เมื่อไร่ขยายใหญ่ขึ้นดาวจึงจะปรับคนงานชั่วคราว เป็คนงานประจำ เมื่อคนงานชั่วคราวได้รู้ข่าวต่างก็พากันดีใจ ที่คิดว่าหนึ่งในนั้นอาจเป็ตน
ดาวเลือกแม่บ้านกับพ่อบ้านให้ครบสิบตำแหน่ง และเลือกแม่ครัวกับพ่อครัวแปดตำแหน่ง
คนงานชั่วคราวที่ถูกเลือกให้เป็คนงานประจำ พวกเขาต่างก็เป็คนในหมู่บ้านภูวาทั้งนั้น คนที่ได้รับเลือก ต่างก็พากันดีใจที่ได้เป็คนงานประจำ เพราะได้ค่าแรงเพิ่ม มีสวัสดิการพักร้อน และเบิกค่ารักษาพยาบาลได้ด้วย
ส่วนคนที่ไม่ได้ ก็พากันเศร้าใจบ้างแต่ก็คิดว่าในอนาคต ต้องเปิดรับพนักงานประจำอีกแน่ แต่ถึงยังไงตอนนี้ พวกเขาก็ยังได้กินค่าแรงรายวันอยู่
เมื่อคนงานเพิ่มการจัดการในไร่ก็เพิ่มมากขึ้นไปด้วย ดาวจึงเรียกประชุมผู้จัดการและผู้ช่วยผู้จัดการ เกี่ยวกับการวางแผนงาน
“เมื่อทุกคนมาพร้อมแล้วงั้นเราก็เริ่มกันเลยนะครับ” ดาวพูดขึ้น หลังจากที่ทุกคนมากันครบแล้ว
“ครับ/ ครับ/ ครับ”เจ มิ่ง และเมือง ชายหนุ่มทั้งสามตอบอย่างพร้อมเพรียงกัน
“ตอนนี้ไร่ของเราขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมากผมจึงต้องปรับแผนการดูแลนิดหน่อย” ดาวหันโน้ตบุ๊กให้ทั้งสามคนดู
“มิ่งจะดูแลไร่เคียงดาวหนึ่ง โซนผักและผลไม้เหมือนเดิม ที่เพิ่มมาคือไร่เคียงดาวสาม โซนผัก80 ไร่ และดูแลลานจอดรถด้วย มิ่งโอเคไหมครับ?”
“ผมโอเคครับ”มิ่งตอบด้วยความตื่นเต้น เพราะเขาจะได้คุมไร่เพิ่ม
“ส่วนเมืองดูไร่เคียงดาวสองเหมือนเดิม แล้วก็จะเพิ่มให้ดูแลไร่ผลไม้ 120 ไร่ที่จะส่งเมืองหลวง เมืองโอเคไหมครับ?”
“ผมโอเคครับ”เมืองตอบอย่างดีใจ
“ส่วนเจผมจะให้คอยประสานงานเื่ราวต่าง ๆ ภายในไร่ กำหนดการเก็บผลผลิตต่าง ๆกับรองผู้จัดการทุกคน แล้วรายงานผมถึงเื่ต่าง ๆ รวมไปถึงการรับคนงานบริหารจัดการงานในไร่ และรีสอร์ต เจโอเคไหมครับ?”
“ผมโอเคครับแล้วงานในไร่ชาและรีสอร์ตล่ะครับ?” เจถามด้วยความสงสัยเพราะถ้าเขาไม่ได้ดู แล้วใครจะมาดูแลต่อ
“เื่นั้นผมจะเพิ่มรองผู้จัดการอีกสามคน ไว้คอยดูโซนไร่ชา ไร่ลูกท้อ โซนรีสอร์ตและแปลงผักที่ส่งไปที่เมืองหลวง ผมกำลังมองหาอยู่ หากได้แล้ว ผมจะนัดประชุมอีกครั้งมีใคร้าสอบถามอะไรไหมครับ?”
