้ถึงได้พูดกับเธอว่าปกติเธอแทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้ว เขาไม่ได้พูดเกินจริงเลย
สุดท้ายเธอก็เลือกมาชุดหนึ่งที่ดูจะมิดชิดที่สุด มันเป็เสื้อครอปสั้นแขนกุดสีดำ ถุงมือแขนยาวสีดำ และรองเท้าสูงขึ้นมาถึงขาอ่อนสีดำเข้าชุด และ…สิ่งที่ดูเหมือนกางเกงในสีดำ
“คือ ไอ้เสื้อก็พอรับได้นะ แต่กางเกงที่มิดชิดกว่านี้ไม่มีเลยเหรอ” เธอพยายามเลือกหากางเกง แบบอื่นๆ ก็หาไม่เจอ เจอแต่กางเกงในแบบต่างๆ ส่วนมากจะเป็จี-สตริง
“ไม่มีเลยครับ”
“นี่ชั้นต้องใส่กางเกงในเดินไปไหนมาไหนเหรอเนี่ย อยากจะบ้า” ชาร์ล็อตต์กุมขมับอีกครั้ง
“เอาก็เอาวะ เดี๋ยวค่อยหาซื้อใหม่” ชาร์ล็อตต์ตัดใจใส่ชุดที่เลือกมาได้ และก็พบว่ามันน้ำหนักเบา ยืดหยุ่น และเคลื่อนไหวง่ายกว่าที่คิดและคล่องตัวมากๆ
ก็ควรจะต้องคล่องตัวล่ะ มันเป็กางเกงในนี่นา แถมยังมีลูกไม้ฉลุโปร่งๆตรงข้างหน้าอีก เฮ่อ ยัยเอเดนนะยัยเอเดน เชื่อเขาเลย เธอคิด
ชาร์ล็อตต์หมุนซ้ายหมุนขวาดูเงาของตัวเองที่กระจกบานใหญ่ จริงๆแล้วชุดนี้ยังมีหน้ากากสีดำที่ใส่ครอบใบหน้าส่วนล่าง่จมูก ปาก ลงไปถึงต้นคอ ใส่แล้วให้ฟีลเหมือนเป็นักฆ่าสาว แต่เธอไม่อยากเอามาใส่เพราะคิดว่าไม่อยากใส่ให้ปิดบังใบหน้าสวยๆของเธอ
ไม่คิดว่าเราจะเหมาะกับเสื้อผ้ายั่วๆแบบนี้เหมือนกันนะ อย่างว่าล่ะ คนมันสวยใส่อะไรก็สวยไปหมด แต่ยังไงก็ไม่ใช่สไตล์เราอยู่ดี ดูไม่แพงเอาซะเลย เธอคิด สักพักก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นผ้ากอซที่ยังแปะที่ใบหน้าอยู่ และลองแง้มดูว่าแผลแย่แค่ไหน
เอ๋ ไม่มีแผลเลยนี่นา รึแผลจะหายแล้ว ยาของนายฮิวโก้นี่ถ้าจะดีจริงแฮะ ชาร์ล็อตต์ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีและแกะผ้ากอซที่ใบหน้าและตามตัวออกจนหมด
“นี่ ชั้นหิวแล้วล่ะ มีอะไรกินบ้าง” เธอเดินออกมาหาเบล ท้องของเธอเริ่มปั่นป่วนเพราะความหิว
“รอสักครู่นะครับ เดี๋ยวข้าจะทำอาหารให้” เบลพูดและกุลีกุจอนำอุปกรณ์ทำอาหารออกไปวางนอกเต็นท์ ชาร์ล็อตต์ตามออกไปดูอย่างสนใจ
เบลก่อไฟและเริ่มย่างปลาอย่างคล่องแคล่ว ชาร์ล็อตต์นั่งดูเขาทำอาหารไปพลาง ดูวิวรอบข้างไปพลางด้วยความรู้สึกแปลกๆ วิวริมทะเลรอบข้างดูแปลกตา มันดูสงบเงียบ ลึกลับ อย่างแปลกๆ ยิ่งเป็่ที่ดวงอาทิตย์ใกล้จะตกแบบนี้ ราวกับในเกม RPG อะไรสักเกม ลมทะเลพัดมาอย่างแรงปะทะใบหน้าเธอ จนเธอตัวสั่นเพราะชุดบางๆที่เธอใส่ไม่ได้ให้ความอบอุ่นอะไรเลย
