ตอนที่3
ในขณะที่ภายในห้องสถานการณ์อึมครึมประตูที่แง้มออกเล็กน้อยก็ถูกปิดลง ครอบครัวหยางที่้ามาเยี่ยมคนเจ็บที่ถูกลูกสาวของพวกเขาขับรถชนอีกทั้งตั้งใจมาดูหน้าของหญิงสาวคนนั้นให้ชัดๆสักครั้ง แต่พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมาได้ยินเื่ราวน่าใเช่นนี้ครอบครัวหยางมองหน้ากัน ก่อนถอยออกมาเพื่อตั้งหลัก
“คุณคะ นี่มัน หมายความว่าแม่เด็กคนนั้นรู้ว่าเด็กที่เธอเลี้ยงดูไม่ใช่ลูกของเธออย่างนั่นหรือ เื่นี้เธอเป็คนทำหรือเปล่าเธอสลับยัยหนูของฉันใช่ไหมคะ”จ้าวหลี่อิง สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเมื่อพอจะเข้าใจเื่ราวคราวๆ ลูกสาวของเธอถูกสับเปลี่ยนตัวั้แ่คลอดครั้งนั้นเป็เพราะเธอตั้งใจเดินทางมาทำธุระเร่งด่วน คิดไม่ถึงว่าจะคลอดก่อนกำหนดจึงทำให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น ทำเอาเธอปวดใจเป็อย่างมาก
“ใจเย็นๆก่อนรออี้คุณกลับมาก่อนเถิด เราจะได้รู้เื่ราวที่แท้จริง หากคนพวกนี้ทำผิดจริงผมไม่มีทางปล่อยไปอย่างแน่นอน”หยางิฟ่งรีบปลอบใจภรรยา ใบหน้าเคร่งขรึม
“ฮือทำไม พวกเขาถึงใจร้ายใจดำอย่างนี้ กล้าสับเปลี่ยนลูกสาวของฉัน”หลี่อิงร้องไห้น้ำตาอาบแก้ม สะอื้นอย่างเ็ป มิน่าล่ะลูกสาวเพียงคนเดียวที่อยู่กับพวกเขา หน้าตาไม่เหมือนใครเลยที่แท้ก็เป็แบบนี้นี่เอง
“ใจเย็นๆก่อนเถอะเื่นี้เราค่อยๆปรึกษากันอีกที”ิฟ่งถอนใจด้วยความกลัดกลุ้ม
“อี้เฟิงส่งคนของเรามาเฝ้าครอบครัวนี้เอาไว้ อย่างให้พวกเขาจากไป ก่อนที่เื่ราวจะปรากฏ”โชคดีที่ิฟ่งรอบคอบจึงขัดขวาง จงเหม่ยที่รีบส่งคนมา เพื่อพาหลินซูเจียวออกจากโรงพยาบาลเอาไว้ได้สำเร็จ
และเมื่อคนของตระกูลเหอมาถึงโรงพยาบาลก็ไม่สามารถย้ายตัวคนเจ็บออกจากโรงพยาบาลได้เื่นี้ทำเอาจงเหม่ยถึงกับร้อนใจนั่งไม่ติดคาดไม่ถึงว่าตระกูลของคนที่เธอสลับตัวเด็กทารกเมื่อปีนั้นจะมีอิทธิพลมากว่าตระกูลเหอ ซึ่งเป็ตระกูลใหม่ของสามีเธอ ในใจเธอตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“คุณแม่คะได้ยินว่าพี่สาวถูกรถชนอย่างนั้นหรือเราไม่ไปเยี่ยมพี่สาวหรือคะ”ซูซินเอ่ยถามมารดา น้ำเสียงมีร่องรอยของความสะใจเมื่อคนที่เธอเกลียดได้รับาเ็ เสียดายก็แต่ว่าอีกฝ่ายช่างดวงแข็งนักเหตุใดถึงไม่ตายๆไปซะ คิดจะเข้ามาอยู่ที่นี่กับเธออย่างนั้นหรือ หึ ฝันไปเถอะ
