เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 112 แยกกันลงมือช่วยคนและขโมยสมบัติ

มีอารีบเดินเข้าไปบังสายตาของชายหนุ่มทั้งสองก่อนจะหยิบผ้าห่มไปคุมตัวของหญิงสาวไว้หญิงสาวรีบคว้าผ้ามาห่มพยักหน้าขอบคุณมีอาอย่างจริงใจ

กายเดินเข้าไปใกล้กับหญิงสาวอย่างระวังว่าเธอจะกลัวเขาแต่พอสังเกตดูดี ๆ ชายหนุ่มกับพบว่าท่าทีของหญิงสาวนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเอาแต่อย่างใด

“เจ้าเป็นใครทำไมถึงมาอยู่ที่นี่” กายไม่เสียเวลารีบถามไปตามตรง

“ข้าเป็นคนพื้นเมืองของที่นี่ถูกลักพาตัวมาทำงานเก็บกวาดและซักเสื้อผ้าให้กับโจรพวกนี้พวกท่านเป็นใครทำไมถึงเข้ามาที่รังของโจรกระทิงโลหิตหรือว่าทางนครดาราฟ้าส่งคนมาสังหารพวกโจรเหล่านี้” หญิงสาวถามด้วยสายตาคาดหวัง

กายและทุกคนต่างมองหน้ากันก่อนที่กายจะพยักหน้ากล่าวออกไปว่า “ใช่”ก่อนจะเสริมว่าแค่ว่าไม่ได้มาโดยนามของนครดาราฟ้าเท่านั้น

เมื่อมองไปที่ NPC สาวในใจคิดว่าหญิงสาวผู้นี้คงจะไม่ได้แค่ทำหน้าที่ซักผ้าและเก็บกวาดรังโจรเท่านั้นแต่คงจะโดนบังคับทำเรื่องอย่างว่าด้วย

“มีคนอื่นอีกไหมที่เป็นแบบเจ้า”

“มีพวกเขาขังอยู่”

ด้วยโจรที่มาอยู่รวมกันกว่า200 ชีวิตในถ้ำจึงไม่แปลกที่จะมีคนคอยทำความสะอาดพวกกลุ่มโจรชายฉกรรจ์พวกนั้นคงไม่คิดจะทำเองอยู่แล้วสินะกายพึมพำในใจและหันมาสนใจหญิงสาวตรงหน้า ตอนนี้เขามีคนรู้ข้อมูลในถ้ำนี้แล้ว

“เจ้าบอกว่าตนคอยทำหน้าที่ทำความสะอาดถ้ำพวกนี้ใช่ไหม”

หญิงสาวพยักหน้ายืนยันงึกๆ

“เจ้ารู้ที่พวกมันเอาของที่ปล้นไปเก็บไว้ไหม”

“ท่านหมายถึงคลังสมบัติของพวกมันใช่ไหมถ้าเป็นที่นั่นมันอยู่อีกเส้นทางหนึ่ง เป็นทางก่อนที่จะแยกมาที่นี่ ถ้ำส่วนนั้นเป็นของระดับหัวหน้ารองหัวหน้าและคนสนิทมักจะอยู่ถ้ำส่วนนั้น ส่วนทางนี้เป็นที่อยู่ของโจรระดับล่างลึกเข้าไปเป็นคอกมากับแหล่งน้ำสะอาดเพราะส่วนนั้นผนังถ้ำด้านบนมันเปิดโล่งแดดส่องเข้ามาได้ และถัดไปในสุดเป็นที่ขังนักโทษ”หญิงสาวเงียบไป ก่อนที่จะเอ่ยปากขอร้อง “พวกท่านได้โปรดไปช่วยน้องสาวข้าและคนอื่นๆ ออกมาได้ไหม นางน่าจะถูกขังไว้ที่คุมขังด้านในสุด”

“เอายังไงดี”กายหันไปถามคนอื่น ๆ เพื่อขอความเห็นเพราะการช่วยพวกนักโทษเท่ากับเพิ่มภาระและความเสี่ยงให้กับทุกคนดังนั้นกายไม่อาจจะตัดสินแทนคนอื่นได้

