ภายในห้องโถงลับอันเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเิเหยียน (孟言) ที่ยืนสงบนิ่งในท่าคุมดาบกลาง (中段の構え - Chūdan no Kamae) ดาบยาว "จักรวาล" (滙宇 - Kaiu) ในมือสะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากผลึกบนผนัง ปลายดาบชี้ตรงไปเบื้องหน้าอย่างมั่นคง จิต (心 - ชิน) ของเขาจดจ่ออยู่กับการไหลเวียนของพลังงานภายในร่างที่เพิ่งบรรลุ ขอบเขตสร้างรากฐาน (築基境 - จู้จีจิ้ง) และความเชื่อมโยงอันลึกซึ้งกับดาบคู่กายที่เพิ่งตื่นขึ้น
'รากฐานก่อเกิด...พลังใหม่หลอมรวม...ทดสอบ'
ความคิดนั้นคมชัดดุจสายฟ้า! ร่างของเขาเคลื่อนไหว! เขาถ่ายน้ำหนักไปที่เท้าหน้า ก้าวเท้าตามเล็กน้อย พร้อมกับวาดดาบ "จักรวาล" ออกไปเป็ กระบวนท่า ฟันลงตรงๆ อย่างหนักแน่นและมั่นคง! ในเสี้ยววินาทีนั้น เขาได้ผสานเจตจำนงและความเข้าใจในหลัก "จิริน" (地輪 - ห่วงแห่งปฐี) เข้ากับพลังฟ้าดิน (天地之力) ที่โคจรผ่านดาบ!
"วูม!"
คมดาบมิได้ััพื้น แต่กลับเกิดเสียงทุ้มต่ำในอากาศ! แรงกดดันอันหนักหน่วงแผ่ออกมาจากดาบ ทำให้ฝุ่นผงบนพื้นศิลารอบๆ ถูกกดราบลงไป! เขารู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลในดาบขณะที่ฟันออกไป ราวกับกำลังเหวี่ยงขุนเขาขนาดย่อม! ตัวดาบสั่นสะท้านน้อยๆ ด้วยพลังงานธาตุดินที่เข้มข้น ประกายสีน้ำตาลจางๆ วาบขึ้นในเนื้อเหล็กเพียงชั่วพริบตา 'หนักแน่น...มั่นคง...นี่คือััแห่งปฐีที่ผสานกับพลังฟ้าดินสินะ แตกต่างจากการใช้เพียงแรงกายในอดีตโดยสิ้นเชิง'
ยังไม่ทันที่แรงกดดันแรกจะจางหาย เขาก็พลิกข้อมือ เปลี่ยนกระบวนท่า ดาบยาวในมือตวัดออกไปด้านข้างอย่างต่อเนื่องและลื่นไหลราวกับไร้แรงต้าน! คราวนี้เขาผสานเข้ากับหลัก "ซุยริน" (水輪 - ห่วงแห่งวารี)!
"ชวิ้ง~"
เสียงดาบแหวกอากาศครั้งนี้กลับนุ่มนวลและแ่เบากว่าเดิม คมดาบเคลื่อนที่เป็วงโค้งงดงามราวกับสายน้ำที่ไหลเลี้ยวหลบหลีกสิ่งกีดขวาง ทิ้งไว้เพียงไอเย็นบางเบาที่มองเห็นได้จางๆ ในอากาศชั่วครู่ ดาบในมือให้ความรู้สึกไหลลื่น ปรับเปลี่ยนทิศทางได้อย่างอิสระ 'ดุจสายน้ำ...ปรับเปลี่ยนได้ แต่ยังคงความคมเอาไว้ การควบคุมยังไม่สมบูรณ์ แต่ก็เห็นหนทางแล้ว'
กระบวนท่าที่สามตามมาติดๆ! เขาก้าวเท้าอย่างรวดเร็ว ร่างกายดูราวกับจะเบาหวิวลง ดาบในมือตวัดเฉียงลงอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ! โดยใช้หลัก "ฟูริน" (風輪 - ห่วงแห่งวายุ)!
"ฟุ่บ!"