ั้แ่รู้ความเธอก็ถูกมารดาสอนให้กดข่มผู้เป็พี่สาวอยู่เสมอ และเพราะพี่สาวมีใบหน้าที่งดงามผิวพรรณที่ขาวเนียน วัยเด็กจึงดูน่ารักน่าเอ็นดู ผู้คนต่างชื่นชอบผู้เป็พี่สาวมากกว่าเธอที่ผิวค่อนข้างคล้ำ ไม่มีอะไรโดดเด่นสู้ผู้เป็พี่สาวเลยสักนิดทำให้เธอริษยาผู้เป็พี่มาโดยตลอด เกลียดที่อีกฝ่ายงดงามกว่าเธอใครเห็นก็ชื่นชมอีกฝ่าย มองห้ามหัวเธอไปกันหมด ทำให้เธอยิ่งเจ็บแค้น และเกลียดชังอีกฝ่ายเข้ากระดูกดำ
จนกระทั้งมารดาแต่งงานใหม่กับตระกูลเหอที่ร่ำรวยพวกเธอจึงย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองอู่เฉิง ทิ้งพี่สาวไว้ที่ชนบท ที่แห้งแล้ง มารดาพาเธอเข้ามาเลี้ยงดูในฐานะบุตรสาวตระกูลใหญ่ในเมืองทำให้เธอมีชีวิตที่ดี มีบ้านหลังใหญ่ มีคนรับใช้ ได้แต่ตัวสวยๆมีแต่คนคอยเอาอกเอาใจ ทำให้เธอพอใจยิ่งนัก ที่สำคัญเธอได้เรียนในโรงเรียนที่ดีและมีชื่อเสียงได้เข้าสังคมไฮโซ ราวกับถูกชุบชีวิตใหม่ อนาคตเธอจะเติบโตเป็สาวในเมืองและแต่งงานกับคนรวยที่มีชาติตระกูลที่ดี
ในขณะที่พี่สาวยังคงเป็ได้เพียงสาวบ้านนอกหน้าตาสวยแล้วอย่างไร หากไม่มีคนหนุนหลังหรือครอบครัวที่ดีคอยช่วยเหลือ อย่างมากพี่สาวก็เป็ได้แค่เมียคนจนๆในชนบททำไร่ ทำนาเท่านั้น ถูกแดดถูกลมมากๆใบหน้าก็จะดำคล้ำไหนเลยจะยังคงความอ่อนเยาว์เอาไว้ได้เหมือนคนเมืองอย่างเธอนั่นจึงทำให้ความริษยาภายในใจของเธอทุเลาลงไปบ้าง เมื่อไม่ต้องเห็นหน้าอีกฝ่ายทุกวัน
ดังนั้นเมื่ออีกฝ่าย้าเข้ามาอาศัยในเมือง เธอจะยินยอมง่ายๆได้อย่างไรจึงให้มารดาไล่พี่สาวกลับไป ไม่แม้แต่จะให้พักค้างคืนแม้แต่คืนเดียว จากกันหลายปีแต่หลินซูซิน คาดไม่ถึงว่าหลินซูเจียวในวัยสิบห้า จะงดงามยิ่งกว่าเดิมเสียอีกนั้นทำให้เธอโกรธจนหน้าเขียวเลยทีเดียว
“คิดอะไรอยู่นะ”จงเหม่ยมองลูกสาวที่เปลี่ยนสีหน้าไปเรื่อย เดี๋ยวก็ดีใจ เดี๋ยวก็โมโห ราวกับ้าฆ่าคนก็ไม่ปาน
“เปล่าค่ะแม่ตกลงเราจะไปเยี่ยมพี่สาวหรือเปล่า”หลินซูซินส่ายหน้า ก่อนหันมาย้ำถามเื่ไปเยี่ยมหลินซูเจียวอีกรอบ
“ไม่ต้องสนใจลูกสนใจแต่เื่ของตัวเองเถอะ”จงเหม่ยจะปล่อยให้ลูกสาวสุดที่รักของเธอไปเยี่ยมหลินซูเจียวได้อย่างไรเกิดว่าครอบครัวนั้นเจอซูซินล่ะ ไม่ใช่ว่าอดีตสามีบอกว่า ลูกสาวที่นางสลับตัวให้ครอบครัวนั้นหน้าหมือนกับซูซินหรอกหรือ หากพวกเขาเห็นซูซิน ความจะไม่แตกหรอกหรือ
