ตอนที่ 24
“ลูกพี่หญิงท่านกลับมาแล้วเป็ยังไงบ้าง พวกท่านเลือกหลักสูตรใดกัน” เขาดินพูด
“ข้าเองก็อยากรู้เช่นกัน ว่าพวกท่านเข้าหลักสูตรไหนกันบ้าง” เขาใหญ่พูด
“พวกข้าเข้าหลักสูตรนักฆ่า และผ่านการทดสอบแล้วด้วย” หลินพูด
““ฮ่ะ”” เขาดิน เขาใหญ่ และคริส ใเป็อย่างมาก
“พวกเ้าจะเสียงดังโวยวายกันทำไม หลีกไปพวกข้าหิวจะแย่อยู่แล้ว” เสวียนซินพูด หลังจากนั้นนางเดินไปที่โต๊ะอาหารเพื่อจัดโต๊ะ หลินและยูกิเองก็เดินตามเสวียนซินไปจัดโต๊ะด้วยเช่นกัน
“ท่านนิลๆ พวกท่านผ่านการทดสอบหลักสูตรนักฆ่าจริงๆหรือ” คริสถาม
“อืม~ ทำไม เ้าคิดว่าพวกข้าจะทดสอบไม่ผ่านหรือ การทดสอบก็ไม่ได้ยากและไม่ได้ง่าย เพียงแค่คนอื่นๆมันคิดว่ามันยากเกินไป การทดสอบสำหรับพวกเขาจึงได้ยาก แต่ถ้าเ้าคิดว่ามันง่าย การทดสอบมันก็จะง่ายตาม มันเป็หลักจิตวิทยาในการให้กำลังใจตัวเอง พวกเ้าจำไว้ด้วยละ” นิลกาฬพูดจบแล้วเดินไปตบที่ไหล่คริส แล้วเดินเข้าห้องครัวเพื่อทำอาหาร
เขาดิน เขาใหญ่ และคริส ไม่เข้าใจความหมายที่นิลกาฬพูดเอาไว้ พวกเขามองหน้ากันด้วยความงงงวย
เมนูในวันนี้คือสเต็กสมุนไพรฉบับนิลกาฬ เขาได้ตำตะไคร้ รากผักชี พริกไทยดำ โหระพา ผักชีใบเลื่อย ผักชีลาว กระเทียม และเกลือ ตำให้ละเอียด และนำไปทากับเนื้อที่เตรียมไว้ ใช้ใบเมเปิ้ล 8 แฉก ห่อเนื้อ และนำไปย่างบนกระทะร้อนๆที่ทาด้วยเนย กลิ่นของเนื้อย่างส่งกลิ่นหอมออกไปยังด้านนอก
หลิน ยูกิ และเสวียนซิน เมื่อได้กลิ่นของสเต็กสมุนไพร ทำให้พวกนางรู้สึกผ่อนคลายเป็อย่างมาก พลังงานในตัวของพวกนางค่อยๆถูกพื้นฟูทีละนิด
เขาดิน เขาใหญ่ และคริส พวกเขานั้นก็ยังไม่ได้กินอะไรกันมาเลย พวกเขาไม่กล้าพอที่จะไปขอให้นิลกาฬทำในส่วนของพวกเขา เมื่อนิลกาฬเดินออกมาเสริฟอาหาร
“พวกเ้า 3 คน จะยืนรออะไรกัน มาสิมากินด้วยกัน ข้าทำเผื่อส่วนของพวกเ้าด้วย” นิลกาฬพูด
พวกเขาทั้ง 3 รับมาร่วมโต๊ะอาหารด้วยทันที
เมื่อสเต็กสมุนไพรของนิลกาฬมาเสริฟครบแล้ว พวกเขาก็เริ่มกินกันทันที สเต็กที่พวกเขากินคำแรกนั้นมันช่างหอมสมุนไพร เนื้อสเต็กเองก็นุ่มและออกหวานปนเค็มนิดๆ รสชาติกลมกล่อม เมื่อเนื้อสเต็กตกถึงท้องพวกเขาสามารถรับรู้ได้ถึงพลังงานในร่างกายของพวกเขาเพิ่มขึ้นนิดหน่อย พลังกายเองก็ค่อยๆพื้นฟูจากอาการเหนื่อยล้า พวกเขาไม่เคยกินอาหารที่อร่อยและสามารถพื้นฟูพลังงานได้แบบนี้มาก่อน