คราวนี้แทบจะไร้เสียง! มีเพียงเงาวาบของคมดาบที่เคลื่อนผ่านอากาศไปอย่างรวดเร็วจนแทบมองไม่ทัน! ประกายสีเทาเงินวาบผ่านเนื้อเหล็ก เขารู้สึกถึงประสาทััที่แผ่ขยายออกไปรอบกาย การรับรู้ถึงกระแสลมและการไหลเวียนของพลังงานในห้องโถงชัดเจนขึ้น ดาบในมือเบาหวิวจนแทบไม่รู้สึกถึงน้ำหนัก 'ความเร็ว...และการรับรู้...นี่คือคุณสมบัติของวายุ การผสานจิตกับดาบและสายลม...ใกล้เคียงกับความรู้สึกในอดีต แต่กลับมีความเป็ไปได้ใหม่ๆ ที่เกิดจากพลังฟ้าดิน'
เิเหยียน (เร็นไซ - 古岳蓮齋) ลดดาบลง หอบหายใจเข้าลึกอย่างช้าๆ เพื่อปรับกระแสพลังงานภายในให้สงบลง เขามองไปยังปลายดาบ "จักรวาล" ที่ยังคงส่องประกายเงินยวงจางๆ ความรู้สึกในการใช้ดาบคู่กายที่แท้จริงนี้...มันช่างห่างไกลจากการใช้กระบี่เหล็กบิดเบี้ยวเล่มนั้นเหลือเกิน
'ขอบเขตสร้างรากฐาน...เป็เพียงบันไดขั้นแรกสุดในโลกใบนี้' เขานึก 'การควบคุมพลังฟ้าดินผ่านหลักห้าห่วงยังหยาบกระด้างนัก แต่ก็นับว่าเป็การเริ่มต้นที่ดี ดาบคู่นี้...ตอบสนองต่อจิตข้าได้ดีกว่าที่คาดไว้มากนัก แม้จะยังเป็เพียงขั้นิญญา (灵品 - หลิงผิ่น) ก็ตาม' เขานึกถึงดาบคู่กายในโลกเก่า...สัจธรรมไร้สิ้นสุด...จันทร์สะท้อนอนัตตา...ความรู้สึกนั้นยังคงแจ่มชัด 'พวกมันจะเป็เช่นไรบ้างหนอ...' ความคิดนั้นถูกปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว 'อดีตก็คืออดีต ปัจจุบันคือหนทางสู่อนาคต'
เขายังไม่ได้ทดสอบหลัก "คาริน" (火輪 - ห่วงแห่งอัคคี) อย่างเต็มที่ เพราะรู้ดีว่าพลังทำลายของมันรุนแรงและควบคุมได้ยากที่สุดในบรรดาสี่ธาตุแรก การผลีผลามใช้ในสภาพที่ยังไม่คุ้นเคยกับพลังใหม่ อาจนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดได้
* * * ในขณะเดียวกัน ณ ดินแดนอันห่างไกล...
ณ ยอดเขาสูงสุดแห่งหนึ่งในทวีปศูนย์กลางศักดิ์สิทธิ์ ภายในตำหนักโบราณที่ซ่อนเร้นอยู่ในม่านเมฆา ร่างของผู้าุโสูงสุดแห่ง สำนักกระบี่ผ่า์ (裂天剑宗 - เลี่ยเทียนเจี้ยนจง) ซึ่งนั่งหลับตาบำเพ็ญเพียรมานานนับสิบปี พลันขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาที่ปิดสนิทนั้นขยับไหว ก่อนจะค่อยๆ ปรือเปิดขึ้น เผยให้เห็นแววตาอันลุ่มลึกดุจห้วงอวกาศ
"หืม?" เสียงทุ้มต่ำหลุดออกมาจากลำคอ "คลื่นพลังงานประหลาด...สั่นะเืไปถึงรากฐานแห่งเต๋า...ห้าลักษณ์หมุนเวียน...กลิ่นอายนี้...คล้ายกับที่บันทึกไว้ในศิลาจารึกบรรพชน...มาจากทิศบูรพา...เทือกเขาัหลับ?"
ผู้าุโยกมือขึ้นคำนวณด้วยนิ้วที่เหี่ยวย่นแต่แฝงพลังอันน่าสะพรึงกลัว "หรือว่า 'ดวงดาวแห่งดาบ' ที่ดับสูญไปนานแสนนาน...กำลังจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง?" แววตาของเขาทอประกายซับซ้อน ทั้งความประหลาดใจ ความหวัง และความระแวดระวัง "ส่งคนไปตรวจสอบเงียบๆ อย่าให้เป็การเอิกเกริก...หากเป็จริงตามคำทำนาย...โลกใบนี้...อาจถึงคราเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่" เสียงนั้นค่อยๆ จางหายไปกับสายลม...
* * * เิเหยียนไม่ได้รับรู้เลยว่า การบรรลุธรรมและการตื่นขึ้นของดาบคู่กายของตน ได้ส่งแรงกระเพื่อมออกไปไกลถึงเพียงใด เขากำลังจดจ่ออยู่กับการทำความเข้าใจในพลังใหม่ของตนเอง เขาสอดดาบ "จักรวาล" กลับเข้าฝัก (鞘 - Saya) อย่างนุ่มนวล เสียง "คลิก" เบาๆ ดังขึ้นเมื่อดาบเข้าที่สนิท
เขายืนนิ่งอยู่กลางห้องโถง ครุ่นคิดถึงเส้นทางข้างหน้า 'ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นต้น... พลังฟ้าดินที่หลอมรวมกับหลักห้าห่วง... ยังต้องเสริมสร้างให้มั่นคงและควบคุมให้ได้ดั่งใจยิ่งกว่านี้ และต้องทำความเข้าใจเคล็ดความในตำราโบราณนั่นให้มากขึ้น' เขาเหลือบมองไปยังตำราที่วางสงบนิ่งอยู่บนแท่นศิลา 'ความรู้ในนั้น...คือหนทางสู่ความเข้าใจที่ลึกซึ้งกว่านี้'
เขาตัดสินใจที่จะยังไม่ออกไปจากห้องโถงลับนี้ในทันที แต่จะใช้เวลาทำความเข้าใจในพลังใหม่และศึกษาตำราต่อไปอีกสักระยะ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับทุกสิ่งที่จะเผชิญในโลกภายนอก
(จบตอนที่ 24)
185
