บทที่ 28
บอสภายในป่า
หลังจากที่สังหารฮันเตอร์ของกิลหมาป่าไปเรียบร้อยแล้ว เอ็กซ์ที่ยืนอยู่กลางป่าก็ได้ยินเสียงบางอย่าง
เสียงคำรามที่ดังลั่นไปทั่วทั้งผืนป่าแห่งนี้ แรงสั่นไหวของภายในป่าที่สั่นะเืจากบางอย่าง
“ เอ๋… แรงสั่นะเืแบบนี้ เสียงคำรามยังงั้นเหรอ ”
“ ดูเหมือนว่าจะมีคนเจอมอนสเตอร์หายากเข้าแล้วสิ ”
‘ ภายในป่านอกเมืองเวลตัน ภายในสถานที่แห่งนี้มอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ส่วนใหญ่ก็เป็พวกก็อบลิน’
‘ แต่ว่ามันเองก็มีเงื่อนไขในการล่าภายในสถานที่แห่งนี้อยู่ หลังจากที่สามารถสังหารก็อบลินภายในบริเวณนี้ได้เป็จำนวนมาก ’
‘ มันมีโอกาสเพียงแค่ประมาณ 1 ใน 100 เท่านั้นที่จะปรากฏมอนสเตอร์ระดับหายาก ’
‘ ส่วนมอสเตอร์ระดับหายากที่ปรากฏกายออกมามันก็คือแม่ทัพก็อบลิน ’
‘ นั่นเป็มอสเตอร์ที่อยู่ในระดับ C เลยนะแถมยังประเภทบอสอีกด้วย ’
“ ไปดูหน่อยดีกว่า ” เอ็กซืเคลื่อนที่มุ่งตรงไปยังเสียงคำรามที่ดังขึ้น เขาตามเสียงคำรามปริศนามุ่งตรงเข้าไปภายในป่า
หลังจากที่เข้าลึกไปภายในป่าประมาณ ก็พบเจอสิ่งที่ตนเองนั้นกำลังตามหาอยู่
แม่ทัพก็อบลินร่างกายสูงกว่า 4 เมตร มันเป็ก็อบลินที่มีผิวสีเขียวเข้ม ร่างกายของมันเต็มไปด้วยมัดกล้ามใส่ชุดเกราะนักรบ ภายในมือถือดาบขนาดั์เอาไว้หนึ่งอัน
มอนสเตอร์ตัวนั้นกำลังเหวี่ยงดาบไปมาใส่พวกฮันเตอร์ที่กำลังล้อมรอบร่างกายของมันอยู่ประมาณ 20 คน
[ ชื่อมอนสเตอร์ แม่ทัพก็อบลิน ระดับ C- [บอส] ]
[ ก็อบลินเผ่าพันธุ์หายากที่ปรากฏพบได้ยากเย็น มันมีพละกำลังมากกว่าก็อบลินธรรมดาหลายเท่า แถมยังมีทักษะในการใช้อาวุธที่อยู่ในระดับสูง ร่างกายของมันเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่แข็งแกร่งดุจเหล็ก] ]
พวกฮันเตอร์ที่ล้อมรอบอยู่บริเวณรอบๆ เอ็กซ์สามารถคาดเดาได้เลยว่าพวกนั้นน่าจะเป็คนจากกิลหมาป่า
แต่สิ่งที่น่าแปลกก็คือพวกมันทั้งหมดอยู่ในระดับ D
“ ฮันเตอร์ที่อยู่ในระดับดีทั้งหมดเลยอย่างนั้นหรอมีจำนวนมากขนาดนี้แสดงว่าหิ้วหมาป่าที่ยึดของพื้นที่ตั้งใจจะพัฒนาศักยภาพของพวกฮันเตอร์พวกนี้ให้มาเป็กำลังสินะ ”
“ ในตอนนี้แนวหน้า้ากำลังในการพิชิตหอคอย ”
“ มันเลยทำให้พวกกิลด์หมาป่า้ารับคนจำนวนมากมา พวกคนพวกนั้นคงจะ้าพัฒนาความสามารถของคนพวกนี้ ”
“ เพื่อที่จะให้พวกเขานั้นกลายเป็ขุมกำลังของกิลที่ใช้สู้กับแนวหน้าได้สินะ ”
“ เพราะแบบนั้นเลยควบคุมพื้นที่บริเวณนี้เข้าใจล่ะ ”
“ ถ้าแบบนั้นไอ้เ้าระดับ C ที่อยู่ด้านหน้าที่ตัวของฉันเพิ่งสางหายไปมันเองก็น่าจะเป็พี่เลี้ยงของเ้าพวกนี้สินะ ”