“ให้นางบอกเส้นทางมาและจำนวนโจรที่เฝ้าสถานที่คุมขังนั้นไว้ข้าจะเข้าไปช่วยเอง ส่วนพวกที่เหลือไปทำตามแผนต่อเถอะ” มีอาพูดอย่างไม่ลังเลสำหรับเธอแล้วการช่วยหญิงสาวพวกนี้สำคัญกว่าสมบัติมากนัก

“ข้าจะไปด้วยสองคนต้องดีกว่าคนเดียว” ลิลี่ยกมือเสนอตัว

“แล้วพวกเจ้าละ”กายหันไปถามอาลีน่าและลูก้า

นางเสนอไปช่วยคนแล้วถ้าอย่างนั้นข้าจะไปเอาสมบัติมาก็แล้วกันไม่ใช่ว่าอาลีน่าไม่คิดจะช่วยคน แต่ในเมื่อมีคนไปแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องไปอีก

“ในเมื่อพวกเจ้าไปช่วยคนแล้วข้าจะไปที่ห้องสมบัติ” อาลีน่าพูอออกมาอย่างตรง ๆ

“เหรียญทองพวกนั้นข้าจะไปแบกมาเอง”ส่วนลูก้านั้นเขาไม่คิดมากมายอะไรยังไงวะเขาเข้ามาที่นี่ก็เพื่อหอบเอาเหรียญทองอยู่แล้ว

“ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามนั้นแล้วกัน”

เมื่อหญิงสาวร่างเปลือยเมื่อสักครู่เห็นว่าคนพวกนี้ยินดีเข้าไปช่วยน้องสาวและคนอื่นๆ ที่ถูกคุมขังอยู่ เธอก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างมากก่อนที่เธอจะรีบบอกข้อมูลเท่าที่รู้ให้กับมีอาและลิลี่ได้ฟัง

หลังจากนั้นราว ๆครึ่งนาทีพวกเขาก็นัดแนะกันว่าอีก 10 นาทีให้ออกไปเจอกันที่ทางแยกก่อนหน้านี้

เวลา 10นาทีนั้นกายคำนวณจากระยะเวลาที่กลุ่มโจรกระทิงโลหิตและกองกำลังทหารรับจ้างสู้กันมันพอที่จะให้เขาถอยหนีออกไปได้อย่างปลอดภัยและอาจจะมีเวลาทำอย่างอื่นอีกพอสมควร

กายอาลีน่าและลูก้าย้อนกลับมายังทางแยกเดิมพร้อมกับหญิงสาวร่างเปลือยเมื่อสักครู่เธอรีบนำทางพวกเขาเข้าไปในทันที

“ทางนี้”เธอชี้ไปด้านใน

กายหันไปมองอาลีน่าและลูก้าก่อนจะพยักหน้าเป็นนัยให้รู้กันว่าระวังตัวเพราะอย่างไรกายก็ไม่ได้เชื่อใจหญิงสาวผู้นำทางมากนัก

อย่างน้อยการคิดในแง่ร้ายไว้ก่อนก็ดีกว่ามาเสียใจทีหลัง

พอเข้าไปในตอนนั้นเองก็มีเสียงของโจรที่เดินออกมาจากห้องด้านทางเดินเส้นทางไปยังห้องหัวหน้าถามหญิงสาวด้วยความสงสัย

“เจ้าเข้ามาที่นี่ทำไมแล้วคนพวกนี้เป็นใครกัน” โจรมองไปที่กายและอีกสองด้วยความระวังมันมีหน้าที่เฝ้ายามเส้นทางไปยังห้องหัวหน้าโจรกระทิงโลหิต เพราะตอนนี้คนอื่น ๆออกไปด้านนอกกันหมด

“ข้าเอง”ลูก้าขอลงมือ เขาถีบตัวกระโจนเข้าหาโจรผู้นั้นพร้อมกับดาบสองมือ

“เจ้า!”

ฉับ!

