
แพรบีบมือพี่กรกลับแน่นโดยไม่รู้ตัว นิ้วสั่น ๆ ประสานเข้าไปในฝ่ามือกว้างอุ่นของพี่กร
แล้วร่างกายก็โน้มไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้... กอดพี่กรแน่นสุดตัว หน้าซุกเข้าไปที่อกกว้างของพี่กร กลิ่นตัวพี่กรผสมเหงื่อจาง ๆ ลอยเข้าไปเต็มปอด แพรสูดหายใจลึกโดยไม่รู้ตัว
“พี่กร...”
เสียงแพรแ่เบา สั่นเครือ เพราะเมาค้าง + ร่างกายที่กำลังร้อนผ่าวจนแทบจะละลาย
แพรกอดแน่นขึ้นอีก หน้าอกแนบสนิทกับหน้าอกกำยำของพี่กร จนรู้สึกถึงหัวใจพี่ที่เต้นแรงไม่แพ้กัน
มือแพรเลื่อนขึ้นโอบรอบคอพี่กร ผมยาวสยายลงมาปกคลุมไหล่พี่กรบางส่วน
แพรไม่มีสติแล้วจริง ๆ
ตอนนี้ในหัวมีแต่ความรู้สึกที่พุ่งพล่าน—อยากให้พี่กรกอดกลับ อยากให้พี่กรจูบ อยากให้พี่กรยกแพรขึ้นแล้วพาเข้าไปในห้องนอนเดี๋ยวนี้เลย
รูปร่างพี่กรที่แข็งแรง กล้ามเนื้อที่ตึงแน่นใต้เสื้อเชิ้ตบาง ๆ หน้าอกที่ยกขึ้นลงตามลมหายใจร้อนรน ทำให้แพรรู้สึกเหมือนถูกไฟลนทั้งตัว
ระหว่างขาร้อนผ่าวจนแพรต้องบิดขาเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว
พี่กรชะงักไปวินาทีหนึ่ง เพราะไม่คาดคิดว่าแพรจะกอดแน่นขนาดนี้
แต่แล้วแขนแข็งแรงของพี่กรก็โอบรอบตัวแพรทันที โอบแน่นแต่ไม่รุนแรง มือใหญ่ลูบหลังแพรช้า ๆ ปลอบโยน
พี่กรก้มลงต่ำ จมูกแตะผมแพร หายใจร้อน ๆ พ่นลงมาที่ต้นคอแพร
“แพร... พี่อยู่ตรงนี้แล้วนะครับ”
เสียงพี่ทุ้มต่ำ สั่นนิด ๆ เพราะพยายามกลั้นความ้าที่กำลังพุ่งขึ้นมาเต็มที่
“แพรเมาแล้วใช่ไหม... ถ้าแพรอยากให้พี่หยุด พี่หยุดได้เลยนะครับ บอกพี่ได้ทุกเวลา”
แต่พี่กรไม่ได้ถอยออก

แขนโอบแพรแน่นขึ้นอีกนิด จนแพรรู้สึกถึงความแข็งที่กำลังตึงขึ้นใต้กางเกงพี่กร กดทับหน้าท้องแพรเบา ๆ
พี่กรก้มลงจูบที่หน้าผากแพรเบา ๆ ก่อน แล้วเลื่อนลงมาที่หูกระซิบเสียงแหบพร่า
“ถ้าแพรยังอยากให้พี่เข้าไปในห้อง... พี่จะพาแพรไปเองนะครับ
พี่จะทำให้แพรสบายที่สุด... แต่แพรต้องบอกพี่ว่าอยากให้พี่ทำอะไรบ้าง
พี่จะไม่ทำอะไรที่แพรไม่ยอมแน่นอน”
พี่กรยกแพรขึ้นอุ้มแบบเ้าหญิงอีกครั้งง่าย ๆ แขนแข็งแรงประคองแน่น ร่างแพรแนบสนิทกับอกพี่กรจนแทบไม่มีช่องว่าง
พี่กรเดินช้า ๆ ไปที่ห้องนอนของแพร เปิดประตูด้วยข้อศอก แล้ววางแพรลงบนเตียงนุ่ม ๆ อย่างอ่อนโยน
พี่กรนั่งลงข้างเตียง มองหน้าแพรที่ตาแดงก่ำ ริมฝีปากอ้าเล็กน้อยเพราะหายใจหอบ
มือพี่กรเลื่อนขึ้นลูบแก้มแพรเบา ๆ นิ้วโป้งลูบริมฝีปากแพรช้า ๆ
“แพร... บอกพี่สิครับ
ตอนนี้แพรอยากให้พี่ทำอะไร
อยากให้พี่กอดต่อ
อยากให้พี่จูบ
หรืออยากให้พี่... ทำมากกว่านั้น”