“ มันรับหน้าที่ในการดูแลทางเข้าแล้วก็ให้คนพวกนี้เข้ามาล่ามอนสเตอร์ภายในสถานที่แห่งนี้ ”
“ แล้วเ้าพวกนี้เองก็ดันโชคร้ายฆ่าก็อบลินไปๆมาๆมันเองก็มีแม่ทัพก็อบลินโผล่ออกมาแบบนี้ ” เอ็กซ์เริ่มปะติดปะต่อสถานการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นได้ หลังจากที่ตนเองนั้นมองเห็นสิ่งที่อยู่ด้านหน้าในตอนนี้
พวกกลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้าประมาณ 20 คนเองก็เป็พวกกลุ่มฮันเตอร์ของกิลที่เข้ามาคุมพื้นที่การล่า
“ แย่แล้ว เ้านี้มันอะไรกันไม่เคยมีใครบอกเลยว่ามันมีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ภายในบริเวณนี้ด้วย ”
“ ใจเย็นเอาไว้ก่อนตั้งขบวนเอาไว้อย่าลืมที่เคยเรียนมาแล้วอย่างนั้นหรอ ”
“ พวกเราต้องร่วมมือกันและก็อย่าทิ้งขบวนของตนเอง อย่าลืมหน้าที่ของตนเองสิในตอนนี้พวกเราเป็สมาชิกของกิลหมาป่านะ ”
“ ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะแต่ว่าเ้าตัวที่อยู่ด้านหน้ามันแข็งแกร่งขนาดนั้น”
“ พวกเราจะสามารถเอาชนะมันได้จริงๆอย่างนั้นหรอ ” สติของคนที่กำลังเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าเริ่มกระจายออกไป
มันเป็เื่ปกติสำหรับคนที่พบเจอศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าตน พวกเขาเองก็ต้องย่อมตกอยู่ในสภาพเช่นนี้อยู่แล้วมันเป็เื่ธรรมดา
ระดับของพวกมันแตกต่างกันเกินไป เป็มอนสเตอร์ระดับบอสถึงแม้ว่าคนพวกนี้จะเป็คนของกิลด์ใหญ่ แต่ว่าพวกเขายังคงไร้ประสบการณ์
ถ้าเกิดว่าโจมตีกันจริงๆแล้วก็โดนเ้านั่นฆ่าตายหมดอย่างแน่นอน เอ็กซ์รู้ดีถึงความแข็งแกร่งของเ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตน
เ้าคนพวกนั้นกำลังจะโดนสังหาร มอนสเตอร์ระดับ C ลบแถมยังเป็ระดับบอสอีกความแข็งแกร่งที่มากมายแม้ว่าจะเป็คนกิลใหญ่
คนพวกนี้โดนคัดเลือกมาเป็อย่างดีแล้วว่าตนนั้นมีประสิทธิภาพในด้านการอเวค แต่ว่าสิ่งที่ยังน้อยอยู่ก็คือประสบการณ์นั่นแหละ
พวกเขายังคงมีประสบการณ์ที่น้อยอยู่แม้พลังบางคนที่จะได้รับการอเวคมาอยู่ในระดับ A แต่ว่าความสามารถในการขัดเกลาในพลังของพวกเขายังไม่ไปถึงระดับนั้น
แม่ทัพก็อบลินเหวี่ยงดาบขนาดใหญ่ภายในมือของมัน ดาบเหล็กขนาดใหญ่พุ่งตรงกระแทกใส่แนวหน้าที่ทำการป้องกัน
การโจมตีที่รุนแรงอัดกระแทกเข้าใส่ร่างกายของแนวหน้า แม้ว่าจะเป็แทงค์ที่อยู่แนวหน้าโล่ขนาดใหญ่ของพวกมันโดนการโจมตีนั้นเข้าไป
ตึง!!