ดาบสองมือของลูก้าสังหารโจรเฝ้ายามอย่างง่ายได้เพราะถ้ามันแข็งแกร่งคงไม่มายืนยามแบบนี้ มันคงกลายเป็นหัวหน้าโจรไปแล้ว

“ห้องหัวหน้ากระทิงโลหิตอยู่ที่นั่นในนั้นยังมีพวกภรรยาของเขาอยู่ด้วย แต่พวกนางก็เหมือนกับข้าส่วนใหญ่แล้วเป็นหญิงสาวที่ถูกพาตัวมา ดังนั้นพวกท่านได้โปรดอย่าทำร้ายพวกนาง”หญิงสาวหันมาบอกกับกาย

กายได้ยินเช่นนั้นก็หยักหน้ากล่าว“นำทางไป”

เมื่อมาถึงห้องหัวหน้าโจรกระทิงโลหิตหญิงสาวนำทางก็ชี้ไปยังด้านหน้า

“ห้องนี้คือห้องของกระทิงโลหิตข้าเคยเห็นพวกเขาขนเอาของมีค่าไปเก็บที่นั้นเพราะกระทิงโลหิตไม่ชอบให้สมบัติห่างตัว แต่ก็ยังมีของที่เอาไว้ให้ลูกน้องใช้มันอยู่ที่ห้องนั้น”

“ห้องนั้นข้าไปเอง”ลูก้าอาสา

“เข้าไปในห้องของกระทิงโลหิตกันเถอะ”

“อืม”

อาลีน่าหันมาพยักหน้าให้กับกาย

“เจ้าเปิดประตูเข้าไป”กายสั่งหญิงสาวผู้นำทาง

หญิงสาวผู้นำทางรู้ว่ากายกังวลว่าตนจะวางกับดักนางนึกตอบตกลงและเปิดประตูเข้าไปในทันที

...

ขณะเดียวกันทางด้านมีอาและลิลี่ตอนนี้ทั้งสองเดินมาถึงยังจุดที่เป็นถ้ำผนังเปิดโล่งประมาณ50 เมตรและด้านล่างเป็นแอ่งถ้ำขนาดใหญ่นับร้อยเมตรที่คือจุดที่พวกมันใช้เป็นคอกม้า

ด้านในมีโจรอยู่ราวๆ 3 คน กำลังควบคุมเชลยชาย 6 คนที่ถูกล่ามด้วยโซ่และทำงานอยู่

“พวกเจ้ารีบทำงานก่อนที่ทุกคนจะกลับมา...” โจรพวกนั้นยังพูดไม่ทันจบก็ต้องตกใจที่อยู่ ๆมีหญิงสาวสองคนโผล่มาที่นี่

คนหนึ่งสวยราวกับเจ้าหญิงน้ำแข็งอีกคนก็ตัวเล็กน่ารักกำลังดีนั้นทำให้พวกมันทั้งสามเลือดลมสูบฉีดมองไปที่มีอาและลิลี่ด้วยความกระหาย

“ดูเหมือนเราจะมีลูกแกะน้อยสองตัวแอบเข้ามาในถ้ำตอนคนอื่นๆ ออกไปข้างนอก” โจรร่างสูงใหญ่แสยะยิ้มออกมา

“พี่ชายข้าขอคนสอง”

“ข้าคนสาม”

ทั้งสามมองมีอาและลิลี่อย่างหื่นกระหายสายตาของพวกมันสำรวจรูปร่างของสองสาวอย่างไม่เกรงใจ

ตอนแรกข้าคิดจะให้พวกเจ้ายอมแพ้แต่ดูแล้วคงไม่จำเป็น

มีอาและลิลี่ลงมือในทันทีชายร่างใหญ่เองก็คว้าเอาท่อนเหล็กขึ้นมาและจู่โจมกลับไปเช่นกัน

“รับท่อนเหล็กของข้าหน่อยเป็นยังไง”ชายร่างใหญ่มั่นใจเป็นอย่างมากมันเกิดมาพร้อมกับพละกำลังที่มากกว่าคนปกติจึงมั่นใจว่าจัดการทั้งสองไม่ยากเย็น

“ข้าจะกระทืบมันเอง”ลิลี่กระโจนเข้าหาชายร่างใหญ่ก่อนจะใช้หมัดที่สวมถุงมือเหล็กต่อยเข้าไปที่กระบอกโลหะในมือของชายร่างใหญ่

ปัง!