ทุกคนต่างส่ายหัวเพราะไม่มีอะไรสงสัย จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน
สองวันต่อมา
ดาวเรียกเบียร์และน้อยให้มาหาที่ศาลาคุยงาน ทั้งสองคนต่างพากันสงสัย และกลัวไปต่าง ๆ นานา ต่างคิดไปว่า พวกเขาทำอะไรผิดหรือเปล่าเ้านายถึงเรียกมาคุยแบบนี้
“เชิญนั่งครับ” ดาวบอกให้ทั้งสองคนนั่งลงที่เก้าอี้ไม้ในศาลาคุยงาน
“ครับ/ ค่ะ”ทั้งสองคนนั่งลงอย่างเกร็ง ๆ
“สงสัยใช่ไหมครับ?ทำไมผมถึงเรียกพี่เบียร์กับพี่น้อยมาหา”
“สงสัยครับ”
“สงสัยค่ะ”
“พี่เบียร์ทำงานที่นี่เป็ยังไงบ้างครับ?”ดาวถามเบียร์ เพื่อขอฟังความรู้สึกที่มีต่อการทำงานในไร่นี้
“ดีมากเลยครับการทำงานที่นี่ ทำให้ผมมีรายได้มากขึ้น ไม่ต้องไปเร่หางานในตัวเมือง ทำงานใกล้บ้านสะดวกดีครับ แล้วคุณดาวก็ดูแลพวกเราอย่างดี อาหารก็มีให้กินทุกมื้อคุณดาวสอนทักษะต่าง ๆ ทั้งเื่การพูด การเข้าหาคนให้ผมทำให้ผมเป็คนที่มีความมั่นใจมากขึ้นครับ” เบียร์พูดถึงความรู้สึก ที่เขามีต่อไร่นี้ออกไปด้วยความซาบซึ้ง
ดาวพยักหน้า เมื่อได้ฟังสิ่งที่เบียร์พูด
“แล้วพี่น้อยล่ะครับทำงานที่นี่เป็ยังไงบ้าง?” ดาวหันไปถามน้อย
น้อยคือสาวสองที่มีรูปร่างสูงโปร่งเธอไว้ผมยาวสลวย แต่งหน้าพองาม เธอเป็คนกล้าพูดกล้าทำ ขยันทำงานและเป็คนมีแิที่ค่อนข้างทันสมัย
“พี่ดีใจมากเลยค่ะที่ได้มาทำงานที่นี่ ทำให้พี่มีรายได้ สามารถเลี้ยงดูพ่อแม่ ไม่ให้ลำบากเหมือนเมื่อก่อนและไม่ต้องเดินทางไปหางานไกล ๆ ทำให้พี่มีเวลาดูแลพวกท่านค่ะ” น้อยพูดด้วยความรู้สึกจริงๆ ที่เธอมีต่อที่นี่
“ผมดีใจนะครับที่เห็นพี่เบียร์กับพี่น้อยมีความสุข และรู้สึกดีกับที่นี่ตอนนี้พวกพี่ก็คงเห็นแล้วว่า ไร่ของเราขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมผมเห็นถึงความตั้งใจทำงาน ของพี่ ๆ ทั้งสองนะครับ ผมจะปรับตำแหน่งให้พี่เบียร์เป็รองผู้จัดการ พี่เบียร์โอเคไหมครับ?” ดาวถามความสมัครใจของเบียร์
“ห้ะ! อะอะไรนะครับ? คุณดาวจะให้พี่เป็ เป็รองผู้จัดการ”เบียร์ที่ตอนนี้ตกตะลึง จนพูดติด ๆ ขัด ๆ เพราะสิ่งที่ได้ยินนั้นเขาแทบไม่อยากเชื่อเลย
“ใช่ครับ ผมเห็นถึงความสามารถของพี่นะผมจะให้พี่ดูแลโซนรีสอร์ตหนึ่งกับสอง รวมถึงลานกางเต็นท์หนึ่งกับสองด้วย เดี๋ยวผมจะให้เจไปสอนงานให้ ค่าแรงผมจะปรับเป็เดือนละ 20,000 เธียร์ครับ” ดาวแจกแจงหน้าที่ ที่เบียร์ต้องรับผิดชอบให้ฟัง