ร่างกายของพวกมันก็กระเด็นมาด้านหลัง “ อ๊าก!!! การโจมตีนี่มันอะไรกัน ”
“ ไม่สามารถต้านทานได้มันรุนแรงเกินไป ”
เมื่อเห็นแนวหน้าที่พยายามป้องกันการโจมตีโดนโจมตีเพียงครั้งเดียวกระเด็นมาด้านหลัง พวกที่อยู่ด้านหลังก็แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
สำหรับคนพวกนี้แล้วการสังหารพวกก็อบลินธรรมดามันเป็เื่ที่ง่ายดาย สำหรับพวกเขาคงจะสนุกกับการฆ่าในเมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งลงหน้า
มันแตกต่างกันไปอย่างสิ้นเชิงคนพวกนี้รู้สึกว่าตนเองนั้นเป็เหยื่อ “ ไม่… ”
“ อ๊าก!!! ” เสียงกรีดร้องศีรษะของแนวหน้าหนึ่งคนโดนตัดกระเด็นออกมาอย่างง่ายดาย
“ บ้าเอ้ยนี่มันอะไรกัน ”
“ เ้านั่นทำไมมันแข็งแกร่งขนาดนั้น ”
“ พวกเราต้องรีบหนีแล้วถอยทัพเร็ว ”
“ รีบติดต่อพี่เลี้ยงของกิลด์ ” หนึ่งคนออกคำสั่ง สถานการณ์นี้พวกมันควรจะติดต่อพี่เลี้ยงที่พาพวกมันมาภายในสถานที่แห่งนี้
สมาชิกหนึ่งคนของกลุ่มทำการติดต่อผู้คนที่เป็คนดูแลพวกมันอย่างรวดเร็ว “ แย่แล้วทำไมเครื่องสื่อสารเมื่อถึงไม่สามารถใช้งานได้ ”
อุปกรณ์สื่อสารเพื่อสิ่งหนึ่งที่พวกฮันเตอร์ทำการผลิตขึ้นมา เพราะว่าภายในโลกใบนี้ไม่มีเสาสัญญาณ
พวกมันจึงผลิตอุปกรณ์ชิ้นนึงขึ้นมาโดยมีสิ่งที่เรียกว่ากระแสเวทย์เป็ตัวนำสามารถใช้สื่อสารระยะทางไกลได้มีรูปร่างคล้ายหูฟัง
“ ทำไมกัน!!! ” สติของพวกมันยิ่งแตกเข้าไป เมื่อเห็นว่าไม่สามารถติดต่อพี่เลี้ยงได้ เพราะในตอนนี้เอ็กซ์เป็คนสังหารพี่เลี้ยงของพวกมันไปหมดแล้ว
เอ็กซ์ที่กำลังเฝ้ามองอยู่ในความมืดจ้องมองพวกมันพลางคิดบางอย่าง ในตอนนี้ตัวของเขาจำเป็จะต้องตัดสินใจบางอย่าง “ เอายังไงดีจะช่วยหรือว่าจะปล่อยให้ตาย ”
ทางเลือกมีอยู่ 2 ทางเลือกนั่นคือการช่วยคนพวกนี้หรือว่าจะปล่อยให้พวกมันตาย
‘ แต่ว่าถ้าเกิดว่าเข้าไปช่วยคนพวกนั้นรอดมันก็จะเห็นหน้าของเรา’
‘ และมันเองก็คงจะตามหาสุขของคนนั้นเจอและก็คงจะรู้ว่าเราเป็คนฆ่าอย่างแน่นอน ถ้าช่วยคนพวกนี้เราเองก็จะตกกลายเป็ศัตรูของกิลด์ใหญ่ ’
‘ แต่ถ้าปล่อยให้พวกมันโดนสังหารตายหมดก็จะไม่มีใครรู้เกี่ยวกับตัวตนของฉัน เอายังไงดี ’ ในตอนนี้ตัดสินใจยากเป็อย่างมาก
“ ช่วยด้วย!!! ”
“ หนีเร็ว!!!! ”
จบบท