แม้แต่สมุนไพรจำพวก โสมพันปี บัวหิมะพันปี เมื่อกินเข้าไปจะต้องใช้เวลาอยู่หลายสัปดาห์ กว่าจะช่วยเพิ่มพลังงานในร่างกาย แต่อาหารของนิลกาฬเมื่อกินเข้าไปกับพื้นฟูพลังงานในร่างกายได้ในทันทีและมีอัตราการให้พลังงานที่สูงมากด้วย พวกเขาคิดว่าสเต็กสมุนไพรจานนี้จะต้องมีมูลค่ามหาศาลเป็แน่ เพราะขนาดโสมพันปี และบัวหิมะพันปีสรรพคุณยังไม่เท่ากับสเต็กจานนี้เลย
“เออ~ ท่านนิลคือว่าครั้งหน้าท่านไม่ต้องเตรียมในส่วนของพวกเราด้วยก็ได้ข้าเกรงใจทาง” คริสพูดด้วยความเกรงใจ
“ข..ข้าเองก็เช่นกัน” เขาดินพูด
“ข..ข้าด้วย” เขาใหญ่พูด
“ทำไมพวกเ้าถึงได้พูดแบบนั้นละ หรือว่าสเต็กที่ข้าทำมาวันนี้จะไม่ถูกปากพวกเ้า ข้าว่าข้าก็ทำตามสูตรที่ข้าได้มาเลยนะ หรือว่าข้าจะใส่ส่วนผสมผิด”
นิลกาฬพูด
“คือว่าไม่ใช่ยังงั้นท่านนิล สเต็กสมุนไพรของท่านอร่อยมากๆ แต่ว่าสรรพคุณของมันนี้สิที่เป็ปัญหา” คริสพูด
“อ่อ ก็สเต็กจานนี้ข้าทำมาเพื่อบำรุงร่างกาย พื้นฟูพลังงานในร่างกาย และช่วยเพิ่มพลังกายอีกด้วย มันไม่ดีตรงไหน” นิลกาฬสงสัย
“เออ~ ท่านนิล ที่คริสกำลังจะพูดก็คือสรรพคุณของสเต็กจานนี้มันมีมูลค่ามากเกินที่จะให้พวกเขากินกันแบบฟรีๆได้” ยูกิอธิบาย
“อ่อ~ เป็แบบนี้นิเอง พวกเ้าไม่ต้องห่วงเื่วัตถุดิบที่ใช้ในการปรุง ข้ามีเหลือใช้อยู่แล้ว แถบสมุนไพรพวกนี้ก็ไม่เห็นจะแพงตรงไหนเลย ถ้าจะตีเป็ราคาของสเต็กจานนี้ก็ประมาณ 2 เหรียญทองได้มั้ง”
““2 เหรียญทอง”” ทุกคนพูดพร้อมกัน
“นี้คือราคาต่ำสุดแล้วนะ มันยังแพงเกินไปอีกหรอ” นิลกาฬเอียงคอสงสัย
“เออ~ เ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้ตีราคาผิดไป เพราะสรรพคุณเช่นนี้ อย่างน้อยๆราคาของสเต็กสมุนไพรจานนี้ก็หลายหมื่นเหรียญทองเลยนะ” เสวียนซินพูด
“จะบ้าหรอเสวียนซิน ข้าไม่มีเงินมากมายขนาดนั้นหรอก ทั้งตัวข้ามีอยู่ไม่เกิน 10 เหรียญทองเลย สมุนไพรที่ข้าใช้ก็มี ตะไคร้ รากผักชี พริกไทยดำ โหระพา ผักชีใบเลื่อย ผักชีลาว และกระเทียม เท่านั้นเอง ราคาตามตลาดก็ไม่เห็นจะแพงตรงไหนเลยสมุนไพรพวกนี้ จะมีก็แต่ใบเมเปิ้ล 8 แฉก ที่ข้าหาทั่วทั้งตลาดหายังไงก็ไม่เจอ”
“ท่านนิลข้าขอดูใบเมเปิ้ล 8 แฉกของท่านได้หรือไม่” ยูกิพูด
“ได้สิไม่ปัญญหา”
หลังจากนั้นนิลกาฬก็เอาใบเมเปิ้ล 8 แฉกออกมาจากกำไลมิติ และยืนให้กลับยูกิ ยูกิตรวจสอบอยู่สักพักก็ ทำตาโตจองใบเทเปิ้ล 8 แฉกด้วยความตะลึง
