แทนใช้เวลาในการพักฟื้นพลังเดินสำรวจเมืองที่นี่มีร้านค้า Npc โรงแรม และบริการวาร์ป...อย่างหลังทำให้เขาทำตาโต
ชายหนุ่มเดินไปที่Npc ประจำจุดวาร์ปทันที“ปิเอต้าเท่าไรพี่” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าไปถาม
Npc สวมหมวกปลายแหลมเหมือนพ่อมดตอบกลับทันที“ปิเอต้า 200,000 กิลครับ”
ตาค้าง...
หน้าถอดสี...
ตามด้วยกลืนน้ำลายอีกหนึ่งอึก...
เขาไม่รู้เลยว่าค่าวาร์ปในเกมนี้ราคามหาโหดเพราะ้าป้องกันผู้เล่นข้ามไปเขตที่ไม่เหมาะสมกับตนเอง
“รับแผนที่สักแผ่นไหมล่ะ”Npc คนเดิมถาม ถ้าแทนจำไม่ผิด รู้สึกว่าคู่มือจะบอกว่า Npc ในเกมนี้มีพนักงานบังคับ แต่อาจจะเป็หนึ่งคนบังคับหลายตัวก็เป็ได้
“เท่าไรครับ” เขาถามหวาดๆ หลังจากฟังราคาค่าวาร์ป
“50 กิลครับ”
ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนจะตอบกลับไป“เอาอันหนึ่งครับลุง”
“60 กิล”เสียง Npc คนนั้นว่า
แทนหันขวับมองหน้า “เมื่อกี้บอก 50” เขาเสียงเข้ม
“เรียกลุงคิดเพิ่ม”
แทนหรี่ตามองหน้า Npcหน้าตาเหมือนพ่อมด “ล้อเล่นใช่ไหม” แต่ที่ตอบกลับมาเป็การส่ายศีรษะ
“Npc เกมนี้ตัดสินใจเองได้ถ้าไม่เอาคราวหน้ามาซื้อคิดร้อยนึง” เขาทำหน้าเข้ม
ชายหนุ่มรีบยื่นเงิน 60กิลให้ทันที ตามด้วยคว้าแผนที่มาอย่างไว “บ้าชะมัด” เขาบ่นก่อนจะหันหลังเตรียมเดินจากไป แต่แล้วเสียง Npc คนเดิมก็ดังขึ้น
“เงินทอนเ้าหนู” เขาพูดพร้อมโยนเงิน 10 กิลคืนมาให้ “เกมที่ไหนจะตั้งให้Npc ทำตามใจได้กันล่ะ เชื่อคนง่ายเกินไประวังลำบากนะเ้าหนูเอ้ย!”เขาพูดกลั้วหัวเราะ
มันทำให้แทนไทยต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วตอบกลับไป “แหมล้อเล่นกันงี้เลยรึ...ปู่”เขาเน้นเสียง
Npc ส่ายหัวไปมา “ปู่เลยเรอะคราวนี้ แต่ก็ดี ประจำอยู่เมืองบ้านนอกแอบบนี้สุดแสนจะน่าเบื่อ”Npc คนนั้นว่า
หลังจากนั้นแทนก็เปิดแผนที่ดูแล้วเกิดอาการตกตะลึง…
ปิเอต้าอยู่ไกลจากเมืองนี้ที่แสดงจุดสีฟ้ากระพริบแทนตัวเขาอยู่เกือบครึ่งโลก...!
“มันจะซวยไปถึงไหนกันนี่”แทนบ่นก่อนจะออกนอกเมืองไประบายความแค้นกับกอบลินทางที่ราบตะวันออก
เขาตั้งใจระบายความหงุดหงิดกับมอนสเตอร์แถวนั้น และในที่สุดเ้ากอบลินก็โผล่มาให้เห็นเขาเข้าจู่โจมมันทันที แต่ในขณะนั้นเองเสียงจากระบบดังขึ้น…
ผลจากทักษะของนักเสี่ยงโชคทำงาน...”
แทนได้ยินเสียงนั้นชัดเจนแต่ไม่รู้ว่าทักษะที่ว่ามีผลอย่างไร การ์ด 7ใบแรกถูกจั่วขึ้นมาพร้อมสีหน้าไม่สู้ดีนัก...
“ท่าทางจะไม่ค่อยดีแล้วล่ะเรา”เขาพูดเพราะเห็นการ์ดที่จั่วขึ้นมาได้ การ์ดพวกนั้นเป็มีดสั้น 2 ใบคทา 1 ใบ และน้ำยาเพิ่มพลัง 2 ใบ มีการ์ดมอนสเตอร์อยู่เพียงใบเดียว
นักรบฝึกหัด...
