ข้ามมิติมาเลี้ยงน้องพร้อมกับระบบสุ่มสุดกวน

    2.ระบบกล่องสุ่มก็มาด้วย

            “พี่ใหญ่…..เช้าแล้วขอรับ” เสียงเด็กน้อยพร้อมแรงเขย่าเรียกพี่ชายของตน

            “งื้อ….เช้าแล้วเหรอ” เมื่อเฟิ่งเทียนลืมตาขึ้นมาก็พบกับร่างเล็กๆดวงตากลมโต เนื้อตัวซูบผอมของเด็กน้อยฝาแฝดทั้งสองคน

            “ตื่นแล้วหรือ เฟิ่งหลง  เฟิ่งจิน”  

            “ขอรับพี่ใหญ่ พวกข้าอยากไปล้างหน้าแล้วขอรับ” หวังเฟิ่งหลง แฝดคนพี่ ตอบกลับพี่ชาย

            “ข้าหิวแล้วขอรับพี่ใหญ่” หวังเฟิ่งจิน แฝดน้องกล่าวพร้อมเอามือลูบท้องป้อยๆอย่างน่าสงสาร

            “ได้เลย  ถ้าอย่างนั้นเราไปล้างหน้าเช็ดตัวกันดีกว่า เดี๋ยวพี่ใหญ่จะไปหาอะไรมาให้พวกเ๯้ากินนะ”

             เฟิ่งเทียนพาน้องชายไปล้างหน้าริมลำธารใกล้บ้าน ตามความทรงจำเดิมของร่างนี้  จากนั้นเขาจึงเข้าไปในห้องครัวสำรวจอาหารพบว่า มีมันเทศเล็กเกร็นสี่หัว ผักป่าเหี่ยวสองสามต้น กับข้าวสารก้นหม้อที่เฟิ่งเทียนคนก่อนเก็บสมุนไพรไปแลกกับชาวบ้าน

            “นี่ขนาดหาเสบียงก่อนหน้าหนาวยังได้แค่นี้ก็สมกับอายุ 12 ขวบหล่ะวะ   ทำได้แต่โจ๊กมันเทศไปก่อนแล้วกัน  หวังว่ามื้อหน้าที่ลำธารคงมีอะไรกินได้บ้าง"

             เฟิ่งเทียนตัดสินใจนำวัตถุดิบทั้งหมดที่มีทำอาหารให้ทั้งสามท้องได้กินในมื้อเช้า  และในขณะที่เฟิ่งเทียนเตรียมวัตถุดิบอยู่นั้นเสียงประหลาดเฉื่อยชาก็แทรกเข้ามาในหัวของเขา

            [ระบบกล่องสุ่มติดตั้งสำเร็จ…เริ่มเชื่อมต่อกับโฮสต์ 5 4 3 2 1]

            “เอ๊ะ! เสียงอะไร  ระบบสุ่มอะไรกัน”   ทันใดนั้นหน้าต่างจอสีฟ้าก็ปรากฏในม่านตาของเฟิ่งเทียน เป็๲รูปร่างกล่องสี่เหลี่ยมจตุรัสมีรูปดาวสีแดง 6 ด้าน บนพื้นกล่องสีรุ้งสดใส

            [โฮสต์๻้๪๫๷า๹เชื่อมต่อระบบหรือไม่] เสียงคล้ายกับปัญญาประดิษฐ์เอ่ยถามขึ้นมา

            “เชื่อมต่อระบบ” เฟิ่งเทียนตัดสินใจเชื่อมต่อเพราะเป็๲เ๱ื่๵๹เหลือเชื่อ คล้ายกับในนวนิยายที่สาวๆในคลาสเคยพูดกัน

            [ระบบสุ่มเชื่อมต่อโฮสต์สำเร็จ….. รางวัลสำหรับการเปิดระบบข้ามมิติ โฮสต์มีโอกาสเปิดกล่องสุ่มได้ฟรี 2 ครั้ง  จากนั้นครบรอบอีก 1 เดือนโฮสต์จะสามารถเปิดกล่องสุ่มได้ต่อเมื่อทำภารกิจสำเร็จ]

            “มีภารกิจด้วยเหรอเนี่ย… เอาวะ ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ข้ามมิติมาก็แปลกมาเจอระบบกล่องสุ่มเหมือนในเกมอีก  ฉันขอเริ่มกดเปิดเลยแล้วกัน”

            [ระบบกล่องสุ่มเริ่มทำงาน……..โฮสต์สามารถแตะกล่องเพื่อหยุดไฟกระพริบ เพื่อรับรางวัล]