“ผมขอบคุณคุณดาวมากเลยครับ ที่เลือกผม ผมไม่รู้จะพูดยังไงดีผมจะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดครับ” เบียร์ยกมือขึ้นมาไหว้ขอบคุณดาวยกใหญ่ทำให้ดาวรีบไหว้กลับแทบไม่ทัน
“ครับพี่เบียร์ต้องตั้งใจเรียนรู้งานกับเจนะครับ เพราะใกล้วันที่เรา จะเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้ามาพักที่รีสอร์ต กับลานกางเต็นท์ ที่เปิดใหม่แล้ว น่าจะวุ่นวายน่าดู”
“ได้ครับพี่จะตั้งใจอย่างเต็มที่เลย”
“ส่วนพี่น้อยผมก็เห็นถึงความตั้งใจทำงานของพี่นะครับ ผมจะปรับตำแหน่งให้พี่ เป็รองผู้จัดการเหมือนกันพี่โอเคไหมครับ?” ดาวหันไปถามน้อย
“จริงเหรอคะ!พี่เป็ได้จริง ๆ เหรอ ฮือ ๆ” น้อยถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา เพราะเธอไม่คิดว่า เ้านายจะให้โอกาสนี้กับเธอ
เื่นี้เธอไม่เคยวาดฝันเลยเพราะเธอเกิดมาเป็ชายแต่ใจเป็หญิง ไปไหนก็มักจะมีสายตามองมาที่เธอเหมือนเธอเป็ของแปลก เื่นี้ทำให้เธอน้อยใจ ในโชคชะตาชีวิตอย่างมากกว่าเธอจะด้านชากับสายตาเ่าั้ ก็ใช้เวลาอยู่นาน แต่มันก็เพียงภายนอกที่เธอแสดงว่า ตัวเองไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร แต่ข้างในก็อ่อนแอ น้ำตาตกในเหมือนกัน
“พี่น้อยครับทำไมพี่จะเป็ไม่ได้ล่ะครับ อย่าร้องเลยนะครับ เดี๋ยวใครจะหาว่าผมรังแกพี่นะ”ดาวที่เห็นน้อยร้องไห้ก็ใ เขายิ่งปลอบใจใครไม่ค่อยเป็อยู่
“ใช่น้อยอย่าร้องเลย เื่นี้ต้องภูมิใจสิ” เบียร์ก็ช่วยปลอบใจน้อยเหมือนกัน
“ขอโทษค่ะคุณดาวพี่ไม่คิดว่าจะได้รับโอกาสที่ดีขนาดนี้ พี่ก็เลยร้องไห้ออกมาค่ะ” น้อยพูดไปก็เช็ดน้ำตาไป
“พี่น้อยครับพี่มีดีมากกว่าที่ตัวเองคิดนะครับ ถึงคนอื่นจะดูถูกเรา มันก็เื่ของเขาเราห้ามเขาให้คิดไม่ได้ แต่ตัวเราห้ามดูถูกตัวเองเด็ดขาด”
“ค่ะต่อไปนี้พี่จะไม่ดูถูกตัวเองอีก พี่จะภูมิใจในการเป็ตัวพี่เองค่ะ”น้อยพูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม และมีความมั่นใจมากขึ้น จากคำพูดของดาว
“ครับงั้นเรามาที่ความรับผิดชอบของพี่นะครับ ผมจะให้พี่ดูแลไร่ชากับไร่ลูกท้อผมจะให้เจมาคอยสอนงานให้ เงินเดือนปรับเป็ 20,000 เธียร์ นะครับ”
“ขอบคุณค่ะขอบคุณที่ให้โอกาสพี่” น้อยยกมือไหว้ดาว ทำให้ชายหนุ่มต้องยกมือไหว้กลับเหมือนกัน
เมื่อแจ้งปรับเปลี่ยนตำแหน่งเสร็จแล้วดาวก็ให้เบียร์และน้อย กลับไปทำงานต่อ พรุ่งนี้เขาถึงจะประกาศ ให้คนงานได้รู้ในตอนเช้าในที่ประชุม