“ซัมมอน! อีควิป!”เขาจัดการกับการ์ดในมือตามลำดับแล้วมีดสั้นกับนักรบฝึกหัดก็ปรากฏตัว
นักรบฝึกหัดวิ่งเข้าไปประจัญบานกับกอบลินทันทีแทนไทยเองก็ตั้งใจจะเข้าไปร่วมวงแต่เขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเหลือบเห็นสเตตัสของตัวเอง
HP 8
MP 105
SP 2
“เฮ้ย!” ชายหนุ่มร้องขึ้นพร้อมหยุดขาสองข้างที่เกือบพาเขาเข้าไปตายค่าพลังชีวิตและค่าพลังเวทของเขาถูกทำให้สลับกันพลังเวทมีมากมายแต่พลังชีวิตแค่โดนสกิดก็น่าจะตายทันที เขาเริ่มใช้สมองคิดและนึกถึงเสียงจากระบบที่แจ้งขึ้นได้
“นี่มันผลของอาชีพนักเสี่ยงโชครึนี่เกือบตายแล้วสิเรา” เขาบ่นพึมพัมก่อนจะมองไปที่เ้านักรบฝึกหัดที่พลังเหลือไม่ถึงครึ่ง
“ไอเทม!” แทนใช้การ์ดน้ำยาเพิ่มพลังให้นักรบฝึกหัดดูท่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่น่าจะเหลือบ่ากว่าแรง แต่แล้วมันก็ไม่ได้เป็อย่างนั้นกอบลินอีกตัววิ่งเข้าร่วมวงทันที
“เวรๆๆๆๆๆ” ชายหนุ่มส่ายหัวอย่างหงุดหงิด ตัวเขาเองไม่สามารถเข้าไปช่วยนักรบฝึกหัดได้และการถูกรุมด้วยกอบลินสองตัวก็ทำให้เขาต้องใช้น้ำยาเพิ่มพลังอีก 1 ขวดทันที
“ไอเทม!” พลังชีวิตของนักรบฝึกหัดกลับมาเต็มเปี่ยมและดาบเก่าๆ ของนักรบนั้นก็ฟาดลงไปที่กอบลินตัวแรก จนมันกระจายกลายเป็ประกายแสง
“ท่าจะไม่ดีแน่ๆ”แทนไทยว่า และมันก็น่าจะถูกของเขาเพราะถ้าสู้กันตัวต่อตัวนักรบฝึกหัดน่าจะตายก่อนกอบลินและการ์ดที่เหลือก็น่าจะไม่มีประโยชน์ในตอนนี้
และไม่ต้องรอนาน...นักรบฝึกหัดถูกจัดการในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที
“ซวยแล้ว!” ชายหนุ่มพูดขึ้นเมื่อเห็นเ้ากอบลินเบนเป้าหมายมาที่เขา ตอนนี้ในสมองของแทนกำลังหาทางรอดอย่างรวดเร็วและในที่สุดเขาก็คิดขึ้นได้...
หนี! และต้องเร็วที่สุด!
เขาหันหลังออกวิ่งแต่เ้ากอบลินก็ไม่ลดละมันยังตามมาติดๆ แถมโชคชะตาเหมือนกำลังกลั่นแกล้งแทนไทยเจอเข้ากับกอบลินอีกหนึ่งตัว มันยืนดักอยู่ทางด้านหน้า
“จั่วการ์ด...”
เสียงจากระบบดังขึ้นพร้อมกับการ์ดที่จั่วขึ้นมาใหม่อีก1 ใบ...การ์ดที่มาช่วยชีวิตน้อยๆ ของมือใหม่อย่างแทนไทย
“ซัมมอน!”
มอนสเตอร์ที่ถูกเรียกออกมาแทนเพิ่งเคยเห็นมันออกมาสู้ครั้งแรกการ์ดลูกหมาป่าน้ำแข็งระดับ 3 ดาว การ์ดที่แข็งแกร่งที่สุดในชุดการ์ดของเขา
“45!”
แค่มันโจมตีครั้งเดียวก็แรงพอกับจอมเวทใช้คาถาไม่นานนักเ้ากอบลินโชคร้ายก็กระจายกลายเป็ละอองแสงและเมื่อเ้าลูกหมาป่าน้ำแข็งหันไปทางกอบลินอีกตัว หอกน้ำแข็งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศแลกกับพลังเวททั้งหมดของเ้าหมาป่า
“114!”