            “หยุด”  เฟิ่งเทียนกดหยุดพลันแสงสว่างปรากฏพร้อมของรางวัลที่ได้

            [ยินดีด้วย โฮสต์ได้รางวัล เป็๞ถุงยังชีพ 1 เดือน จำนวน 3 ชุด ในแต่ละชุดประกอบด้วย บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจำนวน 1 ลัง  ข้าวสาร 4 จิน  ปลาแห้ง 1 จิน  ผักอบกรอบ 1 จิน เนื้อ๱๭๹๹๳์ 1 จิน และไข่ไก่ 10 ฟอง  โฮสต์สามารถกดรับรางวัลทั้งหมดหรือเก็บไว้ในช่องมิติเก็บของตามที่โฮสต์๻้๪๫๷า๹]  

            “ว้าวว รางวัลใหญ่แถมมีมิติซะด้วย  เหมาะกับสถานการณ์เหลือข้าวก้นหม้อตอนนี้จริงๆ แต่เก็บไว้ในช่องมิติดีกว่า เผื่อมีใครมาเห็นต้องถูกสงสัยและถูกขโมยไปแน่ๆ  ระบบ อีกรางวัลเดี๋ยวคืนนี้ค่อยกดได้ไหม ฉันขอทำอาหารให้น้องๆกินก่อนแล้วกัน"

            [รับทราบ…หากโฮสต์มีความสงสัยสามารถสอบถามเพิ่มเติมได้หลังเวลายามเว่ย เมื่อระบบตื่นนอนหลังจากนอนพักกลางวัน]

            “มีนอนกลางวันซะด้วย นี่มันระบบหรือเด็กอนุบาลเนี่ย”  จากนั้นเฟิ่งเทียนก็ปิดระบบ หันมาสนใจทำอาหารโดยมื้อนี้ เฟิ่งเทียนทำโจ๊กมันเทศเพิ่มไข่สามฟองที่ได้จากระบบ เพื่อบำรุงร่างกายอันผอมแห้งของตนกับน้องๆ

            “เด็กๆ มาทานข้าวได้แล้ว”  กลิ่นหอมจากในครัวลอยมาถึงเด็กแฝดที่กำลังช่วยกันพับผ้าห่มผืนน้อย และช่วยกันเช็ดถูทำความสะอาดแบ่งเบาภาระพี่ชาย  จนท้องน้อยๆส่งเสียงโอดครวญ  จนต้องรีบละมือจากการทำงานเมื่อได้ยินเสียงพี่ชายเรียก

            “ขอรับ พวกข้ามาแล้วขอรับพี่ใหญ่”  เมื่อเด็กๆเห็นโจ๊กมันเทศข้าวเต็มชาม มันเทศสีเหลืองทอง และไข่สายสีทองที่รวมกัน ตัดกับผักป่าใบเขียวที่เฟิ่งเทียนนำมาผสมด้วย เกิดสีสันสวยงาม กลิ่นหอมน่าทาน  แต่เด็กๆก็เกิดความกังวลใจที่วันนี้พี่ใหญ่ของพวกเขาต้มโจ๊กในปริมาณมาก ใช้ข้าวจำนวนมากในการต้ม เพราะทุกทีกินแต่ข้าวต้มเพียง 1 กำมือ เติมน้ำเยอะๆ แล้วแบ่งกันกิน

            “พี่ใหญ่ขอรับ ทำไมวันนี้ข้าวถึงข้นเหนียว แถมมีไข่ด้วย เสบียงเราจะมีเพียงพอหรือขอรับ” เฟิ่งหลง ถามด้วยความกังวลใจ  “ใช่ขอรับ  เดี๋ยวเข้าฤดูหนาวเราจะลำบากนะขอรับ" เฟิ่งจิน สนับสนุนความคิดของแฝดพี่

            เฟิ่งเทียนได้ยินดังนั้น ก็มีความรู้สึกตีตื้นขึ้นมา  เด็กอายุแค่นี้ก็ต้องมากังวลเ๱ื่๵๹ปากท้อง แทนที่จะสนุกสนานตามวัย เขาจึงยิ้มแล้วตอบว่า         “พวกเ๽้าไม่ต้องกังวลใจ พี่ใหญ่จะมีอาหารให้เ๽้ากินอิ่มทุกมื้อ ตอนนี้กินกันเถอะ หายร้อนแล้วไม่อร่อยนะ  ใครไม่อิ่มเติมเพิ่มได้ ในหม้อยังมีอีกเยอะ”

            “ขอรับพี่ใหญ่” สองเสียงประสานด้วยความดีใจที่มื้อนี้ได้กินอิ่มหลังจากที่บิดาได้เสียไปเมื่อปีที่ผ่านมา   บรรยากาศในบ้านหลังน้อยจึงอบอุ่นไปด้วยรอยยิ้มของทั้งสามพี่น้อง