EP : 28 สี่ธาตุหลอมรวม
หมิงเจียเจียมองภาพด้านล่างอย่างเบื่อหน่าย เพราะกว่าที่เธอจะได้ลงแข่งอีกครั้งก็เป็นคู่ที่สุดท้ายของรอบสอง ซึ่งคนผู้นั้นไม่ใช่ใครที่ไหนหวังเซียชุนนั้นเอง คงจะจัดเตรียมเอาไว้เล่นงานเธออย่างดีสินะ ครั้งก่อนก็น้องสาวครั้งนี้ก็พี่ชาย หึหึ เลวจริงๆ
“เจ้าอยากฆ่าคน” ซิวเหวยหลงเอ่ยถามร่างบางตรงหน้าของตัวเอง แค่มองเห็นสีหน้าและแววตาของนางเขาก็รู้ได้ในทันที แต่ไม่รู้ว่าใครกันที่เป็นผู้โชคร้ายคนนั้น
“ไม่แปลกหรอกเจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยตอบก่อนจะนั่งทานขนมไปด้วย พวกมันยังต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำเอาไว้กับเธอ
“พรุ่งนี้ข้าต้องไปทำธุระเจ้าอยู่ที่ตระกูลดีๆ ล่ะ อย่าได้หนีออกไปเที่ยวเล่นที่ไหน” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอก เพราะรู้ดีว่านางชอบแอบออกไปเที่ยวข้างนอกบ่อยๆ
“หืม ข้าไปด้วยได้หรือไม่”
“ไม่ได้” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบมาแบบไม่คิด เขาจะให้นางไปกับเขาไม่ได้ เขายังไม่พร้อมที่จะได้นางรู้ความจริงเกี่ยวกับเขา
“คิดสักนิดก็ไม่ได้ แล้วท่านจะไปกี่วันเจ้าคะ” หมิงเจียเจียพึมพำก่อนจะเอ่ยถามซิวเหวยหลง ในหัวก็คิดว่าจะทำอะไรดีตอนที่เขาไม่อยู่ที่ตระกูล
“สามวัน” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบแม้ที่จริงแล้วเขาต้องไปอยู่ที่นั่นอาทิตย์หนึ่งแต่เขาให้ได้แค่สามวันเท่านั้น
“พ่อบ้านฉางไปด้วยหรือไม่เจ้าคะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามเพราะถ้าพ่อบ้านฉางไม่อยู่เธอต้องลำบากแน่ๆ อย่างเช่นอาหาร อืม ไม่สิๆ เธอออกไปหาทานที่โรงเตี๊ยมก็ได้นี่น่า
“อยู่ดูแลเจ้าที่นี่แหละ” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบเพราะถ้าพ่อบ้านฉางอยู่ที่นี่เขาก็จะวางใจได้ ว่าอย่างน้อยหมิงเจียเจียจะปลอดภัย
“แน่นอนถ้าพ่อบ้านฉางไม่อยู่ข้าก็ไม่ได้ทานอร่อยๆ สิเจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยตอบ
ตำตอบของหมิงเจียเจียทำเอาพ่อบ้านฉางอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อได้รับคำชม
“ได้เวลาแล้ว” หมิงเจียเจียกล่าวขึ้นก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้องทันที
“ข้าไม่อ้อมมือให้ท่านหรอกนะพระชายา” หมิงเจียเจียเหล่ตามองคนที่กล่าวบอกเธอก่อนจะยิ้มอ่อนแล้วเดินเข้าสนามการประลองทันที
“ท่านหวังเซียชุนท่านต้องชนะแน่นอนเจ้าค่ะ”
“ใช่ๆ ท่านหวังเซียชุนสู้ๆ นะเจ้าคะ”
“เริ่มการประลองได้” สิ้นเสียงประกาศหมิงเจียเจียเริ่มโจมตีอีกฝ่ายก่อนทันที แต่ไม่ได้จริงจังสักหน่อย
“พายุโหมกระหน่ำ”
“กำแพงปฐพีสามชั้น”
ฟิ้ว!