แต่จงเหม่ยประเมินครอบครัวหยางต่ำเกินไปเพียงห้าวัน ผลตรวจดีเอ็นเอ ก็มาอยู่ในมือของครอบครัวหยาง พร้อมกับประวัติโดยละเอียดของหลินซูเจียว และคนในครอบครัว
“คุณพ่อคุณแม่นี่ผลตรวจของอี้หงและเด็กคนนั้นครับ”อึ้คุณส่งเอกสารใบตรวจดีเอ็นเอให้กับบิดามารดา สีหน้าเคร่งเครียด นั่นเป็เพราะเขารู้แล้วว่าผลออกมาอย่างไร
“พูดมาเถอะ”หยางิฟ่งพูดขึ้นทำให้มือที่ยืนออกไปเตรียมรับเอกสารของผู้เป็ภรรยาชะงัก จ้าวหลี่อิงเม้นริมฝีปากแน่นก่อนดึงมือกลับ
“ผลตรวจออกมาเป็อย่างที่เราคิดไว้จริงๆครับ อี้หง ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเืกับเราจริงๆส่วน หลินซูเจียว ผลการตรวจอีเอ็นเอเข้ากันได้ 99.99 เปอร์เซ็น มีความสัมพันธ์ทางสายเืกับเราเธอเป็ลูกสาวของครอบครัวเราจริงๆครับ”หยางอี้คุณสรุปผลตรวจให้ทุกคนในครอบครัวฟังด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ภายในห้องพลันเงียบกริบในทันทีคำตอบนี้แม้พวกเขาจะคิดไว้อยู่แล้ว แต่เมื่อได้รับรู้ความจริงๆพวกเขาก็ยากที่จะทำใจ ทุกคนจึงเอาแต่นิ่งเงียบตกอยู่ในภวังค์ของตนเอง
“นี่คือลูกสาวอีกคนของตระกูลหลินอ๋อ ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นแต่งงานใหม่กับคนของตระกูลเหอหนึ่งในห้าของตระกูลที่ทรงอิทธิพลในเมืองอู่เฉิงเธอคนนั้นพาลูกสาวคนนี้เข้าไปเลี้ยงดูในตระกูลเหอ และทิ้งลูกสาวอีกคนหรือก็คือน้องสาวของผมไว้ที่ชนบท ให้อยู่ในความดูแลของคุณยายของเธอเพียงลำพัง”อี้คุณเลื่อนภาพถ่ายใบหนึ่งไปตรงหน้าสองสามีภรรยา
“โอ้”จ้าวหลี่อิงใเมื่อเห็นหน้าคนในรูป ช่างเหมือนกับอี้หงที่บ้านเธอเหลือเกินความจริงที่มาแบบกะทันหัน ทำให้เธอรู้สึกทนรับไม่ได้ จนอยากจะเป็ลม ลูกสาวของเธอถูกเลี้ยงให้เติบโตในชนบทอย่างนั้นหรือเป็เพียงเด็กบ้านนอก ที่ไม่เคยเข้าสังคมอย่างนั้นหรือคนเป็แม่อย่างเธอจะรับไหวได้อย่างไร
“ดูเหมือนว่าน้องสาวจะถูกเลี้ยงมาแบบไม่มีใครสนใจ เธอจึงกลายเป็เด็กก้าวร้าว ชอบก่อเื่ไม่ค่อยสนใจเรียนหนังสือ ที่เธอมาอู่เฉิง ก็เพื่อให้พ่อ แม่รับเธอเข้ามาเลี้ยงดูในเมืองอู่เฉิง แต่เธอถูกปฏิเสธ ขณะกำลังเดินทางกลับเขตซานไห่จึงเกิดอุบัติเหตุขึ้นเสียก่อน”อี้คุณเล่ารายละเอียดที่ผู้ช่วยเขาสืบมาได้ทั้งหมดให้บิดามารดาฟัง
