เที่ยงวันมาถึงเสือที่ตอนนี้นั่งหน้าเครียดอยู่ที่โต๊ะทำงาน ก็ลุกขึ้นถือถุงยำที่ให้เลขาไปซื้อมาให้ เดินออกจากห้องบึ่งรถไปยังกองถ่ายที่แป้งกำลังทำงานอยู่
“นายครับ รถก๋วยเตี๋ยวป๊อกๆที่นายเหมา มาแล้วครับ”
“อื้ม รอแปปนะ”
เสือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาแป้ง แต่คนที่รับสายคือเอมอรผู้จัดการส่วนตัว จึงสื่อสารกันว่าเสืออยู่ที่หน้ากองถ่าย อยากจะเข้าไป เอมอรก็บอกให้เสือรอสักครู่เดี๋ยวจะออกไปรับ เมื่อเอมอรออกมา ก็ได้นำเสือและรถก๋วยเตี๋ยวเข้าไปข้างในกอง พร้อมกับถุงยำที่เสือถือเองกับมือไม่ห่างกาย และก็เป็่เวลาพักกองพอดี แป้งที่เดินออกมาจากม้านั่งที่ถ่ายทำก็ในิดหน่อย แต่ก็ยิ้มออกมาได้เมื่อสติกลับคืนมา
“มาได้ยังไงคะ ไม่ทำงานหรอ”
“ทำครับ แต่เฮียอยากมาทานข้าวด้วยเลยเกงานมา”
“ทำไมทำแบบนี้ละคะ ไม่ดีนะ ”
“คุณแฟนครับ ผมเป็ท่านประธานต้องทำงานก็จริงแต่ผมก็พักเที่ยงทานข้าวเหมือนพนักงานทั่วไปนะครับ”
“ค่ะ แป้งขอโทษ ไปนั่งบนโต๊ะนั้นกันค่ะ”
ทั้งคู่เป็ที่สนใจมากในสายตาคนอื่น เพราะไม่เคยเลยที่จะมีผู้ชายมาหาแป้งที่กอง และทั้งคู่ก็ตกเป็ประเด็นเมาท์มอยให้ทั้งคนในกองพูดถึง แต่แป้งและเสือก็ไม่คิดอะไร มันเป็ธรรมดาของสัจธรรมโลกอยู่แล้วที่สร้างมนุษย์ขึ้นมาพร้อมกับนิสัยนินทาเื่ชาวบ้าน
“เฮียเอายำที่แป้งชอบมาให้ด้วยนะ แล้วเฮียก็เหมาก๋วยเตี๋ยวมาเลี้ยงด้วย”
“ขอบคุณค่ะ น่ารักที่สุดเลยแป้งอยากทานอาหารแซ่บๆพอดีเลย”
“ขอบคุณเฉยๆหรอ ไม่ให้รางวัลบ้างหรอ”
“เฮียเอามาให้เพื่อหวังผลหรอ แป้งก็หลงดีใจไป”
“ป่าวครับ เฮียตั้งใจมาให้เรานั้นแหละ แต่รางวัลคือผลชื่นใจ”
“แล้วเฮียอยากได้อะไรเป็รางวัลละคะ”
“อื้ม……หอมทีหนึ่งเป็ไง”
“บ้า นี่ที่ทำงานแป้งนะอายเค้า”
“งั้นมัดจำไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวผมเอาคืนวันหลัง”
ทั้งคู่พูดคุยกันได้ไม่นาน พันก็เดินเข้ามากระซิบเสือเบาๆให้ได้ยินกันสองคนว่า เจนนี้ขอเข้าพบเป็การส่วนตัวที่ยริษัท มีเื่สำคัญจะคุยด้วย เสือจึงบอกแป้งไป ว่าผมขอตัวก่อนนะ พอดีมีเื่งานด่วนต้องทำ แป้งก็ไม่สงสัยอะไร ยิ้มรับและเดินไปส่งเสือที่รถ