พี่กรก้มลงใกล้ จมูกแตะจมูกแพร หายใจร้อนรนพ่นใส่ปากแพร
รอให้แพรเป็คนตัดสินใจครั้งสุดท้าย
"ถอดเดรสให้หนูหน่อยได้ไหมคะ หนูร้อน" แพรเสียงสั่น
พี่กรชะงักไปวินาทีหนึ่งเมื่อได้ยินคำพูดนั้นจากปากแพร
เสียงสั่น ๆ ของแพรที่ยังเมาค้าง ผสมกับลมหายใจร้อนรนที่พ่นออกมาใกล้ ๆ ทำให้พี่กรรู้สึกเืสูบฉีดขึ้นมาทันที
พี่กรมองหน้าแพรตรง ๆ ดวงตาพี่มืดลงกว่าเดิม แต่ยังคงควบคุมตัวเองได้
พี่กลืนน้ำลายลงคอเบา ๆ แล้วพยักหน้าช้า ๆ
“ได้ครับ... พี่ถอดให้”
เสียงพี่ทุ้มต่ำแหบพร่า เพราะกำลังกลั้นความ้าที่พุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง
พี่กรค่อย ๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้น วางปลายนิ้วที่สายเดรสบาง ๆ ของแพร
นิ้วโป้งและนิ้วชี้จับสายเดรสข้างซ้ายก่อน แล้วค่อย ๆ เลื่อนลงช้า ๆ อย่างตั้งใจ ไม่รีบร้อน
สายเดรสหลุดจากไหล่ขาวเนียนของแพร ผ้าบาง ๆ ร่นลงตามแรงโน้มถ่วง เผยให้เห็นหน้าอกกลมกลึงที่ยกขึ้นลงตามลมหายใจหอบถี่ของแพร
พี่กรทำแบบเดียวกันกับสายเดรสอีกข้าง จนเดรสทั้งตัวร่วงลงไปกองที่เอวแพร
พี่กรไม่ได้หยุดแค่นั้น
มือใหญ่เลื่อนลงไปที่ข้างเอวแพร ค่อย ๆ ดึงผ้าที่ติดค้างออกจากตัวแพรช้า ๆ
เดรสสีขาวลายดอกแดงร่วงลงพื้นข้างเตียง เหลือแต่ร่างกายเปลือยเปล่าของแพรที่นั่งอยู่บนเตียง
ผิวขาวเนียนที่แดงระเรื่อจากความร้อนในตัว หน้าอกที่ยกขึ้นลง หัวนมแข็งชันชัดเจนเพราะอากาศเย็นในห้องและความตื่นตัว
ระหว่างขาที่บิดเกร็งเบา ๆ แสดงให้เห็นว่าตอนนี้แพรเปียกชุ่มจนเห็นเป็รอยชัดเจน
พี่กรสูดหายใจเข้าลึก หัวใจเต้นแรงจนเห็นอกพี่กรยกขึ้นลงชัดเจน
พี่กรค่อย ๆ โน้มตัวลง จูบที่หน้าผากแพรเบา ๆ ก่อน แล้วเลื่อนลงมาที่หูกระซิบเสียงแหบพร่า
“แพร... พี่ถอดให้แล้วนะครับ
ตอนนี้แพรร้อนขนาดนี้... พี่ช่วยอะไรแพรได้อีกไหม
บอกพี่สิครับ... อยากให้พี่ทำยังไงต่อ”
พี่กรยกมือขึ้น ลูบไล้จากไหล่แพรลงมาที่แขน แล้วเลื่อนลงไปแตะเอวแพรเบา ๆ
นิ้วโป้งลูบวนตรงรอยเอวคอดของแพรช้า ๆ แต่ยังไม่ลงต่ำกว่านั้น
พี่กรก้มลงใกล้ จมูกแตะจมูกแพร หายใจร้อนรนพ่นใส่ริมฝีปากที่กำลังสั่น
“หรือแพรอยากให้พี่... จูบตรงนี้ก่อน”
พี่กรกระซิบ แล้วเลื่อนปากลงไปจูบที่คอแพรเบา ๆ ใช้ลิ้นแตะผิวตรงจุดที่เส้นเืเต้นตุบ ๆ
มืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาคลึงหน้าอกแพรเบา ๆ นิ้วโป้งวนวนที่หัวนมแข็งชัน จนแพรตัวสั่นสะท้าน
พี่กรถอนปากออกนิดหนึ่ง มองตาแพรที่แดงก่ำ
“บอกพี่นะครับแพร...
อยากให้พี่หยุด หรืออยากให้พี่ทำต่อแรงกว่านี้
พี่จะทำทุกอย่างที่แพร้า... ทั้งคืนนี้เลย”