“พี่ใหญ่…..เช้าแล้วขอรับ” เสียงเด็กน้อยพร้อมแรงเขย่าเรียกพี่ชายของตน
“งื้อ….เช้าแล้วเหรอ” เมื่อเฟิ่งเทียนลืมตาขึ้นมาก็พบกับร่างเล็กๆดวงตากลมโต เนื้อตัวซูบผอมของเด็กน้อยฝาแฝดทั้งสองคน
“ตื่นแล้วหรือ เฟิ่งหลง เฟิ่งจิน”
“ขอรับพี่ใหญ่ พวกข้าอยากไปล้างหน้าแล้วขอรับ” หวังเฟิ่งหลง แฝดคนพี่ ตอบกลับพี่ชาย
“ข้าหิวแล้วขอรับพี่ใหญ่” หวังเฟิ่งจิน แฝดน้องกล่าวพร้อมเอามือลูบท้องป้อยๆอย่างน่าสงสาร
“ได้เลย ถ้าอย่างนั้นเราไปล้างหน้าเช็ดตัวกันดีกว่า เดี๋ยวพี่ใหญ่จะไปหาอะไรมาให้พวกเ้ากินนะ”
เฟิ่งเทียนพาน้องชายไปล้างหน้าริมลำธารใกล้บ้าน ตามความทรงจำเดิมของร่างนี้ จากนั้นเขาจึงเข้าไปในห้องครัวสำรวจอาหารพบว่า มีมันเทศเล็กเกร็นสี่หัว ผักป่าเหี่ยวสองสามต้น กับข้าวสารก้นหม้อที่เฟิ่งเทียนคนก่อนเก็บสมุนไพรไปแลกกับชาวบ้าน
“นี่ขนาดหาเสบียงก่อนหน้าหนาวยังได้แค่นี้ก็สมกับอายุ 12 ขวบหล่ะวะ ทำได้แต่โจ๊กมันเทศไปก่อนแล้วกัน หวังว่ามื้อหน้าที่ลำธารคงมีอะไรกินได้บ้าง"
เฟิ่งเทียนตัดสินใจนำวัตถุดิบทั้งหมดที่มีทำอาหารให้ทั้งสามท้องได้กินในมื้อเช้า และในขณะที่เฟิ่งเทียนเตรียมวัตถุดิบอยู่นั้นเสียงประหลาดเฉื่อยชาก็แทรกเข้ามาในหัวของเขา
[ระบบกล่องสุ่มติดตั้งสำเร็จ…เริ่มเชื่อมต่อกับโฮสต์ 5 4 3 2 1]
“เอ๊ะ! เสียงอะไร ระบบสุ่มอะไรกัน” ทันใดนั้นหน้าต่างจอสีฟ้าก็ปรากฏในม่านตาของเฟิ่งเทียน เป็รูปร่างกล่องสี่เหลี่ยมจตุรัสมีรูปดาวสีแดง 6 ด้าน บนพื้นกล่องสีรุ้งสดใส
[โฮสต์้าเชื่อมต่อระบบหรือไม่] เสียงคล้ายกับปัญญาประดิษฐ์เอ่ยถามขึ้นมา
“เชื่อมต่อระบบ” เฟิ่งเทียนตัดสินใจเชื่อมต่อเพราะเป็เื่เหลือเชื่อ คล้ายกับในนวนิยายที่สาวๆในคลาสเคยพูดกัน
[ระบบสุ่มเชื่อมต่อโฮสต์สำเร็จ….. รางวัลสำหรับการเปิดระบบข้ามมิติ โฮสต์มีโอกาสเปิดกล่องสุ่มได้ฟรี 2 ครั้ง จากนั้นครบรอบอีก 1 เดือนโฮสต์จะสามารถเปิดกล่องสุ่มได้ต่อเมื่อทำภารกิจสำเร็จ]
“มีภารกิจด้วยเหรอเนี่ย… เอาวะ ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ข้ามมิติมาก็แปลกมาเจอระบบกล่องสุ่มเหมือนในเกมอีก ฉันขอเริ่มกดเปิดเลยแล้วกัน”
[ระบบกล่องสุ่มเริ่มทำงาน……..โฮสต์สามารถแตะกล่องเพื่อหยุดไฟกระพริบ เพื่อรับรางวัล]
“หยุด” เฟิ่งเทียนกดหยุดพลันแสงสว่างปรากฏพร้อมของรางวัลที่ได้