ตู้ม
ลูกพายุสามลูกมุ่งตรงไปหาหวังเซียชุนก่อนที่ชายหนุ่มจะรีบใช้วิชาต้านเอาไว้ทันที ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะโจมตีรวดเร็วเช่นนี้ยังดีที่วิชาของเขาทำลายลูกพายุสามลูกนั้นได้อย่างไม่มีปัญหา
“ตอนนั้นเจ้าแพ้น้องของข้าตอนนี้เจ้าก็ต้องแพ้ข้าเช่นกัน” หวังเซียชุนพึมพำ ก่อนจะใช้วิชาโจมตีหมิงเจียเจียกลับทันที
“พื้นพิภพสูบ” เอ่ยจบพื้นที่หมิงเจียเจียยืนอยู่ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงมันกำลังกลืนกินทุกอย่างที่อยู่ด้านบนของมัน
หมิงเจียเจียใช้ธาตุลมของตัวเองทันทีโดยทำให้ตัวเองลอยตัวขึ้นสูง ก่อนจะเคลื่อนกายหนีไปจากพื้นที่ที่ตัวเองเคยยืนอยู่
“กรงอัคคี” หมิงเจียเจียพึมพำ กรงอัคคีก็ครอบหวังเซียชุนทัน ก่อนจะยิ้มอ่อนเมื่อนึกถึงตอนที่ทุกคนรู้ความจริงว่าเธอกำลังจะทำอะไรอยู่
“คิดว่ากรงกระจอกนี้จะทำอะไรข้าได้เหรอ” หวังเซียชุนเอ่ยก่อนจะพยายามทำลายกรงอัคคีทิ้งไป
แต่เมื่อกำลังจะทำสำเร็จหมิงเจียเจีย ก็รายวิชาต่อไปทันทีเพื่อให้หวังเซียชุนออกจากกรงของเธอได้ อีกอย่างหนึ่งก็คือมันมีอะไรมากกว่านั้นต่างหาก
“กรงปฐพี”
และเมื่อหวังเซียชุนกำลังทำลายกรงปฐพีของเธอสำเร็จ หมิงเจียเจียก็เอ่ยวิชาถัดไปทันที
“กรงวารี”
“ไม่จริงน่า เจ้าทำมันไม่ได้หรอก” หวังเซียชุนเอ่ยขึ้นก่อนจะคำรามเมื่อรู้ว่าหมิงเจียเจียต้องการทำอะไร ไม่มีใครทำได้หรอก
“กรงพายุ”
ตู้ม!
เมื่อหมิงเจียเจียกล่าวจบก็เกิดการระเบิดทันทีกรงสีธาตุที่เธอหลอมรวมกันก็สำเร็จขึ้น วิชานี้เธออ่านมันและฝึกใช้อยู่นาน ภายในหนึ่งอาทิตย์เธอก็สามารถทำมันจนสำเร็จ แต่มันก็สิ้นเปลืองลมปราณของเธอมาก เลยไม่อยากจะใช้มันสักเท่าไร
“พระชายาทำมันได้” พ่อบ้านฉางเอ่ยขึ้นราวกับละเมอเมื่อพบว่าหมิงเจียเจียทำการหลอมรวมธาตุทั้งสี่เข้าได้กันได้ โดยที่ไม่มีใครทำได้มาก่อน ท่านอ๋องก็ยังทำไม่ได้เลย เนื่องจากมีแค่ธาตุมืดอย่างเดียวเลยหลอมรวมกับธาตุอื่นไม่ได้
“ก็สมกับเป็นนาง” ซิวเหวยหลงเอ่ยชมอย่างหน้าตาเฉย มีอะไรบ้างที่นางคิดที่จะทำแล้วทำไม่ได้ เขาเห็นนางแอบฝึกวิชานี้หลายครั้งแล้ว เขาอยากจะรู้ว่ามันจะเป็นยังไง และนางก็ทำให้เขาไม่ผิดหวังจริงๆ
“วันนี้ก็ฉลองกันเถอะ อ๋อ ถ้าช่วงที่ข้าไม่อยู่เกิดอะไรขึ้นกับเจียเจียพ่อบ้านฉางก็จัดการตามที่ข้าสั่งเอาไว้ได้เลย” ซิวเหวยหลงไม่ไว้ใจคนพวกนั้นอาจจะลงมือในตอนที่เขาไม่อยู่ที่ตระกูล หรืออาจจะเป็นตอนนี้หมิงเจียเจียแอบหนีเที่ยวก็ตาม