เมื่อถึงบริษัท เจนนี่ที่นั่งรอเสืออยู่นอกห้องก็รีบเดินเข้าไปหาอย่างดีใจหมายจะควงแขน แต่เสือขยับตัวถอยหลังไม่ให้เจนนี่ถูกตัว และเดินนำเข้าห้องไปโดยที่มีเจนนี่เดินตามเข้าไปด้วย
“คุณมีอะไร”
“อะไรกันคะ จะไม่ให้เจนนี่ดื่มน้ำ นั่งพักสักหน่อยก่อนหรอเจนนี่มานั้งรอคุณนานแล้วนะคะ”
“อย่ามาอ้อมค้อม พูดมาคุณมีอะไร”
“ก็ได้ค่ะ คุณเสือฟังดีๆนะ เจนนี่ท้องค่ะ”
“หึๆ คุณคิดว่าคนอย่างผมใครก็หลอกได้งั้นหรอ”
“ฉันรู้ค่ะ ว่าคุณเป็คนยังไง แต่ถ้าฉันไม่ท้องจริงฉันจะกล้าเข้ามาหาคุณหรอคะ”
“หลักฐาน ถ้าเอาแค่ที่ตรวจเป็แท่งมาแสดงให้เห็นแค่2ขีด ก็กลับบ้านคุณไปสะ”
“ฉันรู้ค่ะว่าสิ่งนี้คุณคงไม่เชื่อ ฉันจึงเอานี่มาให้ดูด้วย"
เจนนี่หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาให้เสืออ่าน เสือก็รับไปอ่านแบบชิวๆเพราะเสือมั่นใจว่าตัวเองไม่เคยพลาด แต่แล้วข้อความที่ปรากฏอยู่ในกระดาษเป็สิ่งยืนยันว่าเจนนี่นั้นท้องจริงๆ และมีตราประทับและโลโก้โรงพยาบาลอยู่บนกระดาษอย่างถูกต้องและชัดเจน
แต่บังเอญโชคเข้าข้าง โรงพยาบาลที่เจนนี่ไปตรวจและได้ใบนี้มา คือโรงพยาบาลของครอบครัวเสือที่ป๊าหรือเ้าสัววรัญญูเป็ผู้อำนวยการ
“โอเค คุณกลับไปก่อนเดี๋ยวผมจะไปหา”
“เจนนี่จะแน่ใจได้ยังไง ”
“ไม่ต้องห่วงถ้าใช่ลูกผมจริงผมไม่ทิ้งลูกผมแน่นอน”
“เจนนี่จะรอนะคะ”
“เชิญ”
เจนนี่ออกจากห้องไปพร้อมด้วยรอยยิ้ม เสือบอกว่าจะไปหาแค่นี้ก็มากพอแล้วที่คนอย่างเขาจะทำ เธอดีใจเหลือเกินที่จะได้เขากลับมาอีกครั้ง
“คุณณี เรียกพันเข้ามาหาผมหน่อย”
เสือกดโทรศัพท์บอกเลขาด้านนอกแล้วกลับมานั่งเซ็นเอกสารดูงานต่างๆเหมือนเดิม ไม่มีความกังวลอะไรเลยทั้งๆที่พึ่งมีผู้หญิงมาบอกว่าท้องลูกของตัวเอง
“ครับนาย”
“เอานี่ไป ไปสืบมาให้ละเอียด และถ้าผมออกมาสืบต่อไปด้วยว่าใครประทับตราโรงพยาบาลให้เธอ”
“ครับนาย”
ทางด้านแป้งตอนนี้ที่กำลังจะออกจากกอง เพราะคิวถ่ายของตัวเองไม่มี ก็กำลังจะเก็บกระเป๋าเดินออกไปกับเอมอร แต่ก็มีดาราและคนงาน ช่างแต่งหน้า เรียกไปกินมะม่วง แป้งเมื่อเห็นมะม่วงเปรี้ยวและน้ำจิ้มรสเด็ดก็เดินเข้าไปร่วมวงด้วยอย่างไม่รีรอ กัดไปคำแรกให้ความรู้สึกมีพลังอย่างหน้าแปลกใจ และเมื่อทานไปเื่ๆ อารมย์ก็ดีขึ้นเหมือนมีแรงจากปกติที่เหนื่อยๆจากงานและแสงแดด