[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รางวัล เป็ถุงยังชีพ 1 เดือน จำนวน 3 ชุด ในแต่ละชุดประกอบด้วย บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจำนวน 1 ลัง ข้าวสาร 4 จิน ปลาแห้ง 1 จิน ผักอบกรอบ 1 จิน เนื้อ์ 1 จิน และไข่ไก่ 10 ฟอง โฮสต์สามารถกดรับรางวัลทั้งหมดหรือเก็บไว้ในช่องมิติเก็บของตามที่โฮสต์้า]
“ว้าวว รางวัลใหญ่แถมมีมิติซะด้วย เหมาะกับสถานการณ์เหลือข้าวก้นหม้อตอนนี้จริงๆ แต่เก็บไว้ในช่องมิติดีกว่า เผื่อมีใครมาเห็นต้องถูกสงสัยและถูกขโมยไปแน่ๆ ระบบ อีกรางวัลเดี๋ยวคืนนี้ค่อยกดได้ไหม ฉันขอทำอาหารให้น้องๆกินก่อนแล้วกัน"
[รับทราบ…หากโฮสต์มีความสงสัยสามารถสอบถามเพิ่มเติมได้หลังเวลายามเว่ย เมื่อระบบตื่นนอนหลังจากนอนพักกลางวัน]
“มีนอนกลางวันซะด้วย นี่มันระบบหรือเด็กอนุบาลเนี่ย” จากนั้นเฟิ่งเทียนก็ปิดระบบ หันมาสนใจทำอาหารโดยมื้อนี้ เฟิ่งเทียนทำโจ๊กมันเทศเพิ่มไข่สามฟองที่ได้จากระบบ เพื่อบำรุงร่างกายอันผอมแห้งของตนกับน้องๆ
“เด็กๆ มาทานข้าวได้แล้ว” กลิ่นหอมจากในครัวลอยมาถึงเด็กแฝดที่กำลังช่วยกันพับผ้าห่มผืนน้อย และช่วยกันเช็ดถูทำความสะอาดแบ่งเบาภาระพี่ชาย จนท้องน้อยๆส่งเสียงโอดครวญ จนต้องรีบละมือจากการทำงานเมื่อได้ยินเสียงพี่ชายเรียก
“ขอรับ พวกข้ามาแล้วขอรับพี่ใหญ่” เมื่อเด็กๆเห็นโจ๊กมันเทศข้าวเต็มชาม มันเทศสีเหลืองทอง และไข่สายสีทองที่รวมกัน ตัดกับผักป่าใบเขียวที่เฟิ่งเทียนนำมาผสมด้วย เกิดสีสันสวยงาม กลิ่นหอมน่าทาน แต่เด็กๆก็เกิดความกังวลใจที่วันนี้พี่ใหญ่ของพวกเขาต้มโจ๊กในปริมาณมาก ใช้ข้าวจำนวนมากในการต้ม เพราะทุกทีกินแต่ข้าวต้มเพียง 1 กำมือ เติมน้ำเยอะๆ แล้วแบ่งกันกิน
“พี่ใหญ่ขอรับ ทำไมวันนี้ข้าวถึงข้นเหนียว แถมมีไข่ด้วย เสบียงเราจะมีเพียงพอหรือขอรับ” เฟิ่งหลง ถามด้วยความกังวลใจ “ใช่ขอรับ เดี๋ยวเข้าฤดูหนาวเราจะลำบากนะขอรับ" เฟิ่งจิน สนับสนุนความคิดของแฝดพี่
เฟิ่งเทียนได้ยินดังนั้น ก็มีความรู้สึกตีตื้นขึ้นมา เด็กอายุแค่นี้ก็ต้องมากังวลเื่ปากท้อง แทนที่จะสนุกสนานตามวัย เขาจึงยิ้มแล้วตอบว่า “พวกเ้าไม่ต้องกังวลใจ พี่ใหญ่จะมีอาหารให้เ้ากินอิ่มทุกมื้อ ตอนนี้กินกันเถอะ หายร้อนแล้วไม่อร่อยนะ ใครไม่อิ่มเติมเพิ่มได้ ในหม้อยังมีอีกเยอะ”
“ขอรับพี่ใหญ่” สองเสียงประสานด้วยความดีใจที่มื้อนี้ได้กินอิ่มหลังจากที่บิดาได้เสียไปเมื่อปีที่ผ่านมา บรรยากาศในบ้านหลังน้อยจึงอบอุ่นไปด้วยรอยยิ้มของทั้งสามพี่น้อง