“อะไรกัน”กระบองเหล็กในมือของชายร่างใหญ่กระแทกอย่างรุนแรงจนหมุดมือ มันจึงตกตะลึงสุด ๆที่เด็กสาวตัวเล็กแค่นี้กลับมีพละกำลังมหาศาลขนาดนี้

“เอาหมัดนี้ไปกิน”หมัดของลิลี่ต่อเข้าไปที่ใบหน้าของชายร่างใหญ่ ร่างของมันรอยขึ้นพร้อมกับที่ฟันและกามแหกละเอียดยังไม่หมดแค่นั้นตัวของมันยังลอยไปกระแทกกับผนังถ้ำอย่างรุนแรงจนเลือดสาดกระจาย

ชายร่างใหญ่ค่อย ๆร่วงลงจากผนังถ้ำพร้อมกับรอยเลือดโจรอีกสองคนที่เห็นว่าชายที่พวกมันเรียกว่าพี่ชายพ่ายแพ้และตายในสองหมัดเท่านั้นก็ถึงกับสั่นกลัวต่างพากันทิ้งอาวุธในมือลง

“พวกเรายอมแพ้” พวกมันยกมือขึ้นยอมแพ้ในทันที

มีอาและลิลี่มองหน้าก่อนก่อนที่เธอจะพยักหน้าให้กับพวกมันและกล่าว“พวกเจ้าเอากุญแจมาปลดโซ่ที่เท้าให้พวกเขาแล้วนำไปที่ห้องขัง”

ที่เท้าของเชลยชายนั้นมีโซ่ใส่อยู่เพื่อป้องกันการหนี

“ได้ ๆกุญแจอยู่นี่” โจรทั้งสองเดินเข้ามาใกล้มีอา ก่อนมี่โจรคนที่ใกล้สุดจะทำท่าส่งกุญแจให้กับเธอแต่อันที่จริงแล้วมันกำลังบังสายตาของมีอาให้โจรอีกคนหยิบมีดออกมา

พวกมันกำลังมีความคิดชั่วร้าย

พอเข้าใกล้เธอเพียงสองก้าวโจรที่บังให้สหายก็หลบให้โจรอีกคนพุ่งเข้าหามีอาในมุมอับสายตาพร้อมกับดึงมีดออกมาคิดจะตามไปช่วยสหาย

“เสร็จพวกข้าล่ะ”

“จับนางเป็นตัวประกันอีกคนก็ไม่กล้าลงมือ”

ทั้งสองหมายจะจับตัวมีอาแต่พวกมันดันคิดผิดที่เลือกจะโจมตีมีอา มีอาขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้เกินกว่าที่เธอคาดไว้ เพราะเธอเห็นว่าโจรทั้งสองตั้งใจซ่อนมีดไว้

แม้แต่กายยังยากจะชนะมีอาได้แล้วโจรพวกนี้นับเป็นอะไร

ดาบเดซี่ถูกชักออกจากฝักก่อนที่มีอาจะบิดตัวเล็กน้อยหลบการกระโจนเข้ามาของโจรคนแรกดาบเดซี่ฟันออกไปหนึ่งครั้งหลังจากนั้นเธอก็ขยับเท้าไปด้านหน้าแทงดาบออกไปอย่างรวดเร็วและดึงกลับมา ตวัดเบา ๆเลือดที่ติดดาบก็กระเด็นออกไปจนหมด

ดาบเดซี่ถูกเก็บเข้าที่อย่างรวดเร็วโจรทั้งสองคนยังคงวิ่งได้อีกสองสามก้าวก่อนจะทิ้งตัวลงกับพื้นตายไปโดยที่พวกมันก็ยังงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น

เพียงแค่ 3วินาทีเท่านั้นหลังจากที่มีอาลงมือโจรคนแรกถูกดาบเดซี่ของมีอาตัดมือที่ถือมีดจนขาด และดาบของมีอายังฟันไปที่คอของมันในจังหวะเดียวกันด้วย

ส่วนโจรคนที่เป็นผู้ถือกุญแจกลับโดนมีอาแทงศีรษะโดยตรงดังนั้นมันจึงเป็นคนที่ทรมานน้อยสุด