การต่อสู้จบลงทันที เสียงของระบบดังขึ้นหลังจากนั้น
ผู้เล่นแทนไทยกำจัดกอบลินได้สำเร็จได้รับค่าประสบการณ์ 70 หน่วย ได้รับการ์ดกอบลินระดับ 1 ดาว 1 ใบ ได้รับค่าประสบการณ์70 หน่วย ได้รับเงิน 70 กิล
แทนไทยชนะการต่อสู้แบบเฉียดตาย เขาเริ่มรู้สึกหวั่นๆกับอาชีพที่เขาเลือกสุ่มได้มา ดูท่าแล้วต่อไปมันน่าจะทำเขาตายเอาง่ายๆเขากลับเข้าเมืองแล้วเสริมเด็คตัวเองด้วยการ์ดกอบลินที่ได้มา เขานำมันใส่เข้าเด็คแทนการ์ดคทาเพื่อเพิ่มจำนวนซัมมอน ป้องกันเหตุการณ์แบบครั้งนี้
“เท่านี้น่าจะจัดการกับเ้ากอบลินได้สบายๆ” เขาว่า
แต่มันไม่ได้เป็แบบนั้นแทนใช้เวลาอยู่นานในการเก็บเลเวลกับกอบลินเ้าเก่าแต่ในการเสียเวลานั้นก็ทำให้เขาพอรู้ว่าอาชีพนักเสี่ยงโชคของเขานั้นมีโอกาสเกิดการเปลี่ยนแปลงค่าต่างๆ ของเขาในอัตราราวๆ 5 ครั้งจะเกิดขึ้น 1 ครั้งและเ้าการเปลี่ยนแปลงที่ว่าก็มีหลายอย่างจนเขาไม่รู้ว่าที่จริงแล้วมันมีมากแค่ไหนแต่เท่าที่พบในตอนนี้ก็คือ
สลับพลังชีวิตกับพลังเวท
พลังชีวิตลดลงเรื่อยๆแต่ค่าพลังต่างๆ เพิ่มมากขึ้น
MP เหลือแค่ 1 ใน 3แต่พลัง SP เพิ่ม 3 เท่า
และในขณะนี้หลังจากเขาตามล้างเผ่าพันธุ์กอบลินอยู่พักใหญ่ เลเวลของเขาก็ขึ้นมาเป็เลเวล 5แต่อาชีพและทักษะยังไม่ขยับเขยื้อน...
“เหนื่อยเหมือนกันแฮะ”เขาพูดขณะเดินเข้าเมือง แต่แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นไม่ไกลจากเขานัก
“เฮ้ยไอ้หนู!” นี่เดินชนกันไม่คิดจะขอโทษเลยรึไงกันฟะ!” อัศวินในชุดเกราะสีทองแดงยืนพูดใส่อัศวินที่เคยช่วยแนะนำแทนเื่เมืองเริ่มต้น
“อย่างนี้มันต้องมีค่าทำชวัญ!”เสียงอัศวินคนนั้นว่า
“โห...มุข โค ตะ ระคลาสสิก” เสียงแทนพูดขึ้น “ยังกล้าเอามาเล่นออกสื่ออีกหรือพวกนี้หน้าไม่อาย”
เ้าอัศวินเกราะทองแดงหันมามองหน้าคนพูดทันที“ว่าใครหน้าไม่อายไอ้หนู! อยากเจ็บตัวใช่ไหม วอนนะเด็กเดี๋ยวนี้”
แทนถอนหายใจยาวในตอนนี้เขาเริ่มมั่นใจในฝีมือและเลเวลของตนเอง “มาเลยดีกว่ามัวแต่พูดมันไม่มีใครเจ็บตัวหรอก” เขาว่า “รังแกคนอ่อนแอกว่าสนุกไหมล่ะ”
อัศวินคนนั้นหัวเราะร่า “เออ...ก็กำลังจะรังแกอีกคนอยู่นี่ล่ะรังแกเสร็จเดี๋ยวบอก”
Battle Start!