“ขอรับ ข้าจะคอยดูแลพระชายาไม่คลาดสายตาเลยขอรับ” พ่อบ้านฉางรับคำ และแอบตกใจนิดหน่อยตรงที่อ๋องซิวเหวยหลงให้เขาจัดงานเพื่อที่จะฉลองนี่ล่ะ เพราะเขารู้ดีว่าอ๋องซิวเหวยหลงนั้นไม่ชอบงานแบบนี้เลยสักนิด
“ไปเตรียมการไว้ก่อน” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพร้อมกับโบกมือไล่ให้พ่อบ้านฉางกลับไปที่ตระกูลเพื่อเตรียมจัดการเลี้ยงฉลองให้กับหมิงเจียเจีย
“ขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยตอบก่อนจะหายตัวไปทันที
“เป็นไปไม่ได้! ” หวังเซียชุนร้องขึ้นอย่างยอมรับไม่ได้ เพราะขนาดตัวเขานั้นยังทำไม่ได้ แล้วนางเป็นใครกัน ถึงสามารถทำมันได้
“ก็มันเป็นไปแล้ว” หมิงเจียเจียเอ่ยตอบ ก่อนจะสั่งให้กรงสี่ธาตุของตัวเองบีบตัวให้เล็กลงเรื่อยๆ กล่าวง่ายๆ เลยก็คือฆ่าอีกฝ่ายทางอ้อมนั้นเอง กรงสี่ธาตุของเธอมันจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเมื่อมันได้รับพลังงานชีวิตหรือลมปราณของอยู่ที่อยู่ในกรง
ตุ้บ!
และในที่สุดหวังเซียชุนก็ล้มลงไปก่อนที่กรงสี่ธาตุของเธอจะหดเล็กลง ช่างน่าเสียดายที่อีกฝ่ายอ่อนแอเกินกว่าจะทนกรงสี่ธาตุของเธอได้
“เอ่อ พอเท่านั้นแหละขอรับพระชายา ถ้ายังไม่ยอมปล่อยท่านหวังเซียชุนตอนนี้ทางเราจะถือว่าท่านตั้งใจจะฆ่าท่านหวังเซียชุนนะขอรับ”
“หืม ข้ารอให้ท่านประกาศผลอยู่นะ” หมิงเจียเจียหันไปมองกรรมการนิ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“เอ่อ”
“ทำไมหรือเจ้าคะ หรือว่าท่านเห็นว่าข้าไม่สมควรจะชนะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามอย่างกดดัน เธอเห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้ากังวลเป็นอย่างมาก
“เอ๊ะ คิดจะโกงอีกแล้วหรือเจ้าคะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถาม โดยครั้งนี้เพิ่มเสียงให้ดังขึ้น เพื่อที่จะให้คนอื่นๆ ได้ยินไปด้วย
“เอ่อ พูดอะไรของท่านนะขอรับ ทางเราจะทำแบบนั้นกันทำไมละขอรับ” กรรมการคนนั้นเอ่ยตอบสายตาล่อกแล่กอย่างเห็นได้ชัด
“นั้นสินะ จะทำแบบนั้นไปทำไมกันนะ” หมิงเจียเจียเอียงคอนิดหน่อยก่อนจะเอ่ยถามอย่างสงสัย
“เอ่อ”
“ดูเหมือนถ้าช้ากว่านี้ ท่านหวังเซียชุนจะตายนะเจ้าคะ” หมิงเจียเจียเอ่ยเตือนอีกฝ่ายที่ตอนนี้ได้ลืมหวังเซียชุนไปแล้ว
“เอ่อ คือ พระชายาชนะขอรับ!” สิ้นเสียงประกาศหมิงเจียเจียก็ดีดนิ้วทำลายกรงสี่ธาตุของตัวเองทิ้งก่อนจะเดินลั้นลาออกไปจากสนามทันที