เมื่อเดือนสิงหาคมมาถึงไร่เคียงดาวก็เปิดให้นักท่องเที่ยวจองรีสอร์ตแห่งใหม่ และลานกางเต็นท์แห่งที่สองเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้มาพักผ่อน และัักับธรรมชาติอย่างใกล้ชิด
ไม่นาน คิวจองที่พักและลานกางเต็นท์ก็เต็มยาวไปจนถึงเดือนตุลาคมเลย
เมื่อถึงวัน นักท่องเที่ยวต่างก็พากันทยอยเดินทางมาที่ไร่และเข้าพักตามห้อง ที่พวกเขาได้ทำการจองไว้แล้ว
“ที่นี่สวยมากเลยบรรยากาศก็ดี ห้องพักก็สะอาด น่ามาพักผ่อนมาก” นักท่องเที่ยวสาวพูดถึงห้องพัก กับสามีของเธอ
“ใช่คุณผมรู้สึกว่า อากาศที่นี่บริสุทธิ์มาก หายใจได้เต็มปอดเลย” นักท่องเที่ยวชายพูด แล้วก็ออกไปยืนริมระเบียงชมความงามของน้ำในลำธาร ที่ไหลไปตามกระแส
“โซนนี้เพิ่งเปิดให้เข้าพักในเพจบอกว่า มีน้ำตกด้วย เดินไปไม่ไกลก็น่าจะเห็น เราเดินไปดูกันไหมคุณ?ขอฉันเปลี่ยนชุดก่อนนะ” นักท่องเที่ยวสาวเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนชุดไว้สำหรับลงเล่นน้ำตก
สองสามีภรรยา พากันเดินไปที่น้ำตกซึ่งอยู่ไม่ไกลมากนัก เมื่อมาถึง พวกเขาก็ต้องอึ้งกับความสวยของน้ำตกแห่งนี้เพราะดาวได้ให้คนงาน มาปรับปรุงน้ำตกให้สวยงามมากขึ้น
“คุณ น้ำตกสวยมากเลยค่ะว้าว! คุ้มจริง ๆ ที่เดินทางมาที่นี่” นักท่องเที่ยวสาวพูดขึ้น ด้วยความประทับใจ
“มาเดี๋ยวผมถ่ายรูปให้คุณ เอาไปอวดลูก ๆ ที่บ้านดีกว่า ที่ไม่ยอมมากับพวกเรา” นักท่องเที่ยวหนุ่มบอกภรรยาให้เดินไปหามุมถ่ายรูปกัน
ซ่า ๆ ซ่า ๆ
เสียงน้ำตกดังอย่างต่อเนื่องฤดูนี้เป็ปลายหน้าฝน จึงมีน้ำให้เล่นตลอด นักท่องเที่ยวต่างพากันลงเล่นน้ำทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทางไร่มีบริการเสื้อชูชีพให้กับนักท่องเที่ยวด้วยเพื่อป้องกันอันตราย โดยเฉพาะเด็กเล็ก
นักท่องเที่ยว 1 : น้ำใสมากเลยเห็นตัวปลาที่แหวกว่ายด้วย
นักท่องเที่ยว 2 : น้ำตกสวยจังเห็นแล้วหายเหนื่อยเลย
นักท่องเที่ยว 3 : ถ่ายรูปให้ฉันหน่อยฉันจะเอาไปอวดเพื่อน ๆ
นักท่องเที่ยว 4 : น้ำเย็นมากดับร้อนได้ดีเลย
นักท่องเที่ยว 5 : น้ำเป็สีฟ้าเกิดจากอะไร? นายรู้ไหม?
นักท่องเที่ยว 6 : เกิดจากน้ำที่ไหลมาจากเขาหินปูน มีสารละลายของแคลเซียมคาร์บอเนตเมื่อแสงส่องมากระทบน้ำ จะทำให้สะท้อนเป็สีฟ้า หรือสีเขียวมรกต
นักท่องเที่ยว 5 : แล้วแบบนี้ปลอดภัยไหม?
