Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่ ส่งจักรพรรดิไปเรียนหนังสือ7

มีการกล่าวในหมู่พวกเนิร์ดว่าหาก The Federation of Planet สหพันธ์ดวงดาว แห่งสตาร์เทรกนั้นเน้นการสร้างยานสงครามโดยตรงก็คงจะชนะทุกอาณาจักรที่อยู่รอบข้างได้ไปแล้ว

แต่ก็มีพวกเนิร์ดว่าวิเคราะห์ว่าหากทำอย่างนั้น

 สหพันธ์ดวงดาวก็ไม่ใช่สหพันธ์ดวงดาวอีกต่อไป

ว่าเมื่ออยู่สายรักสันติPacifism

ชอบการสำรวจ Exploration

และ

การทูต Diplomacy

ทำให้การแม้กระทั่งผลิตยานรบโดยตรงที่ไม่ใช่เพื่อการสำรวจ

ระดับนายพลก็ยังต้องแอบทำแบบลับๆเป็นโครงการผิดกฎหมายเพราะแนวคิดของประชาชนทั่วไปในสหพันธ์ดวงดาวยอมรับการสร้างยานรบไม่ได้

อาณาจักรต่างๆจะมีคุณลักษณะ Characteristic

ของตนเองอยู่ที่หากเสียไปก็จะไม่ใช่อาณาจักรเดิมที่เคยมีมาอีกต่อไป

ว่าแม้จะแซวว่าสหพันธ์ดวงดาวห้ามการทำสงครามกับการสร้างยานรบหรือห้ามตัดแต่งพันธุกรรม Genetic engineering

แต่แม้จะสามารถคุยได้ว่าจักรวรรดิของผมไม่ได้ห้ามการสร้างยานรบและไม่ห้ามการตัดแต่งพันธุกรรม

แต่การที่มีเวลาทำงานที่น้อยลงประชาชนอยู่อย่างสุขสบายชอบการละเล่นรักสนุก Hedonism

ก็เป็นข้อจำกัดของจักรวรรดิของผมไม่แตกต่างกับสหพันธ์ดวงดาวแต่ประการใด

การทำเรื่องที่ส่งผลกระทบต่อความรักสนุกของประชาชนอาจจะเกิดความไม่สงบขึ้นได้

ซึ่งผมสารภาพตามตรงก็ไม่อยากจะเอาแต้มการเมืองมาใช้เพื่อแก้นิสัยรักสนุกHedonism ของประชาชนออกไปเช่นกัน

เพราะมันคือตัวเพิ่มความสุขอย่างดีเวลาเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินที่เพียงแค่สร้างสิ่งบันเทิงต่างๆประชาชนก็จะกลับมามีความสุขได้อีกครั้ง

คืนความสุขให้ประชาชน

คือนโยบายการเอาตัวรอดของผมตลอดมา

ผมกำลังคิดว่าเราต้องแก้ปัญหาแบบกำปั้นทุบดินแบบทุกรัฐเคยทำ

หาทรัพยากรมากขึ้น

เอาทรัพยากรมาแก้ปัญหาทุกอย่างที่เราพบเจอเพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องแก้ปัญหาที่มีอยู่ในประเทศของเรา

คนธรรมดาจึงเป็นคนที่คุยกันรู้เรื่องและมความเห็นอกเห็นใจแต่ทว่า

ประเทศจะเป็นสัตว์ร้ายที่หิวกระหายอยู่เสมอ

เราอาจจะเป็นคนดีมีคุณธรรม

แต่หากเราขาดแคลนแก๊สหุงต้มในหน้าหนาวหรือราคาอาหารแพงมากขึ้น

เราก็อาจจะสนับสนุนรัฐบาลของเราไปแก้ปัญหาที่ทำให้เราใช้ชีวิตลำบากมากยิ่งขึ้นเช่นกัน

แต่หากผมทำอย่างนั้นก็เท่ากับว่าก่อปัญหาไปทั่วอวกาศอาจจะเจออาณาจักรที่แข็งแกร่งกว่าจัดการเข้าสักวัน

Isolationism

รักสันโดษ

ก็เป็นมุกหนึ่งที่ทำให้ผมหลีกเลี่ยงปัญหาต่างๆได้มาตลอดโดยไม่พบกับชาวบ้านเอาเสียเลย

แต่อย่างว่าเราทำได้แค่จะแก้หรือไม่แก้เท่านั้นล่ะ

ผมมองดูแต้มการเมืองประมาณสองพันหายไปจากแต้มการเมืองของผม

Exploration

การสำรวจอวกาศ

ผมยอมแก้การอยู่อย่างสันโดษในที่สุดหลังจากตัดใจไม่ได้มาสักพัก

แต่พอมาเจอกับความรู้สึกประชาชนในระดับล่าง

ผมเริ่มเปลี่ยนใจแล้วว่าเอาประชาชนที่ชอบรักสนุกไปทัวร์อวกาศก็น่าจะมีประโยชน์มากกว่าที่พวกเขาจะนอนเล่นเกมส์อยู่บนดวงดาวให้พวกเขาไปนอนเล่นเกมส์อยู่ในยานอวกาศแทนละกัน

...

ในวันนั้นประชาชนทั้งจักรวรรดิรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้ามาฟาดทั้งร่าง

จ้องมองไปที่ดวงดาวและรู้สึกว่าน่าค้นหาและไม่หวาดกลัวอีกต่อไปที่จะเดินทางสู่ห้วงอวกาศ