Galactic Imperium

ตอนที่เจ็ดสิบสี่ Red Dragon Clan 4

มันมีสาเหตุอยู่ที่เด็กที่เติบโตมาจากทะเลทรายทำฟาร์มสาหร่ายอย่างลุคสกายวอล์คเกอร์นั้นโชคดีและมีความสามารถเดอะฟอร์ซหรือพลังที่เก่งกาจจนสามารถบินผ่านระบบกาป้องกันต่างๆและยานรบต่างๆจนไประเบิดเดธสตาร์ได้

แต่ละคนเกิดมาไม่เท่ากันนี้คือความจริงที่ต้องยอมรับ

คนที่มีพลังจิตสูงนั้นแม้จะไม่ได้รับการฝึกฝน

ก็มักจะแสดงออกมาในรูปแบบของสัญชาตญาณInstinct หรือ โชค Luck

ความรู้สึกถึงอันตรายก่อนคนอื่นหรือการหลบกระสุนหรือหลีกเลี่ยงอันตรายที่ไม่น่าจะหลบหรือหลีกเลี่ยงได้คือการแสดงออกถึงพลังจิตของตนเองออกมาโดยไม่รู้ตัว

ในทางกลับกันคนที่ฝึกฝนด้านพลังจิตอาจจะสูญเสียโชคในทางด้านนี้ไปแต่แลกมากับพลังที่ควบคุมได้มากกว่ามาแทน

หากต้องการความมั่นคงแน่นอน

เราก็ต้องเลือกพลังจิตที่เราสามารถควบคุมได้มากกว่าโชคหรือสัญชาตญาณที่เราควบคุมไม่ได้อย่างแน่นอน

นักรบตัดแต่งพันธุกรรมได้มองเห็นเส้นสายความเป็นไปได้อย่างชัดเจนด้วย

พลังการมองเห็นล่วงหน้า

Precognition

ซึ่งทำให้พวกเขาสามารถเล็งไปในจุดที่คู่ต่อสู้จะเคลื่อนไหวล่วงหน้าได้

แม้จะเรียกว่าไม่ได้สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็น

ไม่มีใครทำได้เกินร้อยเปอร์เซ็นนอกจากท่านจักรพรรดิเท่านั้น

แต่นั่นคือสิ่งที่พวกเขาฝึกฝนมาตลอดในการเตียมการซ้อมรบ

แต่พอยิงเป้าหมายวีไอพีคนนี้

ตำแหน่งตรงตามที่คิดไว้ทุกอย่าง

แต่เศษชิ้นส่วนต่างๆปลิวมาขวางทางล่วงหน้าหรือเป้าหมายเคลื่อนที่ได้ด้วยความเร็วมากกว่าเดิมแบบระเบิดในช่วงเวลาสั้นๆ

เป็นลักษณ์ของคนที่มีพลังจิตที่ขาดการขัดเกลา

ไร้วินัย ไร้ระเบียบ

หากไม่ได้อยู่ในหน้าที่นักรบตัดแต่งพันธุกรรมคงถอนหายใจและแสดงความรู้สึกออกมา

แต่เมื่ออยู่ในหน้าที่เขาทำแค่แจ้งข้อมูลและการวิเคราะห์สถานการณ์ของเขาไปตามการสื่อสารทางพลังจิต

ว่านี่น่าจะเป็น

บุตรแห่งโชคชะตา

Child of Destiny

ที่พวกอารยธรรมล้าหลังเชื่อว่าเกิดมาพร้อมกับความโชคดีหรือโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่

แต่ความจริงแล้วเป็นแค่คนที่มีพลังจิตคนหนึ่งเท่านั้น

จะมีใครมีโชคชะตายิ่งใหญ่กว่าท่านจักรพรรดิไปได้?

ในสายตาของนักรบตัดแต่งพันธุกรรมต่อให้มีพลังยิ่งใหญ่แต่ขาดการฝึกฝน

ก็ไม่ต่างกับพวกลิงถืออาวุธคริสตัล

แม้จะมีแขนมีมือ

แต่ขาดความเชี่ยวชาญในการใช้งานมันก็รังแต่จะเป็นผลร้ายต่อตนเอง

...

มิโคโตะได้พยายามใช้ดาบนาโนของเธอในการฟันพวกโดรนต่อสู้ที่มีการส่งเข้ามาจับกุมเธอ

ดาบนาโนสมบัติประจำตระกูลของเธอนั้นฟันเข้าที่จุดอ่อนของโดรนอย่างแม่นยำราวกับว่ามีบางสิ่งนำทางดาวนาโนของเธอ

เธอได้รวบรวมคนจำนวนหนึ่งให้หนีไปตามที่วางแผนไว้

และเธอได้ฝ่าฟันจากคนไล่ตามจนสามารถจะออกไปสู่อวกาศที่กว้างใหญ่ได้

จนกระทั่งได้ยินเสียงที่ทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นสงบนิ่ง

+++++หยุดต่อสู้ได้+++++

ไม่เพียงแต่ที่พวกเธอหยุดเท่านั้น

แม้แต่พวกคนที่มาโจมตีเธอก็หยุดเช่นกันพร้อมกับคุกเข่าลงกับพื้นทำท่าเคารพ

และเธอก็ราวกับสัมผัสได้ก่อนที่คนคนนั้นจะปรากฏตัว

อากาศราวกับจะผนึกแข็งแกร่งเป็นอัลลอยด์

ยานที่หลบหนีไปในบริเวณนั้นหยุดชะงักกันหมดเครื่องยนต์ไม่เดินต่อไป

และคนคนหนึ่งปรากฏออกมาตรงที่จอดยานแบบไม่ต้องอาศัยเครื่องข้ามมิติใดใด

คารวะท่านจักรพรรดิ

เสียงกระหึ่มดังจากทั้งสนามรบ

จนแม้แต่คนที่มีจิตใจต้องการต่อสู้ก็อาวุธล่วงหลุดจากมือ

เหมือนกับเสียงดังขึ้นในหัว

ร่างนั้นดูไม่ออกว่าร่างสูงเท่ากับนักรบเหล็กขนาดสามเมตรหรือเป็นเพียงแค่..เด็กชายสูงไม่ถึง180 เซนติเมตร?

ร่างนั้นดูไม่ออกว่าเป็นสิ่งใดราวกับแตกต่างไปตามการมองเห้นของแต่ละคน

แต่เสียงที่กล่าวราวกับดังขึ้นในหัว

+++ไม่ยอมแพ้หรือ++++

ร่างนั้นเอียงคออย่างสงสัยพร้อมกับยส่องแสงสีทองออกจากตาราวกับเข้าใจบางอย่างหรือมองเห็นในสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น

ร่างนั้นโยนดาบนาโนมาให้กับเธอ

+++งั้นประลองกัน++++

เธอตอบด้วยการพุ่งเข้าไปฟันร่างของคนที่เรียกว่าท่านจักรพรรดิ