“ซัมมอน!ซัมมอน! อีควิป! อีควิป!”แทนยิ้มเมื่อเห็นการ์ด 7 ใบแรกที่ตัวเองจั่วได้ในนั้นมีการ์ดที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาลูกหมาป่าน้ำแข็งพร้อมกับจอมเวทและนักรบอีกอย่างละใบส่วนการ์ดอีควิปมีทั้งโล่เล็กและมีดสั้นแถมยังมีน้ำยาเพิ่มพลังเหลือไว้ใช้ตอนฉุกเฉินอีกหนึ่งขวด
“เดี๋ยวรู้ว่าใครอ่อนแอกันแน่”เขาว่า
อัศวินในชุดเกราะสีทองแดงยืนนิ่งเมื่อเห็นภาพตรงหน้าเขามองมอนสเตอร์ที่แทนเรียกออกมาไล่ไปทีล่ะตัว ก่อนที่จะพูดออกมา “นี่มันผู้เล่นใหม่นี่หว่า นี่มันโคตรจะอ่อนเลยนะ ไม่ใช่อ่อนธรรมดา”
หลังจากพูดจบเขาก็หยิบการ์ดขึ้นมาแล้วเรียกชุดเกราะหนักระดับห้าดาวและมอนสเตอร์ออกมาอีกสองตัว อัศวินดำและนักดาบมืดการ์ดระดับ 4 ดาว
เสียงร้องคำรามของอัศวินดำดังลั่นก่อนที่ร่างของมันจะพุ่งเข้าใส่แทนและมอนสเตอร์ของเขา!
“240!”
“197!”
ค่าความเสียหายที่อัศวินดำและนักดาบมืดโจมตีใส่นักรบฝึกหัดและนักเวทฝึกหัดปรากฏขึ้นพร้อมกับการสลายไปของทั้งสองหลังจากนั้นอัศวินดำและนักดาบมืดก็รุมโจมตีลูกหมาป่าน้ำแข็งทันทีแต่มันยังไม่จบแค่นั้น
“อีควิป!” เสียงคู่ต่อสู้ดังขึ้น ตามมาด้วยการปรากฏของดาบสีดำที่มีดวงตาที่ส่วนปลายอุปกรณ์อีควิประดับ 4 ดาว ดาบตาปีศาจ
เมื่อดาบอยู่ในมือของอัศวินเกราะทองแดงเรียบร้อยเขาพุ่งเข้าหาแทนไทยที่ยังตกตะลึง
“210!”
“212!”
เพียงการโจมตีสองครั้งร่างของแทนก็ลงไปนอนกับพื้นพลังชีวิตหมดลงทันที…
“กระจอกนี่หว่าไอ้หนู”อัศวินเกราะทองแดงว่า “ไหนเอามาดูดิว่าจะเอาการ์ดอะไรดี”เขาพูดเมื่อการ์ดทั้งเด็คของแทนไปปรากฏอยู่ตรงหน้ามันเป็กฎของการดวลในเกมนี้ ที่ผู้ชนะจะสามารถเลือกการ์ดได้หนึ่งใบจากเด็คที่ใช้เข้าต่อสู้ของผู้แพ้
“นี่มันการ์ดที่ได้ตอนเริ่มต้นทั้งนั่นเลยนี่หว่า! เสียเวลาจริงๆ เอาใบนี้ก็แล้วกัน อย่างน้อยก็ขายได้พันสองพัน” อัศวินคนนั้นพูดพร้อมกับหยิบการ์ดไปหนึ่งใบ
การ์ดลูกหมาป่าน้ำแข็งการ์ดที่แข็งแกร่งที่สุดของแทนไทยในตอนนี้...
“จำไว้นะไอ้หนู...กระจอกแล้วอย่าซ่า”เสียงพูดดังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไรสำหรับแทนไทย
และหลังจากนั้นร่างของเขาก็สลายกลายเป็ละอองแสงก่อนจะไปลืมตาที่จุดเกิดในอีกห้านาทีถัดไป วิหารกลางเมืองเริ่มต้น
วิหารแห่งนักเดินทางในเมืองชายแดน...รินเดอร์เวล
แทนลืมตาขึ้นอีกครั้งเขามองเห็นอัศวินในชุดเกราะเก่าๆ เขาจำได้ว่าเป็คนที่ช่วยแนะนำการเล่นให้เขาและเป็คนที่เขาเข้าไปช่วย แต่ตัวเองกลับต้องตายมาอยู่ที่จุดเกิดตรงนี้
“ขอบใจนะ”อัศวินคนนั้นยื่นมือออกมาให้แทน ซึ่งเขาเองก็จับมือนั้นลุกขึ้นยืน
แทนเพิ่งสังเกตว่าผู้เล่นคนนี้หน้าตาเหมือนลูกครึ่งผมสีทองเส้นเล็กเหยียดตรงและร่างกายสูงใหญ่และเมื่อเขาแนะนำตัว แทนไทยก็แน่ใจในความคิดของเขา“ฉันบลานซ์ นายล่ะชื่ออะไร” เขาถาม
“แทนไทย”แทนตอบกลับไป “แต่เรียกแทนเฉยๆ ก็พอ”
บลานซ์พยักหน้าเข้าใจก่อนจะพูดต่อ“ห้าวเกินไปไหมนี่นายน่ะ เพิ่งเข้ามาเล่นใหม่ไปท้าพวกดาร์กไนท์นั่นได้พวกนั้นเลเวลสูงที่สุดในเขตนี้แล้วล่ะ”
“ดาร์กไนท์? เลเวลสูงสุด?” ชายหนุ่มลุกขึ้นมานั่งที่เก้าอี้ยาวในโบสถ์พร้อมกับถามด้วยความสงสัย
“กลุ่มนั้นชื่อดาร์กไนท์เลเวลเฉลี่ยน่าจะประมาณสิบสอง” บลานซ์พูด
“ชิ...เลเวลเยอะขนาดนั้นเชียว”
“กว่าจะเก็บเลเวลได้ขนาดนั้นใช้เวลาเกือบเดือนแหละ”บลานซ์พูดต่อ “ว่าแต่นายเถอะเลเวลเท่าไรก่อนตายน่ะ...”
