บรรยากาศภายในห้องนอนเล็กเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแ่เบาคลอไปกับเสียงหายใจสม่ำเสมอของลูกชายคนเล็กที่เพิ่งหลับไปเพราะความเพลีย กลิ่นแป้งเด็กผสมกลิ่นน้ำนมอบอวลฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ สร้างความอบอุ่นทว่าปนเปไปด้วยความอึดอัดแน่นอกที่พิมพ์ชนกต้องเผชิญอยู่ตลอดเวลา
พิมพ์ชนกเดินเข้ามาในห้องลูกน้อยพร้อมกับธันวา เรือนร่างอวบอิ่มยามนี้สวมทับด้วยชุดคลุมนอนผ้าซาตินสีกะปิ พิมพ์ลายดอกโบตั๋นสีขาวสลับผ้าผูกเอวเส้นเล็กถูกผูกไว้หลวมๆ คอเสื้อแหวกกว้างออกสองข้างจนเผยให้เห็นรอยดันตึงเปรี๊ยะของทรวงอกอวบอิ่มที่คัดน้ำนมจนแข็ง โดยไม่มีเสื้อชั้นในสวมทับ
อื้อ!
หญิงสาววัยสี่สิบยกมือขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้าย ยามที่ความเ็ปจากการคัดเต้าแล่นแปล๊บเข้าสู่ขั้วหัวใจอีกระลอก รอยน้ำนมซึมหยดลงบนเนื้อผ้าเป็วงกว้าง ความปวดตึงที่สะสมมาหลายชั่วโมงทำให้ใบหน้าสวยหวานซีดเซียว เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมตามแผ่นหลังและเรียวขาวคอเนียน
"แม่ครับ ไปนั่งพักที่เก้าอี้โยกก่อนดีกว่าครับ"
ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความห่วงใย เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดสีดำกางเกงขาสั้นประคองแขนแม่ที่เลี้ยงเขาเติบโตมาในบ้านหลังนี้ด้วยความระมัดระวัง
ััจากฝ่ามือใหญ่และอบอุ่นของลูกชายที่จับเข้าที่ต้นแขนเนียนทำเอาพิมพ์ชนกชะงักไปเล็กน้อย แต่ด้วยความเ็ปที่ครอบงำ เธอจึงยอมเดินตามการชี้นำไปนั่งลงบนเก้าอี้โยกบุเบาะนุ่มสำหรับแม่ลูกอ่อนแต่โดยดี
"เจ็บมากเลยลูก ทำไมน้ำนมมันถึงไม่ยอมไหลออกมาบ้างเลยนะ?" พิมพ์ชนกพึมพำด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า มือเรียวพยายามดึงคอเสื้อคลุมให้เปิดกว้างขึ้นเพื่อบรรเทาความคับและตึงของเต้านม
ภาพเต้านมขาวอวบอิ่มขยายใหญ่จนเส้นเืฝาดปรากฏชัดเจนตรงหน้า ทำเอาธันวาที่ยืนอยู่ข้างๆ ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจของเด็กหนุ่มเริ่มเต้นผิดจังหวะไปชั่วครู่ สายตาจับจ้องไปที่ทรวงอกคู่สวยของแม่ที่เขาเคารพรักมาั้แ่เด็ก ทว่ายามนี้เรือนร่างของหญิงสาววัยสี่สิบกลับดูเย้ายวนและน่าหลงใหลเกินกว่าจะมองเป็เพียงแค่แม่ผู้ให้กำเนิดเสียแล้ว
"เอ่อ แม่ครับ เครื่องปั๊มนมไฟฟ้าที่คุณพ่อซื้อไว้ให้อยู่ไหนครับ? ให้ผมช่วยปั๊มนมให้ไหมครับ?" ธันวาเสนอตัวขึ้นมาทำลายความเงียบ แม้ในใจจะตื่นเต้นจนฝ่ามือเริ่มชื้นเหงื่อ
"อยู่ในตู้ข้างเตียงจ้ะลูก แต่มัน มันใช้ยากเหลือเกิน หัวนมของแม่มันบุ๋มลงไป ข้างในเต้ามันแข็งจนเครื่องปั๊มจับไม่ติดเลย" พิมพ์ชนกตอบพลางชี้มือไปทางตู้ไม้ข้างเตียง
ธันวารีบเดินไปหยิบกล่องเครื่องปั๊มนมไฟฟ้าพร้อมกับกรวยแก้วทรงออกมา เด็กหนุ่มต่อสายยางและเสียบปลั๊กไฟอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะย้ายเก้าอี้ทรงสูงมานั่งลงตรงหน้าแม่เลี้ยงยามที่เธอนั่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้โยก