“น..นิมันใบของต้นไม้มายา “ต้นมหัศจรรศ์รื่นรมย์” มันมีสรรพคุณหลายอย่าง สามารถช่วยรักษาโรคเกี่ยวกับระบบประสาท ทางเดินหายใจ กระดูก และที่สำคัญมันยังสามารถช่วยเพิ่มพลังได้อีกด้วย” ยูกิอธิบายด้วยความใ
เมื่อทุกคนได้ยินชื่อต้นไม้มายา “ต้นมหัศจรรศ์รื่นรมย์” ก็ใกันเป็อย่างมากและมองไปที่นิลกาฬทันที
“เออ~ สรรพคุณที่เ้าว่ามามันก็ถูกอยู่หรอก แต่ทำไมถึงเป็ต้นไม้มายา มันหายากขนาดนั้นเลยหรอ”
“ราคาตามตลาดตอนนี้อย่างถูกๆก็ใบละหนึ่งล้านเหรียญทอง แต่ถ้าหากมีการประมูลราคามันขึ้นไปถึงลิบล้านเหรียญทองเลยทีเดียว ถ้าตระกลูใหญ่ๆรู้ว่าท่านมีใบต้นไม้มายาใบนี้ พวกนั้นจะต้องไล่ฆ่าท่านเพื่อแย่งชิงมันมาอย่างแน่นอน ข้าว่าท่านควรจะเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับห้ามบอกใครเด็ดขาด พวกเ้าที่เหลือก็เหมือนกันห้ามบอกใครเป็อันข้า เพราะข้าจะไม่รับประกันชีวิตของพวกเ้า ถ้าพวกเ้านำเื่นี้ไปบอกคนอื่น เข้าใจนะทุกคน” ยูกิพูดด้วยใบหน้าจริงจัง
ทุกคนรีบพยักหน้าเข้าใจทันที นิลกาฬเองก็รีบเก็บใบเมเปิ้ล 8 แฉกทันที
“ข้าจะระวังตัวให้มากกว่านี้ ขอบใจเ้ามากๆยูกิ ที่บอกเื่นี้ให้ข้ารู้ก่อนที่ข้าจะทำอะไรไปโดยไม่คิด” นิลกาฬขอบใจยูกิจากใจจริง
“ว่าแต่ท่านนิล ท่านไปได้ใบต้นไม้มายานี้มาจากที่ใดกัน” ยูกิถาม
“เออ~ จริงๆแล้วข้าได้มันมาตอนที่ข้าหลงเข้าไปในถ้ำของป่ามรณะ แถวๆหมู่บ้านของข้า” นิลกาฬ
““ป่ามรณะ”” ทุกคนพูดด้วยใ
“คราวนี้อะไรกันอีกชะ ะโซะข้าใหมดแล้ว”
“ป่ามรณะที่เ้าว่าคือป่าที่มีแต่มอนสเตอร์ระดับราชันย์ใช่ไหม” เสวียนซินถาม
“ใช่ ป่ามรณะมันมีอะไรยังงั้นหรอ”
“มันคือ 1 ใน 3 สถานที่ต้องห้าม และยังเป็ที่ที่อันตรายที่สุดของทวีปไม้ศักสิทธิ์ เ้าสามารถเข้าไปแล้วกลับออกมาได้ยังงั้นหรอ” เสวียนซินถาม
“เออ~ ข้าแค่หลงเข้าไปในถ้ำเฉยๆไม่ได้เจอมอนสเตอร์อะไรเลย” นิลกาฬพูดและหันไปส่งสัญญาณให้กับหลิน เป็การบอกว่าอย่าเล่าเื่ป่ามรณะให้พวกเขาฟังเด็ดขาด หลินพยักหน้าเข้าใจ
หลังจากนั้นพวกเขาก็ไม่ได้คุยเื่ใบเมเปิ้ล 8 แฉกอีกเลย ต่างคนก็ต่างแยกย้ายเข้าห้องพักของตัวเอง
เมื่อนิลกาฬเข้ามาถึงห้องเขารีบล็อคประตูห้องทันที เขาได้ลงอักขระรูนภายในห้องเพื่อกันการตรวจสอบและการดักฟังทุกชนิด
‘ดีนะที่ข้าไม่ได้บอกหลินไปว่าข้าปลูกไว้เต็มห้องเลย ถ้ายูกิไม่พูดเื่นี้ขึ้นมาข้าจะต้องซวยเพราะใบเมเปิ้ล 8 แฉกเป็แน่ ดีที่ตอนไปหาดูสมุนไพรไม่ได้นำออกมาให้พวกพ่อค้าดูไม่งั้นข้าคงไม่รอดแน่ๆ’ นิลกาฬรีบเก็บต้นเมเปิ้ล 8 แฉกในห้องทันที