“นี่คุณคะ”จ้าวหลี่อิงหน้าซีดเผือดทันที เมื่อได้ยินประวัติคราวๆของบุตรสาวลูกสาวที่ถูกเลี้ยงดูอย่างปล่อยปละละเลยอยู่ในชนบทจะหวังให้อีกฝ่ายรู้ธรรมเนียมและมารยาทในวงสังคมชั้นสูงได้อย่างไรหากต้องนำลูกสาวคนนี้กลับไป เธอจะพูดกับคนอื่นว่ายังไงนี่ไม่เท่ากับเป็การสร้างความอับอายให้ตระกูลครั้งใหญ่หรอกหรือ แล้วอี้หงล่ะแม้รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ลูก แต่เธอก็เลี้ยงดูอีกฝ่ายมาั้แ่เล็กความรักความผูกพัน เธอล้วนมอบให้ลูกสาวคนนี้ไปหมดแล้ว เธอจะตัดใจส่งคืนได้อย่างไร
“คุณคะหรือว่าเรา ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ไหม ถือว่าเราไม่รู้เื่นี้ก็ได้ไม่อย่างนั้น อี้หงต้องเสียใจมากๆแน่”จ้าวหลี่อิงรู้สึกสับสนไปหมดเธอคิดว่าหากพวกเขาไม่รู้เื่นี้เลยยังดีเสียกว่า
“คุณแม่!”หยางอี้คุณใ เมื่อได้ฟังคำพูดนั้นของมารดาในขณะที่น้องอีกสองคนได้แต่นั่งเงียบ
“หลี่อิงนั่นลูกสาวของเรานะคุณจะทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นๆได้อย่างนั้นหรือ”หยางิฟ่งตำหนิภรรยาทันทีกับความคิดไม่เข้าท่าของอีกฝ่าย
“แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไงหากเราต้องส่งอี้หงคืนให้ครอบครัวนั่นล่ะ พวกคุณจะทำใจได้อย่างนั้นหรืออีกอย่างหากอี้หงรู้ความจริงขึ้นมาล่ะ ลูกต้องเสียใจมากแค่ไหนกันพวกคุณไม่สงสารอี้หงเลยอย่างนั้นหรือ”จ้าวหลี่อิงน้ำตาไหลพรากเธอรู้สึกอัดอั้นเป็อย่างมาก ลูกสาวที่เธอบ่มเพาะมาอย่างดี เรียนหนังสือก็เก่งวางตัวดี เป็คุณหนูที่โดดเด่นในสังคมชั้นสูง เป็หน้าเป็ตาของตระกูลแตกต่างกับลูกสาวตัวจริง ที่เป็แค่เด็กบ้านนอก แล้วจะเอาตรงใหนมาเป็หน้าเป็ตาให้ตระกูลคงมีแต่จะทำตระกูลขายหน้าเสียมากกว่า
“แต่คุณแม่ครับนั้นน้องสาวของผมนะครับ ลูกสาวที่คุณแม่อุ้มท้องมาสิบเดือนเลยนะครับตอนที่ไม่รู้ก็ไม่เท่าไหร่ แต่ตอนนี้คุณแม่รู้แล้วยังจะกล้าทิ้งน้องอีกอย่างนั้นหรือ”อี้คุณไม่อยากจะเชื่อว่ามารดาจะมีความคิดเช่นนี้เขารู้สึกสงสารน้องสาวร่วมสายเืจับใจ ถึงแม้เขาจะรักและเอ็นดูอี้หงไม่น้อยแต่อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็ไม่ใช่น้องสาวของเขา
280