“นายหญิงเข้าไปรอข้างในดีมั้ยครับ ข้างนอกลมมันแรง” เบลพูดอย่างห่วงใย
“ไม่เป็ไร ชั้นอยากออกมาสูดอากาศ” ชาร์ล็อตต์พูดพลางดูตากลมๆ แก้มใสๆของเบลสลับกับวิวรอบกาย
บรรยากาศยังกับอยู่ในความฝันเลย นี่เราอยู่ต่างโลกจริงๆเหรอ หรือว่า..เราหลุดมาที่โลกที่เห็นประจำในความฝันกันนะ ถ้าเป็ยังงั้นจริง “เขา”จะอยู่ที่โลกนี้มั้ยนะ ชาร์ล็อตต์คิด
“เฮ่ เอเดนคนสวย วันนี้กลับเร็วเหรอจ๊ะ”
ชาร์ล็อตต์หันไปมองตามเสียง ก็เห็นผู้ชาย 7-8 คน เดินมาจากทะเลมาที่เต็นท์ใกล้ๆเธอ น่าจะเป็นักล่าสมบัติที่กางเต็นท์ใกล้ๆ พวกเขามีอายุระหว่าง 20-40 ปี ส่วนมากมีผิวสีแทน ร่างกายกำยำ กล้ามเป็มัดๆ และเปลือยท่อนบน
“เห ทำไมจ้องซิกซ์แพ็กข้าแบบนั้นล่ะ อย่าเอาแต่จ้องสิ เดินมาจับเลยก็ได้ ข้ายินดีให้จับอยู่แล้ว จับทั้งตัวยังได้” หนึ่งในนั้นพูดขึ้น
“อึก” ชาร์ล็อตต์สะดุ้ง เธอคงจะจ้องซิกซ์แพ็กพวกเขานานเกินไป
ชายหนุ่มคนที่แซวเธอเมื่อสักครู่ วิ่งเหยาะๆมาหาเธอ และเอามือมาจับผมเธอเล่น และก้มหน้ามาใกล้ๆ
“นี่ ถ้าเ้าเบื่อเ้าเด็กหนุ่มหน้าอ่อนนี่แล้วล่ะก็ ให้ข้าอยู่เป็เพื่อนคืนนี้ดีมั้ย หรือถ้าข้าคนเดียวไม่พอแล้วละก็ ให้เพื่อนๆข้ามาด้วยก็ได้นะ” เขาพูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยราคะ
เพื่อนๆของเขาก็ทยอยเดินมาจนใกล้เธอด้วยสีหน้าหื่นกระหาย
ชาร์ล็อตต์ผงะ เธอไม่เคยถูกผู้ชายแทะโลมอย่างหยาบคายแบบนี้มาก่อน เธอกัดริมฝีปากแน่น เืขึ้นหน้า ตั้งใจจะว่าเขาแบบผู้ดีแบบที่เธอทำตามปกติ แต่พอคิดไปคิดมา ไม่น่าจะฉลาดเท่าไรนัก ด่าแบบผู้ดีไม่น่าจะได้ผล แต่ถ้าโมโหและด่าแรงกว่านี้ เกิด 8 คนนี้บ้าดีเดือดจับเธอข่มขืนขึ้นมาแล้วจะยุ่ง มีแค่น้องเบลน่าจะช่วยอะไรมากไม่ได้ เธอหยุดคิดนิดหนึ่ง
ถ้าเป็เอเดนเธอจะทำยังไงนะ อืม รู้ละ เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเบื่อหน่าย และเบะปากพูด แถมยังกรีดกรายโบกมือไปมา และพูดด้วยสำนวนที่คิดว่าเอเดนน่าจะพูด
“ไม่ล่ะ เ้าก็รู้รสนิยมข้า ข้าชอบแบบ submissive ว่านอนสอนง่ายแบบน้องเบล อย่างพวกเ้าไม่ใช่สเปกข้าหรอก”
1K