หลักจากที่เก็บต้นเมเปิ้ล 8 แฉกเรียบร้อยแล้ว นิลกาฬก็ได้นั่งสมาธิ และฝึกศาสตร์แห่งจักรวาล เขาได้เข้าไปในจิตของเขา
‘นนทก เ้าจะสอนฝนดาวฤกษ์ให้ข้าได้หรือยัง’
‘เ้าพร้อมแล้วใช่ไหมเ้าหนู จำให้ดีๆนะ ดาวฤกษ์คือ วัตถุในจักรวาลที่รวมกันเป็ก้อนพลังงานสว่างไสวขนาดใหญ่ที่คงอยู่ได้ด้วยแรงโน้มถ่วง ถ้าเ้าสามารถควบคุมแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์ได้ตาม้า เ้าก็จะสามารถใช้ฝนดาวตกได้ เอาละข้าขอตัวไปนอนก่อน’ นนทกที่ใส่ชุดเดรสยาวสีเขียวอ่อนนางดูสวยงานเป็อย่างมาก นางกำลังเดินกลับไปยังเตียงนอนของนาง
นนทกได้บอกเขาไว้ว่าในจิตของเขานั้นสามารถนำพวกสิ่งของต่างๆเข้ามาได้ นางเลยขอให้นิลกาฬช่วยหาของใช้ต่างๆมาให้นาง นิลกาฬได้ขายลูกแก้วธาตุและของอื่นๆที่ได้มาแก่ผู้คุมดันเจี้ยน ทำให้เขาตอนนี้มีเงินมากกว่าแปดแสนเหรียญทอง เขาใช้เงินที่ได้มาซื้อเสื้อผ้า เตียงนอน ชุดที่นอน กระจก เครื่องสำอาง เครื่องประดับ มากมายหลายอย่างให้แก่นาง ซึ่งนั้นทำให้นางดีใจเป็อย่างมาก และเขายังให้ลูกแก้วธาตุเพื่อให้นางได้ดูดซับพลังธาตุอีกด้วย ทำให้พลังจิติญญาของนางแข็งแกร่งขึ้น
นิลกาฬได้นั่งสมาธิอยู่กลางลานกว้างในจิตของเขา เขาใช้ััจักรวาลขยายพลังออกไปเพื่อััถึงแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์ภายในจิตของเขา
เขารับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่างที่เป็แสงสีดำสลัวๆ ของดาวฤกษ์ และดาวฤกษ์แต่ละดาวจะมีความสลัวของแสงไม่เท่ากัน เมื่อเขาเพ่งััจักรวาลเข้ามาััดาวฤกษ์ดีๆ เขาก็รับรู้ได้ว่าแสงสีดำสลัวๆก็คือแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์ แรงโน้มถ่วงนั้นเป็หนึ่งในกระแสพลังธาตุหยิน เขาจึงค่อยๆส่งพลังธาตุหยินเข้าไปในดาวฤกษ์เพื่อควบคุมแรงโน้มถ่วง แต่เขาพบว่าการควบคุมแรงโน้มถ่วงนั้นต้องใช้พลังและสมาธิเป็อย่างมาก เขาสามารถทำให้ดาวฤกษ์ขยับได้เพัยงนิดเดียวเท่านั้น เขาฝึกแบบนี้ต่อเนื่องเป็เวลากว่า 6 ชม. ตอนนี้ก็ตี 2 เข้าไปแล้ว เขาอ่อนล้าเป็อย่างมาก ในตอนนี้เขาสามารถเคลื่อนที่ดาวฤกษ์ได้แล้วแต่มันเคลื่อนที่ได้ช้ามากๆ จากนั้นเขาก็นอนพักผ่อนทันที
ปล.หลังจากนี้ต่อไปผมอาจจะลงนิยายช้าหน่อยนะครับ แต่ผมจะพยายามลงอาทิตย์ละ 4 ตอนให้ได้นะครับ
ปล2.พอดี ROM เปิดวันแรกเล่นเพลินไปหน่อยเลยลงช้าไปนิดนึง
1K