"ลองดูนะครับแม่ เดี๋ยวผมช่วยถือกรวยปั๊มให้ แม่จะได้ไม่ต้องเกร็งมือ"
"ขอบใจมากนะลูก แม่ทรมานจนปวดหัวไปหมดแล้ว" พิมพ์ชนกถอนหายใจยาว เธอตัดสินใจปลดสายผูกเอวชุดคลุมกิโมโนออกปล่อยให้คอเสื้อแหวกกว้างทิ้งตัวลงข้างลำตัว เผยให้เห็นเต้านมเปลือยเปล่าทั้งสองข้างต่อหน้าลูกเลี้ยงวัยหนุ่ม
เต้านมคู่โตตั้งเต่งตึง ขาวเนียนนุ่มทว่าแข็งเป็ก้อนคัดน้ำนม บริเวณฐานปานนมสีหวานขยายกว้าง แต่ตรงกลางกลับบุ๋มลงไปเป็แอ่งเล็กๆ ไร้ซึ่งหัวนมชี้ตั้งตามธรรมชาติ ธันวามองภาพนั้นด้วยความตกตะลึง อารมณ์ซ่านสยิวแล่นแปล๊บผ่านลำตัวของชายหนุ่มวัย 18 ปีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ใบหน้าของเขาแดงหูเริ่มแดงและใจเต้นแรงราวกับเพิ่งแข่งวิ่ง 100 เมตรมาหมาดๆ
ธันวาพยายามตั้งสติ มือหนาที่สั่นเทาน้อยๆ หยิบกรวยแก้วทาบลงไปบนเต้านมข้างซ้ายของแม่เบาๆ ความเย็นของเนื้อแก้วทำให้พิมพ์ชนกสะดุ้งเล็กน้อย
"คงเจ็บนิดนึงนะครับแม่" ธันวาบอกเสียงพร่า ก่อนจะกดสวิตช์เปิดเครื่องปั๊มนม
ครืด ครืด ครืด
แรงแรงสุญญากาศจากเครื่องเริ่มทำงาน มันพยายามดูดดึงเนื้ออกอวบอิ่มและปานนมเข้าไปในกรวยแก้ว แต่เนื่องจากหัวนมของพิมพ์ชนกบุ๋มลงไปลึก แรงดูดของเครื่องจึงไม่สามารถจับจุดดึงน้ำนมได้ เต้านมเพียงแค่บวมเต่งตามแรงดูด แต่กลับไม่มีน้ำนมไหลออกมาเลยแม้แต่หยดเดียว
"อื้อ อ๊าย! เจ็บ เจ็บจังเลยธันวา" พิมพ์ชนกร้องออกมาด้วยความเ็ป ยามที่เครื่องปั๊มเค้นดูดเนื้ออกตึงเปรี๊ยะโดยไม่มีน้ำนมมาระบาย ความทรมานทวีคูณขึ้นจนหน้าท้องและโคนขาของเธอเกร็งตัว
"แม่ทนหน่อยนะครับ"
"ทำไมมันไม่ออกเลยนะ?" ธันวาเริ่มลนลาน เขามองดูเนื้ออกขาวผ่องที่โดนแก้วดูดจนแดงเป็รอย
"มันไม่จับหัวนมเลยครับแม่ หัวนมแม่มันบุ๋มลงไปข้างในลึกมาก เครื่องมันเลยดูดไม่ถึง"
"แล้ว แล้วแม่ต้องทำยังไงดีล่ะลูก อื้อ ปวดเหลือเกิน ปวดจนจะร้องไห้แล้ว"
น้ำตาของแม่ลูกอ่อนไหลซึมออกมาทางหางตา ร่างกายบิดเกร็งไปมาบนเก้าอี้โยก ทำให้ชุดคลุมร่นลงหลุดจากไหล่เนียน เผยเรือนร่างท่อนบนเปลือยเปล่าอย่างเต็มตา
ตี๊ด! ธันวาปิดสวิตช์เครื่องปั๊ม ละสายตาจากกรวยแก้วขึ้นมองใบหน้าหวานซึ้งของแม่เลี้ยงที่กำลังแสดงความทุกข์ทรมาน ความรู้สึกอยากปกป้องและช่วยบรรเทาความเ็ป ผสานเข้ากับความปรารถนาลึกๆ ของชายหนุ่มที่เริ่มคุโชนขึ้นมา
"ถ้าเครื่องปั๊มมันใช้ไม่ได้ ผมว่า ผมอาจจะต้องใช้นิ้วมือช่วยนวดบีบกระตุ้นระบายน้ำนมออกมาก่อนนะครับแม่" ธันวาเสนอขึ้นมา น้ำเสียงสั่นสะท้าน หัวใจเต้นตึกตักตึกตักจนแทบจะทะลุอก
พิมพ์ชนกมองสบตากับลูกเลี้ยงวัยสิบแปดปี ความลังเลและความเกรงใจชั่วครู่ถูกความปวดตึงเปรี๊ยะที่รวดร้าวครอบงำจนหมดสิ้น เธอพยักหน้ารับเบาๆ ด้วยความยึดเหนี่ยวที่้าที่พึ่ง
"ช่วยแม่หน่อยนะธันวา ช่วยปั๊มนมให้น้องกินทีนะลูก"