“น้องแป้งไม่เปรี้ยวหรอคะ พี่เห็น บางครั้งก็ไม่จิ้มน้ำปลาหวาน”
“ไม่นิคะ กรอบๆเปรี้ยวติดลิ้นนิดๆ”
“โห้ น้องแป้งทานเปรี้ยวจังนะคะ นี่มะม่วงเดือนเก้าเลยนะคะ”
“ค่ะ อร่อยดี”
ทุกคนในที่นี้หันมองหน้ากันนิดหนึ่งแล้วทานต่อ ไม่เปรี้ยวก็ไม่เปรี้ยว
“นี่ๆ ทุกคนดูนี่สิ ”
ทุกคนหันไปมุงดูโทรศัพท์ของช่างแต่งหน้าเพศที่สามคนนั้น ยกเว้นแป้งที่นั้งทานต่อไม่สนใจใคร
“ว๊าย!! ตายแล้ว จริงหรือหลอกเนี้ย”
“จริงสิยะ ก็โพสที่ฉันเอาให้ดูนี่เอามาจากไอจีเ้าหล่อนเลย”
“ตายแล้วแล้วนางท้องกับใครละ ก็ไม่เห็นนางจะเปิดตัวสักหน่อย”
“ฉันก็ไม่รู้ ลองถามน้องแป้งดูสิ เห็นร่วมงานกันบ่อย”
“อะไรหรอคะ”
“นี่ไงคะ”
แป้งหยิบโทรศัพท์ที่พี่ช่างภาพยื่นมาให้ และดูถึงได้รู้ว่าเื่ที่เขาพูดกันนั้นคือเื่ของเจนนี่ที่โพสรูปที่ตรวจครรภ์ขึ้นขีดสีแดงสองขีด พร้อมกับแคปชั้นรูปอิโมจิหัวใจสีแดงหลายๆดวง
“แป้งไม่ทราบเหมือนกันคะ”
แป้งที่อึ้งๆ อยู่นั้นตอบพวกพี่เขาไปแบบส่งๆและขอตัวกลับก่อนโดยอ้างว่าจะไปลองเสื้อที่ร้านของเรนนี่ แต่ก็ไปจริงๆนั้นแหละเพราะคืนพรุ่งนี้ต้องใส่ไปงานวันเกิดม๊าเฮียเสือ แต่อีกนัยหนึ่งที่รีบออกมา ลึกๆแล้วเธอรู้ดีว่าผู้ชายที่เจนนี่ควงก่อนหน้านี้คือเสือแฟนหนุ่มของแป้งเอง จึงไม่อยากทานมะม่วงต่อ เนื่องจากกลัวจะเผยพิรุธให้คนอื่นเห็น เธอเป็นักแสดง แสดงเองก็จริงแต่เธอก็แสดงว่าไม่รู้อะไรทั้งๆที่ใจเธอรู้เธอก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
RRRrrrrrrr(เสือ)
‘ค่ะเฮีย’
‘เห็นข่าวเจนนี่แล้วใช่มั้ย’
‘ค่ะ’
‘ไม่ต้องคิดมากนะ เฮียไม่เคยที่จะไม่ป้องกัน นอกจากแป้งคนเดียว เชื่อใจเฮียนะ’
‘ค่ะ แป้งเชื่อ’
‘ขอบคุณครับ เฮียวางก่อนนะมีงานด่วยเข้ามา’
‘ค่ะ’
แป้งกดวางสาย และเมื่อได้ยินแบบนี้ใจเธอก็ชื่นขึ้นมาหน่อย เธอรู้สึกดีมากที่เสือโทรมา แสดงว่าเสือก็ต้องแคร์ความรู้สึกเธอมาก และเธอก็เชื่อที่เขาพูด และเธอก็ไม่ได้โง่ที่จะคิดไม่เป็ เสืออะเนาะไม่เคยให้เหยื่อขย้ำหรอก มีแต่เสือนั้นแหละที่กัดกินเหยื่อจนหมดสิ้น
2K