“ห้า...” แทนตอบเบาๆ
“ห้า!?” บลานซ์ทวนคำ “งั้นก็เหมือนเริ่มต้นใหม่เลยสิแถมการ์ดสามดาวก็ถูกแย่งไปแล้ว”
แทนหันมองหน้าบลานซ์พร้อมขมวดคิ้วสงสัย“เริ่มต้นใหม่?”
ชายผมทองถอนหายใจก่อนจะตอบออกไป“นายไม่รู้ใช่ไหมว่าตายแล้วเลเวลลด”
แทนเลิกคิ้วสูงสีหน้าใตามด้วยส่ายหัวไปมาเหมือนตุ๊กตาไล่ฝนโดนลมพัด “ไม่รู้น่ะ”เขาตอบ “ว่าแต่ลดเท่าไร หนึ่งหรือสองเลเวลล่ะ”
“ห้า...” บลานซ์ตอบสั้นๆ ก่อนจะขยายความต่อไป “แต่สำหรับนายที่เลเวลยังไม่เกินห้าก็จะกลับไปเลเวลหนึ่งน่ะ”
“เลเวลหนึ่ง!” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนพร้ะโกนเสียงดัง
“อือใช่เลเวลหนึ่ง”
“โธ่เว้ย...เริ่มใหม่เลยสิเรา”แทนไทยว่า
“นายมาปาร์ตี้กับฉันสิเดี๋ยวช่วยเก็บเลเวล จะได้เร็วขึ้น” บลานซ์พูดเสียงเรียบ
“นายเลเวลเท่าไร”แทนถาม
“เก้า”
ชายหนุ่มผมดำหัวเราะในลำคอก่อนจะพูดตอบออกไป“ฉันไม่ชอบเป็ตัวถ่วง แต่ก็ขอบใจที่จะให้ฉันปาร์ตี้ด้วยเอาไว้เลเวลใกล้นายเมื่อไรเราคงได้ไปด้วยกัน” เขาพูดพร้อมกับทำท่าจะเดินออกจากโบสถ์แต่มีหน้าจอเล็กๆ พร้อมข้อความปรากฏตรงหน้าของเขา
ผู้เล่นบลานซ์้าเป็เพื่อนกับคุณ…
แทนหันมองหน้าบลานซ์อีกครั้ง เขาเห็นรอยยิ้มจากคนที่ยื่นคำขอเป็เพื่อนแต่เขาก็กดปฏิเสธคำขอนั้น ซึ่งมันทำให้บลานซ์ขมวดคิ้วไม่พอใจ แต่มันก็เป็แบบนั้นได้ไม่นานเพราะแทบจะทันทีหลังจากแทนกดปฏิเสธก็มีเสียงจากระบบดังขึ้นที่บลานซ์
ผู้เล่นแทนไทย้าเป็เพื่อนกับคุณ
บลานซ์ส่ายศีรษะเมื่อเห็นข้อความที่ว่าแต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรแกมา เสียงของแทนก็ดังขึ้นเสียก่อน “นายช่วยฉันตั้งหลายครั้งแถมตอนฉันอยากช่วยนายยังไม่สำเร็จอีก เอาเป็ว่าฉันขอเป็เพื่อนกับนายก็แล้วกัน”
บลานซ์พยักหน้าตอบก่อนจะกดตกลงและหลังจากนั้นแทนก็เดินออกไปจากโบสถ์ เดินไปที่มุมหนึ่งของเมืองซึ่งลับตาคนไม่ใช่เพื่อเหตุผลอะไร ตอนนี้เขากำลังวางแผนเก็บเลเวลใหม่ั้แ่ต้น...
![เทพสงครามหวนคืน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576680_14591552.webp)
88K
