หวนคืนสู่ยุทธภพ ข้าคือคนบัญชา

ในคฤหาสน์ไป๋ แม้ทุกอย่างจะดูปกติ... แต่บรรยากาศกลับตรึงเครียด

ข่าวลือกระซิบว่าหลินเหยียนรอดจากการลอบสังหารได้

บางคนเริ่มสงสัย บางคนเริ่มหวั่น และบางคน... เริ่มวางแผนฆ่าอีกครั้ง

แต่หลินเหยียนไม่ได้ร้อนรน

ตรงกันข้าม เขากลับใช้เวลาในเรือนพักอย่างสงบ และแสร้งทำเป็๞ “ถอนตัวจากการแย่งชิงอำนาจ”

ข่าวลือที่สองถูกปล่อยออกไป

“ไป๋เหยียนดูเหมือนจะ๤า๪เ๽็๤จากการลอบสังหารมากกว่าที่คิด”

“เขากำลังจะออกจากเมืองเพื่อไปรักษาตัวลับๆ”

และแน่นอน… เป็๞ข่าวที่ “บางคน” รีบคว้าไว้

ในคืนเดือนดับ หลินเหยียนปรากฏตัวหน้าประตูเมือง พร้อมคาราวานลำเลียง “ของสำคัญ”

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ—ทั้งหมดเป็๲ "ของลวง" และแม้แต่ตัวเขาเองก็เป็๲ “ร่างเงา” ที่ถูกส่งไปด้วยวิชาเปลี่ยนร่าง

ตัวจริงในเวลานั้น ซ่อนตัวอยู่บนยอดหลังคาของเรือนใหญ่สายสาขาตะวันตก

ที่นั่นเอง เขาเห็นกับตา… “หัวหน้าสายสาขาไป๋จิ่ง” แอบส่งมือสังหารออกนอกกำแพง ควบคุมเส้นทางคนของตระกูลอย่างลับๆ

“แสดงตัวแล้วสินะ...”

หลินเหยียนไม่รีบ ไม่โจมตี เขาเพียง “บันทึกทุกอย่าง” ด้วยวิชาจารพลังจิตลงกระดาษยันต์

และปล่อยให้พวกมันคิดว่าทุกอย่างยังเป็๲ไปตามแผน

ในตอนเช้า คาราวานถูกซุ่มโจมตีข้างนอกเมือง—แต่สิ่งที่เจอ กลับมีเพียง “หุ่นเชิด” และยันต์จารึกแผ่นหนึ่ง

บนกระดาษนั้น มีเพียงคำว่า…

“หมากนี้ ข้าขอคืน”

– ไป๋เหยียน”