กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบเก้า ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ

    ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบเก้า ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ

    เรื่องที่น่าสนใจอย่างหนึ่งคือ

    แอนนาอาจจะเป็นสเตริโอไทป์ของผู้หญิงอเมริกัน

    ว่าเธอเป็นตัวแทนของสิ่งที่ผู้หญิงอเมริกันรู้สึกว่ามีการเหยียดเพศไม่ได้รับโอกาสเท่ากับผู้ชาย

    ทั้งที่ประมาณ 60% ของเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือผู้หญิงหากนับแบบคนเรซิสม์อัตราส่วนของผู้หญิงผิวดำอาจจะมากกว่าแต่ผมไม่อยากจะเรซิสม์เลยนับรวมๆกันไป

    และเราคงไม่คิดว่าพวกหัวเกรียนวัยรุ่นชายอเมริกันบริเวณภาคใต้ของประเทศที่ไปทำสงครามที่อิรักนั้นมีสิทธิพิเศษเหนือกว่าผู้หญิงหรอกใช่ไหม?

    หากตัดพวกหัวเกรียนที่ไปสู้รบในทะเลทรายที่ต่างแดนออกไป% ก็จะยิ่งน่าสนใจกว่านั้นอีก

    แต่ด้วยเหตุผลบางประการ

    ผู้หญิงอเมริกันรู้สึกว่าโลกนี้ช่างโหดร้ายกับพวกเธอด้วยเหตุผลบางประการ

    ทั้งที่มีพลังพอที่จะหักคอทุกคนได้แต่เธอต้องยอมทำหน้าที่อันต่ำต้อยอย่างการเป็นสาวเสิร์ฟรายได้ค่าแรงขั้นต่ำไปพร้อมกับกำจัดแวมไพร์ไปด้วย

    ทั้งที่หากเรามองย้อนกลับหลังไปจุดหนึ่ง

    สาวเสิร์ฟหรือพนักงานบริการไม่ว่าชายหญิง

    กลุ่มผู้ใช้แรงงานนั้นคือประชากรส่วนใหญ่ของสังคม

    เราจะโจมตีประชากรกว่า 80% ของประเทศที่อยู่ในภาคแรงงานเหมือนกันไปเพื่ออะไร?

    หรือพวกคุณเธอคิดว่ามีแต่งานถ่ายแบบลงนิตยสารโว๊กว๊ากเท่านั้นที่นับว่าเป็นงานที่มีกินมีเกียรติ มีศักดิ์ศรีเท่านั้น

    กลไกที่ทำให้ประเทศเดินไปได้อย่างพนักงานเสิร์ฟพนักงานทำความสะอาด คนงานขุดเหมือง ฯลฯ

    พวกคุณเธอรับไม่ได้ว่าตนเองไม่ควรจะลดตนเองไปทำงานที่ตกต่ำเช่นนั้น?

    นั่นคือคำถามที่คนเราไม่อยากตอบ

    นักปรัชญากรีกโบราณก็มีการแซวกันว่าโลกของยูโทเปียที่ทุกคนอยู่อย่างสนุกสาน

    ใครกันเล่าที่จะเป็นคนทำสวนไร่นา?

    คำตอบก็คือทาสนั่นเอง

    พวกเรายังยอมรับความจริงของสังคมไม่ได้ว่าระบบปัจจุบันจงใจให้ประชากรส่วนใหญ่เป็นผู้ใช้แรงงาน

    หากพวกคุณเธอต้องการทำตัวสวยไปวันวันและดูแลแค่คนในครอบครัวเท่านั้นไม่ต้องมีเจ้านายมาเจ้ากี้เจ้าการให้เครียดก็ควรจะเลือกหนทางไปเป็นสาวชาวสวนแม่ลูกสาม

    ไม่ใช่อยู่ในภาคอุตสาหกรรมการบริการอย่างสาวเสิร์ฟที่แอนนาจะทำในอนาคต

    แต่ท่าทางการบอกให้เป็นแม่บ้านคงเป็นสิ่งที่สาวอเมริกันสมัยใหม่ไม่สามารถรับได้

    พวกเธอมีความฝันแปลกๆว่าตนเองจะมีชีวิตหรูหราในนครนิวยอร์กได้ลงนิตยสารโว๊กว๊าก ร่วมงานเลี้ยงพรมแดงต่างๆด้วยเหตุผลบางประการ

    หากบอกว่า % หรือตามสถิติคนที่ทำอย่างนั้นได้มีแค่บางอาชีพแค่หยิบมือเดียว

    ก็จะโดนพวกคุณเธอตอบกลับมาว่า

    อย่าบอกว่าชั้นทำอะไรได้หรือไม่ได้

    และหาว่าเป็นการเหยียดเพศอะไรไปอีก

    ราวกับว่าผู้ชายไม่เคยเจอเรื่องที่ตนเองตระหนักว่าเราไม่ใช่โรนัลโด้หรือเมสซี่อย่างนั้นล่ะ

    ว่าจะไปอยู่ตรงนั้นมันคือ

    The best of the best

    ดีที่สุดของดีที่สุด

    ที่จะอยู่บนยอดภูเขาน้ำแข็ง

    แต่ด้วยเหตุผลบางประการผู้หญิงที่โดนล้างสมองโดยนิตยสารโว๊กว๊ากเชื่อว่าผู้หญิง“ทุกคน”นั้นสามารถทำได้

    ต้นขา หน้าท้องของแอนนาสั่นไปทั้งร่างและเล็บของเธอที่พยายามจะขูดขีดหลังของผม

    “มาเป็นแม่ของลูกผมนะ”

    ผมกล่าวกับแอนนา

    เสนองานที่เธอมีเวลาว่างที่ยืดหยุ่นได้ในการไปปราบแวมไพร์ในอนาคตอย่างแม่บ้านชาวอเมริกกันแม่ลูกสองนั่นเอง

    คล้ายกับเรื่องกลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy ที่คุณอ่าน