นักท่องเที่ยว 6 : ปลอดภัยสิเพราะน้ำตกที่อื่น ก็มีน้ำสีฟ้าแบบนี้อยู่หลายที่ กรมการท่องเที่ยว ก็ออกมารับรองแล้วว่าปลอดภัย
และอีกหลายคำพูดที่นักท่องเที่ยว พูดถึงน้ำตกแห่งนี้
ดาวขี่มอเตอร์ไซค์ไปตามถนนลาดยางเพื่อตรวจตราดูความเรียบร้อยภายในไร่ที่เปิดใหม่ เขาเพิ่งไปซื้อมอเตอร์ไซค์มาหนึ่งคันเอาไว้ใช้ส่วนตัว เขาเลือกเป็สีส้มชาเย็น แล้วก็ซื้ออีกสองคัน ไว้ให้คนในไร่ใช้ เขาซื้อเป็สีแดง
นอกจากนี้ ชายหนุ่มยังซื้อรถกระบะเพิ่มอีกสองคัน รถรางอีกสองคัน เพื่อเพิ่มความสะดวก ในการทำงานมากขึ้นไม่ต้องรอคิวขึ้นรถนาน
ดาวขับดูไปตามทางเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ที่น้ำตกดวงดาว ตรงนี้เป็จุดขายของไร่ที่เปิดใหม่เลยก็ว่าได้ดาวมองดูนักท่องเที่ยว ที่เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเพื่อนำไปโพสต์ในเพจของไร่เคียงดาว
หลังจากที่เจ สอนงานเบียร์และน้อยจนเป็งานแล้ว เจก็กลับมาช่วยงานดาวมากขึ้น ทำให้ดาวมีเวลาว่างมากขึ้น เพราะให้คนอื่นทำงานแทนแล้ว หากว่าไร่เป็ระบบ และเรียบร้อยมากกว่านี้อีกหน่อยดาวก็คงวางใจ และคงไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย ได้อย่างหายห่วง
ตกเย็น ดาวได้เรียกประชุมผู้จัดการและรองผู้จัดการ ทุกคนมาตามเวลาที่นัดไว้ คือตอนสามทุ่มดาวจึงเริ่มเข้าสู่การประชุมทันที
“วันนี้เปิดไร่ใหม่ฝั่งพี่เบียร์เป็ยังไงบ้างครับ? รีสอร์ตกับลานกางเต็นท์ ติดปัญหาอะไรไหมครับ?”
“แรก ๆก็วุ่นวายกันหน่อยครับ เพราะแขกเข้าห้องพักเกือบจะพร้อมกันหมดแต่ผมก็บอกกับแขกที่เข้าพักแล้วว่า ให้เข้าพักตามคิวที่มาถึงก่อน ส่วนลานกางเต็นท์ก็มีปัญหาเื่การที่แขกเอาเต็นท์มากางเองครับ บางคนกางเต็นท์กินพื้นที่คนข้าง ๆทำให้เกิดความไม่พอใจกัน ผมจึงได้บอกกับคนที่กางเต็นท์เกินพื้นที่ว่า หากอยากใช้พื้นที่เพิ่มให้ซื้อที่กางเต็นท์เพิ่มอีกหลัง ไม่อย่างนั้น ก็ต้องเก็บส่วนที่กางเกินออกเขาจึงตกลงซื้อที่กางเต็นท์เพิ่มครับ เื่เลยจบลงด้วยดี”
“ดีมากครับแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี” ดาวพูดชมเบียร์
“แล้วพี่น้อยล่ะครับที่ไร่ชาและไร่ลูกท้อเป็อย่างไรบ้าง?” ดาวหันไปถามสุภาพสตรี เพียงหนึ่งเดียวในที่นี้
“ส่วนของพี่นะคะไร่ชาพี่ว่าอีกไม่นาน ก็สามารถเก็บได้แล้วค่ะ ส่วนไร่ลูกท้อพี่ได้รดน้ำตามเวลาที่คุณดาวกำหนด จนตอนนี้ ต้นลูกท้อก็เริ่มสูงขึ้นมากแล้วค่ะใบแตกเต็มเลย บางต้นเริ่มมีดอกออกบ้างแล้ว ทั้งที่ต้นยังไม่โตเต็มวัยเลยค่ะหากเป็แบบนี้ คาดว่าไม่นาน ไร่คงได้ผลผลิตลูกท้อชุดแรกแล้วค่ะ”น้อยพูดด้วยน้ำเสียงฉะฉาน
“โอ้! ดีมากเลยครับผมก็อยากกินลูกท้อซะแล้ว ส่วนเื่ไร่ชา เดี๋ยวผมจะไปสอนพี่น้อยเกี่ยวกับขั้นตอนต่าง ๆ เองครับ”
ที่โลกเก่าของดาวครอบครัวของเขาก็มีไร่ชา ทำให้เขาพอรู้เกี่ยวกับกรรมวิธีต่าง ๆ อยู่บ้างพออยู่ที่โลกนี้ เขาก็ได้ทำการศึกษาเพิ่ม
“ได้ค่ะ”น้อยตอบรับทันที เพราะเธอจะได้มีความรู้เื่พวกนี้เพิ่มขึ้น
“พี่มิ่งล่ะครับโซนที่ดูแลเป็อย่างไรบ้าง?”
