ในขณะที่แม่บ้านกำลังทำความสะอาดห้องนอนอยู่นั้นเธอก็ชะงักมือ แทบจะสะดุ้ง เมื่อจู่ ๆแพทริคก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเอ่ยเสียงเข้ม คล้ายคนสะกดอารมณ์โกรธอยู่ภายในว่า
“แทมมี่อยู่ไหน”
“อะ... เอ่ออยู่ในห้องน้ำค่ะ”
แม่บ้านก็พลันเข้าใจว่าหญิงสาวผู้นั้นชื่อแทมมี่ จึงตอบพลางสังเกตสีหน้าของนายท่านเมื่อเขาขยับกายคล้ายจะเข้าไปหาคนในห้องน้ำ เธอจึงรีบร้องบอกเขาว่า
“เอ่อ... คุณท่านคะ”
“มีอะไร”
แพทริคชักสีหน้าอย่างหงุดหงิด
“คือ ร่างกายคุณแทมมี่บอบช้ำมากและดูเหมือนจะมีไข้ด้วยค่ะ คุณท่านอย่ารุนแรงกับเธอมากนะคะ”
แม่บ้านรวบรวมความกล้า เอ่ยเตือนสตินายของตนเพราะรู้สึกสงสารหญิงสาวชาวเอเชียผู้นั้น ไม่รู้จะทนไม้ทนมือนายท่านได้อีกนานไหม
“ไม่ใช่หน้าที่เธอต้องมาบอกฉันทำความสะอาดเสร็จก็ออกไปได้แล้ว”
แพทริคหันมาจ้องแม่บ้านด้วยใบหน้าบึ้งตึงทำเอาฝ่ายนั้นถึงกับหน้าถอดสี แล้วลนลานออกไปจากห้องทันที
ปัง !
แพทริคใช้เท้าถีบประตูของน้ำเสียงดังสนั่นทิชาที่นอนแช่ตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำถึงกับสะดุ้งใ และเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามาเธอยิ่งหวาดหวั่น
“อย่าเข้ามานะ”
ทิชาร้องออกมา
เขาเอาวางมือสองข้างลงบนขอบอ่างโน้มใบหน้าเข้าใกล้หญิงสาว แล้วเอ่ยด้วยเสียงเหี้ยมเกรียมว่า
“ทำไม บ้านนี้ บ้านผม ผมจะเข้า จะออกตรงไหนก็ได้และคุณก็เป็เมียผม ผมจะย้ำจะยีคุณตอนไหนก็ได้”
ทิชาได้แต่มองเขาอย่างคนไร้ทางสู้สองมือกอดทรวงอวบอิ่มเอาไว้ให้พ้นจากสายตาเขาแม้ว่าเมื่อคืนเขาจะเห็นเธอหมดทั้งเรือนร่างแล้วก็ตาม
เมื่อเห็นคนในอ่างอาบน้ำไม่เถียงอีกทั้งยังทำท่าคล้ายจะร้องไห้ เขาจึงโยนรูปนับสิบ ๆ ใบใส่หน้าเธอ
พรึบ !
หญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความใที่เขากระทำกิริยาหยาบคายกับเธอ
“ดูซะ ให้เต็มตา”
เขาตะคอกใส่เธออย่างเดือดดาล
ทิชาหยิบภาพเ่าั้ขึ้นมาดูด้วยมือสั่นเทาภาพแต่ละใบมีผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาคล้ายกับเธอมาก ต่างกันก็เพียงแค่สีผมและรอยสักตามตัว
“นี่...ใคร”
เธอถามเสียงสั่นดวงตายังคงจับจ้องภาพแต่ละใบด้วยความมึนงงบางรูปเธอเห็นผู้หญิงหน้าคล้ายเธอกำลังกอดจูบกับผู้ชายอารมณ์ร้ายคนนี้
“ก็เธอไงล่ะแทมมี่ ! หลักฐานเห็นชัดอยู่คาตาขนาดนี้แล้วเธอยังจะปฏิเสธอีกเหรอว่า เธอไม่ใช่แทมมี่ ไม่ใช่เมียฉัน”
เขายังตะคอกเธออย่างเกรี้ยวกราด
“ไม่ใช่ฉันไม่ได้ชื่อแทมมี่ ต่อให้ผู้หญิงคนนี้จะหน้าตาเหมือนฉันก็เถอะแต่ฉันไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ และที่สำคัญฉันไม่รู้จักคุณ !”
ทิชาะเิอารมณ์ออกมาเธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ที่จะต้องทนรับเคราะห์กรรม ในสิ่งที่เธอไม่ได้กระทำ
“ยังจะปากแข็งอยู่อีก”
มือแกร่งของเขาจับกุมลำคอของเธออย่างฉับพลัน แพทริคถลึงตามองหญิงสาวด้วยความโเี้
“อึก”
ทิชาถูกบีบคอจนหายใจแทบไม่ออก เธอยกมือขึ้นกุมมือเขาไว้อีกชั้นพยายามจะแกะมือแกร่งออกจากลำคอของตน
“เธอคิดว่า ถ้าไม่ยอมรับว่าตนเองเป็แทมมี่แล้วจะหนีความผิดที่กระทำไว้กับฉันได้พ้นเหรอ ฝันไปเถอะ !”
เขาออกแรงเพิ่มขึ้น
“อื้อ... อึก”
สองมือน้อย ๆ ของทิชา พยายามทุบลงบนมือแกร่งอย่างเอาเป็เอาตายสายตาเริ่มพร่ามัวช้า ๆ จนเธอรู้สึกว่าตนเองกำลังจะสิ้นลมหายใจแล้ว