“ผลไม้ยังคงส่งให้ป้าติ๋มกับพ่อค้าที่เข้ามารับที่ไร่ ส่วนผักก็ส่งให้ป้าสาตามจำนวนเดิม แต่แกบอกว่า ขอเพิ่มจำนวนขึ้นครับแกบอกว่า ผักลงปุ๊บก็หมดแล้ว ไม่พอขาย เพราะคนถามหาเยอะมาก ส่วนแปลงผักที่ไร่เคียงดาวสามพ่อค้าที่มารับซื้อ ก็จะขอเพิ่มจำนวนขึ้นครับ”
“พี่มิ่ง เพิ่มจำนวนให้ป้าสาได้เลยครับหากผักไม่พอ ก็เอาผักที่ไร่เคียงดาวสอง ของฝั่งพี่เมืองไปเพิ่มได้ส่วนพ่อค้าคนอื่น ให้คงจำนวนเดิมไว้ก่อนครับ” ดาวให้ป้าสาเพิ่มจำนวนผัก เพราะป้าแกคือคนที่รับซื้อผักจากเขาั้แ่แรก
“โอเคครับ”มิ่งรับคำ
“พี่เมืองล่ะครับเป็อย่างไรบ้าง?”
“ผักผลไม้ส่งให้พ่อค้าที่มารับถึงไร่ได้ตามจำนวนครับ ส่วนบ่อปลา ตอนนี้ปลาชุดใหม่ โตพอที่จะจับขายได้แล้วครับโซนผลไม้ที่ปลูกขายให้เมืองหลวง ตอนนี้เริ่มออกลูกเต็มต้นแล้วครับไม่นานน่าจะขายได้แล้ว เดี๋ยวผมจะแจ้งอีกทีครับ”
“โอเคครับเจติดต่อพ่อค้า ที่มารับซื้อปลากับเรารอบที่แล้วด้วยนะ เขายังจะรับซื้อปลาจากเราไหมถ้าไม่ก็หาเ้าอื่น”
“ได้ครับ” เจรับคำแล้วจดทุกอย่างลงโน้ตแพดทันที
“แล้วผักฝั่งที่ส่งไปเมืองหลวงเรียบร้อยดีไหม?” ดาวถามเจ เพราะยังหาคนมาดูแลไร่ฝั่งนี้ไม่ได้ ดาวจึงให้เจดูแลไปก่อน
“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับผักจัดส่งได้ตามกำหนดแน่นอนครับ”
ดาวพูดคุยเื่อื่นๆ อีกไม่มาก ดาวก็เลิกประชุม และให้ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อน
_ _ _ __
อยากไปเที่ยวน้ำตกดวงดาวค่ะ น่าจะสวยดี อยากไปถ่ายรูปเก็บไว้ หาตั๋วแป๊บ
*ไรต์ฝาก E-Book เล่ม 1 ด้วยนะคะ มีตอนที่ 1-28 จำนวนหน้า 342 หน้าค่ะ ตอนนี้ลด 20% ถึง 20/04/2569
ลงขายแล้วที่พี่ Meb ค่ะ ฝากด้วยนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTM2MzYyMCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQzMzEwOSI7fQ